De kat die geen vriendschap wilde

 

Onlangs zag ik een leuk filmpje van een YT vriend en toen kwam deze woorden in mij op.

De kat die geen vriendschap wilde

Een zwarte kat was

komen wonen in buurt

had al even onder de

schutting door gegluurd

Wilde vriendschap sluiten

met een rode buur-kat

want die zag hij ook buiten

had nog geen ontmoeting gehad

Zwarte kat probeerde

toen contact te maken maar

de rode zei heb geen interesse

heb het al eens ervaren en

men begon mij te flessen.(misleiden)

Geef er liever de voorkeur aan

om nu alleen mijn gang te gaan en

zo heb ik het veel beter naar de zin

ik duik geen nieuwe vriendschap in.

 

Nou denkt de zwarte kater na wat

pogingen ik heb het geprobeerd

dan ga ik er maar weer vandoor

Die kat bekijkt het dan maar hoor.

De zwarte kat gaf nog even met

de kop een lieve groet op straat

Keek nog even keertje om voordat

het dan toch maar huiswaarts gaat.

Het had lang genoeg met de rode

gediscussieerd, maar heeft er

toch ook wat van geleerd.

Niet elke kat is in een vriendschap geïnteresseerd.

Gedicht © Tine de Jong, 2025

En als je het anders bekijkt is

dat dit verhaal ook wel op mensen gelijkt.

Schreef ook eens dit verhaaltje op mijn andere website. De Mens en de Natuur blogspot

En dat is waargebeurd klik op De poes die zich vergistte 

Door deze video beneden kwam mijn verhaal gedicht tot stand. 

Hier zijn ze erg boos, maar ik maakte er een ander gesprekje van. Kijk hem helemaal.

Eronder plaats ik nog een video van mijzelf waar buiten de eigen fotografie ook gedichten en verhalen staan die ik eens had gemaakt over een kattenleven. 

Klik op kijken op YT want dan kan je het wellicht beter lezen. 

En zet beeld even stil als je het niet goed lezen kan.

IJsjes horen erbij met de warmte

Het is een warme zomer met hoge temperaturen die soms dagen kunnen duren. En wat smaakt dan het het beste daarbij. Juist een heerlijk ijsje en die zijn zeker al vaak in mijn mond verdwenen. Sorbets en milkshakes smaken mij ook wel goed maar die vind ik net wat te zoet.  

Maar deze grote aardbeien sorbet die kon mij wel raken en liet het mij dan goed smaken. 

IJsjes horen erbij met de warmte en ze zijn er ook in suiker en lactose vrij.  En ik deel ook eens wat leuke ijsliedjes erbij. 

Deze liedjes passen bij dit warme zomerweer. Kies er maar ene uit of bekijk ze gezellig allemaal. Ik heb ze ook in alle smaken en ook vertellen ze jou soms een verhaal. Wellicht dat je de liedjes ook wel kent al zijn ze bij vele misschien onbekend. 

Vang aan met ene van Roberto de Zingende en fietsende IJscoman uit Amsterdam. Wellicht heb je hem ook wel eens zien fietsen misschien.  Want hij fietst veel rond overal en dan is het dat je zeker wel ook van zijn ijs genieten zal. Je kan hem zelfs inhuren voor feestjes daarbij. Hij is graag van de partij. 

Vroeger kwam er hier ook vaak een ijscoman in de straat. Maar sinds de corona is deze uit het straatbeeld hier verdwenen. En nu is het dus zo dat er dan maar veel ijsjes in mijn diepvries in gaat.  

Dan heb ik nog dit vrolijke meezing lied waar je vast ook wel van geniet. 

Een vrolijk country lied als afsluiter erbij en dan is het in blogland weer gedaan voor mij. 

Brent Holmes - Eating Ice Cream 'til The Cows Come Home" 

Want ik ga nu een vitamine bom maken, dat doe ik met vers geperste sinaasappelsap met bolletje roomijs er in en klein ijsblokje. En dat zal mij vast en zeker smaken.  Wellicht een tip om het ook eens proberen te gaan. Heb voldoende van alles in diepvries en koelkast staan.

Wens je gezellige dagen, drink genoeg water en blijf koel. En wellicht eet je ook veel ijs al geeft het maar even een koelend gevoel. Beter is warme thee al denk je dat dit onlogisch zal wezen om het met warmte drinken te gaan.  Maar dan moet je nog even verder lezen.

Maar er is iets wat je wel moet weten want door warme thee te drinken, geeft je lichaam een signaal af om te gaan zweten. Het verdampen van zweet heeft een verkoelend effect op het lichaam. En dan voelt het lichaam zich zeker ook aangenaam. 

Maar ben jij voor koude niet voor de poes? Dan neem je voor het naar slapen gaan  maar eens een heerlijke koude douche. 

Dank voor het kijken en het lezen. En je weet het vast wel  want om eens mooie woorden te lezen moet je gewoon op deze website wezen. 

verhaal gedicht, © Tine de Jong, 29-06-2025  

voor de foto's en tekst,  alle rechten voorbehouden.

