Dorp Streefkerk vol verrassingen

Foto teunisbloemen "Molenakker" van Dorp Streefkerk

 

Deze keer laat ik je met deze post kennis maken met een mooi ,rustig en gastvrij dorp. En dat is het mooie dijkdorp Streefkerk. Het dorp is gelegen in het noordwesten van de Alblasserwaard, gemeente Molenlanden, Provincie Zuid-Holland. Ben al veel in streekdorpen die in de Alblasserwaard zijn al geweest en heb er ook YT films van gemaakt. En ook erover geschreven op mijn 2 websites. Maar in dit dorp had ik nog niet rond gewandeld. 

Het is echt een dorp vol verrassingen zoals ik al in titel schreef want die ontving ik hier ook veel. Maar heb jij weleens gehoord van dit dorp? Of ben jij er ook wel eens geweest? Misschien woon je daar? 

Vroeger had het dorp een geheel andere naam en heette toen "Streveland' . Maar toen later de gemeenschap groter werd en men ook een eigen kerk kreeg, werd de naam aangepast naar Streefkerk. Er is hier nog wel een Tennisvereniging die de naam nog draagt. 

De kerk staat centraal in het dorp bovenop een donk, waardoor deze vanuit de wijde omgeving te zien is. 

Het dorp Streefkerk beschikt ook over een grote jachthaven wat ook wel een blikvanger is. Vanaf de Lekdijk kon ik er mooie foto's maken. Hier maar eentje want rest zie in video veel beter. links achter zie je dan ook de woonboten die hier zijn. Mocht je een haven zoeken om even gaan aan te leggen dan kan je hier vast ook terecht. In video zie je er nog meer.

Na hier wat rond te hebben gekeken te hebben ging ik de dorpsstraat links naar beneden om dan net voorbij de Nederlands Hervormde Dorpskerk gewoon wat door enkele straten te wandelen. Werd gelijk al verwelkomd door prachtige bloemen palen wat kleurrijk welkom is. 

Een mooie bloemenhoek is er ook gemaakt voor de insecten die er dankbaar gebruik van maakte.  De zonnehoed- Echinacea trekt veel insecten aan en ik zag, hommels en bijen maar helaas geen vlinders. Deze mooie hommel mocht ik van dichtbij fotograferen.

Ontmoette mooie voor en achtertuinen want als men een tuin mooi maakt trekt me dit ook aan. Wat verder wat straten in was er ook een kleine vijverplas met kleine fontein. Er stond wel een bankje maar je kon vanaf het bankje niet over de vijverplas kijken door de groei aan waterkant. 

Echt wel een mooi rustig dorp om er eens door te wandelen. 

De natuur heb ik ook weer vermengd want dat is wat ik altijd doet als ik ergens een bezoek brengt daar de natuur ook mijn passie is. 

En zo wat rond te hebben gewandeld kwam ik later bij de Beneden Tiendweg uit. Er mogen hier alleen wandelaars en fietsers komen. 

Had daar ook even op de hoek een gezellig gesprek met een bewoner die mij wat vertelde over het dorp net voordat ik rechtsaf het wandelpad inging. Hierbij mocht deze het lezen dan dank ik hem voor de informatie en gezellig gesprek.

Je kan links of rechts af en laatste daar koos ik voor. De bewoners wonen hier echt heel mooi en zag ook dat ze een kleine molen hadden in achtertuin, en wat verder een mooie duivenpaal. 

Ook hier dus veel gezien en ontving wat verder het pad uit ook mooie genietmomentjes. Wist niet waar ik uit zal komen maar houd wel van het onverwachte.

Nadat ik al wat verder wandelde zag in een bocht ik dit fraaie uitzicht. En dat had dan ook mij zeker nieuwsgierig gemaakt. Want wat zal er hier te zien zijn?

Met zicht op het oeroude landschap met mooie weilanden was het voor mij dan ook hier echt ouderwets genieten. En toen ik dit zag in verte werd mijn belangstelling ook gewekt. Prachtig vergezicht op een molen die mij ook uitnodigde om verder te wandelen. 

Als je in de verte kijkt dan lijkt het best dichtbij. Maar het pad liep kronkelig en het was lopend best wel ver. Maar ik was al zover gekomen dus wandelde ik door. 

Ontmoette ook wat koeien die verkoeling zochten en er ene met de poten in water stond. En de ander een frisse slok nam. Deze staat niet in de video want had de foto even voor wat anders nodig en vergat het later terug erbij te zetten. Tja koeien kunnen mij ook altijd boeien. Of ze nu groot zijn of klein ze horen ook in Hollands landschappen te zijn. 

Buiten de omgevingsfoto's met natuur zal je dus ook mooie molens zien want ook Streefkerk heeft er een aantal. Daar staat de Alblasserwaard ook om bekend want waar je ook zal komen dan zie je er wel enkele. Het is niet alleen maar het bekende Kinderdijk waar ze te zien zijn.

Er is ook langs dit fiets en wandelpad een Museummolen te bezichtigen. Als de wieken draaien dan is de molen geopend en is de molenaar aanwezig. 

Hier een foto van de mooie molen beneden.

In deze molen kunt u horen en zien hoe het leven van een molenaar was halverwege de vorige eeuw en wat de taak van de molen was. Als je erop zoekt dan ontvang jij vanzelf meer informatie erover. Aan deze molen zit ook een geschiedenis aan vast mocht je net als ik van molens houden.  

Zelf ken ik wel het verhaal en ook weet ik hoe molens er uit zien van binnen. Al veel over geschreven op mijn beiden websites.

Mocht ik weer eens in deze omgeving zijn dan zal ik er misschien er ook een filmpje voor mijn YT kanaal maken. Het was voor mij al een flinke wandeling vanuit het dorp naar hier. 

De bewoner die ik sprak vertelde mij ook over een andere bijzondere molen die hier is te zien. En daar wilde ik dan ook wel even naar toe. 

Dus wandelde ik door met prachtige vergezichten van mooi polderland zowel links als rechts. Enige watervogels zag ik in de poldersloot zoals paartje futen en mooie zwanen familie maar nog veel meer mooi natuur. 

Van een fuut is er eentje mislukt daar ik schrok van een vogel die uit boom vloog. Maar heb de foto van deze wel in video beneden erbij gedaan.

Ik was net te laat om die voor de lens te krijgen. Want had mijn ogen op de poldersloot gericht. Wel jammer want dat was een mooie buizerd die snel wegvloog. 

Mijn pauze hield ik dus daar bij die bijzondere molen die hier ook is te ontmoeten. Vele fietsers en wandelaars houden hier dan ook graag een pauze.  Welke molen ik bedoel dat zie jij in de video. 

Dus echt helemaal kijken hoor. Je mist dan niks daar ik nog veel meer had ontmoet. Echt een aanrader en zal het ook waarderen als je de tijd zal nemen om de volle 8 minuten te kijken.  Kan niet alle foto's hier plaatsen gaan. 

 Na  een korte pauze wandelde ik weer op gemak naar mijn start aanvang terug. Zie laatste foto. Dan zie je dat het best ver wandelen is erheen en weer terug. Maar het was een mooie omgeving. En het wandelen best waard.

Je kan ook bij de molen waar ik een pauze hield ook rechtdoor. En van daar vandaan ook bij de molen komen, maar wist niet waar ik dan uit zal komen. En ja dat is het nadeel als je ergens afgezet wordt met taxi dat je daar ook weer terug in moet stappen. 

