Soms zet ik een masker op

Op sommige dagen zet ik een masker op mijn gezicht 

want dan gaat het soms echt helemaal met mij niet goed 

Herinneringen van toen komen dan weer uit hoofd gekropen 

Waarom gaat die deur toch steeds dicht en dan weer open  

maar met een masker op wordt de pijn een beetje verlicht.

Heel soms weet ik het allemaal niet meer, want de 

dagen zijn soms moeilijk maar ook wel heel erg zwaar 

Ben altijd hoe lang die herinneringen weer gaan duren 

en het overvalt mij steeds op dagelijkse onverwachte uren

Ik doe vrolijk de hele dag en sta ook voor een ander open 

Handel alles af met een lach, maar laat niet met mij lopen 

Maar soms zijn dagen voor mij heel kil, grijs en wat zwart 

Dan is de vrolijkheid verstomd, pijn komt weer in mijn hart.

Nu moet ik alweer huilen en sta dus maar weer op, en 

neem zo een douche want daar kan ik even schuilen 

laat al mijn verdriet vloeien wat speelt in mijn kop 

want het water lost daar vanzelf wel al mijn tranen op.

En als dan de dag begint, dan pak ik mijn maskers weer 

ik lach wel, maar heb van binnen dan toch echt veel pijn 

Ga door deze dagen heen, maar eigenlijk kan ik niet meer 

Wens dat deze ellendige dagen eens echt een verleden zal zijn.

Gedicht © 2015 Alle rechten voorbehouden Tine de Jong 

Bovenstaande foto is een schilderij  van Heinrich Vogeler (1906)