momenten die je
samen of alleen beleefd tot
onverwachts een vonk komt
die opeens alles laat veranderen.
Een boom die geboren wordt
een andere die door ouderdom
of ziekte sterft of wordt omgehakt
wortels die zich gaan verspreiden.
jong boompje die spontaan uit
een boomstam gaan ontspruiten
andere die weer verwelken gaan
een zaadje wat langzaam ontwaakt
en die vecht om te mogen blijven leven.
Een lach die vertrekt
een andere die aankomt
Leven is gemaakt van hoop
Zon met schaduwen bedekt.
Een hand die uitsteekt
een andere die wenkt
Een traan wat komt
de ander word gedroogd.
Een arm wat troost
en een hand die je helpt
Verdriet wat er is in het hart
oren die luisteren gaan.
Een kaarsje wat brandt
een ander wordt gedoofd
Een woord geschreven
regels met zinnen vergaard.
Tranen die vloeien
verdriet en pijn
doordrenkt met wat
woede daarbij van
het niet begrijpen.
Het leven heeft en kent
zijn eigen spelregels en
die kunnen we niet bepalen
slechts aanvaarden als leven stopt.
En toch doet het zoveel pijn
dat straks ook de tijd daar is
dat mijn lieve man en
maatje niet meer
bij mij zal zijn.
Ik weet dat het leven lief en zacht kan wezen
maar is voor mij nu erg hard.
Gedicht en foto © Tine de Jong,2021
Alle rechten voorbehouden.
Foto van wilde bloemen die groeien uit een boomstam
heb ik genomen in het stadspark in Gorinchem
Dit gedicht heb ik geschreven wat het leven algemeen inhoudt, maar het gaat ook over mijn man die opgegeven is en langzaam achteruit gaat en toch zo graag wilt doorgaan. Hij is als een boom die toch de innerlijke kracht blijft vinden om te mogen blijven leven voor de tijd dat hem nog rest.
Maar wat in zijn lever en galblaas zit is niet lief voor hem en behoorlijk agressief. Het haalt het leven langzaam uit zijn lichaam en toch is hij ondanks zijn moeheid ook nog zo sterk daar hij de wil heeft om nog wat langer bij mij en op de aarde te mogen zijn.
Samen zijn we ook nog steeds strijdlustig en we genieten nu ook veel samen van alle dagen en uren dat we nog samen mogen zijn. Totdat de dag of nacht er is dat we toch afscheid van elkaar moeten nemen.
Wel uit het oog straks
maar nooit uit mijn hart!
Dank voor je bezoek en voel je vrij om te reageren. Liefs. Tine
Heel erg bedankt ook voor de bemoedigingen, sterkte wensen en troostwoorden die ik (al )mocht ontvangen op enige andere gedichten, per kaart, brieven en privé mails. Want door al deze lieve en gemeende woorden ontvang ik ook de kracht met sterkte daarbij om voor hem zelf te blijven zorgen zolang ik dit kan. Voorlopig willen we ook geen thuiszorg want ik red het prima nog. Ik neem ook echt wel mijn rust als dit mogelijk is.
Dank ook voor jou die een kaarsje laat branden voor mijn lieve man. En ook voor alle lieve reacties die wellicht nog komen gaan. ik zal als ik kan eens een update plaatsen als ik dit kan.
Het kan nu wel even wat langer duren voor ik bij jou op visite zal komen want mijn aandacht en (mantel)zorg is nu voor mijn lieve man. Maar dat zal je vast wel begrijpen. Liefs, Tine
Later zal ik als update nog wat schrijven in een nieuwe post.
Update 1 november. Mijn lieve schat heeft helaas zijn doel net niet mogen halen maar is vredig ingeslapen 31-10-21 † rond kwart voor 10. (zie mijn nieuwe woorden - Afscheid †)
Men kan hieronder niet meer reageren en het bestaande zal blijven staan.
Raageren is uitgezet.