Maar kwam toch ook daarbij weer wat moois tegen wat ik op de heenweg eerst niet had gezien.  Ik was net op tijd terug ook weer bij het ophaalpunt. 

Het koste mij ditmaal veel tijd om van mijn wandeling hier een video ervan te maken en te gaan monteren. Maar dat kwam mede doordat ik mooie muziek erbij zocht, wat ik mocht gebruiken zonder een content melding te ontvangen. 

Foto's zijn niet bewerkt want dat doe ik nooit. Ik hou van puur omdat de natuur dit ook is. Heel veel dank dat je kwam lezen en zal kijken naar de andere fotografie in muzikale omlijsting.

Alle fotografie en video © Tine, 13-08-2024 

Wil je een reactie plaatsen dan niet anoniem dat is niet toegestaan. 

Ook een dank je wel hierbij dat je eens de oudere schrijfsels leest die op deze website geschreven staan. Zie ook eens mijn andere website want ook daar staat veel over de mooie Alblasserwaard en ook mooie natuur met weetjes daarbij in verschillende genres.

Naam is De Mens en de Natuur blogspot.

Maak ook kennis met het Dorp Streefkerk in de Alblasserwaard door mijn fotografie.  

                                

Goudriaanse Molen en molenwiek kreeg een stootje van de wind

Heb al meer geschreven over onze mooie molens en die ik al eens had ontmoet( zie mijn vorige blogjes waar ik van enige over heb geschreven)en ditmaal is het De Goudriaanse molen En deze staat aan de Molenkade 5 in Goudriaan in de mooie Alblasserwaard (gemeente Molenlanden) in de Provincie Zuid-Holland. 

Het was de bedoeling dat ik dit blog eerder zou plaatsen maar was het SD kaartje van de camera kwijt waar de foto's op stonden van de molen. Maar ik zeg altijd; wat het huis verliest vind het ook weer terug en vandaar dat dit dus blog wat later is geplaatst. En wie deze molen niet kent en er eens voorbij zal rijden is het wellicht ook wel interessant om over deze molen te lezen.

Onlangs reden mijn man en ik richting Nieuwpoort in Zuid-Holland en kwamen ook langs deze molen en ik zag dat de Goudriaanse molen er maar wat zielig bij stond. Wat was er gebeurd? Dat vroeg ik mij gelijk af en later thuis heb ik het even nagekeken wat er was gebeurd. Dus zocht ik het even via internet op of er wat in de regio krant het kontakt zou staan. En daar las ik dat slechts door een kleine wind onverwachts de helft van de buitenste roede net boven het midden was door gebroken. Ze braken af terwijl de molen nog aan het draaien was stond er in de krant. Oei dat moet vast schrikken zijn geweest voor de bewoners. De gebeurtenis was op dinsdag 7 juli 2020 dat vergat ik nog te schrijven.

Er stond onder andere in dat de oorzaak nog onbekend is maar molenaar "Johan Barten vermoed dat het om een geval van metaalmoeheid gaat. Er stond verder in dat het ijzeren roeden zijn, waarin op meerdere plekken lasnaden zitten. Daar kan dus ook een breuk zijn ontstaan. Heb zelf ook weleens gelezen dat door lang stil staan de roeden ook kunnen slijten en wellicht was de breuk er al maar is het nooit opgemerkt. 

En ook als een molen vrij staat vangt deze ook meer wind al is de wind niet zo krachtig op dagen. We reden de volgende dag er ook weer langs en deze foto's nam ik rijdend uit de auto maar toen waren ze boven in de molen waarschijnlijk aan het kijken hoe erg de schade was. De foto's kunnen dus niet zo mooi wezen want ja stoppen midden op deze weg was hier geen optie.



Ik las ook en dat was ineen andere krant weer op internet dat later is gebleken dat de helft van de buitenste roede net boven het midden te zijn doorgebroken. De wiek bleef nog net hangen en viel gelukkig niet naar beneden. De roedes komen uit 1985. En hij zei altijd tegen iedereen dat het de sterkste waren. Er stond ook dat deze molen één van de grootste molen is van Nederland wat betreft spanwijdte van de wieken, dus ze moeten veel kunnen hebben." Maar zo zie je maar dat zelfs een kleine wind veel teweeg kan brengen. En dat onderhoud aan een molen wel een vereiste is want breuken kunnen altijd ontstaan.

Om de veiligheid van molenaars en bezoekers te waarborgen is de reguliere controle van alle molenwieken versneld in gang gezet. Met behulp van geavanceerde techniek worden de twee roeden van de molens, die bestaan uit vier wieken, gecheckt of er nog meer scheuren en onvolkomenheden aanwezig zouden zijn, gevolgd door nadere inspectie door de Molenmaker.

Nog wat informatie erbij mocht je dit nog niet weten:

De Goudriaanse Molen is een rijksmonument en een grondzeiler aan de Molenkade langs de Smoutjesvliet in Goudriaan in de Nederlandse gemeente Molenlanden. Deze poldermolen is in 1779 gebouwd ten behoeve van de bemaling van de polder Oud-Goudriaan (polder Noordzijde). Hij verving een versleten wipmolen op dezelfde plaats. In 1851 werd de molen ca. 85 cm verhoogd om het gevlucht te kunnen vergroten tot 29,15 m. De Goudriaanse Molen werd daarmee een zeer krachtige molen, mede dankzij het systeem Faüel dat later op beide roeden is aangebracht.

De molen was ook vroeger de seinmolen voor de Overwaard en ontving het sein van de Achterlandse Molen. De Goudriaanse Molen is sinds november 2000 eigendom van de SIMAV en wordt bewoond. Hij is dan ook niet meer te bezoeken. Net als de andere molens in de polder moet deze er voor zorgen dat de bewoners van dit waterrijke gebied droge voeten houden. En zeg nu zelf ze doen niet alleen goed werk maar sieren daarbij ook nog eens het mooie polderlandschap.

Molens zijn al eeuwenlang markante herkenningspunten in ons mooie Hollandse landschap. En er zijn er gelukkig nog vele die ook heel mooi zijn. En dan heb ik het niet alleen maar over de bekende molens van Kinderdijk want in de Alblasserwaard en Vijfheerenlanden zijn er nog veel meer. En ook in vele andere provincies zijn er nog die je kan zien als je in de buurt zal rijden of zal wezen. Sommige kan je ook bezoeken maar in deze coronatijd moet je dan wel even op internet kijken of er nu daar ook andere regels zijn.

Wie de bewoner eens wilt zien waar hij tevens wat vertelt over de molen dan heb ik hier een link naar een filmpje op Youtube waar je het kan zien: SIMAV. De molenaar en zijn molen- Deel 12: https://youtu.be/z16_o3Lbxaw
Kopieer dan de link en je kan het dan zelf opzoeken als je het wilt zien nadat je mijn schrijven hebt gelezen.
Hier nog even een foto hoe de molen was voordat deze een klein stootje ontving van de wind.

Artikel geschreven door © 2020 Tine de Jong
Fotografie van de molens en onderstaande video en fotografie © Tine de Jong

Bronnen van de informatie zijn o.a Wikipedia, internet kranten Rijnmond, Het Kontakt.

