Dit gedicht heb ik al enige jaren terug eens geschreven naar aanleiding van een vriendin. Die na jaren huisvrouw te zijn geweest en ook moeder is, en wilde nadat de kinderen het huis uit waren weer gaan werken buitenshuis. Maar bij het solliciteren stuitte ze op op de vraag "Wat is je beroep" en zij vulde toen huisvrouw in. Later kreeg zij te horen dat (volgens hen )Huisvrouw geen beroep is.
Huisvrouw zijn is dan wel onbetaald , maar je krijgt er veel liefde voor terug en dat lezer is iets wat onbetaalbaar is. Maar het is wel degelijk een vorm van beroep toch? Of heb jij lezer een andere mening? Dat hoor ik dan graag onder het gedicht wat ik had geschreven.
Huisvrouw zijn is...
Een huisvrouw heeft diverse taken
Heeft overal wel mee te maken
waar menige man soms helemaal
geen vermoeden van heeft gewoon
omdat hij het geheel anders beleefd.
Zij moet bijvoorbeeld op de prijzen letten
maar ook het eten op tijd op tafel zetten
elke morgen ( als men dit geluk bezit )
ook voor de kinderen gaan zorgen.
Zij is een manusje-van-alles
die haar plichten nooit vergeet
Tevens ook een vrouw die bijna
op alles wel raad of antwoord weet.
Leert soms ook te klussen thuis
En zorgt tevens voor een schoon huis
Menig huisvrouw die ook de beurs beheert
al heb zij dit vak toch ook nooit geleerd.
Ja, zij zorgt voor diverse zaken en spullen
maar bij het solliciteren? bij vraag-beroep?
arbeidsverleden? Tja daar kan zij niets invullen.
Dat is eigenlijk voor haar onwaardig
want huisvrouw zijn en of een moeder wezen
is veel werk en dat zien toch vele mannen niet en
het wordt tijd vrouwen dat wij hen de les eens lezen.
Dit is dus zeer onrechtvaardig, en ook
voor menige huisvrouwen onder ons is dit
niet alleen discrimineren maar ook heel gemeen.
Dus waarom wordt huisvrouw niet als beroep gezien
in een sollicitatie formulier of in een gesprek
Weet jij het antwoord wellicht wel misschien?
© Tine de Jong 2015
(uit mijn gedichten archief 2012 )
