zaterdag 2 februari 2019

Krachtveld van de mens

Krachtveld van de mens  fotogedicht

Er is in de mens
Moed en vrees
Zwakte en macht

Lijden en blijheid
Ziekte en gezondheid
Lachen en huilen

Verdriet en pijn
Boosheid en woede
Kennis en wijsheid

Gedachten en gevoelens
Moeheid en energie
Liefde en haat

Maar het belangrijkste
Er zit ook in alle mensen
Kracht

© Tine de Jong 2019

Bovenstaande foto is een gedichtenkaart die ik heb gemaakt en verteld de woorden die ik hierboven heeft geplaatst.

Mooi lied voor jou bij mijn woorden People have the power - Patti Smith - Concerto di Natale in Vaticano - 2017

Bedankt voor je bezoek en wens je voor elke dag 
mooie dagen met  gezellige uren maar ook liefdevolle momenten.

donderdag 31 januari 2019

Vriendschap van de winter

Vriendschap van de winter fotogedicht

Heb jij ook weleens last van winterhanden en voeten? De winter wil altijd mijn vriendje wezen want hij zoekt mij altijd op en kust dan mijn handen en voeten. Maar daar ben ik helemaal niet blij mee, maar het helpt niet om hem te gaan ontwijken want hij weet altijd wel of de een of andere manier hoe hij mij in zijn greep krijgt. 

Dat komt vast dat ik geen weerstand kan bieden aan hem. Nee, ik mag deze helemaal niet en zal blij zijn dat hij weer weg zal gaan zodat ik mijn handen en voeten weer tegen hem kan beschermen. 

Maar er helpt op dit moment helemaal niets wat ik eraan kan doen zodat hij mij niet meer lastig kan vallen. Want ja, je moet toch eens naar buiten om wat boodschappen te doen. En al heb ik warme wollen sokken en handschoenen aan, toch kan hij mij weer onzichtbaar kussen. 

Weet zeker dat jij ook niet gediend zal wezen aan zijn opdringerigheid. En dat jij deze vriendschap ook zeker niet wilt. 

Het onderstaande gedicht is dezelfde die boven in de foto boven staat en deze schreef ik op het moment dat hij mij weer eens te pakken had. 

Wellicht is het niet zo goed te lezen op de foto en daarom deel ik het gedicht hieronder ook even. Maar heb tevens nog een vraag aan jou als bezoeker en lezer van dit blog: 

Is de winter jou goed gezind en wordt deze wel door jou bemind?? 

Dat hoor ik graag als reactie onder mijn dia slide met mooie winterbeelden. Liefs, Tine

Dit is het gedicht wat in mijn foto staat bovenin.

Vriendschap van de winter

De winter heeft zijn vriendschap aan mij gegeven 
want blauw van de koude zijn nu mijn handen 
Daarbij ontving ik ook wat wintervoeten 
Zo gaf hij zijn handdruk even

Moet ik blij zijn met zijn vriendschap 
of zal ik hem haten om wat hij deed 
Want wil hij mijn aanbidder wezen 
dan is er toch 1 ding wat hij vergeet

Want ik hou helemaal niet van kou 
mijn lichaam wil slechts warmte 
dus denk ik niet dat ik van Winter hou.

Fotogedicht © Tine de Jong, 31-01-2019

Bij mijn gedicht mijn fotografie, dia winterslide met mooie fotografie 
Winter, ijs en sneeuw in de polders van de Alblasserwaard.

woensdag 30 januari 2019

Vallen, opstaan en weer doorgaan

Vallen, opstaan en weer doorgaan  © tinedejong.blogspot.com

Vele mensen maken in hun leven heel wat mee en moeten soms knokken om het leven wat dragelijk te gaan maken. Dat kan door ziekte zijn maar ook andere dingen wat je kan overkomen. Soms overkomt je iets wat zwaar en verdrietig is zonder dat je daar iets aan kan doen, en dan is het weer een vorm van een wedstrijd om er weer uit te komen. 

Ik zie mijn leven soms ook wel als een bokswedstrijd, want het is elke keer weer de vraag of ik overeind zal blijven staan of dat ik weer onderuit gaat en ook hoeveel slagen je dan weer zal ontvangen. Ben je sterk genoeg of juist zwak. Of geef je op of zet je door. Het laatste is van mij van toepassing want als je al zo ver gekomen bent in het leven met alles dan zet je door om het te overwinnen. En als dit gaat met veel vallen en weer opstaan dan ontvang je daar ook weer een innerlijke sterkte van.