Het mooie dorp is ook heel erg mooi en ook het verleden en heden is hier te zien en ik had al eens hier rondgewandeld en wellicht heb jij deze video nog niet ontmoet en deel het graag met jou. Weet zeker dat je mijn fotografie heel mooi zal vinden. Wens je veel kijkplezier en tevens bedankt voor je bezoek. Voel je vrij om te reageren.

Goudriaan : Het mooie Dorp. Wandel je gezellig met mij mee? Onderweg zal je veel zien wat jij vast ook mooi zal vinden. Heb de natuur ook weer gemengd met het wandelen.

Landgoed Neerijnen en Waardenburg waar heden en verleden samenkomen

Ditmaal deel ik eens een wandeling die mijn man en ik onlangs hadden gedaan op het landgoed Neerijnen en ook daarbij een klein gedeelte van het landgoed Waardenburg. Men benoemt het wel samen maar ik vind dat de ene kant gewoon bij Neerijnen hoort en zodra je aan de overkant bent dat je dan op het landgoed Waardenburg bent. En op het laatste genoemde landgoed hebben we al eens meerdere malen gewandeld via verschillende wandelpaden en routes. 

En waar we nu wandelde zijn we ook al meerdere malen geweest in de mooie rozen en kasteeltuin van Neerijnen waar ik ook graag steeds even naar binnen gaat als we in deze mooie omgeving weer wandelen. En ditmaal hebben mijn man en ik nu eens een rondwandeling rechts voor de ophaalbrug langs het huis van Neerijnen gemaakt. Dat hadden we nog niet gedaan en ook deze wandeling was best wel mooi. Het huis met voorburcht ligt in een grote gracht en wordt hierbij omsloten door het prachtige parkbos. En ik zal eerst daar wat over schrijven zodat je weet wat het kasteel of ook wel het huis genoemd een beetje is. En de geschiedenis erom heen is ook best wel interessant om te lezen wie er van houdt.

Geschiedenis van Kasteel Neerijnen
Het kasteel schijnt in 1350 te zijn gebouwd en heette eerst ‘Klingelenburg’.Het was toen ook het eerste adellijke huis in Neerijnen. Het eerste kasteel (las ik op verschillende websites en in de bibliotheek) dateert uit omstreeks het midden van de veertiende eeuw. Het kasteel werd gesticht door Gijsbrecht de Cocq (van Neerijnen). Kasteel Neerijnen was toen het middelpunt van de heerlijkheid Neerijnen. Dit huis werd in 1574 verwoest en omstreeks het jaar 1600 weer herbouwd. 

Ik kon er niet zoveel over vinden maar later scheen het kasteel Neerijnen weer door een nalatenschap via de Van Ghiesen weer in handen van de familie Van Gendt te komen. De buren van de familie Van Gendt bewoonden toen het kasteel Waardenburg die westelijk gelegen is van het kasteel Neerijnen.

De laatste uit het geslacht Van Gendt was erfdochter Margaretha. Zij huwde met de belangrijke Friese edelman Tjaerd van Aylva. In 1701 kocht het echtpaar Van Aylva-van Gendt ook de heerlijkheid Waardenburg. En sindsdien waren de heerlijkheden Waardenburg en Neerijnen weer grotendeels in één hand. In 1827 stierf de laatste Van Aylva, waarmee dit geslacht uitgestorven was. Het kasteel kwam in handen van de familie Van Pallandt. Op 6 mei 1971 overleed de laatste barones Julie Elise baronesse van Pallandt van Neerijnen en Waardenburg, waarna het bezit vererfde op Jhr. C.L.H. van Vredenburch.

Hij verkocht het Huis Neerijnen in 1974 aan de Stichting het Gelders Landschap en droeg het kasteel Waardenburg in 1975 in langdurige erfpacht over aan de zusterinstelling” Stichting Vrienden der Geldersche Kastelen”. In 1978 kocht de voormalige gemeente Neerijnen (nu gemeente West Betuwe) het kasteel en koetshuis, die het in 1980 toen weer als gemeentehuis in gebruik werd genomen. Verleden en heden de toekomst weer in maar het staat nu weer leeg en ben ook wel nieuwsgierig wie nu de nieuwe bewoners zullen zijn. Het is op dit moment dus ook niet mogelijk om het Kasteel of het huis Neerijnen te bezoeken.

Boven de voordeur is er ook een rococo wapenschild te zien met de wapens van het echtpaar van Aylva-Van Gendt. Het wapen wordt aan de linkerzijde vergezeld door een liggende leeuw, aan de rechterzijde door een eenhoorn. Boven dit alliantiewapen zie je ook het kleurrijke wapen van de gemeente Neerijnen. 

Maar er was wel een andere bewoner gekomen op het dak van het kasteel en dat was een ooievaar die zijn nest gereed maakte dus helemaal onbewoond is het hier nog niet. Een andere vloog net weg dus ik vermoed dat zij hier ook voor het nageslacht zullen zorgen. We zullen het wel zien als we hier weer een bezoek zullen brengen. Er is hier nog veel meer te ontdekken en er zijn aan deze zijde ook andere wandelpaden die ons vast ook wel weer naar mooie natuur zal brengen.

We hebben hier met de wandeling weer prachtige plantensoorten, wilde bloemen gezien en menige bloemen ontvingen hier ook bezoek van enkele insecten. Al mijn wandelingen die ik via de andere wandelpaden al eens had gedaan kan je ook ontmoeten op mijn YouTube kanaal met dezelfde naam wat ik hier gebruikt. Ik maak altijd veel natuurfoto's als ik wandel en van wat mijn aandacht trekt en die kan ik niet allemaal op de 2 websites plaatsen want ik vind ze zelf allemaal wel mooi en in mijn video's kan je het ook veel beter zien en dan kan je het ook op groot zetten of kijken. 

De natuur is hier ook volop in beweging en dat maakt elke wandeling die ik hier maak toch ook heel bijzonder. Vele wilde bloemen en planten zal je hier gewis zien die hier veel groeien maar ook vele soorten struiken en kruidenplanten. Menig insect zoals hommels, zweefvliegen en andere insecten zag ik op menige bloem zitten. De flora doet het hier echt goed en daarbij hou ik ook van de ongerepte natuur die hier haar gang mag gaan in het bos. Menige hommel zag ik ook hier genieten van menige paardenbloemen en andere bloemensoorten. zie maar de foto hieronder.

Vele stinsenplanten zijn in het voorjaar hier ook veel te zien. En een wandeling in het herfstseizoen is hier zeker de moeite waard want je vindt hier ook vele verschillende paddenstoelen en zwammen. Ik ga hier in elk seizoen wel eens heen want dan ben ik altijd weer nieuwsgierig wat ik dan weer mag begroeten. Die ik ook in vele getallen zag staan verscholen tussen het groen was de Veronica chamaedrys- gewone ereprijs.(zie foto onder) 

De natuur vertelt in haar eigen taal mij bij elke wandeling weer een ander mooi verhaal.


Aan de overzijde van de Van Pallandtweg tegenover de kasteeltuin met het mooie romantische sfeervolle kerkje ligt ook een groot en mooi bos en parkgedeelte, grenzend aan het bos van kasteel Waardenburg en waar het ook heel mooi wandelen is. En daar hebben we ook al eens gewandeld en gingen toen via de achterzijde van dorp Waardenburg er eens in en die wandeling vind je hier als je op de blauwe link zal drukken na het lezen van dit blog. Zeker de moeite waard hoor. als je de natuurvideo hebt gezien hieronder en  dit schrijven hebt gelezen.
Prachtige natuur van het Landgoed Waardenburg en Neerijnen

Ook daar kan je weer verschillende wandelpaden gaan volgen en dan kom je ook langs de achterzijde van kasteel Waardenburg. Kasteel Waardenburg ligt door een dijk gescheiden van de Waal. Het is eigendom van de "Vrienden van de Kastelen van Gelderland"-stichting en wordt gebruikt als kantoor dacht ik. Het kan dus ook niet worden bezocht.

Nadat we gereed waren met de eerste wandeling kwamen we weer uit bij de ophaalbrug aan de linkse zijde en wij wandelde zo weer terug langs de mooie rozentuin en staken toen gelijk aan het einde rechtdoor de pallandtweg over. En als je dan rechtdoor zal lopen kom je gelijk op de waalbandijk uit waar je de mooie uiterwaarden zal zien met het natuurgebied de Rijnswaard. 

Je kijkt dan ook over de uitgestrekte uiterwaarden en rivier de Waal met in verte zicht op de Martinus Nijhoffbrug van Zaltbommel. Langs het fietspad staan ook enige bankjes waar je kan genieten van het uitzicht. Het was hier toen wij hier waren ook erg druk met vele fietsers en wandelaars die ook genoten van de omgeving en van het mooie zomerweer.

Ik wilde ook nog even naar de molen gaan kijken die ook langs de rivierdijk de waalbandijk staat en met kleine rustmomentjes tussendoor, ben ik daar ook geweest. Onderweg zag ik ook nog vele mooie wilde bloemen in de berm aan de rivierzijde waar ik van menige een foto nam. Mijn man bleef zitten wachten op de bank net voorbij waar wij de weg naar boven hadden gelopen want die had wat last van de heup. Nadat ik ook even op het bankje wat gerust had heb ik toch de moed bijeen geschraapt en ben toch naar de molen gewandeld. 

Op de foto boven kan je zien dat deze best nog ver weg stond. Maar wie A zegt moet ook B doen zeg ik altijd tegen mijzelf en als je ergens aan begint moet je het ook afmaken. Trouwens als je iets niet probeert dan weet je ook niet of je het kan dus liep ik op gemak naar de molen toe. Het was wat druk met fietsers beneden de dijk die daar bij de molen op de bank zaten dus nam ik slechts van de dijk wat foto's. Er zijn nog veel molens in Nederland maar toch heeft elke molen wel zijn eigen geschiedenis of verhaal of uitstraling en zo ook deze molen.

Molen van Waardenburg

De molen is een zeskantige rietgedekte grondzeiler en ook een maalvaardige korenmolen. De molen is tevens een rijksmonument. Vroeger behoorde de molen, samen met het Kasteel Waardenburg, het T-boerderij ‘t Molenhuis en andere bijbehorende gebouwen tot de goederen van de heerlijkheid Waardenburg die in de 18e eeuw in het bezit was van het geslacht Van Aylva. De goederen werden in de 19e eeuw bezit van de Van Pallandts door vererving, en in 1964 verkocht Jonkvrouwe J.E. baronesse van Pallandt van Waardenburg en Neerijnen de molen aan de gemeente Waardenburg, die in 1978 opging in de huidige gemeente Neerijnen.

Voor het jaar 1780 stond op de plaats van deze korenmolen een standerdmolen, ook wel staakmolen genoemd. De standerdmolen was omgewaaid en later weer hersteld maar werd rond 1780 definitief afgebroken en vervangen door de huidige zeskantige molen. Na de watersnood van 1995 is de naastliggende Waaldijk verhoogd wat ook gevolgen had voor de molen. De molen is nadien in zijn geheel op het hogere niveau van de rivierdijk gebracht. Tijdens de voorbereidingen van het opvijzelen zijn de teerlingen (gemetseld blokken dat als een van de voeten van een standerdmolen dienst doet) van de voorgaande standerdmolen ingemeten door molenkenner Dick Zweers, die daarover ook publiceerde in het blad Molinologie. De molen vind je langs de waalbandijk 23 4182 EM Waardenburg wil je hier ook eens heen gaan of in de omgeving ervan gaan wandelen.

Na het fotograferen van de Korenmolen liep ik weer op gemak terug naar mijn man en we bleven hier zitten tot laat in namiddag om nog na te genieten van het mooie uitzicht en gingen later weer de dijk naar beneden terug het startpunt waar onze auto stond. Onderweg kwamen we ook nog een flinke jonge zwavelzwam tegen die trots aan een boom kleefde. Die zal je ook zien in de onderstaande video. 

Ook hier eens over geschreven op de andere website waar ook veel weetjes staan uit de natuur. Kopieer het even en dan kan je het opzoeken en lezen want ik weet zeker dat je dit schrijven ook best wel interessant zal vinden.
https://catherinetine.blogspot.com/2017/10/gele-zwavelzwam-laetiporus-sulphureus.html .
Want het lukt even helaas niet om de link hier te zetten. Je zal er ook een recept erbij lezen, want als deze zwam nog een mooie gele kleur hebben zoals ik deze zag dan kan je hen ook eten. Je zal deze foto ook in de onderstaande video zien. Maar nog veel meer mooie natuurfotografie.

Bedankt voor je bezoek en wees altijd welkom om eens meer te komen lezen of te kijken want buiten poëzie en (boodschap) gedichten schrijf ik hier ook veel artikels met wandelingen die ik maakt. En andere weetjes met misschien ook mooie dagjes uit tips voor jou.
Ik wens je voor elke dag ook mooie en gezellige momenten. LG, Tine

Fotografie, Natuurvideo, Tekst © Tine de Jong, 2020

Bronnen: o.a https://www.regionaal-uitgelicht.nl/waardenburg-korenmolen-waardenburg
https://www.molendatabase.org/ en van enkele bewoners en hiervoor mijn dank voor de info die ik mocht ontvangen.

Voel je vrij om dit te delen en geef je hierbij de link die je dan kan kopiëren
https://tinedejong.blogspot.com/2020/07/landgoed-neerijnen-en-waardenburg-waar.html

In onderstaande video zal je nog veel meer mooie natuurfotografie zien en ik stel het erg op prijs als je dan even 6 minuten de tijd zal nemen om de gehele video zal bekijken.

 Bedankt dat je gezellig op visite kwam en ik wens jou ook gezellige momenten.

Molen De Vink in Herveld is een unieke molen in de West Betuwe

Vind jij molens ook zo bijzonder? Dat ik molens heel mooi vind heb ik al menige malen over geschreven op mijn beiden websites want dat is nostalgie met vele jeugdherinneringen daarbij voor mij. 

En als ik molens ziet en de wieken dan ook zie draaien, dan blijf ik altijd even kijken naar hen. Zo ook dus naar deze molen in Herveld die we eens tegen kwamen toen we zomaar wat aan het rondrijden waren in deze omgeving. 

Wij kwamen van uit het dorp Andelst af en ik houd van het onbekende en zeker door gewoon zomaar ergens heen te rijden zonder een vast doel. Want dan ontvang je ook meestal wel mooie ontmoetingen en dat kan ook een dorp wezen of een mooie natuuromgeving en zo ook dus deze molen. 

En ik weet niet of jij deze molen kent maar ik zal er wat informatie over schrijven. Deze informatie staat ook bij de video in de beschijving maar dan in een beknopte versie.

Molen de Vink is een standerdmolen en staat langs de Stenenkamerstraat 33 in het dorp Herveld, in de gemeente Overbetuwe, provincie Gelderland. De molen is bij een grote restauratie in 1969 vernoemd naar de familie die de molen al eeuwenlang in het bezit heeft. De gesloten standerdmolen dateert uit 1722. 

En is nu ook een Rijksmonument las ik ergens. De molen heeft twee koppel maalstenen: 1 koppel 17-der en 1 koppel 16-der kunststenen. Het is een korenmolen en het malen van graan is op vrijwillige basis. Op zaterdag overdag is hij geopend voor bezoek. Kijk voor de juiste tijden hiervoor even op het internet. 

Er wordt hier meel verkocht en daarvan nam ik ook wat mee toen ik er was. Herveld ligt vlak naast de snelweg A-50, maar om in het dorp te komen moet men eerst de A-15 volgen. De molen zag ik al ver van te voren staan vanaf de snelweg en wilde deze ook eens van dichtbij bekijken. Er stond wel behoorlijk veel wind maar wilde deze toch even filmen.

Deze molen heeft tijdens de corona regels ook na een periode van bijna 4 maanden stil gestaan en nu zal deze molen ook weer gaan draaien. Enige controle is dan wel altijd nodig want door de regen of zon met de wind kan het altijd voorkomen dat belangrijke onderdelen los komen te zitten wat niet goed is voor de molen.

Deze korenmolen is nog steeds maalvaardig maar het malen geschied uitsluitend nu op vrijwillige basis. De molen staat op een fraai punt aan de rand van het dorp, is in uitstekende staat van onderhoud en is van grote landschappelijke waarde. Dus ben jij eens in deze omgeving dan kan je deze ook eens gaan bezoeken. 

Ik ken de molens van binnen dus voor mij is het niet zo bijzonder maar wellicht is dit het wel voor jou. Weetje erbij is dat als de molen voor korte tijd stil staat dan dit dan heet korte rust. Mensen uit de omgeving weten dan ook door deze stand dat de molen even niet werkt want de wieken staan bij deze wieken stand helemaal recht voor het lijf van de molen als een plus teken.

De Stichting "de Molen de Vink" stelt zich tot doel de windmolen te Herveld ook te behouden en draaiende te houden. Maar ook om het publiek te laten genieten van dit stuk ambachtelijke techniek dat tegelijk ook een sieraad is voor het landschap en het dorp. Ze werken uitsluitend met vrijwilligers zoals molenaars en het stichtingsbestuur.

Om de molen te behouden voor Herveld-Andelst zijn zij ook op zoek naar donateurs die jaarlijks een vaste bijdrage willen doneren. En nog een mooi weetje erbij voor jou is dat ik via vrienden hoorde die op Facebook zitten, dat ze ook mijn video hebben geplaatst op hun mooie pagina. https://www.facebook.com/Molen-De-Vink

waar jij vast en zeker veel meer weetjes zal ontvangen als jij dit ook zal hebben want daar zit ik niet op. Maar ik kan wel soms wel op er te lezen als men mij een link stuurt. Ook hiervoor mijn dank voor hen die mij deze kans geeft. Met de beiden website's en daarbij mijn YouTube kanaal heb ik het al druk genoeg en meer heb ik ook niet nodig want alles wordt veel bezocht waar ik ook heel erg blij mee bent. 

Want schrijven en fotograferen en de natuur is nu eenmaal mijn passie en wat ik ontmoet of zie of wat mij raakt wil ik graag delen op de websites. 

Menige fotografie kan ik hier niet allemaal plaatsen en dat doe ik dan weer op mijn YouTube kanaal met een video met muziek erbij en ik gebruik ook daar dezelfde naam al hier. Wens je nog mooie dagen voor elke dag en dat je er ook veel plezier en gezelligeid ontvangen mag.

Wist je trouwens dit ook? Een molen met draaiende wieken is niet per definitie altijd maalvaardig, omdat een molen ook kan draaien zonder te malen. Dit wordt 'malen voor de Prins' genoemd. Deze uitdrukking ontstond tijdens de Tachtigjarige Oorlog waarbij de Spanjaarden een stad belegerden en toen probeerden uit te hongeren. Als het graan op was, werd er toch door gemalen om de vijand zo de indruk te geven dat er nog genoeg voedsel was.
Tekst, fotografie en video © Tine de Jong, 2020

Bronnen zijn o.a Bron: Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed en informatie die ik ontving van enkele bewoners die mij het een en ander vertelde over deze molen toen zij hier meel kochten. Maar ook via vrienden die op Facebook zitten en mij voor dit schrijven ook enige informatie gaf erbij. En daar wil ik hen en alle andere die dit zullen lezen heel erg bedanken want door hen is dit schrijven over de mooie molen met zijn verhaal ook weer compleet.

En ik bedank jou als lezer voor je bezoek en zal het erg leuk vinden als je nog eens op visite komt om meer te lezen want ik schrijf hier heel divers. En soms ook met mooie weetjes, boodschap gedichten en verhalen met daarbij ook mooie dagjes uit tips. 

En de natuur wordt niet vergeten. Wat later komt er nog een mooie wandeling waar ook een molen in is verwerkt en menige wandelingen zal ik hier in toekomst ook posten want natuurwandelingen horen ook op mijn website.

Wil je nog eens lezen over een mooie molen dan kan je deze link: https://tinedejong.blogspot.com/2020/07/goudriaanse-molenwiek-kreeg-een-stootje.html
kopiëren en er op zoeken dan vind je deze gelijk.

Want ik weet zeker dat je ook dat blog heel interessant zal vinden.

Tekst, Fotografie en video © Tine de Jong, 15-07- 2020

Deel met jou de draaiende molen De Vink die ik geprobeerd had om live te filmen maar er stond wel veel wind.

Vestingwallen van Gorinchem- Gorkum

Gorcumse Vestingwallen met bastions, ravelijnen en coupures vormen samen met Woudrichem en Loevestein De Vestingdriehoek en zijn onderdeel van de Hollandse Waterlinie. Deze wal vormt samen met de Dalempoort een onderdeel van de in de jaren tachtig van de 16e eeuw als antwoord op de Spaanse dreiging aangelegde vesting van Gorinchem. 

Omstreeks 1600 was de vesting Gorinchem geheel aangepast aan de eisen van de  toenmalige oorlogvoering en vormde samen met Loevestein en Woudrichem een belangrijke vestingdriehoek voor de verdediging van Holland. De vesting bleef in gebruik tot in het begin van de 20e eeuw, tot veranderingen in de wijze van oorlogvoering en defensie een einde aan de eeuwenoude militaire betekenis maakten van vestingsteden als Gorinchem.

Onderdeel hiervan zijn De Dalempoort uit 1597 (zie eerste foto boven ) en is de laatste stadspoort van Gorinchem  die nu in gebruik is als een woning. De Kruitmagazijnen (1880) langs de Dalemwal -de binnenste wal aangebrachte kruithuisjes deden dienst als bomvrije kruitmagazijnen. Na een grondige restauratie begin 2000 zijn de kruithuisjes nu verhuurd aan de stichting Symposion. 

Zij worden gebruikt als werkplaats/atelier door verschillende kunstenaars. Geregeld zijn de kruithuisjes opengesteld zodat passerende wandelaars eens een kijkje kunnen nemen in de kruithuisjes. Hier een foto beneden van het kruit-huis aan de Dalemwal links en ook 1 van de Caponnière rechts.


De Caponnière bij Kanselpoortweg een Bomvrije bunker is nu in gebruik als wijnmuseum en proeflokaal. Het is erg mooi binnen en deze kan je zien en ook ontmoeten in deze link met verleden en heden ineen geweven:
Gorinchem : Vestingwal , Natuur, Caponnière

Maar Gorinchem of in de volksmond Gorkum genoemd heeft nog veel meer voor jou. En bij elke wandeling die ik hier al maakte ontving ik weer mooie momenten.
En deze link naar een andere wandeling is vast ook wat voor jou want dan zie je meer uit de mooie stad waar ik wandelde: Welkom in Vestingstad Gorinchem - Gorkum

Want wandelend door de straten van de binnenstad of over de vestingwallen, beleef je de sfeer van deze vroegere koopman- en garnizoensstad. Tientallen monumenten herinneren nog aan de tijd dat Gorinchem een centrum was van visserij, markten en handel. Als vesting had de stad ook een belangrijke plaats in de Hollandse Waterlinie.

Het mooie is, dat deze vestingwallen nu nog bijna helemaal intact zijn! Loop maar eens over de wallen en ontmoet de molens op de vestingwal. Achter het oude Dalempoortje kan je ook heerlijk rond wandelen. Of bezoek eens de Lingesluis die toegang geeft tot de historische Lingehaven. 

Maar ook de omgeving "Buiten de waterpoort "kent een geschiedenis en is zeker wel een bezoek waard. Je kijkt al wandelend in de schaduw van enkele kastanjebomen uit over rivier de Merwede, de uiterwaarden en de binnenstad. Via verschillende ingangen kom jij op de vestingwallen waar je veel kan zien en ontdekken. 

Gorinchem kent een rijk verleden buiten de stadsmuren en vestingwallen, maar zeker ook in de binnenstad zal je er nog veel van kunnen zien. Ik heb al enige malen er heerlijk rond gewandeld en er ook enige YouTube films er van gemaakt. Want niet alle fotografie kan ik op de webblogs zetten en in de video kan je het op je gemak ook bekijken in een mooie slide met rustige muziek daarbij.

In de middeleeuwen was Gorinchem al een sterke stad met stevige stadsmuren, vele torens en diverse poorten. Er waren ook geweldige kastelen, met als laatste het Kasteel De Blauwe toren. Maar deze verdedigingswerken waren al sterk verouderd, toen op 26 juni 1572 kapitein Marinus Brandt van de Watergeuzen met 16 schepen voor Gorinchem verscheen. Na een kort beraad koos de stad de zijde van de prins van Oranje. De stad moest in staat van verdediging worden gebracht, bestand tegen de kanonnen van die tijd. In de onderstaande link kan jij er meer over lezen:

https://vestinggorinchem.wordpress.com/de-vesting/beschrijving-vestingwerken/

Gorinchem is de grootste vestingstad van Nederland, met een nog complete vestingwal, welke nog bijna geheel volgens het originele tracé uit 1600 verloopt, opgezet volgens het Oud Nederlandse vestingstelsel. Aan het eind van de 13e eeuw maakten door palissaden versterkte wallen van de oorspronkelijke nederzetting een vesting. Later werden deze wallen verbeterd met stenen muren en torens. 

De stadsmuren werden in de zestiende eeuw vervangen door een nieuwe vestingwal met elf bastions, die nu nog steeds te bezichtigen zijn. Op de Gorinchemse wallen staan twee grote, stenen korenmolens: De Hoop op bastion VIII en Nooit Volmaakt op bastion I.

Als je via het Paardenwater de stad binnen zal komen zal je ook een andere vestingmuur ontmoeten en aldaar vind je ook veel verleden en je zal ook de andere molen zien en dat is een korenmolen die je vind op de Bagijnenwal no 38 en deze heet "Nooit Volmaakt". Ook deze heeft een verleden. Je kan hier ook heerlijk rondwandelen of op een bankje zitten en dan genieten van het uitzicht.

De molen Nooit Volmaakt (zie foto) is de oudste, hij is al in 1718 gebouwd, maar was toen wel een stuk lager. Pas in 1763 werd hij verhoogd om toch nog voldoende wind te kunnen vangen. Er kwamen namelijk steeds hogere gebouwen in de stad. Aan de vorm van de romp kun je die verbouwing nog goed zien en voor een deel ook aan de stenen. Toen werd ook de rondlopende stelling gemaakt. In 1889 brandde de molen helemaal uit. Voor de reparatie werd gebruik gemaakt van delen van een andere walmolen, die kort daarvoor was afgebroken. Toen kreeg de molen ook de naam Nooit Volmaakt.

Om minder van de wind afhankelijk te zijn kreeg de molen in 1895 een gasmotor die de molenstenen liet draaien en later een elektromotor. Het onderhoud van de molen was duur, men deed dat zo min mogelijk en de molen werd steeds slechter. Burgemeester Van Rappard zette een actie op touw om geld in te zamelen om de molen te behouden. 

Zo kon in 1942 met de reparatie worden begonnen. Maar het was oorlog en er was weinig materiaal, zodat de reparaties slecht werden gedaan. In 1956 kocht de gemeente de molen en in de jaren 60 werd hij helemaal opgeknapt. Dertig jaar later was dat weer nodig en nu staat de molen er dus weer prachtig bij.

Op de zuid oostelijke stadswal van Gorinchem staat de Molen de Hoop. (zie foto boven ) De Hoop is een in 1764 gebouwde wal- en korenmolen. Molen De Hoop is de molen op bastion VIII, vlakbij de Dalempoort. Het zoontje van de molenaar kerfde in een balk binnenin een tekst. In de Oorlogswinter van 1813-1814 hadden de Fransen vlakbij de molen kanonnen opgesteld. Er werd geschoten op de troepen aan de overkant, die natuurlijk terugschoten. Het is een wonder dat de molen weinig schade opliep.

In de zomer van 1890 sloeg de bliksem in en toen kwam een van de wieken naar beneden. Bovenop stond een knecht die meteen dood was. Om bij windstilte toch te kunnen malen kwam er in 1900 een gasmotor in de molen. Maar de meelfabrieken maalden meer en dat was sneller en goedkoper. In de jaren 30 kwam er minder geld binnen en de molen werd toen wat verwaarloosd.

Enkele in 1944 dichtbij afgeworpen vliegtuigbommen hebben Molen De Hoop doen scheuren en sindsdien had de molen problemen met vocht doorslag. De gemeente Gorinchem kocht in 1951 de molen, die na de installatie van een motor in 1949 stilstond, en pleegde het noodzakelijke onderhoud. In 1965 is Molen De Hoop gerestaureerd en van 1993 tot 1995 is de molen nogmaals uitgebreid gerestaureerd. 

In de molen bevinden zich twee maalstoelen en een mengketel, alle door wind gedreven. De molen is prachtig gesitueerd op de stadswal aan de uiterwaarden van de Merwede. Maar de molen is alleen op afspraak geopend.

Deze molen en andere vestingwallen wandelingen kan jij allemaal vinden op mijn YouTube kanaal maar ook de natuur ben ik niet vergeten bij alle vestingwallen wandelingen want dat is toch iets wat mij als natuurliefhebster het meeste trekt. 

Maar wie ook van het historische houdt is Gorinchem ook wel Gorcum of Bliekencity genoemd echt een aanrader om hier eens op visite te komen. Bij het VVV kantoor die gevestigd is op de grote markt van het oude stadhuis en (daar is ook een museum in gevestigd) kan je mooie wandelroutes halen.

Al ben ik iemand die altijd op eigen gelegenheid op onderzoek uit gaat en ook mijn eigen route vervolgt in deze mooie stad met een rijke geschiedenis en waar heden en verleden zijn samen gevoegd.

Met dit schrijven groet ik jou met als afsluiter nog een mooie postkaart uit deze vestingstad:

Bedankt voor je bezoek aan mijn blog waar je veel woorden en klanken kan ontmoeten in diverse schrijven soms met een boodschap voor jou. En niet alleen gedichten kan je hier ontmoeten hoor. Het schrijven van mij hier is heel divers. 

Ik wens je voor elke dag een mooie dag en dat jij daar ook plezier aan beleven mag.

Tekst © 2017 Alle rechten voorbehouden Tine de Jong
© Fotografie en video Alle rechten voorbehouden Tine

Bronnen o.a:
• A. J. Busch: Molens in Gorinchem. Stichting Merewade Gorinchem / VVV kantoor Gorinchem
en uit mijn privé collectie boeken van de stad Gorinchem-Gorkum

Voor jou mijn wandeling in een video slide die ik onlangs had gedaan langs 1 van de Vestingwallen in Gorinchem. 

Wandel je met mij weer gezellig mee? Wellicht zie jij ook veel verleden en heden. Maar ook zie je de mooie natuur hier, want dat probeer ik wel altijd te combineren met een wandeling. Samen gesmolten in een harmonieus geheel. 

Dit is de Dalem en Altena wal die ik eens had gewandeld en ook hier zijn mooie woningen al gebouwd met een pracht uizicht op de uiterwaarden en rivier. Verleden en heden vermengd.

Gorinchem is een stad met vele gezichten. En voor meer mooie gezichten uit deze stad kan jij vinden op mijn YouTube kanaal. De link erheen vind je op de startpagina boven in balk waar je meer kan ontmoeten.

Molens Kinderdijk- Liefdevolle aanraking

Deze dagen heb ik weer een liefdevolle aanraking gehad met prachtige gezichten wat Holland toch zo erg uniek maakt 
Een aanraking die mij veel heimwee geeft steeds als ik hier ben van een stukje verleden waar mijn hart altijd heimwee naar heeft.

Dit prachtige stukje Nederland zijn de molens van Kinderdijk endie elk jaar maar weer vele mensen uit alle landen op bezoek krijgtWant hier is het waar Holland dan ook echt Holland is en ook blijft enwaar zowel de mens als de vele natuur hier zich ook echt thuis voelen.


Altijd als ik hier komt dan komt er wat verleden ook bij mij naar boven want het is en zal ook blijven een stukje nostalgie uit mijn jeugdig verleden .
En steeds als ik hier wandel dan heb ik wat heimwee naar tijd uit mijn jeugd Molenwieken wenken altijd weer naar mij en ik koester altijd deze ontmoetingen.

Dit mooie polderlandschap met de prachtige molens blijven voor mij een festijn maar ook voor menige mens of toerist die molens ook een warm hart toedragen 
Het verleden, heden geeft elke bezoeker ook geschiedenislessen van de molens De molens van Kinderdijk zullen altijd in mijn hart een vast plekje hebben.

Gedicht © 2016 Tine de Jong Alle rechten voorbehouden
Voor jou mijn ontmoetingen dit jaar in Kinderdijk: Molens van Kinderdijk en Natuur 2016Cultuur en natuur samen geweven.

Speciaal plekje in mijn hart Molens Kinderdijk

Het verleden leeft nog steeds in mij voort als ik
al die mooie molens weer ontmoet in hun volle glorie
Het is altijd steeds weer een blijde herinnering voor mij
als ik weer na wat jaren hier terug op visite zal komen en
ik de prachtige molens en de mooie natuur erom heen weer zie.

Het sluisje naast de molen wat glinsterende in de zon
en die wieken die steeds maar reiken naar de horizon
Molens zijn voor mij altijd al van onschatbare waarde
want zijn voor mij echt de mooiste bouwsels op deze aarde.

Ik kijk altijd weer uit naar de mooie traditionele Molen-dag
als zij allen weer verlicht in de schijnwerper mogen staan
en ik denk dat ik deze heimwee echt ook wel koesteren mag
Elk jaar ben ik er en ben blij dat ik weer naar hen mag gaan.

Was er altijd als kind met logeren en dat is een mooi stuk verleden
Zie weer mij met oom in schouw in water varen naar netten voor menige vis
En dat zie ik weer in gedachten als ik de molens zie met bewoners in het heden
heel soms is het ook dat ik deze mooie avonturen in gedachten toch weer mis.

Er zijn veel molens in Nederland nog wel wat talrijk maar
toch blijft er een speciaal plekje gereserveerd in mijn hart
en dat zijn en blijven toch echt de molens van het mooie KINDERDIJK!

© 2016 fotografie, Gedicht en film Tine de Jong-Alle rechten voorbehouden
© Foto, 2 en 3 uit privé collectie.

natuur en cultuur, dat je er gemakkelijk 

Groot-Ammers : Streekcentrum Ooievaarsdorp Liesvelt

Wandel met mij mee in het leerrijke Streekcentrum Ooievaarsdorp Het Liesvelt in Groot-Ammers in de provincie Zuid-Holland. Wat jaren terug heb ik hier ook eens een bezoek gebracht en veel indrukken meegekregen die ik op mijn blog ook met jou eens wilt delen. Op het 5 hectare grote terrein is van alles te zien over alle aspecten die de streek zo bijzonder en bezienswaardig maken, dus echt een bezoekje waard als jij eens in de buurt bent.

Op 24 juni 1971 opende Het Liesvelt zijn deuren voor het grote publiek. In 1969 werd het terrein door de Vogelbescherming aangekocht voor de vestiging van Ooievaarsdorp Het Liesveld. Na 30 jaar fokken werd het gestelde doel gehaald. Er waren nu weer meer dan duizend ooievaars in Nederland. Je vind alle informatie hierover in dit prachtige streekcentrum waar jij of je gezin zich echt niet zal vervelen. Overal in het park vind jij diverse leerrijke info, dus een wandeling erdoor kan je veel over de ooievaar en veel meer vertellen. Dankzij het succesvolle broedprogramma van de Vogelbescherming gaat het gelukkig zo goed met de ooievaar, dat deze weer op eigen benen kan staan. Elk voorjaar broeden er nog ruim 50 ooievaars op het terrein.

Het dorp werd in 1999 omgevormd tot een Streekcentrum, maar het staat nu nog altijd bekend als 'het ooievaarsdorp'. Maar zo af en toe komen er toch nog ooievaars terug op het nest die hier zijn geboren en ook ik ontmoette er enige die dag. De voormalige crèche 'De Watertoren' doet je nog herinneren aan de tijd dat er vele ooievaars hier waren. Eind jaren '90 van de vorige eeuw werd het Ooievaarsdorp in een nieuw jasje gestoken: naast de ooievaars wordt er nu ook aandacht gegeven aan de oude gewoontes van de mooie streek de Alblasserwaard. Het centrum en in dit mooie terrein waar je heerlijk kan wandelen leer je automatisch heel veel van het heden en het verleden.