Foto boven is mijn viervoeter vriendin Toscana  †  2003-2017 die ook gek was op een ijsje. Maar dan wel een suiker en lactosevrije.

Dan nog even een leuke mop erbij.

Twee vrienden eten een ijsje. Zegt de ene vriend tegen de andere: 'Er zit een mier op je ijs.' Dan zegt de andere weer: Ik laat hem wel even genieten van zijn wintersport! 

Als je ook van ijs houdt welke vind jij dan het lekkerste? 

Kort filmpje erbij van deze eekhoorn die ook houdt van een ijsje.

Biesbosch natuur en rondje Jantjesplaat

Door mijn lichamelijke beperkingen die me steeds meer omringen, kan ik steeds minder en heb daarvan ook veel hinder. En wie deze website volgt of eens er door bladeren gaat, weet dat er hierover al veel geschreven staat.  

Wat ik eens wil gaan doen gaat, steeds meer wilskracht van mij vergen. Maar ik draag geen masker om het te verbergen. En al zal ik het meer en meer gaan voelen? Dan nog blijf ik gefocust op mijn doelen. En vele ervan hebben dan ook met het wandelen te maken. Had al kortere routes gedaan maar nu wilde ik echt eens verder gaan.

Dus wilde ik nu eens gaan proberen wat verder te geraken. En deze meid heeft nu eenmaal een doorzettingsvermogen en de vastberadenheid. Ging dus veel de beenspieren trainen om zo te ontdekken hoe ver ik dan zal komen. Met goede moed begon ik aan mijn eerste uitdaging wat ik mijzelf had voorgenomen. 

Ik oefende zowel met mijn rollator als eens alleen met mijn twee wandelstokken. Want in sommige omgevingen kan ik met vriend Rolly niet komen. 

Om de dag wandelde ik met gevulde zware rugzak steeds verder met een kilometer. En dat was ook even flink aanpoten daarbij. Het lopen ging steeds beetje voor beetje beter. Al was het veel gevuld met de kuitenbijters voor mij. En ja de regenbuien tussendoor hoorde er ook bij.

Natuurlijk ging het ook weer met vallen en opstaan gepaard. Maar het was het ook wel waard. Want heb wel wat meters erbij vergaard. Ik wandelde op mijn eigen maat en vol vertrouwen. 

Want het is nu eenmaal mijn passie van wat ik zie in natuur te fotograferen. En ook om al het mooie in de natuur te aanschouwen. 

De grootste 2e uitdaging voor mij.

En op een zonnige dag in mei ging ik het toen wagen om een lange wandeling te maken. Stond ook al heel lang op de wandelwens lijst maar had toen het vermoeden dat ik niet zo ver zou geraken. 

Want dat zijn meer kilometers lopen dan wat ik was gewend en het was ook in een omgeving die ik totaal niet kent.  

Het doel was de Wandelroute Jantjesplaat in de Biesbosch.

Dat zal een lus wandeling wezen zoals ik had gelezen.  

En ik ben dus er naar toe vertrokken. Had er al wat over gelezen en dat deed mij ook wel erheen lokken. Dus besloot ik het te wagen en zal dan later wel zien of de wandeling zal slagen. En dan ook met mijn twee speciale wandelstokken. 

Soms moet je ook over je grenzen heen gaan wil je wat bereiken!  

Onderweg ook wat mooie foto's gemaakt want er is altijd wel wat te zien wat me raakt. Een koe stond langs de dijk mooi dichtbij. Dus die kreeg ook even wat aandacht van mij.  

Aan linkerkant van Bandijk zag ik een soort van wandelpad met bord langs weg staan. En even omgekeerd om er heen te gaan. Daar ook even wezen kijken en wat kleine momentjes van leuke natuur gehad. 

Zoveel keer al hier op Bandijk gereden maar dit pad was mij dus ontgaan. En hier ook even een wandeling gedaan. 

Beneden zie je de Panoramatafel Noordwaard een uitkijkpunt en kan ook worden gebruikt als picknicktafel. Gemaakt door Beeldend kunstenaar Jeroen Hoogstraten. (1968) 

De tafel biedt ruimte aan ongeveer tien personen en vele vogelaars hebben vast al hier veel foto's genomen. Maar ik zag er geen in verte met verrekijker of er voorbij komen. 

Maar ik heb er wel wat bij geleerd. Want er is binnenin een kaart aangebracht in de ronde tafel. En die laat het binnen- en buitendijks gebied zien zoals het is gerealiseerd. 

Nog even daar een blik op watergebied rivier De nieuwe Merwede en toen weer verder gewandeld want watervogels zag ik hier helaas niet!

Nadat we hier waren geweest was het tijd om verder te gaan. Want er kwam een hele grote uitdaging voor mij aan. 

Wist niet wat ik met deze wandeling kon verwachten en had met water en brood ook wat crème en paracetamol in rugzak om de pijn (indien nodig) dan wat te verzachten. 

