Molen De Vink in Herveld is een unieke molen in de West Betuwe

Vind jij molens ook zo bijzonder? Dat ik molens heel mooi vind heb ik al menige malen over geschreven op mijn beiden websites want dat is nostalgie met vele jeugdherinneringen daarbij voor mij. 

En als ik molens ziet en de wieken dan ook zie draaien, dan blijf ik altijd even kijken naar hen. Zo ook dus naar deze molen in Herveld die we eens tegen kwamen toen we zomaar wat aan het rondrijden waren in deze omgeving. 

Wij kwamen van uit het dorp Andelst af en ik houd van het onbekende en zeker door gewoon zomaar ergens heen te rijden zonder een vast doel. Want dan ontvang je ook meestal wel mooie ontmoetingen en dat kan ook een dorp wezen of een mooie natuuromgeving en zo ook dus deze molen. 

En ik weet niet of jij deze molen kent maar ik zal er wat informatie over schrijven. Deze informatie staat ook bij de video in de beschijving maar dan in een beknopte versie.

Molen de Vink is een standerdmolen en staat langs de Stenenkamerstraat 33 in het dorp Herveld, in de gemeente Overbetuwe, provincie Gelderland. De molen is bij een grote restauratie in 1969 vernoemd naar de familie die de molen al eeuwenlang in het bezit heeft. De gesloten standerdmolen dateert uit 1722. 

En is nu ook een Rijksmonument las ik ergens. De molen heeft twee koppel maalstenen: 1 koppel 17-der en 1 koppel 16-der kunststenen. Het is een korenmolen en het malen van graan is op vrijwillige basis. Op zaterdag overdag is hij geopend voor bezoek. Kijk voor de juiste tijden hiervoor even op het internet. 

Er wordt hier meel verkocht en daarvan nam ik ook wat mee toen ik er was. Herveld ligt vlak naast de snelweg A-50, maar om in het dorp te komen moet men eerst de A-15 volgen. De molen zag ik al ver van te voren staan vanaf de snelweg en wilde deze ook eens van dichtbij bekijken. Er stond wel behoorlijk veel wind maar wilde deze toch even filmen.

Deze molen heeft tijdens de corona regels ook na een periode van bijna 4 maanden stil gestaan en nu zal deze molen ook weer gaan draaien. Enige controle is dan wel altijd nodig want door de regen of zon met de wind kan het altijd voorkomen dat belangrijke onderdelen los komen te zitten wat niet goed is voor de molen.

Deze korenmolen is nog steeds maalvaardig maar het malen geschied uitsluitend nu op vrijwillige basis. De molen staat op een fraai punt aan de rand van het dorp, is in uitstekende staat van onderhoud en is van grote landschappelijke waarde. Dus ben jij eens in deze omgeving dan kan je deze ook eens gaan bezoeken. 

Ik ken de molens van binnen dus voor mij is het niet zo bijzonder maar wellicht is dit het wel voor jou. Weetje erbij is dat als de molen voor korte tijd stil staat dan dit dan heet korte rust. Mensen uit de omgeving weten dan ook door deze stand dat de molen even niet werkt want de wieken staan bij deze wieken stand helemaal recht voor het lijf van de molen als een plus teken.

De Stichting "de Molen de Vink" stelt zich tot doel de windmolen te Herveld ook te behouden en draaiende te houden. Maar ook om het publiek te laten genieten van dit stuk ambachtelijke techniek dat tegelijk ook een sieraad is voor het landschap en het dorp. Ze werken uitsluitend met vrijwilligers zoals molenaars en het stichtingsbestuur.

Om de molen te behouden voor Herveld-Andelst zijn zij ook op zoek naar donateurs die jaarlijks een vaste bijdrage willen doneren. En nog een mooi weetje erbij voor jou is dat ik via vrienden hoorde die op Facebook zitten, dat ze ook mijn video hebben geplaatst op hun mooie pagina. https://www.facebook.com/Molen-De-Vink

waar jij vast en zeker veel meer weetjes zal ontvangen als jij dit ook zal hebben want daar zit ik niet op. Maar ik kan wel soms wel op er te lezen als men mij een link stuurt. Ook hiervoor mijn dank voor hen die mij deze kans geeft. Met de beiden website's en daarbij mijn YouTube kanaal heb ik het al druk genoeg en meer heb ik ook niet nodig want alles wordt veel bezocht waar ik ook heel erg blij mee bent. 

Want schrijven en fotograferen en de natuur is nu eenmaal mijn passie en wat ik ontmoet of zie of wat mij raakt wil ik graag delen op de websites. 

Menige fotografie kan ik hier niet allemaal plaatsen en dat doe ik dan weer op mijn YouTube kanaal met een video met muziek erbij en ik gebruik ook daar dezelfde naam al hier. Wens je nog mooie dagen voor elke dag en dat je er ook veel plezier en gezelligeid ontvangen mag.

