Posts tonen met het label Levensverhaal. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Levensverhaal. Alle posts tonen

vrijdag 28 augustus 2026

Liefdevol en inspirerende verhaaltje over een jongen en een puppy

Een liefdevol en inspirerende verhaaltje over een jongen en een puppy, tinedejong.blogspot.com

Was gisteren aan het lezen in een boek vol met mooie verhaaltjes die ik onlangs vond bij de kringloop. Hou van dierenverhalen die iets vertellen en/of een boodschap geven en deze sprak mij erg aan. 

Dit verhaal met een boodschap kent geen bekende of geïdentificeerde auteur. Want dat stond hier ook niet bij. Zocht op internet erop, maar het circuleert al decennia als een anonieme parabel of wijsheid verhaal op het internet en ook in een andere vorm van het verhaal. 

En nu deel ik het hier zoals het in het boek stond op mijn website. Lees verder.. 

Inspirerende verhaal over een jongen en een puppy.

Een boer had enkele jonge hondjes die hij nog moest verkopen. Hij schilderde een advertentie op een bord met: ''4 puppy's te koop'' en zette dit aan het begin van zijn erf aan de kant. Net toen hij de laatste spijker in het bord sloeg werd hij aan zijn overal getrokken. Hij keek naar beneden in de ogen van een kleine jongen. Meneer" zei de jongen, "Ik wil een van uw puppy's kopen". "Wel", zei de boer, terwijl hij met zijn hand achter in zijn nek wreef, "deze puppy's hebben hele goede ouders en kosten aardig wat geld".

De jongen liet voor een moment zijn hoofd hangen. Toen reikte hij diep in zijn broekzak en haalde een handvol kleingeld voor de dag en liet het aan de boer zien. "Ik heb 39 cent. Is dat genoeg om te kijken?" "Zeker", zei de boer en hij floot een deuntje. "Dolly", riep hij. 

Uit het hondenhok en over het erf rende Dolly naar de boer toe gevolgd door 4 kleine bolletjes wol. De kleine jongen drukte zijn gezicht tegen het hek. Zijn ogen straalde van verrukking. Terwijl de honden naar het hek toe kwamen rennen, zag de jongen nog iets bewegen in het hondenhok. 

Langzaam verscheen er nog een bolletje wol, maar deze was zichtbaar kleiner dan de andere hondjes. Op zijn achterpootjes gleed het bolletje het hok uit en op een wat onhandige wijze begon het hondje vooruit naar het hek te hobbelen terwijl het zijn best deed de andere hondjes bij te houden. "Ik wil die hebben", zei het kleine jongetje, terwijl hij naar het waggelende hond wees.

De boer knielde naast het jongetje neer en zei "zoon, je wil dat hondje echt niet. Het is nooit in staat om te rennen of te spelen zoals de andere hondjes kunnen." Toen deed de jongen een stap naar achteren, reikte naar beneden en begon een broekspijp op te rollen.

Terwijl hij dit deed werd een stalen beugel zichtbaar aan beide zijden van het beentje van de jongen die vastgemaakt zaten aan zijn speciaal gemaakte schoentje. De boer aankijkend zei hij: weet u meneer, ik kan zelf ook niet zo goed rennen en hij heeft iemand nodig die hem begrijpt".

Met tranen in zijn ogen reikte de boer naar beneden en pakte de kleine puppy op. Hij hield het heel voorzichtig vast toen hij de puppy aan de kleine jongen gaf. 

"Hoeveel kost het?" vroeg de kleine jongen. "Niets, het is gratis" ,zei de boer. "Er is geen prijs voor liefde. De wereld is vol van mensen die iemand nodig hebben die ze begrijpt.  

Het verhaal laat onvoorwaardelijk liefde zien. Iedereen ongeacht gebreken of handicaps,  verdient een gelijke kans op liefde, zorg en een waardig leven. Het verhaal laat je tevens zien dat echte verbinding ontstaat door gedeelde kwetsbaarheid en wederzijds begrip. Het moedigt je aan om verder te kijken dan de buitenkant en mededogen te tonen voor iedereen die in de kern net zo waardevol is.

Vond jij dit verhaal ook net zo mooi als ik?  Dat hoor ik graag als reactie.  Ben nog zoekende wie het verhaal echt schreef en zodra ik er achter ben dan zet ik dit als update erbij later. Dus kom nog eens terug als je dit ook zal willen weten. Het filmpje wat er dan onder staat doe ik weer weg.  Lees dus verder..

Blogpost van Tine de Jong, augustus 2026  

Let op want anonieme reacties worden verwijderd. 

Update 30/08 :  Eindelijk na veel zoeken toch gevonden wie het verhaal schreef waar ik over schreef. En dat is de Amerikaanse auteur en spreker "Dan Clark die het wereldberoemde en hartverwarmende verhaal "Puppies for Sale" schreef. Het werd oorspronkelijk gepubliceerd in de bestsellerreeks Chicken Soup for the Soul en verscheen later als zelfstandig kinderboek.

Het verhaal is uitgegroeid tot een klassieker over empathie, eigenwaarde en wederzijds begrip. Het was zelfs zo krachtig dat Paramount Studios er een bekroonde korte film van heeft gemaakt met rollen voor Jack Lemmon en Jesse James.

Vond de korte film van c.a 5 minuten met de legendarisch acteur Jack Lemmon en Jesse James. Je kan het vinden onder de titel Ron Krauss - Puppies For Sale starring Jack Lemmon [1997 Short Film op YouTube. 

Dan zie je dat het niet op een boerderij was maar in een dierenwinkel waar de jongen de puppy kreeg. Er gaan veel verschillende verhalen rond op internet had ik gemerkt maar het verhaal in video is de echte dus.

Puppies For Sale is een bekroonde korte film uit 1997 Het is de debuutfilm van schrijver/regisseur Ron Krauss met Jack Lemmon en Jesse James in de hoofdrollen en een originele muziekscore van Elmer Bernstein. Het is verfilmd door Paramount Studios.

De film werd daarbij ook vertoond op het Filmfestival van Cannes en het Internationale Filmfestival van Berlijn en ontving de prijs voor "Beste korte film" op meer dan twintig filmfestivals wereldwijd. 

Dit is het boek nu ik de naam van de auteur weet en ging zoeken. 

Helaas niet vertaald in het Nederlands.


Foto boven is een foto is uit mijn foto archief en is onze lieve viervoeter vriendin Toscana als pup. Onze lieve hond Toscana was geboren in 2003  is overleden in 2017. Veel over haar geschreven en gedeeld op mijn twee websites en ook staan er filmpjes op mijn YouTube kanaal en ook in een afspeellijst. Over haar had ik ook eens een levensverhaal geschreven hoe zij bij ons kwam. Heb je dit niet gelezen dan kan je hier haar verhaal lezen. klik hier 

Deel hier de video die ik tegen kwam na wat zoekwerk van het verhaal.

 Klik als je zal kijken via YT klik dan op het vierkantje en dan op de radar en op automatisch vertalen om de ondertiteling in jouw taal te zetten. Druk gewoon de reclame steeds weg als jij dit ziet. YT geeft er soms enige al heb ik ingesteld dit niet te willen.  

vrijdag 8 oktober 2021

Als kind klom ik graag in bomen en jij?

Als kind klom ik graag in bomen en jij? gedicht
Even wat oude herinneringen ophalen want zoals de titel zegt is het dat ik als kind graag in bomen klom vroeger. En zo af en toe doe ik dit nog maar dan niet meer zo hoog als toen. Nu nog heb ik een band met hen en heb dan ook al veel geschreven over de bomen. Maar nu houd ik van hen allemaal op een andere manier. En dat geeft mij ook veel plezier en wil wel graag mijn gedicht met je delen en dat is een waar gebeurd verhaal en wie de labels eens heeft bezocht weet dat "deuken en kreuken" veel wordt genoemd en deze verteld dan soms veel uit mijn verleden en het heden van wat  ik zoal zelf hebt meegemaakt. 