Ik las ook eens ergens dat boksen de wil is om te leven. Vechten begint al bij de geboorte, want een kind moet zich uit de baarmoeder worstelen om het licht te zien. Daarin schuilt dus al de drijfveer die je doet boksen, en dat is ook zo, want als je opgeeft kom je nergens. Ook al is het soms wel erg moeilijk om het vol te houden, maar als je het niet probeert dan weet je ook niet hoe sterk je wel kan wezen of zal zijn. 

Zelf knok ik al mijn hele leven tegen van alles en nog wat en mij heeft het wel wat sterker gemaakt. Om mij heen heb ik (in gedachten)ook een harnas zitten die mij beschermd tegen de rake klappen die ik steeds incasseer in mijn leven. Alles wat ik heb meegemaakt heeft een rol gehad in mijn leven. Alles wat mij al is overkomen heeft ook gezorgd voor meer inzichten en mij gemaakt zoal ik nu ben geworden.

En het heeft mij ook geleerd om er een beetje mee om te gaan en het te gaan accepteren. Dit doe ik ook door het van mij af te schrijven zodat ik het niet te lang vasthoudt in mijn gedachten. Soms met gedichten hier op de site of in mijn dwarrelschriftjes. 

Zo laat ik het los en geeft het ook een plekje in al mijn vakjes die ik denkbeeldig in mijn hoofd heeft. Ik heb hier ook eens een gedicht over geschreven en die kan je ook vinden op dit blogwebsite. Wellicht heb jij een andere manier gevonden om er mee om te gaan en dat hoor ik dan ook graag onder mijn woorden.

In mijn jeugd begon ik al heel vroeg met knokken met alles wat op mijn pad kwam en nog doe ik het elke dag met mijn gezondheid omdat steeds iets in mijn lichaam zit of (al)weer aanwezig is waar ik niet om heb gevraagd. En elke keer probeer ik het weer te doorstaan en verder te gaan met mijn doelen die ik nog wil bereiken. 

Niet te snel maar stapje voor stapje, want ga je te snel dan heb je kans om weer bij het begin te zijn en moet je weer knokken om eruit te komen. 

Wellicht maak jij dit ook soms mee, maar dan in wat andere vormen. Want elk mensenleven is anders en het is hoe jij dit dan ervaart. Wie mijn gedichten leest of heeft gelezen weet wel wat ik mankeer of al had ontvangen in het leven en ook nog aanwezig is. Want de vaatproblemen en mijn artrose is wat mijn leven steeds maar weer in de war schopt. 

Elk jaar hetzelfde liedje van dotteren.  Er vanaf komen zal wel nooit gebeuren, maar heb wel geleerd er mee te leren omgaan. Deuken en kreuken hoort bij mij en is dus ook wel als een bokswedstrijd te zien. Want zo zit ik in de hoek en zo sta ik ook weer recht in de ring van het leven.

Mijn motto is: Nooit opgeven maar proberen er zoveel mogelijk wat van te maken. 

Ik had vroeger eens de onderstaande woorden geschreven in mijn gedichten schrift die ik nu tevoorschijn heb gehaald en wil dit graag met jou delen. En misschien spreken mijn woorden jou ook aan. Opgeven staat namelijk niet in mijn woordenboek en wat staat er in de jouwe???

Boksen is voor vele mensen een sport ..maar 
niet alleen in de boksring is men aan het vechten 
Want in het leven knok je ook heel wat rondes af 
Voor acceptatie, enige begrip of voor waardering.

De ene houd het lang vol, de ander ligt snel onderuit 
want het is soms echt niet gemakkelijk in het leven en 
er zijn soms ook veel problemen waar jij in leven op stuit 
en die kunnen jou dan ook best wel veel rake klappen geven.

En toch probeer je het vol te houden en incasseert 
al die rake klappen wat je overkomt in het leven
Je gooit niet zo snel de handdoek terug in de ring
en je blijft doorvechten en zal ook niet snel opgeven.

Maar je blijft sterk en houd het ook alle rondes vol, en
je bidt, hoopt en wenst dat het nu eens met jou eens goed zal gaan
en als je blijft geloven in het leven, dan weet ik zeker dat
in alle wedstrijden van leven je ook rechtop zal blijven staan.

Tekst, Gedicht © 2019 Tine de Jong 

Voor jou deze citaten er nog bij:

* Kijk vooruit en niet terug en geniet van elk moment, en van alle mooie dingen die op je pad komen.

Bedankt voor je bezoek en voor de reacties die ik al mocht ontvangen op mijn andere woorden
ik vind het altijd leuk als jij deze website een bezoekje brengt.

Mijn favoriete lied is de Fight Song van Rachel Platten en plaats deze hierbij.