Tederheid gedicht

Het maakte mij wilder dan het gras

en jij lijkt wat op van die wilde bloemen

Weet nog steeds hoe jij in het begin was

en ben jou toen Tederheid

gaan noemen.

Het was als een hart die ging overslaan
van een plotselinge schrik van iets en heel
even was er nog een aarzeling van mijn zijde
maar jij Tederheid bleef en was nooit weggegaan.

Jij geeft mij steeds warmte en gezelligheid, maar
ook veel liefde en ook veel geluk en ik kon niets
anders doen dan alles wat jij geeft te ontvangen en
toen kilte even kwam had ik toch weer het verlangen.

Het leken net wat egels die met hun stekels
gingen prikken als uiting van liefde voor elkaar
Even was het toch voor mij wegen en wikken en
jij Tederheid bleef bij mij, wij zijn nu een paar.

Met jou beleef ik nu samen een heerlijke tijd
Jij en ik, wij horen samen, jij blijft mijn Tederheid.

Gedicht © 2017 Alle rechten voorbehouden Tine de Jong
(uit mijn gedichten archief 2014)

Schrijven is als vrijen

Schrijven is als vrijen met de schoonheid van woord en zinsoms stilzwijgend met een lang einde of eens met een kort begin

Maar ook zijn er dan vele letters die vormen dan heerlijke woorden
en ook verschillende klanken maar dan weer met andere akkoorden 
Woorden zijn als strelingen in liefde gedoopt waar inkt dan op geschreven regels hoopt
Daar waar tederheid ook in is verborgen die dan weer voor liefde zorgen.
Dat al mijn geschreven letters jou ook mogen begeleiden in je leven
want zij kunnen je wellicht gaan omhelzen en je mooie woorden geven

Als je het schrijven om zal zetten in zinnen in regels met enige tonen, dan
zal jij ook zien dat zij gaan bewegen omdat de liefde in menige woorden wonen.
 

Gedicht ©  Tine de Jong 01-03-2017

Foto boven in plaatje met een citaat van van Christina Manesse Vertaling tekst in Nederlands  is;