Het zijn dan ook de  woorden die gewoon bij mijn leven horen. En niet alleen houden jongens van boompje klimmen hoor. Want er zijn zat meisjes die er ook van houden en daar ben ik er dus ook ene van. Nu zijn er zelfs klimbomen gemaakt in menige bos omgeving waar je met behulp van touwen, kabels en houten platforms door enige routes die zijn gemaakt ook als een echte bosaap kan slingeren maar ik hou meer van het ouderwetse van  toen.  Wellicht hebben ze door dit het toen wel  gecreëerd  want het is wel veiliger dan wat ik in het verleden deed. En bij mij liep het ook wat anders dan ik had verwacht. Lees maar...

Als kind klom ik graag in bomen, en 
vond het echt heerlijk daar zo bovenin 
Moest er wel veel moeite voor doen hoor 
om helemaal bovenin te komen maar toen ik 
er eenmaal was had ik het reuze naar mijn zin.

Ik keek vol vreugde naar beneden en de 
wereld onder de boom die leek zo erg klein 
Had toen wel een beetje last van hoogtevrees 
maar op dat moment dat ik op die tak zat vond 
ik het helemaal niet zo eng om er bovenin te zijn.

Na een tijdje zo te hebben gezeten op een dikke tak 
wilde ik weer naar beneden en ik deed dit op mijn gemak 
Tja, zo gemakkelijk ging dit niet zoal ik toen wel had gedacht 
Halverwege brak een tak af, en viel naar beneden en niet zo zacht.

Lag daar al een tijdje toen mijn pa mij daar vond 
kon mijn linkse been helemaal niet zo goed meer bewegen 
Maar voor de rest buiten wat schrammen was ik wel gezond 
Had toen wel veel scheldwoorden van ouders naar mijn kop gekregen.

Mijn linkse been was gebroken en deze kwam in mooi wit gips 
en over de klimpartij werd niet meer zo vaak over gesproken 
deden zij dit wel eens een keer, dan verkleurde ik en werd pips 
deed net of me neus bloedde en lag heerlijk onder dekbed gedoken.

Ben na deze ervaring nooit meer bovenin bomen gegaan 
Doch dat gevoel bovenin was zo heerlijk en ben tot heden 
nog steeds blij en trots dat ik dit toen toch eens heb gedaan 
Ik zie mijzelf nog zitten als ik terug denk aan het verleden.

Een meisje hoort niet te klimmen in bomen 
dat was mij al veel in mijn jeugd aan mij verteld 
en ik heb van die dag ook wel veel erbij geleerd hoor 
Dus zal ik het niet meer wagen om er bovenin te komen.

Onlangs heb ik de oude boom weer eens bezocht en
was blij dat hij er nog was al is hij net als ik nu wat ouder
Heb al veel over deze boom en alle andere daarbij geblogd
en deze boom is net als ik toch ook wel een sterke volhouder.

Ik zag opeens wat groeien in tak bij boom ernaast  en
dat deed mij toch die dag ook wel een grote glimlach geven 
Want de boom dacht vast net als ik beetje wel hetzelfde als mij dat 
jij je niet alles moet laten vertellen wat wel of niet mag in het leven.

Als kind klom ik graag in bomen en jij?

Fotografie en gedicht © 2021  Tine de Jong Alle rechten voorbehouden.

Het spreekwoord : Het moet buigen of barsten  = het er op wagen, wat de gevolgen ook zullen zijn.) 
kwam bij mij wel toen van pas maar ik was nu eenmaal een onbezonnen kind.
Heb je deze trouwens al gelezen een keer?


Wellicht vind je die woorden ook wel leuk en zie je mij als kleuter in klein en weet je soms is het gewoon als volwassene ook wel eens leuk om toch weer eens dat onbezonnen kind van toen te zijn.

Klom jij ook  als kind weleens in bomen?

maandag 26 april 2021

Levensverhaal van de Atalanta vlinder

Levensverhaal van de Atalanta vlinder

Deel ditmaal eens een verhaal die ik ooit eens had gelezen in een blad met een les-thema voor kinderen over vlinders. En dat vond ik zo erg mooi dat ik dit ook eens met jou wilde delen, mocht je het verhaal niet kennen. Het gaat over een mooie vlinder en dat is de Atalanta. (Vanessa atalanta) Ook wel admiraalvlinder of nummervlinder genoemd. En het levensverhaal wordt verteld door de kleine Atalanta die toen ze opgroeide een schoonheid werd. 

Nieuwsgierig geworden? Lees dan maar eens dit verhaal waar ook weer een boodschap is in verwerkt wat ik soms met al mijn gedichten en verhalen doe !

Op een dag kan alles veranderen

Atalanta zit in een piepklein eitje. Ze weet nog van niets. Maar op een dag merkt ze dat ze oogjes heeft. Ze kan ermee kijken. Er is wit licht om haar heen. ‘Licht.....’ denkt Atalanta, ‘ik wil nog veel meer licht. Licht dat goud is en warm.’ Ze probeert uit het eitje te kruipen. Het lukt!

Het eerste wat ze ziet is de zon. Goud en warm. Ooo...’ zegt Atalanta, ‘nog mooier dan ik dacht!’ Behalve de zon is er overal groen om haar heen. En tussen het groen kleine gouden sterren. Wie ben ik?’ vraagt Atalanta. ‘Niet veel bijzonders,’ zegt een stem. Atalanta kijkt om zich heen. ‘Wie zegt dat?’ vraagt ze. ‘Ik,’ zegt de stem. ‘De paardenbloem". Ook niet veel bijzonders, net als jij.’ 

Atalanta kijkt naar het gouden sterretje. ‘Hoe kun je dat zeggen?’ vraagt ze. ‘Je bent mooi. Je bent van goud, net als de zon!’ ‘Dank je wel,’ zegt de paardenbloem. ‘Maar ze willen me niet. De dagen gaan allemaal voorbij. En niemand die naar me kijkt. En met jou zal het net zo gaan, kleintje.’ ‘Ben ik dan ook een paardenbloem?’ vraagt Atalanta. 

‘Kijk maar om je heen,’ zegt de paardenbloem. Atalanta kijkt. Naast haar zit een piepklein streepje. ‘Wat ben je?’ vraagt Atalanta. Ik ben net als jij,’ zegt het streepje, ‘een rups.’ Atalanta kijkt nog eens rond in het groen. Er kruipen wel honderd van die streepjes om haar heen. ‘Hoe komen we hier?’ vragt ze . 

Onze moeder heeft ons achtergelaten,’ zeggen de rupsjes in koor. ‘Ze was op reis en wou haar eitjes kwijt.’ ‘Mmmm’ zegt Atalanta. ‘Onze moeder had zeker ook haast. Anders had ze vast wel een mooier dier van ons gemaakt. En waarom kon ze geen beter plekje uitzoeken? Waarom heeft ze ons niet achtergelaten op een mooie roos of zo?’ ‘Brandnetel kun je eten!’ roepen de rupsjes. Smekke smekke...... tegelijk beginnen ze allemaal met hun kleine mondjes van de brandnetel te eten.

 Atalanta niet. Atalanta kijkt naar de paardenbloem. ‘Denk je dat het altijd zo blijven zal?’ vraagt ze. ‘Jij een treurige bloem waar niemand naar kijkt. En ik een rupsje op de brandnetel, dat niemand ziet?’ ‘Soms,’ zegt de paardenbloem zacht, ‘soms denk ik: misschien dromen we het allemaal maar. 

Misschien zijn we wel iets heel anders dan we zijn. Misschien komt er wel een dag dat alles verandert. Dat jij en ik wegdansen door de wereld. Dat iedereen naar ons kijkt.’ 

Het kleine rupsje Atalanta kronkelt haar lelijke kopje. ‘Nee, paardenbloem,’ zegt ze. ‘Dat zijn dromen. Toen ik nog in mijn eitje zat, droomde ik net als jij. Maar nu....’ Ze zeggen allebei niets meer. De paardenbloem buigt haar gouden hoofd en Atalanta gaat brandnetel eten. Net als haar zusjes. Wat moet je anders doen als je maar een rupsje bent? De rupsjes eten zich rond en dik. 

‘En nu slapen,’ zegt Atalanta. ‘Heel lang slapen. Misschien droom ik dan nog een keer van wegdansen en vrolijk zijn.’ Ze kijkt of er nergens een lekker bedje te vinden is. Nee... Maar ze ontdekt wel iets anders. Een zachte dunne draad die uit haar eigen lijfje komt. ‘Wacht,’ zegt Atalanta, ‘daar rol ik me in.’

Ze maakt de draad aan een blad van de brandnetel vast. Ze rolt en ze rolt maar. De draad wordt steeds langer. Ze verdwijnt er helemaal in. Net als in een slaapzak. Als ze klaar is, slaapt ze al. Heel diep. 

Dagen en dagen lang. Ze droomt weer van zweven en vliegen en dansen. Van de grote zon en de bloemen die haar allemaal opwachten.

Op een dag wordt ze wakker. Ze kruipt uit haar slaapzak en kijkt naar de zon en de blauwe lucht. Haar vriendinnetje de paardenbloem is weg. Maar naast haar staat een prachtige bol van witte pluisjes. De wind blaast er zachtjes tegen. De pluisjes laten los. Ze zweven door de lucht en dansen de wereld in. 
Kinderen steken er hun hand naar uit. Mensen blazen ze nog hoger. En ze dansen..... dansen maar. 

Wat zijn dat?’ vraagt Atalanta. ‘Pluisjes van de paardenbloem,’ zegt een stem vlak naast haar.‘ Van de paardenbloem?’ fluistert Atalanta. ‘Dus toch.... het was dus geen droom. Ze was dus toch iets anders dan ze was. Misschien ontdek ik op een dag ook wel wie ik echt ben.’ ‘Weet je dat dan niet?’ vraagt de stem. ‘Jij bent een atalanta, net als ik.’ Atalanta kijkt opzij. 

Naast haar zit een prachtige vlinder. Glanzend zwarte vleugels met oranje. En kleine witte vlekjes die op paardenbloempluis lijken. ‘Ooooo.....’ zegt Atalanta, ‘wat ben je mooi!’ ‘Net zo mooi als jij,’ lacht de vlinder. Ze slaat haar vleugels uit en danst weg. 

En dan pas merkt Atalanta dat ze ook vleugels heeft. Ze slaat ze uit, ze fladdert... ze danst... ze vliegt! Omhoog naar de zon, omlaag naar de rozen, weer omhoog met de wind mee tussen de pluisjes van de paardenbloem in. ‘Het kan... het kan... het kan,’ fluisteren ze tegen elkaar. 

Wat waren ze blij dat ze nu de nieuwe wereld mochten gaan bekijken en zo zie je maar dat op een dag alles kan veranderen. Net zoals deze rups die een mooie vlinder mocht wezen net als haar zusjes.

Hoop dat je dit verhaaltje ook mooi vond en meer (eigen)verhalen kan je ook op mijn website lezen als je eens klikt op de blauwe woorden die je onder de video staan.

 Heb je mijn verliefde katten serie al eens hier ontmoet? Zoek en je vindt hen gewis.

Bedankt voor je bezoek en tevens bedankt ook voor de reactie op mijn vorige schrijven. En ook dat je eens mijn oudere gedichten en verhalen leest wat ik ook altijd zeer waardeert.

Fotografie © Tine de Jong, 2021  

Deel met jou een video hierbij van de levenscyclus van de Rode admiraal Vanessa Atalanta

The life cycle of the Red admiral Vanessa Atalanta

Deze video beneden toont enkele interessante details over het leven van de Vanessa atalanta ( Rode admiraal) zoals het zeer ingewikkelde omkrullen en gelijktijdig neerlaten van een blad van de brandnetel, om zo een huisje te vormen, dat de rups beschermt en tevens als voedselbron dient. Zodra het laatste huisje is verorberd, zoekt de rups een geschikte plaats om zich te verpoppen, verandert in een pop, en tenslotte komt de vlinder uit het ei. 

Echt een aanrader om deze video te bekijken die ik vond voor jou. 


dinsdag 8 september 2020

Bedankt allemaal voor alle wensen

Bedankt allemaal voor alle wensen

Bedankt allemaal voor alle wensen
want dat deed mij weer heel erg goed
Wat zijn jullie toch allen lieve mensen en
door jullie ontving ik ook weer goede moed.

Maar ook geef ik hierbij een extra compliment
voor hen die mij goed door operatie hebben geleidt
Want het voelde fijn te weten dat men ervoor je bent
Zij allen hebben dan ook goede aandacht aan mij gewijd.

Men luisterde met geduld naar mijn vragen en mijn verhaal
want had van vorige behandeling wel enige klachten ontvangen
dus ik zag er nu wel wat tegenop want het was de zoveelste maal
dat de benen weer naar zo een dotterbehandeling gingen verlangen.

Helaas hadden ze mij niet even na de operatie gezegd dat er
een hen onzichtbaar zou komen die een ei op mijn lies had gelegd
Ben nog niet geheel hersteld en daarbij nog behoorlijk bont en blauw
Maar ik wilde langs deze weg mijn hartelijke groetjes geven aan jou.

Ik neem nog even wat daagjes rust want been doet best nog wel wat pijn
Gisteren weer een echo gehad daar het ei op been mij wat zorgen baarde
Alles zag er goed uit dus moet het met rust genezen zoals de arts mij verklaarde
Dus nog even geduld en dan zal ik weer regelmatig op mijn twee blogwebsites zijn.

Gedichten fotografie en tekst © Tine de Jong -2020


Tekst gemaakt op mijn foto van een zonnebloem voor jou is:

De zorg en het medeleven van artsen en verpleegkundige, vrienden en kennissen
zijn net zo belangrijk als de medicijnen die de doctoren voorschrijven.
Bedankt allemaal.

Heb nog geen nieuwe bloemenvideo voor jou kunnen maken maar wellicht heb je deze ook nog niet gezien. En op mijn YouTube kanaal vind je er meer leuke bloemen en natuurfilms en fotografie van mijn wandelingen in de natuur die je vast ook mooi zal vinden.

Ik geef je hierbij wat mooie muziek met prachtige bloemen met haar kleuren om je te bedanken voor alle reacties die ik mocht ontvangen op mijn vorige gedicht(en)en verhalen.

Flowers for all my visitors and friends / Bloemen voor al mijn bezoekers en vrienden.

Met eigen fotografie in een romantisch muziekje gehuld. Hoop dat je de fotografie mooi zal vinden.

zondag 25 september 2016

Dagen gaan druppelend voorbij

Dagen gaan druppelend voorbij © tinedejong.blogspot.com

Dagen gaan nu echt druppelend voorbij 
elk jaar smelten de dagen ook wat voor mij 
Maar de warmte die ik mag ontvangen elk uur 
maken al mijn dagen toch zo heerlijk rein en puur.

Herinneringen zij blijven hangen in gedachten 
en er zullen er vast nog vele op mij staan te wachten 
Ook al wordt ik wat ouder, ik voel mij heerlijk jong en vrij 
Dat ik nog op aarde mag verblijven dat stemt mij ook erg blij.

Soms door pijnen en vermoeidheid even uit de roulatie 
toch is het dat ik nog steeds licht aan einde van de tunnel zie 
De spieren worden strammer en kan soms ook niet meer lopen gaan 
zet dan toch weer mijn beste voetje voor waar ik even op kan staan.

Wat een waarheid is als een koe dat ouderdom komt met gebreken 
Maar het gaat mij toch nog best goed af zo op de jaren terug gekeken 
Vervelen als een stier dat komt niet echt in mijn levensdag agenda voor 
En ook al gaat het soms niet zoals het hoort te gaan toch ga ik gewoon door.

En al smelten de dagen als sneeuw voor de zon en gaan zij nu snel bekoelen 
het is heerlijk dat ik soms nog mag wandelen en dat ik de natuur mag kroelen 
Vind het nog steeds heerlijk om te fotograferen, tekenen, kleuren of te schrijven 
soms ook uit wat boeken leren, moderne leven gaat rap en wil wel hiermee bijblijven.

Ja lief mens, het leven gaat niet altijd over rozen zo is het leven nu eenmaal ingesteld 
maar ik heb voor vandaag wel weer voldoende letters hier getypt en je weer genoeg vertelt 
 Je hebt het helaas niet voor het zeggen in het leven maar ik heb al mooie cadeaus gekregen 

Maak dus van alle dagen echt mooie dagen en geniet van al het onverwachte op al jouw wegen.

Levensgedicht © 2016 Tine de Jong
De bovenstaande tekening van de kraan als zandloper 
is gemaakt door een buurmeisje voor dit schrijven.

Ik Wens jou voor elke dag een mooie dag en dat jij er ook veel plezier aan beleven mag.

This song by my words: The Irish Rovers - Years May Come, Years May Go

woensdag 19 augustus 2015

Levensverhaal van mijn hond en een gedicht

Levensverhaal van mijn hond en een gedicht, tinedejong.blogspot.com

Het verhaal over mijn lieve hond

Ik heb mijn hond Toscana als kleine pup gered van een boer die tevens een slechte fokker was.  Ze was erg verwaarloosd. Ze was ook erg bang en haar enigste vriendin was een poes. Duurde wel een hele lange tijd om haar te laten zien dat er ook goede mensen waren en met veel geduld en liefde is zij een blijde hond geworden. Wij hadden ook haar moeder en de andere pups mee genomen, maar de moeder was zo verwaarloosd dat we helaas de moeder moesten laten inslapen bij de dierenarts. 

Zij is gecremeerd net als haar andere pups die het ook niet hadden gehaald. Het had mij erg boos en verdrietig gemaakt dat er mensen waren die dit hen aan kon doen. 

Maar Toscana had echt de wil om te overleven en tot heden toe is ze nog steeds bij mij. Ze geeft mij ook de kracht om door te gaan als het met mij even niet gaat. Zal niet weten wat te doen als ze uit mijn leven zal verdwijnen. We zijn een team en houden erg veel van elkaar.

Toscana had een sterke wil, en dat heeft haar waarschijnlijk gered. Als pup had ze vreselijke problemen met verlatingsangst. We hebben haar langzaam laten wennen aan de mens. Ook namen we haar veel met ons mee samen in de drukte. Op de puppy training was ze erg onhandelbaar volgens een dierenasiel trainer. Die zei dat het beter was om haar in te laten slapen. Dat maakte mij zo erg boos, dat ik al mijn vrije dagen van mijn werk op nam. (toen werkte ik nog) en heb haar zelf getraind. 

Op al haar foto's kunt u het resultaat zien. Ze is echt een gelukkige en blije hond. Ik hou van Toscana heel erg veel. Ze is mijn allerbeste vriendin. Ik heb al vele gedichten over haar leven op mijn websites staan en ook zie jij deze terug op mijn YouTube kanaal waar ook al films met avonturen staan met de gedichten er ook bij gezet.

Ze werkt ook met mij als een knuffel hond met mensen die wat oud en dementerend zijn, en Toscana is de lieveling van vele mensen maar ook van andere afdelingen. Ze heeft zelfs haar eigen pasje om haar nek hangen. Eerst was het 2 maal per week, maar nu gaat het zowel met haar als met mij lichamelijk wat minder dus is het nu nog maar 1 x per week. Tot zij straks van haar oude dag ook mag gaan genieten met mij samen. Toscana weet ook precies wanneer het tijd is om er heen te gaan want dan komt ze al zelf met haar riem aan. Het doet ons beiden ook erg goed.

Toscana helpt me ook erg veel en neemt de zorg nu ook wat over mij. Haar moeder was een herder, en haar vader was een labrador. Ze is al op leeftijd in hondenjaren maar nog steeds gezond. Ze heeft elk jaar al veel diploma's gehad voor haar gebit want ja die poets ik ook regelmatig hoor. Wel heeft zij een beetje overgewicht, maar ze heeft nu speciale voeding van de dierenarts. Om de maand gaan we samen naar de dierenarts toe waar zij steeds gewogen wordt. 

Ja ze wordt soms ook verwend door de bewoners en ik zie niet altijd dat ze wat extra's krijgt. We doen ook veel samen. Ze is ook erg waakzaam. Geen ongenode mensen krijgen intree in ons huis.

Nu weten jullie een beetje wat haar verhaal is over haar leven tot nu toe. Toscana is nu een gelukkige en blije hond: Altijd met een glimlach op haar gezicht. Hieronder vind je haar eigen video's over haar capriolen en meer films van mij of haar vind jij op mijn YouTube-kanaal. 

Zij en ik zijn erg trots dat wij ook veel films samen hebben gemaakt en zij heeft ook al vele fans. En als haar gezondheid het toelaat en ook de mijne zullen we nog veel meer avonturen en uitstapjes met jou gaan delen. 

Wordt jij ook een volger van mij en haar  op mijn YouTube kanaal dan ontmoet je ook haar en al mijn nieuwe avonturen en gezellige uitstapjes. Kom maar eens kijken en abonneer je daar. Dit is de link naar mijn kanaal waar je ook haar terug ziet. 

Alvast bedankt namens mijn  viervoeter vriendin Toscana, maar ook van mij Tine.

zie je de link niet in het blauw dan werkt deze wel hoor.

Levens Verhaal geschreven  en fotografie door © Tine de Jong, 2015
Nog even een gedicht bij mijn woorden:

Toscana haar capriolen

Lach altijd om je gekke capriolen
speelt met een oude handdoek vele uren
waar je zelf ook een knuffel hebt in verscholen
jouw eigen spel kan ook soms uren duren

Gooit je knuffels een voor een door de hele kamer heen,
net nadat ik alles weer netjes had opgeruimd
Je bent nooit saggerijnig en steeds goed geluimd.

Jij voelt altijd met mij mee in vreugde en verdriet.
geeft me heel veel liefde, een andere hond wil ik niet
Jou uitlaten als het regent, nee dat vind jij echt niet fijn
je wilt steeds naar binnen terug en doet dwaas aan je lijn

Maar sneeuw dat vind jij geweldig, dan ben je echt in je element
moet ook steeds lachen als je in de sneeuw aan het rollen bent.
Je vangt sneeuwballen en snap dan niet waar de bal is gebleven
ja, in de sneeuw ben jij weer een pup, je bent weer echt gedreven

En zie je een dier wat schuifelt dan blijf je even stokstijf staan
om daarna het dier te besnuffelen en ook het likken te gaan.
Je kletst altijd met iedereen die jij ontmoet op je wandelingen
Heb van jou lieve "Toscana" al heel veel herinneringen.

Gedicht, Fotografie en video © 2015 Alle rechten voorbehouden Tine de Jong
(Uit mijn gedichtenschrift dagboek archief 2014)

Dit is een video met nog wat gedichten van Toscana en foto's deel 1 van pup tot...
Kijk via mijn Yt kanaal en zet het beeld wat groter of een stil om het beter te kunnen lezen. 