Wist je trouwens dit ook? Een molen met draaiende wieken is niet per definitie altijd maalvaardig, omdat een molen ook kan draaien zonder te malen. Dit wordt 'malen voor de Prins' genoemd. Deze uitdrukking ontstond tijdens de Tachtigjarige Oorlog waarbij de Spanjaarden een stad belegerden en toen probeerden uit te hongeren. Als het graan op was, werd er toch door gemalen om de vijand zo de indruk te geven dat er nog genoeg voedsel was.
Tekst, fotografie en video © Tine de Jong, 2020

Bronnen zijn o.a Bron: Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed en informatie die ik ontving van enkele bewoners die mij het een en ander vertelde over deze molen toen zij hier meel kochten. Maar ook via vrienden die op Facebook zitten en mij voor dit schrijven ook enige informatie gaf erbij. En daar wil ik hen en alle andere die dit zullen lezen heel erg bedanken want door hen is dit schrijven over de mooie molen met zijn verhaal ook weer compleet.

En ik bedank jou als lezer voor je bezoek en zal het erg leuk vinden als je nog eens op visite komt om meer te lezen want ik schrijf hier heel divers. En soms ook met mooie weetjes, boodschap gedichten en verhalen met daarbij ook mooie dagjes uit tips. 

En de natuur wordt niet vergeten. Wat later komt er nog een mooie wandeling waar ook een molen in is verwerkt en menige wandelingen zal ik hier in toekomst ook posten want natuurwandelingen horen ook op mijn website.

Wil je nog eens lezen over een mooie molen dan kan je deze link: https://tinedejong.blogspot.com/2020/07/goudriaanse-molenwiek-kreeg-een-stootje.html
kopiëren en er op zoeken dan vind je deze gelijk.

Want ik weet zeker dat je ook dat blog heel interessant zal vinden.

Tekst, Fotografie en video © Tine de Jong, 15-07- 2020

Deel met jou de draaiende molen De Vink die ik geprobeerd had om live te filmen maar er stond wel veel wind.

Vestingwallen van Gorinchem- Gorkum

Gorcumse Vestingwallen met bastions, ravelijnen en coupures vormen samen met Woudrichem en Loevestein De Vestingdriehoek en zijn onderdeel van de Hollandse Waterlinie. Deze wal vormt samen met de Dalempoort een onderdeel van de in de jaren tachtig van de 16e eeuw als antwoord op de Spaanse dreiging aangelegde vesting van Gorinchem. 

Omstreeks 1600 was de vesting Gorinchem geheel aangepast aan de eisen van de  toenmalige oorlogvoering en vormde samen met Loevestein en Woudrichem een belangrijke vestingdriehoek voor de verdediging van Holland. De vesting bleef in gebruik tot in het begin van de 20e eeuw, tot veranderingen in de wijze van oorlogvoering en defensie een einde aan de eeuwenoude militaire betekenis maakten van vestingsteden als Gorinchem.

Onderdeel hiervan zijn De Dalempoort uit 1597 (zie eerste foto boven ) en is de laatste stadspoort van Gorinchem  die nu in gebruik is als een woning. De Kruitmagazijnen (1880) langs de Dalemwal -de binnenste wal aangebrachte kruithuisjes deden dienst als bomvrije kruitmagazijnen. Na een grondige restauratie begin 2000 zijn de kruithuisjes nu verhuurd aan de stichting Symposion. 

Zij worden gebruikt als werkplaats/atelier door verschillende kunstenaars. Geregeld zijn de kruithuisjes opengesteld zodat passerende wandelaars eens een kijkje kunnen nemen in de kruithuisjes. Hier een foto beneden van het kruit-huis aan de Dalemwal links en ook 1 van de Caponnière rechts.


De Caponnière bij Kanselpoortweg een Bomvrije bunker is nu in gebruik als wijnmuseum en proeflokaal. Het is erg mooi binnen en deze kan je zien en ook ontmoeten in deze link met verleden en heden ineen geweven:
Gorinchem : Vestingwal , Natuur, Caponnière

Maar Gorinchem of in de volksmond Gorkum genoemd heeft nog veel meer voor jou. En bij elke wandeling die ik hier al maakte ontving ik weer mooie momenten.
En deze link naar een andere wandeling is vast ook wat voor jou want dan zie je meer uit de mooie stad waar ik wandelde: Welkom in Vestingstad Gorinchem - Gorkum

Want wandelend door de straten van de binnenstad of over de vestingwallen, beleef je de sfeer van deze vroegere koopman- en garnizoensstad. Tientallen monumenten herinneren nog aan de tijd dat Gorinchem een centrum was van visserij, markten en handel. Als vesting had de stad ook een belangrijke plaats in de Hollandse Waterlinie.

Het mooie is, dat deze vestingwallen nu nog bijna helemaal intact zijn! Loop maar eens over de wallen en ontmoet de molens op de vestingwal. Achter het oude Dalempoortje kan je ook heerlijk rond wandelen. Of bezoek eens de Lingesluis die toegang geeft tot de historische Lingehaven. 