De kracht van het geschreven woord 

kan zelfs de grootste onder ons op de knieën dwingen.

~~~~~~~~~~~~~~~~

Leuk dat je even op bezoek kwam om mijn woorden te lezen.

Reacties zijn altijd welkom maar is niet verplicht.

Plaats wel altijd bij naam je naam want anonieme worden niet geplaatst.

zet dan ook bij reactie je naam erachter. 

De digitale wereld

De digitale wereld gaat voor mij soms wel wat te snel
ben in bepaalde dingen zoals het technische ervan niet zo gevat
Lees steeds wel op Google als ik wat wil weten wat ik dan niet snap
als jij ook niet veel van al die nieuwigheden zal weten dan snap je mij wel.

Maar het leren gaat mij niet zo snel af, komt vast voor uit mijn jeugd
dat ik steeds meer iets wantrouw en dat ik snel bemerkt dat iets niet deugd
Ik snap ook heel veel dingen niet wat ik eigenlijk nu wel behoort te weten maar
als ik het dan ga opzoeken en het leest ben ik alweer snel de helft ervan vergeten.

Dat men het wel snapt en het ook dan kan onthouden wat men weten vind ik erg knap
Ik moet alles steeds afdrukken met printer en het dan doen in mijn grote onthoud map
Later als ik ergens tegen aan loopt wat ik moet gaan doen dan is er alweer een probleem
want als ik het op gaat zoeken in de grote dikke map kom ik amper door alle woorden heen.

Steeds meer nieuwe zaken krijg ik mee te maken en wil niet echt steeds om hulp vragen gaan
ben ook de enige op internet, partner kijkt wel mee maar het interesseert hem echt geen fluit
Heb geleerd hoe ik bloggen moet en hoe ik filmpjes kan maken voor mijn YouTube kanaal maar 

het is wel zo dat ik laatste tijd steeds meer met W10 op meer problemen met mijn laptop stuit.

Gedicht © 2017 Alle rechten voorbehouden Tine de Jong

* Wat doe jij als je geen internet of computer zal hebben?

* Of wat doe jij als je helemaal internet bezit?

* Kan jij goed werken met de nieuwe W10?

Het is echt wennen 

maar ik probeer 

het steeds 

weer 

want ik laat

 mij ook niet kennen.

Bedankt voor je bezoek en eventuele reacties.

Sneeuwklokjes - Galanthus‎ nivalis met weetjes

kleine belletjes
luiden de lente in
met hun stille gezang

Zie hen eens staan glunderen
in parken en menige tuin

Als lentekinderen
worden zij geboren.

Gedicht © 2017 Tine de Jong Alle rechten voor behouden.
Nog wat informatie en weetjes voor jou:

Jij denkt vast dat sneeuwklokjes wit zijn maar dat zijn ze helemaal niet. Ze zijn in feite kleurloos. Een fijngeknepen bloemblad is glashelder, doordat de luchtbelletjes, die normaal tussen de bladcellen zitten dan weg zijn. Bij een niet beschadigde bloem wordt het invallende licht door deze luchtbelletjes in alle richtingen weerkaatst. Daardoor zien wij deze bloem als wit. Maar zij zijn wel giftig hoor al zien zij er nog zo lief uit.

Sneeuwklokjes bloeien in februari en maart, soms ook in april. De planten zijn tweeslachtig (een bloem heeft zowel mannelijke als vrouwelijke geslachtsorganen). Elke bloeistengel draagt vroeg in het voorjaar één knikkende bloem. De bloem van het gewoon sneeuwklokje heeft zes bloemdek bladeren. De buitenste drie bloembladen zijn wit, langwerpig en 1,4-1,8 cm lang. De binnenste drie zijn half zo lang, omgekeerd hartvormig-eirond en met een groene vlek aan de top. Aan de binnenkant ziet men groene hoogtestrepen. De stijl is priemvormig met een niet gedeelde stempel.

De doosvrucht van het gewoon sneeuwklokje is eivormig en vlezig. Eenzaadlobbig (kiemend met één kiemblaadje). De zaden worden door mieren versleept, omdat er een mierenbroodje geur aan zit. Maar de veruit belangrijkste vorm van vermeerdering gaat via de ongeslachtelijke voortplanting: de vermeerdering van de bollen. Hieruit slaat de plant heel snel en gemakkelijk op. Waar zij eenmaal groeit kan zij zich gemakkelijk handhaven. Ten opzichte van diverse cultivars is het oorspronkelijke gewone sneeuwklokje-Galanthus nivalis aan de smalle, grijsgroene bladeren goed te herkennen. De wilde vorm groeit vaak samen in tuinen met gecultiveerde vormen.

Voor jou mijn Lentewandeling met mooie fotografie uit Kerk-Avezaath met meer mooie voorjaar gezichten: Lente in dorp Kerk-Avezaath waar je ook de sneeuwklokjes en andere mooi natuur zal ontmoeten.  

Ik wens je veel kijkplezier en ben je eens daar in de buurt dan is een bezoek het zeker wel waard.

Moeder en kind

Licht zweeft over de bloemen en door het mooie lover en wat kleine witte wolken zweven over

De zon glinstert zo mooi in jouw haren
als een fee met van die heldere lichtstralen
En jij zit daar in gras naar een vlinder te staren
die heerlijke verse honing uit een bloem kwam halen



Hoe lang is het geleden dat ik daar
eens zat als een onbezonnen kind en nu
zit jij daar met je haren wapperend in de wind

Hoe ver ben jij nu van deze wereld vandaan
ik bemerk ook dat jij het hier heerlijk vindt, wie
weet kunnen wij later nog eens samen hierheen gaan.

© foto's en gedicht 2017
Alle rechten voorbehouden Tine de Jong
(uit mijn gedichten archief 2016)

Bedankt dat je op bezoek kwam om te lezen.

Als afsluiter dit mooie lied voor jou: