Ik heb veel vriendjes van plastic en staal in lichaam
en zij zijn voor mij niet altijd even aardig of een gerief
maar ik heb ze op ten duur wel weten te waarderen hoor lezer
ondanks alles wat gebeurd in mijn leven, heb ik toch het leven lief.
In mijn woorden lees je wat van plastic is en wat van staal
want dat draag ik elke dag steeds weer met mij mee allemaal
En als je het gaat lezen, is dus dit een beetje mijn levensverhaal.
Als baby mocht mijn broertje met mij uit wandelen gaan maar
achteraf gezien vond ik dat waarschijnlijk helemaal niet leuk
Toen hij zijn vriendjes zag, liet hij mij op een dalende weg alleen staan
Hij vergat de rem, ik ging rijden, viel eruit en kreeg mijn allereerste deuk.
Heb helaas mijzelf niet in de kinderwagen, dus je krijgt deze van mij
met mijn allereerste fietsje . En nu ga ik weer verder met mijn verhaal:
Toen ik een kleuter was, zat ik achterop de fiets
toen had je al die speciale kinderzitjes nog helemaal niet
en op een dag kwam ik met mijn rechtervoet tussen de spaken
Dat deed behoorlijk veel pijn en ik had ook nog eens veel verdriet
dus moest ik naar het ziekenhuis om een nieuw velletje te maken.
Op mijn zesde besloten ze met de Solex naar familie te gaan
een auto bezaten zij niet, en dit verhaal dat is ook een bijzonder iets
maar achteraf gebleken was deze rit op deze solexen ook helemaal niets
Wij gingen met zijn allen op weg maar halverwege kwam er een tegenligger aan.
Pa probeerde achter mijn ma te rijden maar kwam met Solex tegen haar aan
Mijn moeder met mij verloor toen het evenwicht en we kwamen hard ten val
Mama had toen een gebroken arm en ik lag weer met mijn kop op de baan
Dat weet jij nu ook gelijk weer wat er is gebeurd want met mij was het weer bal.
Het ging wat jaren goed en de grond had ik niet geraakt, al
heb ik wel behoorlijk veel rake klappen in het leven meegemaakt
Maar toen ik veertien werd, kreeg ik van ouders mijn allereerste Peugeot
het was best een gaaf brommertje maar wat er gebeurde, dat vertel ik je zo.
Hier een foto van mijn (nog) ongeschonden verjaardagscadeau.
Wij zaten op de camping en ik mocht met dat ding leren rijden
Ik mocht naar het einde van de camping en weer naar voren gaan
maar ja zo verkennend als ik toen al in mijn leventje was, ben ik
stiekem de dijk opgegaan en probeerde aandacht van ouders te vermijden.
Wilde namelijk eens zien hoe hard mijn tweewieler wel eigenlijk ging
en ja hoor, het gebeurde weer in mijn leven en kreeg deze herinnering:
Op het rechte stuk ging ik vol gas de dijk uit en dat ging best wel snel en vlug
Maar deze dag werd een totale ramp, want ik kreeg een total losse brommer terug.
Ik had een mooie kronkel waar een kerk stond op de dijk uitgezocht
En als een echte coureur raasde ik keihard door die gemene S-bocht
maar door die kerk in die bocht kon je de tegenliggers niet goed zien
Nou dat weet jij vast wel weer wat er met mij toen is gebeurd misschien.
Hier een foto van die kerk in Tienhoven aan de Lek met die gemene bocht
Vol gas moest ik voor een auto uitwijken en had maar twee mogelijkheden:
Het is eigenlijk best wel snel gegaan, week uit naar rechts en ging op mijn bek
Kwam hard met lichaam in prikkeldraad terecht en de brommer vloog over het hek
in ambulance kwam ik bij en maakte ik mij over mijn lichaam niet zo druk, vroeg slechts
Hoe is nu het mijn Peugeot? Doet tie het nog wel of is deze nu echt helemaal stuk?
Nu ben ik dan volwassen maar alles gaat nog steeds niet in het leven naar wens
In mijn lichaam is het een echte ravage, heb chemo's gehad, heb nu artrose en slijtage
Verder word ik nu steeds gedotterd, heb veel stents want mijn vaten zijn doorlopend lek
Zou dat misschien komen omdat ik zo vaak ben gevallen in mijn jeugd op mijn bek?
Maar weet je, ondanks alles wat ik heb meegemaakt in mijn verleden
en ik zo eens terugkijk naar mijn voorbije jaren en nog in het heden
ben ik nog steeds een echte levensgenieter en ook een gelukkig mens
want het leven heeft mij toch ook wel vele mooie herinneringen gegeven.
Dit was dus een gedeelte van mijn levensverhaal
Nu weet jij vast ook wel wat van plastic is of van staal
En ook al heeft het leven mij al behoorlijk veel aangedaan
Ik heb geleerd om te blijven vechten en bij vallen weer op te staan.
© Tine de Jong 2015, alle rechten voorbehouden
tekst in foto boven is:
Je hoeft niet bang te zijn om een levensles te missen.
Levenslessen herhalen zich net zo lang dat jij ze hebt geleerd.
Bedankt voor je bezoek en enige reactie. Wens je mooie dagen toe zonder kreukels.😉
Bedankt voor je bezoek en hoop je nog eens te mogen ontmoeten op deze site. Ik waardeer het altijd als je een reactie achter laat. Als je geen website U.R.L heeft, vul dan alleen je naam in en laat de andere regel open. Wil je anoniem reageren zet dan wel je naam en ook in de reactie in de want anonieme reacties plaats ik niet meer. Alvast bedankt, Tine
Bedankt voor je bezoek en enige reactie. Wens je mooie dagen toe zonder kreukels.😉
Bedankt voor je bezoek en hoop je nog eens te mogen ontmoeten op deze site. Ik waardeer het altijd als je een reactie achter laat. Als je geen website U.R.L heeft, vul dan alleen je naam in en laat de andere regel open. Wil je anoniem reageren zet dan wel je naam en ook in de reactie in de want anonieme reacties plaats ik niet meer. Alvast bedankt, Tine
Ondanks alle problemen die ik steeds ondervind wandel ik graag in de natuur en deel met jou een mooie wandeling in een foto dia slide die jij vast ook wel mooi zal vinden. Deze heb ik er later bij gezet want eigen wandelingen delen gaan altijd voor en dit is Landgoed Neerijnen-Waardenburg waar ik eens had gewandeld. Wens je veel kijk plezier.
Wandel je ook virtueel mee?