Maar ook de omgeving "Buiten de waterpoort "kent een geschiedenis en is zeker wel een bezoek waard. Je kijkt al wandelend in de schaduw van enkele kastanjebomen uit over rivier de Merwede, de uiterwaarden en de binnenstad. Via verschillende ingangen kom jij op de vestingwallen waar je veel kan zien en ontdekken. 

Gorinchem kent een rijk verleden buiten de stadsmuren en vestingwallen, maar zeker ook in de binnenstad zal je er nog veel van kunnen zien. Ik heb al enige malen er heerlijk rond gewandeld en er ook enige YouTube films er van gemaakt. Want niet alle fotografie kan ik op de webblogs zetten en in de video kan je het op je gemak ook bekijken in een mooie slide met rustige muziek daarbij.

In de middeleeuwen was Gorinchem al een sterke stad met stevige stadsmuren, vele torens en diverse poorten. Er waren ook geweldige kastelen, met als laatste het Kasteel De Blauwe toren. Maar deze verdedigingswerken waren al sterk verouderd, toen op 26 juni 1572 kapitein Marinus Brandt van de Watergeuzen met 16 schepen voor Gorinchem verscheen. Na een kort beraad koos de stad de zijde van de prins van Oranje. De stad moest in staat van verdediging worden gebracht, bestand tegen de kanonnen van die tijd. In de onderstaande link kan jij er meer over lezen:

https://vestinggorinchem.wordpress.com/de-vesting/beschrijving-vestingwerken/

Gorinchem is de grootste vestingstad van Nederland, met een nog complete vestingwal, welke nog bijna geheel volgens het originele tracé uit 1600 verloopt, opgezet volgens het Oud Nederlandse vestingstelsel. Aan het eind van de 13e eeuw maakten door palissaden versterkte wallen van de oorspronkelijke nederzetting een vesting. Later werden deze wallen verbeterd met stenen muren en torens. 

De stadsmuren werden in de zestiende eeuw vervangen door een nieuwe vestingwal met elf bastions, die nu nog steeds te bezichtigen zijn. Op de Gorinchemse wallen staan twee grote, stenen korenmolens: De Hoop op bastion VIII en Nooit Volmaakt op bastion I.

Als je via het Paardenwater de stad binnen zal komen zal je ook een andere vestingmuur ontmoeten en aldaar vind je ook veel verleden en je zal ook de andere molen zien en dat is een korenmolen die je vind op de Bagijnenwal no 38 en deze heet "Nooit Volmaakt". Ook deze heeft een verleden. Je kan hier ook heerlijk rondwandelen of op een bankje zitten en dan genieten van het uitzicht.

De molen Nooit Volmaakt (zie foto) is de oudste, hij is al in 1718 gebouwd, maar was toen wel een stuk lager. Pas in 1763 werd hij verhoogd om toch nog voldoende wind te kunnen vangen. Er kwamen namelijk steeds hogere gebouwen in de stad. Aan de vorm van de romp kun je die verbouwing nog goed zien en voor een deel ook aan de stenen. Toen werd ook de rondlopende stelling gemaakt. In 1889 brandde de molen helemaal uit. Voor de reparatie werd gebruik gemaakt van delen van een andere walmolen, die kort daarvoor was afgebroken. Toen kreeg de molen ook de naam Nooit Volmaakt.

Om minder van de wind afhankelijk te zijn kreeg de molen in 1895 een gasmotor die de molenstenen liet draaien en later een elektromotor. Het onderhoud van de molen was duur, men deed dat zo min mogelijk en de molen werd steeds slechter. Burgemeester Van Rappard zette een actie op touw om geld in te zamelen om de molen te behouden. 

Zo kon in 1942 met de reparatie worden begonnen. Maar het was oorlog en er was weinig materiaal, zodat de reparaties slecht werden gedaan. In 1956 kocht de gemeente de molen en in de jaren 60 werd hij helemaal opgeknapt. Dertig jaar later was dat weer nodig en nu staat de molen er dus weer prachtig bij.

Op de zuid oostelijke stadswal van Gorinchem staat de Molen de Hoop. (zie foto boven ) De Hoop is een in 1764 gebouwde wal- en korenmolen. Molen De Hoop is de molen op bastion VIII, vlakbij de Dalempoort. Het zoontje van de molenaar kerfde in een balk binnenin een tekst. In de Oorlogswinter van 1813-1814 hadden de Fransen vlakbij de molen kanonnen opgesteld. Er werd geschoten op de troepen aan de overkant, die natuurlijk terugschoten. Het is een wonder dat de molen weinig schade opliep.

In de zomer van 1890 sloeg de bliksem in en toen kwam een van de wieken naar beneden. Bovenop stond een knecht die meteen dood was. Om bij windstilte toch te kunnen malen kwam er in 1900 een gasmotor in de molen. Maar de meelfabrieken maalden meer en dat was sneller en goedkoper. In de jaren 30 kwam er minder geld binnen en de molen werd toen wat verwaarloosd.

Enkele in 1944 dichtbij afgeworpen vliegtuigbommen hebben Molen De Hoop doen scheuren en sindsdien had de molen problemen met vocht doorslag. De gemeente Gorinchem kocht in 1951 de molen, die na de installatie van een motor in 1949 stilstond, en pleegde het noodzakelijke onderhoud. In 1965 is Molen De Hoop gerestaureerd en van 1993 tot 1995 is de molen nogmaals uitgebreid gerestaureerd. 

In de molen bevinden zich twee maalstoelen en een mengketel, alle door wind gedreven. De molen is prachtig gesitueerd op de stadswal aan de uiterwaarden van de Merwede. Maar de molen is alleen op afspraak geopend.

Deze molen en andere vestingwallen wandelingen kan jij allemaal vinden op mijn YouTube kanaal maar ook de natuur ben ik niet vergeten bij alle vestingwallen wandelingen want dat is toch iets wat mij als natuurliefhebster het meeste trekt. 

Maar wie ook van het historische houdt is Gorinchem ook wel Gorcum of Bliekencity genoemd echt een aanrader om hier eens op visite te komen. Bij het VVV kantoor die gevestigd is op de grote markt van het oude stadhuis en (daar is ook een museum in gevestigd) kan je mooie wandelroutes halen.

Al ben ik iemand die altijd op eigen gelegenheid op onderzoek uit gaat en ook mijn eigen route vervolgt in deze mooie stad met een rijke geschiedenis en waar heden en verleden zijn samen gevoegd.

Met dit schrijven groet ik jou met als afsluiter nog een mooie postkaart uit deze vestingstad:

Bedankt voor je bezoek aan mijn blog waar je veel woorden en klanken kan ontmoeten in diverse schrijven soms met een boodschap voor jou. En niet alleen gedichten kan je hier ontmoeten hoor. Het schrijven van mij hier is heel divers. 

Ik wens je voor elke dag een mooie dag en dat jij daar ook plezier aan beleven mag.

Tekst © 2017 Alle rechten voorbehouden Tine de Jong
© Fotografie en video Alle rechten voorbehouden Tine

Bronnen o.a:
• A. J. Busch: Molens in Gorinchem. Stichting Merewade Gorinchem / VVV kantoor Gorinchem
en uit mijn privé collectie boeken van de stad Gorinchem-Gorkum

Voor jou mijn wandeling in een video slide die ik onlangs had gedaan langs 1 van de Vestingwallen in Gorinchem. 

Wandel je met mij weer gezellig mee? Wellicht zie jij ook veel verleden en heden. Maar ook zie je de mooie natuur hier, want dat probeer ik wel altijd te combineren met een wandeling. Samen gesmolten in een harmonieus geheel. 

Dit is de Dalem en Altena wal die ik eens had gewandeld en ook hier zijn mooie woningen al gebouwd met een pracht uizicht op de uiterwaarden en rivier. Verleden en heden vermengd.

Gorinchem is een stad met vele gezichten. En voor meer mooie gezichten uit deze stad kan jij vinden op mijn YouTube kanaal. De link erheen vind je op de startpagina boven in balk waar je meer kan ontmoeten.

Wirdum in Friesland

Mijn bezoek aan een mooi rustig dorp in Friesland: Wandel jij met me mee?

Wirdum (Fries: Wurdum) is een dorp in de gemeente Leeuwarden en is een fries dorp, gelegen op 5 kilometer ten zuiden van gemeente Leeuwarden en telt ongeveer 1.250 inwoners, maar kunnen er ook wel meer zijn in de tussentijd. Wirdum is een terpdorp dat in de vroege Middeleeuwen is ontstaan en had vroeger vooral goede waterverbindingen naar alle richtingen. Kanovaren in de buurt van Wirdum is dan ook zeker een aanrader want je vaart dwars door een prachtig natuurgebied. Wirdum ligt ongeveer vijf kilometer ten zuiden van de stad Leeuwarden, nabij de dorpen Wijtgaard en Swichum. Het rooms-katholieke Wijtgaard behoorde tot 1957 tot het dorpsgebied van Wirdum. Tot 1944 was Wirdum onderdeel van het zuidelijke trimdeel van de gemeente Leeuwarderadeel.

Sint-Martinuskerk

In het dorp staat ook de monumentale protestantse Sint-Martinuskerk. Deze kerk is vermoedelijk rond 1200 gebouwd. Zij is gewijd aan de heilige Martinus van Tours. Vroeger bezat de kerk aan de westzijde nog een tweede toren, deze toren werd in 1688 afgebroken en verkocht aan de cementindustrie in Makkum en sindsdien dragen de inwoners van Wirdum de bijnaam "Tuorkefretters" (Torentjevreters). In deze kerk worden de kerkdiensten in de talen Nederlands en Fries gebruikt. Wirdum ligt in het hart van Friesland en vanuit hier kunt u ook mooie wandelingen of fietstochten maken.

Wirdum in Friesland is ook een reuze gezellig dorpje met gastvrije mensen. In dit dorp vind je ook het gezellige Hotel eet-cafe Duhoux dat sinds 1916 een begrip is in Wirdum en in de wijde omtrek. Dit gezellige en rustige familiehotel bestaat dit jaar alweer 100 jaar wat gevierd word met diverse activiteiten geheel het jaar op diverse dagen en waarvan ik er ook enkele heb mogen meemaken. Ik was namelijk al heel wat jaren terug ook hier in het hotel en vond het heel gezellig om zowel in dit dorp als weer in dit gezellige hotel te wezen voor enkele dagen en keer zeker nog eens terug. Ontdekte dat het er ook weer veel veranderd was maar dat toch de gezellige sfeer is gebleven zowel in het hotel als in het dorp zelf. Zie enige foto's hieronder:



Wirdum telde ook vroeger minstens vijf adellijke huizen, waaronder Camstra onder Wytgaard en een state van diezelfde naam aan de Werpsterdyk. Volgens mondelinge overlevering stond op de plaats van het tegenwoordige dorpshuis De Golle een adellijk huis van de familie Camstra. De Wirdumer dagboekschrijver Doeke Hellema meldt in 1832 een Heerenhuizinge en een Boerenhuizinge op deze plek. Wellicht kan je deze informatie uit deze tijd op het internet zelf gaan zoeken, wil jij hier eens meer over lezen. Want ja de gebouwen staan er niet meer. En ik heb het dorpshuis wat er nu staat ook niet ontmoet bij mijn wandeling. Wel vond ik een oud plaatje op internet die ik wel met jou wil delen zodat je een beetje een idee heb waar deze vroeger stonden.

Het dorp Wirdum heeft verder ook een buurt supermarkt die tegenover het Hotel is dus dat is gemakkelijk en ook kan je hier geld op nemen In het dorp vind je ook een kapsalon, kledingwinkel, snackbar en dus ook het eerder genoemde hotel maar ook gezellige bewoners hoor dat mag ook weleens geschreven en gezegd worden. Want dat heb zelf ondervonden en verder is het heerlijk rustig hier als je de stadsdrukte eens wil vermijden en de omgeving rond dit dorp is echt geweldig mooi om te wandelen of rond te fietsen of met de auto gezellig rond rijden door de vele gezellige dorpjes.

Maar vanaf dit dorp Wirdum ben je ook zo in de stad Leeuwarden waar het ook heerlijk toeven is. Maar ik zelf ben meer een liefhebster om kleine dorpjes te ontdekken die ik niet ken en die wat onbekend zijn en wellicht ook bij jou. Al deze dorpjes die ik al heb bezocht staan ook op mijn YouTube kanaal Het gaf mij veel gezichten en ook deze en de andere wandelingen van mij in wat dorpjes in Friesland waar vast ook onbekende bij zijn voor jou en deze kan jij ontmoeten op mijn YouTube kanaal: Tine de Jong -natuur en andere wandelingen

Maar ook enige informatieve schrijven van wat onbekende dorpen die ik al eens had bezocht kan jij ook vinden op deze website. Maar mocht jij eens in de buurt wezen van dit mooie dorp Wirdum (in Friesland) dan zal je het zelf ondervinden hoe gezellig dit dorp wel niet is.

Let wel op!! Want in de provincie Groningen is er ook een dorp die de naam Wirdum (Gronings: Wirrem) draagt. Maar dat is een dorp in de gemeente Loppersum. Kan weleens verwarrend wezen. Wie weet ga ik deze ook nog eens een keer bezoeken.

Ik wil jou als bezoeker van mijn blog bedanken voor je bezoek en ik hoop dat je mijn blog weer heel informatief vond.

Ik wens je voor elke dag een mooie dag en dat jij er ook plezier aan beleven mag, maar wel in goede gezondheid want dit is ook heel belangrijk in het leven.

Tekst, fotografie en video © 2016 Tine de Jong -alle rechten voorbehouden

Deel met jou mijn video vanuit Wirdum-friesland met mijn momenten hier in dit mooie dorp.

Idaerd in Friesland met een verhaal

Friesland kent veel kleine dorpen die toch allemaal wel wat te vertellen hebben aan jou. Zo kwam ik ook door een rondrit langs de vele smalle landweggetjes en (zoals wij ook wel eens zeggen) kleine gehuchten tegen met af en toe een boerderij of wat huisjes. En zo kwamen we ook terecht in dit kleine en rustige dorp. 

Prachtige rustige omgeving met weids landschap met hier en daar wat mooie koebeesten, schapen en wat paarden. Heerlijk om hier te genieten van de stilte en te blikken over het mooie landschap van Friesland. Zie foto onder:

Neem de tijd om te lezen want het is wel een beetje lang maar dit dorp heeft mij in zijn greep genomen en wilde er dan ook meer over weten.