Er is hier echt veel te zien en te beleven voor zowel groot als klein. Er is ook een horeca waar je ook heerlijke streekproducten kan kopen in de streekwinkel . Maar er is ook voor de kinderen hier een leuke speurtocht en een boerenspeeltuin maar ook een mini kinderboerderij. Het zal je vast ook veel aan indrukken geven want de natuur voelt zich hier ook fijn. Heel veel van het oude boerenleven uit de streek is hier te ontdekken wat ook jouw interesse zal opwekken. 

Zo heeft het moeras met knuppelpad een rijk verleden en nu in het heden is het nagebootst hoe het vroeger was. Probeer het maar eens als je er overloopt, want je waant je echt in het moeras. Er is ook een observatie hut waarin je kan kijken over de plas waar je veel watervogels kunt zien en wellicht ziet u ook de verschillende soorten eenden misschien. In de kijk-hut kijk jij over de vogelplas waar regelmatig ook de ijsvogel te zien is! Maar ook tal van andere vogelsoorten. Heel veel verschillende waterplanten vind jij aan de waterkanten. Het is echt hier supermooi met verschillende natuurgezichten.

Er is zelfs hier aan de bijen gedacht.(van de Bijenclub Gorinchem) Heb ook een bezoek aan de bijenstal gebracht. Heel veel indrukken ontving ik bij het zien hoe het zo gaat, heel veel gezoem is wat je hoort als je er vlakbij staat. Heb hier ook veel bijgeleerd met de informatie bord die je hier staat. Hier voor jouw enkele foto's. Niet zo duidelijk wellicht maar het was plexiglas en erg bekrast:


Ook De Boerentuin met de vergeten groenten zoals men dit noemt, was net als de oude boeren-werktuigen  zoals voor het hooien laten zien hoe het vroeger zoal is geweest. Van de verschillende paden door dit terrein genoot ik dus ook het meest. Steeds ontmoette mijn ogen weer mooie uitzichten die mij steeds deed oprichten om het eens van dichtbij te gaan onderzoeken. Het was een groot stuk geschiedenis wat ik zag en veel mooier in het echt dan in de geschiedenisboeken. Vele oude boeren werktuigen kan je hier door het park ook ontmoeten en de geschiedenis erom heen. Maar ook de natuur krijgt hier de kans om zich te ontplooien.

Zelfs De ijzeren schouw heb ik uitgeprobeerd en ook hiervan veel geleerd. Schouwen werden vroeger veel gebruikt in deze waterstreek om mens , hooi, mestgrond en melkbussen te vervoeren. Heb dus zelf eerst even zitten loeren en toen het ook maar eens gewaagd. En ik vond het stukje wat ik deed best wel geslaagd. Met de afduw stok (die men een Kloet noemt) moet je deze afzetten via de bodem van de sloot. Had wel wat last van mijn evenwicht te bewaren in de wiebelende boot. Maar ja ik wil alles proberen dus ook dit. Heb een groot stuk gedaan, maar was wel moeilijk om weer aan de kant te komen. Respect voor al diegene die dit vroeger wel dit deden hoor.

Zie de foto beneden maar die mijn man heeft gemaakt.

Tijdens mijn leven heb ik vele molens ontmoet maar deze Korenmolen De Jonge Sophia vond ik heel indrukwekkend. Het interieur met haar kloppend hart spreekt mij tot vandaag nog heel diep aan. Ik heb een heel leerrijk gesprek gehad met de molenaar, die daar rustig kuierde. Hij vertelde mij het verhaal hoe de molen is gerestaureerd en uiteindelijk verplaatst is naar het Streekcentrum. In mijn filmpje laat ik op basis van foto's die ik heb gefotografeerd zien hoe deze achtkante grondzeiler weer tot leven komt. Na vele jaren verdriet lacht De Jonge Sophia weer en wuift met haar wieken naar iedere voorbijganger.

Update is later hierbij gezet want er is een Naamsverandering want het Streekcentrum Ooievaarsdorp Liesvelt en Van Hoorne Entertainment uit Molenaarsgraaf openen in april 2018 de deuren van Avonturenboerderij Molenwaard op het streekcentrum in Groot-Ammers. En hier in deze link lees je meer wat je hier allemaal kan zien en ontmoeten, maar de natuur is er ook nog te zien.

Op het internet vind je hier vast meer informatie over.

Tekst en fotografie  alsmede die in dia video slide beneden

2015 © Tine de jong alle rechten voorbehouden 

Deel met jou mijn ontmoetingen: Streekcentrum Ooievaarsdorp Het Liesvelt in Groot-Ammers.

Wandel jij ook gezellig met mij mee?

Molens blijven mij bekoren

Als ik molens ziet 

voel ik mij weer kind
De wieken zwaaien
naar mij als zij draaien
door wat heerlijke wind

kan echt uren kijken naar al dat moois in de lucht En ik laat dan altijd weer een diepe zucht

Vind het zo prachtig hoe de wieken de wolken proberen te beklimmen

En ik krijg dan ook altijd weer dat blije gevoel van vroeger bij mij binnen.
Gedicht,  foto en tekst en video slide  © Tine de Jong 18/o3/ 2015
Heb jij er trouwens weleens opgelet hoe de wieken van molens draaien?

Het is ook wel een mooie vergelijking met onze mooie bomenwereld. Zoals je weet groeien bomen een beetje met de zon mee. Hierdoor ontstaat er dan een draaiing naar links in de stam van de boom. Deze draaiingen zie je ook aan de barsten in vele oude houten balken. Als je bij de wortelkant van de balk naar rechts zou draaien, dan draai je de barsten verder open. Als je naar links draait, dan draai je de barsten dicht.

En de meeste molens die je in Nederland ziet zijn ook van hout. Ook de as tussen de wieken en de wielen in de molen is van hout. Om deze zo stevig mogelijk te houden en te zorgen dat de barsten in het hout niet verder open gedraaid worden, moet deze linksom draaien. Daarom draaien de wieken van een molen ook linksom.

Moderne windmolens worden niet meer van hout maar van metaal gemaakt. Die molens kunnen dus links- en rechtsom draaien. Toch zie je de meeste moderne windmolens rechtsom draaien. Let er maar eens op als je er ene ziet. Wetenschappers hebben namelijk ontdekt dat rechtsdraaiende molens in Nederland meer wind vangen dan linksdraaiende molens. Dat heeft te maken met de richting van de wind in ons land.

Maar ik wil er wel even bij schrijven dat ik de Oud Hollandse molens veel mooier vind dan al die windmolens die de natuur alleen maar stuk maken en ook vele vogels doden en andere dieren. En zo voordelig zijn deze helemaal niet. Ook dat is al bewezen.

Fijn dat je ook even op viste kwam om te lezen. Meer molenverhalen en gedichten vind je ook op dit blog. Klik of druk maar eens op de woorden die onder de film in blauw staan en je zal dan vast veel meer zien wat je vast ook wel mooi zal vinden. Alvast bedankt en ook voor alle reactie's die ik op de vorige blogs mocht ontvangen.

Geniet van mijn wandeling in een slide : Kinderdijk met mooie fotografie voor jou: 

Kinderdijk molens, natuur en kijkje in een museum molen. 

Bedankt dat je op bezoek kwam om te lezen en te kijken.