Het startpunt (parkeerplaats Jantjesplaat) bevindt zich net nabij twee horecagelegenheden: Het Bolle Bevertje en Café van Oversteeg. En toen wij er aan kwamen, was het nog heel vroeg en was de parkeerplaats nog aardig leeg. Met een goed gevoel begon ik aan het wandeldoel. 

Je kan linksaf bij het informatie bord de Deeneplaatweg er ook komen. En dan zie je halverwege pad met bordje staan. Maar toen ik zo over deze weg (Het was een dijk waar ook fietsers rijden.) En ik niet echt wat er zag wat me daar boeide. 

Dus wandelde we terug naar de parkeerplaats. En zag achterin links ook wat mensen lopen met een hond aan lijn. En dat was vast de aanvang van wandeling waar we moesten zijn. Tegen de klok in gaan is mooier dan met de klok mee,

Ja we namen het goede startbegin en ik had het gelijk al naar mijn zin. Zowel links als rechts zo puur zie je ook mooie natuur. Allerlei mooie uitkijkjes op het water en ook wat vlonders komen je tegemoet. De vegetatie doet het hier heel erg goed. 

Zie de foto waar je aan overkant een vlonder ziet bij de pijl. Waren bijna op de helft en daar moesten we dus naar toe. We volgden dus het pad verder al waren het mijn kuiten die toen flink opspeelden met erge krampen en was ook al behoorlijk moe. 

Maar de optie om terug naar startpunt te gaan? Dat zag ik ook niet zitten want dat was dan even ver en moedigde dus mijzelf in gedachten wat aan.  

Zag dat er hier mooie natuur was wat mij wel boeide. Zoals mooie plantjes en kruiden en wat er zoal meer groeide. Ging nu niet door de knieën om een foto te maken. Want dan zal mijn snuit zeker gelijk al de grond raken. En had nog vele meters te voldoen voor ik dit rondje had volbracht. 

Hier was niet zoveel te zien en heb niet echt bijzondere waarnemingen hier gehad. Dus wandelde we verder door dit pad. 

Net voordat er weer een vlonder-pad kwam was het dat ik deze foto nog even nam. Want meende ook wat te horen. Wellicht dat dit wel een bever was geweest want aan waterkant zag ik deze verse sporen.

En na foto's te hebben gemaakt wat verder met water mijn pijnlijke kuiten en linkse knie in gesmeerd en de voeten wat opgefrist.  Dacht ik hoe lang moet ik nog wandelen gaan want kon ondanks wat rust toch nu wel heel moeilijk op de benen staan. 

Na weer wat verder gelopen te hebben was er weer een vlonder met mooi aangezicht. En daar de verrekijker er op gericht.  Zag wel een vogel en dat zie je wel in video beneden. 

En om het nu wat in te korten heb ik deze lus wandeling met heel veel moeite volbracht. Ben dan ook supertrots op mijzelf al kostte het mij heel veel kracht. Heb mij wel op deze wandeling verkeken, dat is later wel gebleken. Was ook dagen helemaal niks waard.

Kan weer een wandeling van de lijst schrappen. En ik heb er nog een paar te gaan van de wenslijst. Maar die zijn niet zolang en die zullen later misschien op deze of op mijn natuur website ( De Mens en de Natuur) in woord en beeld, mede ook als een herinnering hier of daar komen te staan. 

Wil jij deze wandeling ook eens gaan maken? Zie hier in verkorte link een kaart   https://ap.lc/tnDyh

Bedankt voor je bezoek. Tip je kan deze wandeling ook doen vanuit het MuseumEiland Werkendam. Of als jij hier al bent er heen wandelen. Folder is te verkrijgen aldaar.

Foto, gedicht en in video dia slide © Tine de Jong

Zie nu mijn wandeling in een dia slide. De video duurt korter dan mijn wandeling.

De Kleine Noordwaard is ook een prachtig gebied waar een ieder wel geniet. De natuur hier kan je heel veel geven en er is dan ook veel te beleven. Genieten van de rust en de natuur dat deed ik hier gewis omdat de Biesbosch gewoon supermooi is.

En in vele omgevingen van de Biesbosch was ik al eens geweest. Ken jij het niet dan is het eens een tip als je mijn bezoekjes eens leest. Klik dan op de labels die onder video staan en ben je eens in de omgeving dan is dit misschien een tip om er eens wandelen te gaan. 

Aan het einde van video zie je ook een wandeltip. Maar in die omgeving was ik al eens geweest maar dan via een andere zijde. En de parkeerplek waar ik aanving met de wandeling was tevens ook het begin en het eindpunt. 

Nu dat was mijn verslag van de wandeling en ik dank je voor het lezen en je bezoek. Ook heel erg bedankt voor de reacties op mijn vorige post(en).  

Voorlopig kan ik even niet wandelen maar ja dat heb ik mijzelf aangedaan. Voor mij zijn er nu wat rust momentjes voor ik de natuur weer in zal gaan.  

Wens jou gezellige dagen toe. En ben of ga je op vakantie dan wens ik je ook veel plezier. 

Drink voldoende water met de warme dagen. Ga je de natuur in, smeer je dan ook goed in voor de teken. 

Verhaal gedicht, Fotografie en video dia slide © Tine de Jong, 16-06-2025

Tussen de buien door wat gewandeld

Tussen de buien door toch wat gewandeld en ook daarbij toch wel mooie natuur gezien. Kreeg als eerste een mooie ontmoeting van een kauw op een lantaarnpaal, toen ik even naar buiten keek. Keek mij ook aan alsof hij zeggen wilde: Kom je ook naar buiten? dat is veel mooier dan te zitten kijken achter je ruiten.

En toen ik even op het balkon ging kijken hoe het buiten aanvoelde zat de buur-kat mij ook al aan te staren.

 Zag in mijn omgeving al een kauw op heg zitten. Die keek de andere kant op. Want zag een maatje aan andere kant zitten.

Ging eens een zijstraat in waar ook een pad loopt achter de huizen. Die dan weer bij een straat uitkomt. En ja hoor het was weer zo ver. Ook deze witte kat gluurde onder schutting door naar mij. Praatte wat tegen het dier en liep  toen hem of haar voorbij.

En hier had ik er nog eentje die mij aan keek. Maar dat is wel een mooi ras. Die had ik hier nog nooit gezien en woonde er misschien wel pas.

Nu was ik wel benieuwd wat ik nog verder zal mogen ontmoeten. Het was vrij stil buiten slechts wat vogels hoorde ik fluiten. En zag deze koolmees -Parus major zitten in boom. 

En bij een sloot zag ik dit tafereel van een waterhoen (Gallinula chloropus) 

Waarbij moeder of de vader het kleintje op zijn kop geeft. Had vast iets gedaan wat niet mocht. 

Van zwemmen kan je best moe worden met die kleine pootjes. 

En meerkoet kuiken leunde even op zijn gemak 

op een afgebroken boomtak 

Best wel veel mooie natuur wat je zo onderweg zo ziet 

en dat zijn van die momenten waar ik zo van geniet.

Trok wat later weer op huis aan want de lucht vertelde mij 

dat er snel weer een bui zal komen al

had ik wel een regencape mee genomen. 

Bijna thuis kwam ik nog een mooie ekster tegen 

En was net op tijd weer thuis voor de regen.

Dank je wel dat je gezellig even kwam kijken en lezen.

Fotografie en tekst © Tine de Jong.

Wens jou ook mooie momenten toe voor elke dag.

Hoe mijn dagelijks leven zoal is

Om eens brieven of kaarten te posten moet ik nu steeds verder lopen gaan. En knoop er dan gelijk ook een wandeling erachter aan. Neem dan steeds een andere richting al wordt het lopen voor mij steeds meer een ding. Die ziekte is door de jaren heen er ook bij gekomen en heeft mijn lichaam ook in beslag genomen. 

En zo train ik ook mijn benen, want die looptraining op loopband bij fysio deed toen niet wat ik ervan had verwacht. Koste slechts poen en had besloten dit niet na maanden er te zijn geweest het niet meer te gaan doen. Daarbij loop ik niet op dat tempo buiten waar hij hem op had staan. Op dat ding moest ik steeds struikelen gaan.

Maar ik houd goede hoop en moed want ben ook niet van plan om op te geven. Het woord opgeven staat nu eenmaal nog niet in mijn woordenboek.

Ik daag dus met het wandelen nu steeds meer mijn benen uit. Maar er komen wel steeds meer obstakels erbij waar ik op stuit. Die belemmeren mij nu ook veel in mijn dagelijks leven. Dat merk ik ook al met typen met mijn twee wijsvingers. En met het fotograferen. Maar ook dat blijf ik proberen. Want dat is buiten de natuur en het schrijven ook een hobby erbij voor mij.

En door veel mijn benen te blijven trainen kan ik later wat wellicht wat meer kilometers eraan gaan knopen. Want er staat op het lijstje ook een wat langere wandeling die ik(alleen met wandelstokken kan doen)in mooi natuurgebied wat een ommetje is en die ik helemaal uit wilt gaan lopen.

Het lijkt soms alsof er nu elke dag wel wat op mij wacht, want ondervindt steeds weer een andere klacht. Zoals het voortduwen van Rolly, dat kost mij nu ook al meer kracht. En dan maar over de kromming in vingers te zwijgen. En zo kan ik nog veel meer eraan gaan rijgen. Laatste tijd ontvang ik steeds ontstekingen in aders wat in elk lichaamsdeel aanwezig kan zijn. En dat veroorzaakt dan veel pijn.

Het gaat de ene dag beter en soms dan weer niet op een andere dag. Toch ben ik dankbaar dat ik nog op de aarde wezen mag. Want er was mij ook eens wat jaren geleden na mijn tweede K ook wat voorspeld. Zelfs andere second opinie artsen hadden me dit later ook eens verteld. Daar was ik toen erg van streek geraakt toen ze mij het hadden gezegd en de situatie van mij hadden uitgelegd. 

Wellicht is het wel mijn sterke wil wel de spil. Of om wat mij vroeger in jeugd is overkomen dat het mij wat sterker heeft gemaakt. Want ik knoop toch steeds weer nieuwe dagen en jaren eraan. En ben ook trots op mijzelf wat ik tot nu toe hebt bereikt en al hebt gedaan. 

Maar je mag wel weten dat ik door de chemo's heel veel bent vergeten. Sommige herinneringen komen langzaam. Maar die wil ik helemaal niet want die zijn voor mij zeer onaangenaam. 

En met moeilijke woorden heb ik ook nog steeds een probleem. Maar daar worstel ik mij ook wel doorheen. Dan zoek ik het gewoon op wat de betekenis zal wezen. Want ja anders kan ik ergens niet verder gaan lezen. 

Ook is het zo dat ik mijn liefste nog steeds zo erg mis omdat het leven voor mij nu ook heel anders geworden is. Het is soms erg moeilijk om nu alleen te staan. Maar dan denk ik aan zijn wens en probeer ik toch weer door te gaan. 

Het is ook zo dat als ik alleen op afstand (met taxi) reist naar een omgeving wat ik niet kent wel wat angstig en meer onzekerder geworden bent. Vele dierbare zijn uit mijn leven al weggenomen en dat geeft mij ook veel verdriet. Maar met mijn innerlijke kracht zal ik vast nog wel ver in mijn leven komen. Het is maar goed dat ik mijn toekomst niet ziet. 

Sommige dingen kan je nu eenmaal in het leven niet vermijden maar ik blijf strijden. Het leven is nu eenmaal met vallen en opstaan en dan weer doorgaan.

Soms kan ik ergens niet met mijn rolly (rollator)ergens wandelen gaan. Dan wandel ik daar met mijn 2 speciale wandelstokken. En ik houd er dan wel een beetje rekening mee dat ik een keer moet dokken. Want kan dan onverwachts weer niet op de voeten blijven staan.

En is het dus dat ik weer voor de zoveelste keer de grond kust. Tuur dan wat rond op de grond. En dan is het ook dat ik mooie wilde bloempjes daar ziet en ik zittend op de grond ervan geniet.

Soms val ik wel verkeerd al had ik eens zo een cursus gehad en daar geleerd hoe je vallen moet. Maar dat werkt in het echt dus heel niet goed.

Zie in video beneden maar eens dat mooie uitziende vreemde tweeling blad. Waar ik dus met het vallen een ontmoeting mee had. Dat is voor mij ook weer zo een geniet moment. Al is het wel zo dat ik de naam er nog niet van kent. Maar mij gaat het om het uiterlijk en het onverwachte wat ik mag en zal ontmoeten en waar ik dan ook heel blij om bent.

Mijn dagelijks leven is dus met veel vechten met het lichaam gepaard. En soms blijf ik thuis en ga ik nergens heen. Zodat ik dan weer nieuwe energie op spaart. Dat wordt ook helaas minder want dat begin ik met alles wel wat te merken. 

Ben al veel geopereerd aan allerlei dingen en dat zijn ook geen fijne herinneringen. Zelfs dat vele dotteren en al die stents er weer bij. Dat maakt mij soms wel boos en ben erom niet echt blij. Dat alles moet ik dan ook steeds weer gaan verwerken.

Zelfs enkele maanden geleden onverwachts een buikaorta operatie ontvangen. En ik begin wel naar wat anders te verlangen. Want dat is niet goed gegaan en kreeg zoals eerder al geschreven(op blog)complicaties erbij. Of ik al niet genoeg hebt om mee om te gaan of te doorstaan. 

Daarbij groeit mijn linkse been en knie ook steeds verder naar binnen. En daar is ook niks meer tegen te beginnen. Dat is jaren geleden al onderzocht en ben daar toen ook tweemaal aan geopereerd maar het is gewoon teruggekeerd. Dat was toen een echte flop. Als ik sta dan zet ik mijn linkse voet wat naar links want dan valt het niet zo op. 

De artrose en slijtage doet dit en veroorzaakt ook veel pijn wat steeds meer zich toont. En zo zijn er meer dingen die binnenin (als zowel buiten) in lichaam woont. Van mij mogen ze allen verhuizen gaan. Vraag mezelf soms weleens af hoelang ik het kan blijven doorstaan.

Ouderdom komt met gebreken en dat is bij mij dus al veel gebleken. Maar we gaan gewoon door en blijf er niet te lang aan denken want wie weet wat het leven mij later nog aan wat moois zal schenken. 

Heb al veel geschreven over de deuken en kreuken in mijn leven. Maar nog heb ik dan wat brandstof reserve om door te lopen. Met  soms op zijn tijd een apk beurt die dan weer wacht als er weer een verstopping in de energietank is gedoken. 

Heb al zo lang het verlangen dat al het dotteren of stentplaatsingen niet meer nodig zouden zijn. Dat de andere aders nu ook eens een keer open blijven en niet steeds dicht gaan. Mijn wereldje is al zo erg klein. 

Daarom ga ik ook naar buiten want ik wil geen huismus zijn die slechts dan kan turen door de ruiten. En de natuur geeft mij ook daarbij weer troost, kracht en moed en wat nieuwe energie dat is hoe ik het zie. Daarbij ontmoet je ook weer wat mensen met klein praatje erbij en dat doet mij ook goed. 

Maar helaas kreeg ik wat dagen geleden weer geen goed bericht. Want na een uitgebreide doppler en duplex onderzoek? Kan ik weer een kruisje erbij zetten in mijn gezondheidsboek. Er werd mij verteld: Beenslagaders ontvangen weer te weinig zuurstof en je zit weer voor 100 procent dicht. Zit hier niet echt op te wachten want heb zelf helemaal geen klachten.

En wat weken terug had ik die onverwachte buikaorta operatie ook al ontvangen en nu dit weer erbij. Het houdt maar niet op bij mij. Ik geraak steeds meer beperkt om dat zelfs de stentplaatsingen, broekprothese en dotteren ook niet meer werkt.  

Dus arts en ik hebben besloten om het dan even te kijken. Hoe het verloopt zal dan wel weer met een onderzoek blijken. Maar mocht het slechter worden dan moest ik wel bellen. En zo heb ik heel wat met mijzelf te stellen. 

Tja zo zijn er meer dingen die mij elke dag omringen. Maar met hulp van boven geeft het mij ook doorzettingsvermogen om de obstakels te overwinnen. Want dat zijn er nog vele maar die ga ik hier niet allemaal delen.

Het is soms net als paardrijden val je er af dan stijg je weer op en ga je gewoon weer aan de rit beginnen. 

Heb geen zin om binnen te blijven en te turen door de ruiten. Ook al heb ik een prachtig uitzicht zoals je al eens kon lezen in een verhaal of een gedicht. 

Nee deze dame houdt van natuur en als het weer buiten redelijk is en lichaam het toe laat dan ga ik naar buiten. In de natuur dan ben ik ook nooit alleen. Want ik zie altijd veel moois en hoor dan ook prachtige vogelklanken om mij heen. 

Neem meestal nu voor ik ga wandelen nu twee paracetamols in. En ook bij thuiskomst later en ook twee voor de nacht wat de pijn iets verzacht. Heb bloedverdunners en mag dus de andere pijnstillers niet slikken gaan. Want dan ontvang ik meer lichaamsklachten en daar zit ik niet echt op te wachten.

Maar nu weet je een beetje hoe mijn dagelijkse leven zoal is. Want men vraagt weleens hoe het gaat en nu kan je het lezen wat hierzo al geschreven staat. 

Het gaat dus soms goed en soms helemaal niet maar het is wel zo dat ik op mijn eigen manier toch nog steeds van het leven geniet.  

Verhaalgedicht en ook de natuurfotografie in onderstaande dia video slide. 

© Tine de Jong, 3-05-2025 

Tekst gedichtje wat ik had gemaakt als tegeltje boven is: Accepteer je dagelijkse leven, al geeft het jou soms veel kommer en pijn. Wees dankbaar dat je er nog mag zijn. En ook wat het leven je al hebt gegeven.

Deel hierbij mijn fotografie van een wandeling die ik onlangs had gemaakt. Want achter de flats hier in mijn omgeving nabij de spoorlijn zijn er ook mooie laantjes om te wandelen. En ook de mooie vogelklanken zal je even kunnen horen met klein filmpje er tussen. 

Kwam mooie lente natuur tegen. Kijk je mee wat ik had gezien. 

Kijktijd circa 5 min. Al duurde de wandeling in het geheel wel heel wat langer. 

Harde wind vandaag

Het was een dag met veel wind vandaag. Maar de wind heeft ook wel mooie betekenissen daarbij. Het is ook een onzichtbare boodschapper, met een betoverende symfonie van gedachten en woorden. 

De wind brengt ook soms diepe emoties met zich mee uit het leven, waarbij de in de lucht gefluisterde zinnen worden verweven. Het onthult verborgen geheimen en verbindt zielen en draagt ​​dromen ver weg. In die lichte ademhaling schuilt de magie van het luisteren naar hem. 

De wind hoort ook bij ons leven. Ons leven zou veel saaier zijn zonder de wind. Wie geeft ons anders wat frisheid of koelte en de opwinding van beweging? Want daar staat de wind ook voor. 

Schreef onderstaande gedicht met als titel "Harde wind vandaag".

De wind waait hard

het kent geen grenzen 

Wil wellicht zijn kracht tonen 

denk dat er soms ook wat 

agressie in hem zal wonen 

Toch is het de wind die boeit 

geeft ons met zijn akkoorden 

wellicht wat ongewild toch 

dichterlijke woorden .

Maar vraag mij steeds af 

heeft het zo een verdriet 

dat het zo huilt tussen 

boomtakken en huizen want

tranen zien we van wind niet

Wellicht vertelt wind een verhaal 

dat zal ook zomaar eens kunnen 

weet soms niet wat voor taal deze 

dan ons op een dag zal gunnen.

Maar al met al is de wind waar 

ik soms vreugde mee ondervind en 

is de wind soms ook mijn kameraad 

want het duwt me ook voorwaarts 

als het wandelen eens moeilijk gaat.😊

Gedicht en foto © Tine de Jong,  06-07- 2024

Foto is uit mijn archief en is genomen in de Alblasserwaard (2022)

En is een treurwilg die danst in de wind. ( staat ook in en video van mij op YT)

Nog een doordenker erbij voor jou met kleine boodschap:

is dit waar of niet waar?

Sommige mensen zijn gemaakt van wind, ze dringen in je binnen, ze veranderen je gedachten in een storm en zodra ze weggaan, ben je buiten adem.

Post hierbij het mooie lied erbij van John Denver -Windsong en eronder plaats ik de Nederlandse tekst.

Nederlandse songtekst- Wind lied

De wind is het gefluister van onze moeder de aarde

De wind is de hand van onze vader de hemel

De wind waakt over onze strijd en genoegens

De wind is de godin die als eerste leerde vliegen

De wind is de brenger van slecht en goed nieuws

Wever van duisternis, brenger van de dageraad

De wind geeft de regen (ja), en bouwt ons een regenboog

De wind is de zanger die het eerste lied zong

De wind is een wervelwind van woede en waarschuwing

De wind brengt de geur van vers gemaaid hooi

De wind is de renner en de wilde hengst die rent

En de zoete smaak van liefde op een trage zomerdag

De wind kent de liederen van steden en canyons

Donder van bergen, het gebrul van de zee

De wind is de nemer en gever van ochtenden

De wind is het symbool van alles wat vrij is

Dus verwelkom de wind en de wijsheid die zij biedt

Volg haar oproep wanneer zij opnieuw roept

In je hart en je geest laat de bries je omringen

Verhef dan je stem en zing met de wind.

************

Dank dat je gezellig even kwam lezen.

Wens je nog veel leesplezier als je nog een komt op de website.

Verhaal gedicht van een eenden paar

Heb eens een eenden paartje vele dagen geobserveerd. En ik heb ook weer veel van hun gedrag geleerd. Het mannetje liet het vrouwtje eerst eten en wat er overbleef was dan voor hem. Was er niets meer over, dan kon hij het vergeten. Dat noemt men dus liefde in de dierentaal. Want vrouwtjes zijn vast inhaliger allemaal. Ik dacht altijd dat zij het voedsel gingen delen. Maar ik heb gezien dat dit het vrouwtje niet kon schelen. 

Zodra het mannetje dichterbij kwam was zij het die dan een aanvalshouding aannam. Zij rende er op af en de woerd liet haar maar begaan want ja hij wilde met haar straks vast er tegen aan. 

Er moet ook later worden gezorgd dat er nageslacht zal komen dus ja wellicht was dat de reden dat hij het voortouw toen niet had genomen. Waar het vrouwtje heen ging waggelde hij als laatste er achter aan. Op een morgen was ik weer naar hen beiden op zoek gegaan. 

Zij zaten aan slootkant gezellig samen gras te eten terwijl een kater achter in struikgewas naar hun zat te kijken. Deze had mij ook even gezien en ik hoopte dat er niks zal gebeuren en die weer weg zal gaan misschien. 

Maar deze kater had niet zo een goede zin want het blijven jagers zoals men wel weet en er gebeurde iets wat ik ook zeker niet snel vergeet.

En ook het vrouwtje zal deze ervaring dan ook vast nooit vergeten. Ik kon het jammerlijke gesnater dan ook heel goed horen. 

Want ineens .. geheel onverwachts sprong de kat naar voren. Het vrouwtje schrok enorm en zij werd helaas door de kater gegrepen. Gelukkig liep het wel met een sisser af en kon het vrouwtje ontsnappen door met haar poten om haar heen te trappen. 

Maar wat denk je wat het mannetje (woerd) deed toen de aanval was gebeurd? 

Die fladderde gewoon naar de overkant van de waterplas , ging zitten en keek wat om zich heen. Deed net of er niets gebeurd was. Had helemaal niet meer naar zijn bezeerde vrouwtje om gekeken. 

Was het wel echte liefde tussen die twee vroeg ik me af?   

Het vrouwtje verwachtte vast van haar partner dat de concurrentie door hem werd verjaagd. Maar hij had de kater geeneens uitgedaagd. Deed net of het niet was voorgevallen en ja dan kan hij het ook wel bij zijn vrouwtje verknallen. 

Weet ook wel dat ze niet monogaam zijn en dat bleek later dan wel weer want er gebeurde later nog veel meer.

De volgende dag had ik speciale watervogelvoer gekocht zoals de voorafgaande dagen en hoopte dat bedoelingen dan ook zouden slagen, dat ik haar weer zal zien misschien. Ik wandelde nog wat verder maar helaas was ik haar niet meer tegen gekomen. Maar ik zag wel dat het mannetje een ander vrouwtje als partner had genomen. 

Ik zag hem namelijk met een andere eenden soort op de straat nabij de waterplas die veel groter dan hem was.(zie foto) 

Het was een eend die ik nog niet eerder had waargenomen. Dit vrouwtje leek wel op zo een Zweedse gele eend (Anas platyrhynchos domesticus) met haar grote en stevige formaat. En ze zijn samen ook al een paar maal hier in de binnentuin (die tussen de flats ligt ) op visite gekomen.  

Gaf hen ook brood met watervogelzaad vermengd daar ik buiten de natuur ook een dierenvriendin bent.  

Maar later is toch wel gebleken dat hij flink op zijn snavel had gekeken. Hij vond dit vrouwtje bij aanvang wellicht reuze maar hij maakte wel een verkeerde keuze. Hij dacht dát vrouwtje is wel wat voor mij maar was achteraf gezien toch helemaal niet blij. 

Want ja het lag eigenlijk al voor de hand.. dit grote vrouwtje was gewoon vreselijk dominant. 

Hij mocht niets en zij bepaalde of hij van het gegeven voer mocht eten en om met haar te mogen paren kon hij helemaal vergeten. Want ik zag dat de woerd eens een poging had gewaagd maar dat was dus niet echt geslaagd.

Het is algemeen  bekend dat woerden niet zo monogaam zijn en als ze de kans hebben dan ook andere vrouwtjes verkrachten, maar dat hoefde hij niet bij dit vrouwtjes eend dus echt niet te verwachten. 

En ja toen restte hem niets anders dan toch maar weer op zoek naar een ander vrouwtje te gaan. Zag hem veel alleen en op afstand zitten en naar andere kijken. Wat er gebeurde zal later (als je verder leest ) in dit verhaal wel blijken. 

Op zoek gaan naar een ander vrouwtje dat viel ook niet zo voor hem mee. Want die waren allemaal al bezet dat was dus schrale troost. Zij hadden het nu heel druk met het opvoeden van hun kroost. 

Zie hoe trots dit vrouwtje aan mij haar kroost liet zien. Vroeg mij wel af of dit het eerste vrouwtje van hem was misschien. Ze lijken soms zo op elkaar maar wellicht was dit toch wel waar. 

Hij deed zijn eerste vrouwtje op de dag van de kater aanval heel veel verdriet. Maar je kent ook vast wel het gezegde "oude liefde roest niet".  Want het vrouwtje wat deze eerst had zag ik later weer met hem te saam.  

En toen zag ik hen weer een tijdje niet maar er kwam wat anders in het verschiet. En dat verraad de foto boven. 

Zal de woerd dan nu wel trouwe liefde even aan het vrouwtje beloven? Zag dat hij zijn kop naar beneden boog toen hij zich weer bij haar voeg. Was dit gedrag dat hij wellicht excuses aan zijn vrouwtje vroeg. En deed hij dit dan om zijn schuldgevoel wat te compenseren? 

Zal het vrouwtje hem dan wellicht opnieuw zich bij hem voegen gaan? En misschien hem dan weer in haar leventje accepteren? 

Dat zal de tijd leren.

Het vrouwtje had nu meer zorg voor haar kleintjes en ik was ook blij ze later weer te zien. En ik had het brood weer met het speciale eenden voer gemengd en dat smaakte hen wel. 

Daar heb ik dan ook een mooi filmpje van gemaakt en dat kan je onder mijn schrijven zien.

Nou in dit verhaal liep het voor de woerd niet zo goed af. Want zag het vrouwtje later ook met een ander en ja dat was dus het mannetje zijn straf. 

En ja  er is ook een spreekwoord "wie een ander bedriegt wordt zelf bedrogen" En dat is dus ook de moraal van dit gedicht geschreven door mij Tine als een verhaal.

Dank je wel voor het lezen en kijken naar de fotografie en de live video. 

Ik wens je ook gezellige en mooie geniet momentjes toe voor elke dag. En ook tevens dank dat je ook eens mijn andere website bezoekt (De Mens en de Natuur blogspot) met de reacties daarbij. En ook hier. Ik probeer aldaar ook zo af en toe wat te delen met jou.  

Kom je nog eens lezen of kijken dan wens ik je ook veel luister en kijkplezier.

Voor meer mooie dieren verhalen of gedichten dan kan je ook eens op de labels onder de video klikken gaan. 

Een tip is dat ik op beiden websites er dan ook al verschillende verhalen heb staan. 

Verhaal gedicht, fotografie en live video © Tine de Jong, 28-06-24

Geniet van dit korte live filmpje van moeder eend met haar kroost.