Deel 2 kan je op mijn YT kanaal zien en ook in een afspeellijst die ik gemaakt heb t met al haar avonturen. 


donderdag 30 april 2015

Deuken en kreuken deel 1

Deuken en kreuken  deel 1

Ik heb veel vriendjes van plastic en staal in lichaam
en zij zijn voor mij niet altijd even aardig of een gerief
maar ik heb ze op ten duur wel weten te waarderen hoor lezer
ondanks alles wat gebeurd in mijn leven, heb ik toch het leven lief.

In mijn woorden lees je wat van plastic is en wat van staal
want dat draag ik elke dag steeds weer met mij mee allemaal
En als je het gaat lezen, is dus dit een beetje mijn levensverhaal.

Als baby mocht mijn broertje met mij uit wandelen gaan maar
achteraf gezien vond ik dat waarschijnlijk helemaal niet leuk
Toen hij zijn vriendjes zag, liet hij mij op een dalende weg alleen staan
Hij vergat de rem, ik ging rijden, viel eruit en kreeg mijn allereerste deuk.

Heb helaas mijzelf niet in de kinderwagen, dus je krijgt deze van mij
met mijn allereerste fietsje . En nu ga ik weer verder met mijn verhaal:

Deuken en kreuken  deel 1 © tinedejong.blogspot.com

Toen ik een kleuter was, zat ik achterop de fiets
toen had je al die speciale kinderzitjes nog helemaal niet
en op een dag kwam ik met mijn rechtervoet tussen de spaken
Dat deed behoorlijk veel pijn en ik had ook nog eens veel verdriet
dus moest ik naar het ziekenhuis om een nieuw velletje te maken.

Op mijn zesde besloten ze met de Solex naar familie te gaan
een auto bezaten zij niet, en dit verhaal dat is ook een bijzonder iets
maar achteraf gebleken was deze rit op deze solexen ook helemaal niets
Wij gingen met zijn allen op weg maar halverwege kwam er een tegenligger aan.

Pa probeerde achter mijn ma te rijden maar kwam met Solex tegen haar aan
Mijn moeder met mij verloor toen het evenwicht en we kwamen hard ten val
Mama had toen een gebroken arm en ik lag weer met mijn kop op de baan
Dat weet jij nu ook gelijk weer wat er is gebeurd want met mij was het weer bal.

Het ging wat jaren goed en de grond had ik niet geraakt, al
heb ik wel behoorlijk veel rake klappen in het leven meegemaakt
Maar toen ik veertien werd, kreeg ik van ouders mijn allereerste Peugeot
het was best een gaaf brommertje maar wat er gebeurde, dat vertel ik je zo.

Hier een foto van mijn (nog) ongeschonden verjaardagscadeau.

Wij zaten op de camping en ik mocht met dat ding leren rijden
Ik mocht naar het einde van de camping en weer naar voren gaan
maar ja zo verkennend als ik toen al in mijn leventje was, ben ik
stiekem de dijk opgegaan en probeerde aandacht van ouders te vermijden.

Wilde namelijk eens zien hoe hard mijn tweewieler wel eigenlijk ging
en ja hoor, het gebeurde weer in mijn leven en kreeg deze herinnering:
Op het rechte stuk ging ik vol gas de dijk uit en dat ging best wel snel en vlug
Maar deze dag werd een totale ramp, want ik kreeg een total losse brommer terug.

Ik had een mooie kronkel waar een kerk stond op de dijk uitgezocht
En als een echte coureur raasde ik keihard door die gemene S-bocht
maar door die kerk in die bocht kon je de tegenliggers niet goed zien
Nou dat weet jij vast wel weer wat er met mij toen is gebeurd misschien.

Hier een foto van die kerk in Tienhoven aan de Lek met die gemene bocht

Vol gas moest ik voor een auto uitwijken en had maar twee mogelijkheden:
Het is eigenlijk best wel snel gegaan, week uit naar rechts en ging op mijn bek
Kwam hard met lichaam in prikkeldraad terecht en de brommer vloog over het hek
in ambulance kwam ik bij en maakte ik mij over mijn lichaam niet zo druk, vroeg slechts
Hoe is nu het mijn Peugeot? Doet tie het nog wel of is deze nu echt helemaal stuk?

Nu ben ik dan volwassen maar alles gaat nog steeds niet in het leven naar wens
In mijn lichaam is het een echte ravage, heb chemo's gehad, heb nu artrose en slijtage
Verder word ik nu steeds gedotterd, heb veel stents want mijn vaten zijn doorlopend lek
Zou dat misschien komen omdat ik zo vaak ben gevallen in mijn jeugd op mijn bek?

Maar weet je, ondanks alles wat ik heb meegemaakt in mijn verleden
en ik zo eens terugkijk naar mijn voorbije jaren en nog in het heden
ben ik nog steeds een echte levensgenieter en ook een gelukkig mens
want het leven heeft mij toch ook wel vele mooie herinneringen gegeven.

Dit was dus een gedeelte van mijn levensverhaal
Nu weet jij vast ook wel wat van plastic is of van staal
En ook al heeft het leven mij al behoorlijk veel aangedaan
Ik heb geleerd om te blijven vechten en bij vallen weer op te staan.

© Tine de Jong 2015, alle rechten voorbehouden 

tekst in foto boven is: 
Je hoeft niet bang te zijn om een levensles te missen. 
Levenslessen herhalen zich net zo lang dat  jij ze hebt geleerd.

Bedankt voor je bezoek en enige reactie. Wens je mooie dagen toe zonder kreukels.😉

Bedankt voor je bezoek en hoop je nog eens te mogen ontmoeten op deze site. Ik waardeer het altijd als je een reactie achter laat. Als je geen website U.R.L heeft, vul dan alleen je naam in en laat de andere regel open. Wil je anoniem reageren zet dan wel je naam en ook in de reactie in de want anonieme reacties plaats ik niet meer.  Alvast bedankt, Tine

Ondanks alle  problemen die ik steeds ondervind wandel ik graag in de natuur en deel met jou een mooie wandeling in een foto  dia slide die jij vast ook wel mooi zal vinden. Deze heb ik er later bij gezet want eigen wandelingen delen gaan altijd voor en dit is Landgoed Neerijnen-Waardenburg waar ik eens had gewandeld. Wens je veel kijk plezier.

Wandel je ook virtueel mee? 

donderdag 5 februari 2015

Nieuw leven vol liefde

Nieuw leven vol  liefde © tinedejong.blogspot.com

In mijn jeugd had iemand
mij heel veel pijn gedaan
Hij voelde zich machtig en 
leefde wellicht in een waan.

Ik was voor hem niets
enkel maar een lichaam
Voelde me erg vies en alles 
voelde zeer onaangenaam.

De jaren zijn heel moeilijk 
geweest om alles te vergeten 
en het ook te verwerken dat 
mag je best wel weten.

Het vertrouwen was flink gezakt 
nadat ik op een wrede manier 
toen door hem werd gepakt.

Heb in mijn leven er
hard tegen gestreden en
nu nog na jaren denk ik 
soms nog aan het verleden.

Ik weet dat er nooit een heden
zonder een verleden zal zijn
Maar het is langzaam aan het
slijten en ook die innerlijke pijn.

Want er kwam iemand op mijn pad
en liet mij voelen dat ik er  mag zijn
Maar ook dat ik wel goed en lief bent 
en dat voelt tot op heden echt heel fijn.

Dat ik niet enkel ben wat 
hij toen van mij had gemaakt
maar een mens die gevoel heeft 
en ook een ander raakt.

Die iemand liet mij zien dat
 ik verder kan en mag gaan
dat ik sterker ben geworden en 
beter in het leven zal staan

En die iemand geeft me veel liefde
maar ook weer hoop en nu geniet
en kan ik weer verder in mijn leven 
en laat verder alles op zijn beloop.

Gedicht © Tine de Jong  05-02-2015

Gerelateerd gedicht is Vroeger als kind

Foto boven is een gedicht van Toon Hermans.
zie tekst beneden:

Als je echt van iemand houdt, 
Iemand alles toevertrouwt,
Een die echt weet wie je bent,
Ook je zwakke plekken kent,
Die je bijstaat en vergeeft, 
En die ‘naast’ en ‘ in’ je leeft,
Dan voel je pas wat leven is,
En dat liefde geven is.
– Toon Hermans

Sluit af met dit mooie lied: Aretha Franklin - (You Make Me Feel Like) A Natural Woman

vrijdag 16 januari 2015

The true life story of my dog and her antics

Her life

I have my dog ​​Toscana as little puppy rescued from a farmer. She was very neglected. She was very frightened and her girlfriend only friend was a cat. Took a long time and with much patience and love Toscana became a very happy dog. Her mother and the other puppies we have taken, but the mother was so neglected that we had to euthanize the mother at the vet.Also what puppies have unfortunately not saved. Toscana had a strong will, and that probably saved her. As a puppy she had terrible problems with separation anxiety. 

We have let her slowly accustomed on the human. We also took her a lot with us together into the crowds. on the puppy training she was very unmanageable according to an animal shelter trainer. It was better to put her to sleep. That made me so angry,that I took all of my free days from my work, and have trained her. On all her pictures you can see the result. She really is a happy dog​​. I love my dog Toscana very much. She is my best girlfriend. I have written many Dutch poems about her life. She works with me as a cuddle dog with people that old and demented are, and she is the darling of many departments.

Toscana helps me also a lot and take caring now also about me. Her mother was a shepherd, and her father was a labrador. She is very old in dog years and still healthy. Just a little bit overweight, but she has now special food. We do a lot together, and now can even alone behind in her home. No uninvited people get into our home. Yes, Toscana is very watchful.

Now you all know a litle bit what her story is about her life till now. Toscana is a happy dog: Always with a smile on her face.
More videos of my dog you find on my YouTube channel.

© 2015 Tine de Jong.


Toscana her antic`s

I Smile always about your crazy antics
plays with an old towel many hours
where you also have a cuddly toy selves hidden has
your own game can sometimes take hours
Throw your cuddly toys one by one around the whole room ,
just after I have cleaned everything tidy of your toys
You are never angry and always in a good mood

You share always feel with me in joy and sorrow .
gives me a lot of love , I do not want another dog
Exhausts when it rains that's what you not want
always want you go back in the house and do funny on the leash

Everywhere you go ,can you love and peace giving
the snow is that you find great, then you are really in your element
should always laugh when you you roll in the snow

You catch snowballs and you can look silly
if you not know where the ball is
yes, in the snow you're are a puppy again
you are totally in your element
always cuddle with everyone you meet on your walks
if we go to the beach you are the first in the sea
and always bring the ball to me

yes, my dog, Toscana giving me beautiful stories
and always she let the sun shine on me

© Tine de Jong
Copyright © 2015 All Rights Reserved.

Het verhaal over mijn lieve hond

Ik heb mijn hond Toscana als kleine pup gered van een boer. Ze was erg verwaarloosd. Ze was erg bang en haar enigste vriendin was een poes. Duurde een lange tijd en met veel geduld en liefde Toscane werd een zeer gelukkige hond. We hebben ook haar moeder en de andere pups mee genomen, maar de moeder was zo verwaarloosd dat we helaas de moeder moesten bij de dierenarts.

Ook wat pups zijn helaas niet gered. Toscana had een sterke wil, en dat haar waarschijnlijk gered. Als pup had ze vreselijke problemen met verlatingsangst. We hebben haar laten langzaam gewend aan de mens. Ook namen we haar veel met ons mee samen in de drukte. Op de puppy training was ze erg onhandelbaar volgens een dierenasiel trainer. Het beter was om haar in te laten slapen. 

Dat maakte me zo boos, dat nam ik al mijn vrije dagen van mijn werk, en heb haar getraind. Op al haar foto's kunt u het resultaat zien. Ze is echt een gelukkige hond. Ik hou van Toscana erg veel. Ze is mijn beste vriendin. Schreef vele gedichten over haar leven. Ze werkt bij mij als een knuffel hond met mensen die oud en dement zijn, en ze is de lieveling van vele mensen en de afdelingen. Ze heeft zelfs haar eigen pasje om haar nek hangen.

Toscana helpt me ook veel en neemt de zorg nu ook over mij. Haar moeder was een herder, en haar vader was een labrador. Ze is al op leeftijd in hondenjaren maar nog steeds gezond. Wel een beetje overgewicht, maar ze heeft nu speciale voeding. Om de maand gaan we samen naar de dieren arts waar zij steeds gewogen wordt. Ja ze wordt soms ook verwend door de bewoners en ik zie niet altijd dat ze wat extra's krijgt. We doen veel samen. Ze is ook erg waakzaam. Geen ongenode mensen krijgen intree in ons huis.

Nu jullie weten wat haar verhaal is over haar leven tot nu toe. Toscana is een gelukkig en blijde hond: Altijd met een glimlach op haar gezicht.

Hieronder vind je haar eigen video's over haar capriolen en meer films van mij of haar vind jij op mijn YouTube-kanaal. Zij en ik zijn erg trots dat we veel films samen hebben gemaakt en zij heeft vele fan's. En als haar gezondheid het toelaat en ook de mijne zullen we nog veel avonturen en uitstapjes met jou delen.

2015 © Tine de Jong

The true life story of my dog and her antics

Toscana haar capriolen

Lach altijd om je gekke capriolen
speelt met een oude handdoek vele uren
waar je zelf ook een knuffel hebt in verscholen
jouw eigen spel kan ook soms uren duren
Gooit je knuffels een voor een door de hele kamer heen,
net nadat ik alles weer netjes had opgeruimd
Je bent nooit boos en altijd ben jij goed geluimd.

Jij voelt altijd met mij mee in vreugde en verdriet.
geeft me heel veel liefde, een andere hond wil ik niet
Jou uitlaten als het regent, nee dat vind jij echt niet fijn
je wilt steeds naar binnen terug en doet dwaas aan je lijn
Maar sneeuw dat vind jij geweldig, dan ben je echt in je element
moet ook steeds lachen als je in de sneeuw aan het rollen bent

Je vangt sneeuwballen en snap dan niet waar de bal is gebleven
ja, in de sneeuw ben jij weer een pup, je bent weer echt gedreven
En zie je een dier wat schuifelt dan blijf je even stokstijf staan
om daarna het dier te besnuffelen en het likken te gaan.
Je kletst altijd met iedereen die jij ontmoet op je wandelingen
Ik heb van jou lieve "Toscana" al heel veel mooie herinneringen.

© 2015 Tine de Jong

Bekijk de film via YouTube, want op tablet's etc kan men het soms niet zien.

Beste bezoeker, dank voor je bezoek, maar gebruik niet mijn film en foto's zonder mijn toestemming. © Alle rechten voorbehouden. Meer films van Toscana vind jij op mijn YouTube kanaal, zij heeft daar een eigen afspeellijst. Ze geeft jou alvast een knuffel.

woensdag 8 januari 2014

Hallo bezoeker op mijn startpagina

Hallo bezoeker op mijn startpagina, tinedejong.blogspot.com

Hallo wat leuk dat ik je hier mag begroeten als je dit schrijven  (Blog)  "Gedichten en verhalen uit het leven" heeft geopend. En waar ik je wat kennis laat maken met mijzelf en wat ik hier zal gaan delen. Het is een website waar woorden spreken gaan zodra jij er ene zal lezen. Maar eerst even vertellen wie ik bent. Neem de tijd om het even te lezen want dan weet je ook gelijk wat meer van mij en wat ik zoal  doet.

De auteur naam die ik op de blogspots gebruikt is Tine de Jong. (Een vervorming van mijn echte naam) Geboren in 1955 en woon in de provincie Zuid-Holland tussen stad en land en anders om. Maar wel in de omgeving van de mooie Alblasserwaard.

Men zegt altijd dat ik een positief maar ook een gevoelsmens bent en wellicht is dit dan ook zo. Dat kan slecht jij alleen beamen die mijn woorden zal lezen die ik hier plaatsen zal op de website. Ik kan mij wel heel goed in leven in een mens, dier of in andere natuur. Beeldspraak zal hier dus ook veel te lezen zijn. Maar zeker de regel vallen en op staan en Deuken en kreuken want dat is in mijn leven wel zo aan de orde.

Als kind had ik altijd al een passie voor het schrijven van gedichten en/of rijmpjes maken. Maar ook enige kinderverhaaltjes, sinterklaas gedichten schreef ik en nu dus nog zo af en toe. Enige staan op de websites. Ook op aanvraag per mail is wat ik soms ook doet in de sint tijd.  Maar ook andere gedichten als men dit zal willen. Ze komen dan wel op de websites te staan als herinnering.

Verder schrijf ik over de mens en de natuur in het algemeen met mooie tips en weetjes daarbij. Maar zeker wat ik zoal leuk vind, wat mij aanspreekt of wat ik zoal ontmoet op mijn levenspad en dat zal ik op deze website plaatsen gaan. Soms met een recept er zo tussendoor.

Ik ben wel een voorstander van begrijpelijke poëzie of gedichten, en probeer meestal in simpele bewoordingen een gedachte of een sfeer over te brengen. De moeilijke woorden zijn voor mij niet weggelegd want die begrijp ik niet. Men heeft mij verteld dat dit door de vele chemo's kan komen dat ik die vergeten bent.

Mijn woorden die ik post zijn heel divers en ook in vele genres. Wellicht dat jij ook eens enige steun kan ontvangen aan mijn woorden die ik op deze website zal plaatsen. De boodschap zit meestal verborgen in de woorden. Daarbij schrijf ik ook korte verhalen wat ook met het leven in algemeen voorkomt. Maar ook mooie kindergedichten of eens verhaaltjes.

In mijn jeugd heb ik ook vele schriften vol geschreven met wat ik mee had gemaakt of over wat mij dwars zat en wat ik onverwachts op mijn pad ontmoette. Het was ook mijn manier van het loslaten en om alles zo ook een plekje te geven. Mijn jeugd was niet erg fijn en het schrijven heeft mij toen ook veel geholpen om door die dagen heen te komen.

In de natuur was ik altijd heel graag want dat kon mij op dat moment ook troost en rust geven. En menige gedichten en teksten zal ik hier ook plaatsen uit mijn schriftjes zowel in een oud of in een nieuw jasje geschreven. Want er komen ook steeds weer nieuwe woorden in mijn gedachten.

Mijn gedichten zijn ook wel eens voorgedragen vroeger op mijn school, mijn omgeving en later ook bij een radioprogramma, huwelijksfeesten en bij andere gelegenheden. En menige zijn ook al eens gevraagd om deze in diverse bladen te mogen plaatsen. Als men het met tostemming doet met mijn website erbij waardeer ik dit altijd.

Daarbij heb ik ook menige gedichten weleens op een kaart gezet en toen ook verkocht op vele rommelmarkten en andere markten waar ik toen eens stond, zowel in binnen als in het buitenland. Mijn eerste gedichten las ik eens voor in het oude kinderen tv programma stuif es in. En dat was dacht ik in 1969. Helaas heb ik hier geen foto's of filmpje van want in die tijd was internet voor mij iets geheel onbekends. 

Mijn gedichten openbaar op internet delen deed ik voor het eerst bij een gedichten website waar ik ook een aantal jaren moderator van was geweest. Maar vond het ook leuk om zelf eens een blogspot website op te gaan starten en aldaar zijn ze allen door mijzelf verwijderd en komen nu slechts hier te staan. Kon niet zo goed met de nieuwe eigenaar die het overnam opschieten. 
*******************

Heb teveel hobby's om te noemen, maar het schrijven is mijn allergrootste hobby. Bezit daarbij ook een grote collectie dvd's met dieren en natuur dvd's waar ik regelmatig ook naar kijkt en heb zo dus mijn eigen bioscoopje.😉 Verder lees en kokkerel ik graag. En sinds kort teken en kleur ik graag Mandala's wat mijn innerlijke ook rustig maakt mocht dit eens nodig zijn. Vervelen doe ik mij niet gauw. Vind altijd wel iets anders om me te vermaken.

Verder wandel ik ook graag in de natuur. Fotograferen en/of filmen in de natuur hoort hier ook bij en mijn fotografie en video's zet ik soms ook bij mijn schrijven. Ben dus ook een hobby fotografe. Ik maak regelmatig (natuur)films voor mijn YouTube kanaal. Maar het weer moet wel goed wezen want bij koude en nattigheid is buiten zijn geen optie voor mijn lichaam.

Zoek maar op Tine de Jong YouTube en je hebt mij gelijk in je browser. De link zetten lukt mij hier helaas niet. Moet nog veel leren om alles te weten hoe ik bepaalde dingen hier moet plaatsen maar dat komt wel. Als mijn benenwagen geen panne krijgt ben ik dus heel graag in de natuur, maar de gezondheid is helaas niet meer zoals vroeger. En gaat ook traag achteruit.

Heb helaas Perifeer arterieel Vaatlijden, (slagaderverkalking - atherosclerose) en heb ook reumatoïde artritis (RA) in handen ontvangen. En heb ook 2x de K ziekte gehad. Het is niet leuk maar rest mij niets om het te aanvaarden en te genieten van wat ik nog wel kan en wil doen. Ben nu schoon van de K, maar de angst bestaat wel dat het weer terug keren zal. 

Deuken en kreuken horen nu eenmaal bij mijn leven en vallen en opstaan ook. Die woorden zal je ook eens tegen kunnen komen en zijn dan persoonlijk. Typen doe ik met 2 wijsvingers want helaas gaat het niet meer met de anderen en ook dat is de reden dat ik veel moet rusten want de vingers doen dan wel heel erg pijn en het soms langer duurt voor ik wat zet op de website.

Mijn motto is altijd: Kijk vooruit en niet terug en geniet van elk moment, en van de mooie dingen die op je pad komen. En niet naar wat je niet kunt maar wel wat je wel kan.

Ben ook al vele malen gedotterd en heb al aardig wat stents, die ervoor moeten zorgen dat de aders open moeten blijven. Maar ze slibben steeds dicht en ontvang steeds vernauwingen en weet ook de reden hiervan niet. Misschien is het nu wel chronisch geworden want het komt helaas steeds terug. Daarom bestaat de kans dat ik soms toch weer elk jaar naar het ziekenhuis moet voor een dotterbehandeling wat helaas steeds korter helpt.

Mijn lichaam lijkt soms net als een computer die soms vastloopt en die dan weer op een nieuwe update wacht. Of een auto die dan weer een nieuwe accu nodig heeft. Met soms de verplichte A.P.K met een vaste onderhoudsbeurt. 

Als het wel gaat met mijn benen dan zal ik ze ook zeker gebruiken. Trouwens als je te veel stil zit in het leven worden ze nog veel stijver en kom je helemaal niet meer vooruit. Dus blijf ik wandelen ondanks dat ik steeds vaker op enige problemen stuit. Heb nu sinds kort ook enige hulpmiddelen zoals speciale wandelstokken, krukken en een rollator mocht ik dit eens nodig hebben. 

