donderdag 22 juni 2023

Herinneringen zijn er om bewaard te blijven

Herinneringen  zijn er om bewaard te blijven , tinedejong.blogspot.com

 Herinneringen zijn er 
om bewaard te blijven 
en ze zitten als warme 
kruiken in mijn hart 

Zal ze er dan ook 
nooit daaruit verdrijven  
Allen worden beschermd 
door mijn innerlijke bodyguard

Herinneringen geven 
mij troost en kracht 
zij zijn allen die de pijn 
in mij wat verzacht 

Soms zitten ze om 
een blik er in te vragen 
en dat doe ik ook veel 
op bepaalde dagen

Herinneringen zijn ook 
verzameld in fotoalbum 
en ben ik eens verdrietig 
of weer uit mijn hum 

Dan bekijk ik ze weer 
allemaal want zij geven mij 
elke keer veel woorden 
met een mooi verhaal.

Gedicht en tegeltje boven © Tine de Jong, 2023

Herinneringen zijn ook
als kleine sterren die
troostend schijnen in de 
duisternis van het verdriet.

Samen hadden we er 
ook veel vergaard en
dat zijn momenten waar ik
dan zo erg van geniet!

Via www.tegelspreuken.nl heb ik het bovenstaande tegeltje zelf gemaakt met deze tekst erin:

Een glimlach heb ik om 
al onze mooie herinneringen
Maar ook tranen van gemis
Omdat het zonder jou 
Mijn Liefste nooit 
meer hetzelfde is.

Gerelateerd gedicht voor als je mijn fotografie hebt bekeken. Dan kan je hier meer lezen.


Waar mijn liefste en ik ook  samen vele mooie herinneringen hadden vergaard (en wat ik nu nog doet hier) wil ik graag hieronder ook met jou delen. En dat is in de mooie bosomgeving van de Alblasserwaard en dat is het Alblasserbos waar ik mij ook verbonden mee voelt. Hoop dat je de foto's mooi zal vinden .Heb er ook nu weer rustige muziek daarbij gezet.  Kijktijd 7.20 
Klik op YouTube en zie meer

Bedankt ook hierbij die al hadden gereageerd op mijn YT kanaal 
maar ook voor de reacties die hier al stonden en op mijn vorige post(en).

dinsdag 20 juni 2023

Tranen diep in mij

Tranen diep in mij tinedejong.blogspot.com

Ergens diep in mij
is nog steeds het kind 
die wat angsten ondervind

Ergens diep waren tranen 
die niet konden stromen 
Daar ik ze als kind ze niet 
mocht laten stromen

Ik droeg toen alle tranen 
in gedachten in grote zak 
elke dag met mij mee 

En na vele jaren het 
te hebben gedragen
werd het wel een
grote zee

Het werd te zwaar 
maar niks mocht
er uit gaan lekken 
Al probeerde velen
ze eruit te trekken

Ergens diep in mij nu 
ik volwassen bent
is dat ik eindelijk
de weg naar de
tranen kent

Weet nu dat ik huilen 
mag als het eens nodig is 
Zo maak ik mijn innerlijk 
als ook mijn gedachten en 
mijn ogen weer wat fris

En ik laat ze nu stromen 
als een rivier met een 
kleine watervallen wat 
over gaat naar oceaan

Maar diep in mij zit
nog veel meer verdriet 
En misschien dat zij er later 
ook eens er uit zullen komen

En dat het op een dag 
dan beter met mij zal gaan 

Gedicht, © Tine de Jong, 20-06-2023

Bedankt voor je bezoek en lezen. Ook voor de reacties  op die vorige post(en)