Soms heb ik rustige tijden en een andermaal is het net zo grillig als het weer het kan zijn. Zo is dit ook met mijn vermoeidheid die spontaan komt opzetten als ik weer teveel van mijzelf heb gevergd. Soms luister ik naar mijn lichaam maar  ga toch ook wel geregeld door mijn grenzen daar ik er niet aan toe wilt geven. En dan moet ik het dus wel vaak bezuren en ben wat daagjes uit de roulatie maar na wat rust heb ik weer wat energie opgebouwd en ga ik er weer volop tegen aan.

Opgeven is niet wat bij mij hoort want heb al zoveel meegemaakt in mijn leven, dat ik ook leer van alle ervaringen. En op de een of andere manier maakt het mij ook wat sterker. Mijn innerlijke sterkte is mijn veerkracht.

Ik ben altijd al een mens geweest met een positieve instelling en als ik toch eens in een negatieve spiraal terecht komt door mijn ziekte dan teken of kleur ik nu Mandala's. Met op de achtergrond meditatie muziek en ontvang ik weer nieuwe energie, of ik pak de pen en duik de wereld van woorden in. Daarmee ontspan ik mij weer en voel ik mij weer rustig en ook wat ontspannen. 

Met mijn gedachten is gelukkig nog niets mis mee, dus deze zet ik wel aan het werk. Opgeven en staken is nu eenmaal niet mijn ding. En dat ontmoet je op deze site wel via wat woorden in dichtvorm maar ook op een andere waar ik hieronder meer zal over vertellen. 

Hou ook veel van bomen want zij geven mij innerlijke kracht en zij gelijken ook wat op de mens is mijn mening. Want zij kunnen zwak zijn en toch ook sterk om te overwinnen, maar ook andere natuur kan mij altijd blijven boeien. De avonturen die ik beleef en nog zal of wil gaan meemaken kan je ook terugvinden op mijn YouTube kanaal.

Men vroeg ook wel eens aan mij, waarom heb je geen bundel uitgegeven ? Nu de reden is dat ik vind dat als je een bundel zou willen van mij, (of zou hebben) dat soms maar enkele gedichten jou zullen aanspreken, en dan weet ik toch wel zeker dat die bundel op een gegeven moment in jouw kast komt te staan. Of weggegeven naar kringloop en wellicht wordt vergeten .

Op deze website kan jij altijd zelf zoeken of via wat zoekwoorden - categorie in de rechterhoek of met de labels onder de woorden/ film ) wat jij mooi vindt of wilt gaan lezen. De websites waarop ik mijn woorden schrijf zijn eigenlijk al de vele bundels voor mij.

Maar let op want op mijn website zijn er wel © copyright rechten aan verbonden op al mijn gedichten en eigen fotografie, en zonder mijn toestemming mag je deze niet overnemen of gebruiken voor eigen doelen, een (eigen) website of verwerkt worden in een film. (YouTube)

En er is nog wat wat ik even hier schrijven wilt en dat is wat ik schrijf is Niet altijd autobiografisch-persoonlijk is. En al die moeilijke woorden die er nu veel zijn heb ik ook nooit echt begrepen en zal deze ook niet kunnen schrijven. Dat heb ik vroeger namelijk niet geleerd op school. Door de K ziekte ben ik ook veel aan moeilijke woorden kwijtgeraakt in mijn koppie. 

Maar ik ben gewoon wie ik ben, eerlijk, oprecht en altijd mijzelf. Soms weet ik ook niet hoe ik menige woorden moet schrijven maar ik leer elke dag wel wat bij. Maar dan wel op mijn eigen tempo. En op het internet toets ik soms ook een woord in en dan ontvang ik ook het juiste woord en zo leer ik ook weer bij.

Helaas kom ik wel heel vaak gedichten van mij elders tegen, maar ik heb het bewijs uit de oude schriftjes dat zij echt allen van mij zijn. Ik verkocht namelijk vroeger ook op diverse rommelmarkten (waar ik toen stond in het gehele land) ook altijd mijn gedichten die ik toen op menige kaarten had gezet en nu ga ik deze ook plaatsen hier op mijn blogs geleidelijk aan.

Ik beheer ook een andere website en dit is de link er heen.
Deze heet: De Mens en de Natuur blogspot

Heel wat jaren geleden is deze aangemaakt en beheerde deze samen met een ander en dat is de reden dat je een andere URL ziet. Er werd mij verteld dat het alfabetisch moest vandaar dat je die naam eerst ziet. Die kan ik helaas niet veranderen want dan ben ik alles kwijt daar. Ze kreeg andere interesses en kon deze site niet meer beheren. Beheer deze nu alleen en dat gaat best wel goed. 

Deze website bevat ook gedichten en verhalen met de natuur verweven. Is wat ik zoal ontmoet met weetjes en informatie uit de mooie natuurwereld zoals bloemen, planten, bomen, insecten en nog veel meer.  Zelfs eigen waarnemingen van wat ik dan hebt gezien.

Later word misschien een Thema veranderd en dan kan je wellicht meer zien. De optie bestaat ook op andere toestellen buiten een laptop/ computer.. 

Wanneer de letters te klein zijn kan jij deze met jouw vingers vergroten door het scherm op en neer te schuiven. Probeer alles gewoon uit via mijn homepagina of de andere opties, waar je ook echt veel kan ontmoeten en lezen.

Druk bijvoorbeeld op de beginpagina -homepage van deze site en ook daar rechts kan je veel zien en ontmoeten. Bij een ander gekozen thema  zal er vast wel weer wat anders staan.

Bedankt dat je de tijd nam voor het lezen van dit  lange schrijven.  

Heb je eens vragen dan kan je mij altijd een mail sturen. Zie onderin dit schrijven. 

Anonieme  reacties worden niet geplaatst en daar heb ik mijn redenen voor. Plaats je naam en laat de andere regel open en dan klik je op publiceren.

Vandaag 8 januari 2014 dus vandaag start mijn website en ik wens je heel veel lees en kijkplezier: Gedichten en verhalen uit het leven

Voor jou zijn nog deze woorden:  (staat ook in foto boven) Schoonheid en liefde vind jij in elk mens of dier. Dat is waarom wij steeds omringd worden door mooie onverwachte dingen van het leven op deze aarde. Soms komt iets gewoon onverwacht op je pad. Droom niet van het leven, maar beleef je droom elke dag opnieuw. Geniet van elke dag dat jij op de aarde wezen mag. Natuur is net als de mens, elke dag anders en elke dag boeiend dus geniet ervan. Liefs van mij Tine

Wees dus welkom op beiden websites waar de Mens, Natuur, Liefde, Weetjes en tips uit de natuur en het leven samen zijn geweven in woord en beeld met muziek en mooie documentaire of een eigen video. 

Niets uit deze blog website mag worden verveelvoudigd en/of openbaar gemaakt door middel van druk, fotokopie, microfilm of op welke andere wijze ook, zonder voorafgaande schriftelijke toestemming van mij. Dit blog is beschermd door het © auteursrecht van mij Tine de Jong.

Het gebruik van mijn gedichten en eventuele eigen foto's is NIET zonder mijn toestemming toegestaan voor een eigen film of voor een website. 

Zoek je eens een gedicht of heb je andere vragen stuur mij dan even een email en als deze niet werkt dan even gewoon een reactie plaatsen onder een blog en vermeld dan wel je naam en mailadres daarbij. Ik kijk ze eerst altijd na dus niemand ziet dan je adres. Mail naar Tine

Geef jou een mooi welkomstlied van mij : Vincenzo -Welcome my friends