Idaard bijvoorbeeld (officieel, Fries: Idaerd) is een dorp in de gemeente Leeuwarden. Het dorpje tussen Grou en Wirdum was ooit de kern van de gemeente Idaarderadeel en huisvestte machtige families. 

Idaerd is een echt landelijk dorpje in hartje Fryslân. Tot 1 januari 2014 maakte het deel uit van de opgeheven gemeente Boarnsterhim. Het dorpje telt nu zo ongeveer 1OO inwoners. En sinds 1989 is de officiële naam het Friestalige Idaerd.

Het is een dorpje met heel weinig voorzieningen en het ligt ongeveer 10 kilometer ten zuiden van Leeuwarden en 25 kilometer ten westen van Drachten en eveneens ongeveer 25 kilometer vanaf Heerenveen. 

Verder ligt Idaerd ten noordwesten van het dorpje Grou. En hoewel Idaerd hemelsbreed dicht bij de A-32 ligt, kan men vanuit Idaerd niet direct de A-32 oprijden. Inwoners hebben bijna evenveel tijd nodig om lopend naar de bushalte (A-32) als met de auto bij de A-32 te komen. 

Maar diegene die hier wonen hebben het wel naar hun zin want hier heerst echt complete rust. Zie maar de foto beneden voor een mooi ogenblik.

Om contacten met de bewoners aan de andere kant van de spoorlijn en de A-32 te kunnen onderhouden kan er wel gebruik worden gemaakt van een tunnel. Vroeger had Idaerd een eigen treinstation. De spoorlijn was in 1868 aangelegd en het stationsgebouw werd op 1 september 1868 feestelijk geopend en 70 jaar later op 15 mei 1938 weer gesloten.

 Helaas heb ik er geen foto van kunnen terug vinden. Want die had ik eigenlijk wel hierbij willen zetten.)Maar vind ik deze dan zet ik deze later er wel bij. De kinderen uit dit klein dorp worden dagelijks met een busje opgehaald om naar school te gaan in De Trije Doarpen” in Reduzum en de school zorgt er ook weer voor dat na schooltijd de kinderen weer netjes met de bus naar huis worden gebracht. Dus allemaal heel goed geregeld.

Geschiedenis van Idaerd
Idaerd had in 1840 zo een ongeveer 14 huizen en 86 inwoners en nu heeft Idaerd er al ongeveer 40 huizen en zo een 100 inwoners. De grietenij Edawerderadeel had in de middeleeuwen Idaerd als hoofdplaats. 

De naam van Idaerd is afgeleid van Eda of Lede. Dat zou kunnen betekenen: terp of wier van Lede. Idaerd maakte, tot de gemeentelijke herindeling in 1984, deel uit van de gemeente Idaarderadeel. Grou was de hoofdplaats van de gemeente Idaarderadeel. In 1984 gingen Idaarderadeel, Rauwerderhem en een groot gedeelte van Utingeradeel op in de toen gevormde gemeente Boarnsterhim. Sinds januari 1989 is de officiële Friese naam van het dorp Idaerd.

Herv. Kerk Gertrudiskerk (Idaard).

Het enige opvallende bouwwerk, dat nog herinnert aan de 15e eeuw, is de kerk uit 1774. De kerktoren is goed zichtbaar vanaf de A-32. De windwijzer op de kerktoren bevat het wapen van de voormalige grietenij Idaarderadeel en de wijzerplaat in de noordgevel heeft het familiewapen van de Van Scheltinga's. Verder heeft de kerk gebrandschilderde ramen en een zadeldaktoren uit de 15e eeuw. 

In 1982 zijn de kerk en de toren gerestaureerd en in 2004 kreeg de toren nog een facelift. In de toren hangen twee luidklokken. De moderne klok is gegoten in 1950 door de Gebr. Van Bergen te Heiligerlee. Oorspronkelijk was deze klok bestemd voor de Beiaard in Enschede, waar die echter was afgekeurd. In Idaerd is de klok door de Fa. Brunia uit Exmorra bijgeplaatst. Helaas was ook deze kerk gesloten toen ik er was maar deze informatie heb ik uit verschillende bronnen vernomen zodat ik jou als lezer er toch iets over kan vertellen.

In de kerk is er onder andere een 17e -eeuwse preekstoelkuip en een klankbord. Als ruggeschot doen gebeeldhouwde 18e -eeuwse zerken dienst, bekroond door een gesneden opzetstuk van een familiebank. 

Twaalf banken met knoppen boven de wangen; onder de orgelgalerij een 18e -eeuwse familiebank; twee geschilderde 17e -eeuwse rouwborden en vast nog meer. 

In de zes vensters is er gebrandschilderd glas door Ype Staak en in de voorkerk is er een zerk met wapens. Verder een klokkenstoel met gelui van twee klokken, waarvan één van anonieme gieter uit de 14e eeuw, diameter is 74,5 cm. en een moderne klok. Mechanisch smeedijzeren toren uurwerk uit 1573 die later is voorzien van een elektrische opwinding.

Het een-klavier orgel is gemaakt in 1806 door Luitjen Jacob van Dam onder toezicht van zijn vader Lambertus van Dam. In 1886 gewijzigd door Bakker en Timmenga. Bij de laatste restauratie in 1982 is gewijzigde toestand gehandhaafd. Het is een eenvoudig kerkgebouw van de Hervormde Gemeente Reduzum-Idaerd. Het bezit een uit 1774 zadeldaktoren en is in 1541 herbouwd. 

Aan de noordzijde van het schip ingang met wapensteen en 1774. En tegen de noordzijde van de toren bouwfragmenten o.a. 1652 van Friesma-State. De windwijzer op de kerktoren bevat het wapen van de voormalige gieterij Idaarderadeel en de wijzerplaat in de noordgevel heeft het familiewapen van de Van Scheltinga’s. Verder heeft de kerk gebrandschilderde ramen en een zadeldaktoren uit de 15e eeuw. In 1982 zijn de kerk en de toren gerestaureerd en in 2004 kreeg de toren nog een facelift.

De friesma state

In Idaerd zelf is van het verleden helaas niet veel meer terug te vinden. Het meest bekende was de Friesmastate  Zie de bovenstaande foto die ik wel had gevonden op internet, die in 1652 was gebouwd en de residentie was van de Grietman. In 1882 werd ook het slot afgebroken. Geïnteresseerden kunnen van het interieur wellicht nog iets terug vinden in het museum het Princessehof in Leeuwarden bijvoorbeeld het goudleren behang uit de state en ook menige vind je terug in Paleis Het Loo.

Op het kerkhof zijn nog wel de graven van de bewoners van Friesmastate, zoals Van Scheltinga en Bergsma te vinden. Daar zit ook nog een rijke historie en mooi verhaal er omheen want een aantal vrijwilligers waren in het jaar 2015 bezig met een opknapbeurt van een familiegraf en het terrein toen ze plots op wat grafkelders stuitten. 

Het gewelf van deze kelder werd per ongeluk geraakt door een graafmachine die het terrein wilde egaliseren. Het bleek later pas te gaan om de rustplaats van Martha Vegelin van Claerbergen van Scheltinga, die daar in 1835 is begraven.

In 2015 besloot het bestuur wegens het toenemend verval van het kerkhof te herstellen en bij het egaliseren van de grond bij de graven van de ( Hervormde Gemeente Reduzum-Idaerd) werd door werkzaamheden aldaar onverwachts tien grafkelders aangetroffen. Ondergronds bleek zich een ruimte van 5 bij 7 meter te bevinden, met hierin kamertjes voor tien grafkisten. Aan de zerken was wel te zien dat hier rijke bewoners begraven lagen, maar op een kelder was niet gerekend. 

Ene Meneer Van Lingen zie foto onder legde het grafkamertje van Martha Houkjen Kinnema Vegilin van Claerbergen - van Scheltinga vast op de foto. 

Dat is toch wel een mooie ontdekking vind je niet?

Hier de foto genomen door "Siep van Lingen die ik vond op internet uit een artikel van de Leeuwarder krant van dat jaar:

Toen er enkele stenen naar beneden vielen zagen de vrijwilligers tot hun verbazing dat er door het gat een kelder te zien was. Kerkrentmeester Siep van Lingen maakte door het gat enkele foto’s, maar menselijke resten waren daar niet te zien. Wel lagen de restanten van de kist en van het houten plafond, waarop het gewelf gemetseld was, op de droge bodem van de kelder.

Martha's overlijdensadvertentie stond in 1835 in de Leeuwarder courant krant nadat zij op 49- jarige leeftijd was overleden. Haar deftige achternaam maakte ook duidelijk dat zij toch wel tot hogere kringen behoorde. 

De kelder is in de negentiende eeuw namelijk aangelegd voor en door de bewoners van Friesma State, het prachtige ‘slot' in Idaerd. Daar woonde eeuwenlang grietmannen en andere belangrijke patriciërs van de gemeente Idaarderadeel. 

Eind achttiende eeuw waren dit de Scheltinga's, later opgevolgd door de Bergsma's. Voor wie niet weet wat Grietmannen zijn en ik dus ook in het begin niet heb ik dit opgezocht en dit zijn dus Grietmannen:

Een grietman (letterlijk: hij die groet) is deels een voorloper van de huidige plattelandsburgemeester in de provincie Friesland, en deels de voorloper van een rechter, min of meer vergelijkbaar met de huidige kantonrechter. In die laatste functie kwam het begrip ook voor in het Westerkwartier in de provincie Groningen. 

De grietmannen en rechters zorgden voor het bestuur en de rechtspraak in de Friese grietenijen. De grietmannen werden bij toerbeurt gekozen of aangewezen, door samenwerking van de stadhouder en de Gedeputeerde Staten. Toen grietman - en later burgemeester - Cornelis Bergsma in 1881 overleed, lieten zijn nazaten de state afbreken. 

Zijn nakomelingen verhuisden naar elders,maar bleven het kerkhof van Idaerd als familiebegraafplaats aanhouden. Zelfs in 1995 werd hier nog een urn geplaatst van de in 1955 overleden Helena Lobrij van Troostenburg de Bruijn.

Het kerkbestuur zat wel een beetje in zijn maag met de gevonden kelder omdat deze geen echte monumentale status heeft. Historische waarde heeft het ondergrondse bouwwerk wel degelijk en daarom werd besloten om de ruimtes zo goed mogelijk voor de toekomst te bewaren. 

De kelderruimten blijven nu wel intact want hier bovenop is nu een nieuwe betonnen plaat geplaatst. De beschadiging aan de zerken zijn ook inmiddels weer helemaal hersteld. Maar deze kosten nam het kerkbestuur op zich omdat de gemeente dit niet wilde.

Zo lees je toch wel weer als je eens een dorp of kerk zal bezoeken er altijd wel een mooie geschiedenis aan vast zit zoals nu ook weer bij mijn bezoek aan dit kleine en rustige dorp. 

Wie eens van de snelweg af zal gaan ontdekt ook veel meer als dat je maar op die drukke rijkswegen blijft. Dus een tip ga eens gezellig binnen door naar jou bestemming als je er de tijd voor hebt. 

Ik heb ook weer veel geleerd en ik hoop jij als bezoeker en lezer van mijn schrijven ook. Ik wil je bedanken voor je bezoek aan min website en kom nog eens terug want ik schrijf heel divers. Wens je nog een fijne dag of avond en geef je nog even hierbij mijn hartelijke groeten. 

En meer mooie verhalen en foto`s vind jij hier ook op mijn kanaal van Friesland en ook op mijn YouTube kanaal kan jij al veel ontmoeten. 

Kopieer de link en ontvang heel veel of zoek gewoon op mijn naam Tine de Jong

https://bit.ly/2o8ooSy  

Tekst, fotografie en slide video © 2016 Tine de jong Alle rechten voorbehouden

Foto 1 en foto 2, 3 en de dia's in presentatie zijn van mijzelf.
Bij de andere staan de bronnen erbij vermeld.

Deel met jou mijn Dia Presentatie van wat mijn cameralens ook nog had ontmoet in dit dorpje.

Sint-Niklaaskerk in Gent België - Prachtige architectuur

De stad Gent heeft mij altijd al geboeid. Naast een rijk verleden en culturele activiteiten biedt deze Belgische stad tal van mogelijkheden om deze van dichtbij te leren kennen. Zo kwam geheel onverwachts de Sint-Niklaaskerk op mijn pad. Toen ik weer een weekend in deze mooie stad was.  In dit schrijven zal ik iets meer vertellen over deze imposante kerk die het eeuwenoude Korenmarkt domineert.

Een stukje geschiedenis

Over de stichting van de Sint-Niklaaskerk zijn talrijke maar weinig precieze gegevens bekend. Dat gebeurde tussen 1038 en 1140, het jaar waarin Sint-Niklaas als onafhankelijke parochie werd erkend door de Sint-Pietersabdij. Een eerste Romaanse kerk zou ontstaan zijn in de 11de eeuw. Er bleef niets boven de grond bewaard. 

Begin 13de eeuw werd begonnen met een volledig nieuwe en groots opgevatte kerk, aangepast aan de eigentijdse kunststroming van de Schelde-gotiek. Omdat ze dichtbij het handelscentrum van de Korenmarkt lag, genoot de kerk immers belangrijke geldelijke steun van patriciërs en werd ze de parochiekerk van handelaars, ambachtslui, gilden en neringen. Hier wat oude foto`s van deze kerk:



Zoals gebruikelijk was er rond de Sint-Niklaaskerk, zowel buiten als binnen de kerk, een begraafplaats voor de bewoners van de parochie. In 1784 werd bij edict van Jozef II het begraven rond de kerken verboden; dat moest voortaan gebeuren buiten de stad. Voor de Sint-Niklaaskerk was een dergelijk verbod al van kracht sinds de 16de eeuw. 

Omdat de portus-kerken Sint-Niklaas en Sint-Michiels volledig ingebouwd waren, werd bevolen de doden van de parochie in een speciaal daarvoor afgesloten ruimte tussen het Hof van Waarschot en de Bijloke te begraven. Het begraven binnen de kerk werd echter ook na de geuzentijd voortgezet en verdween pas definitief na bevel van Jozef II.

Waarom is de kerk zo bijzonder bij mij?

Omdat de vieringtoren zo uniek is, in het bijzonder de lantaarntoren, die het transept verlicht en voor de Lage Landen de luchtbogen van het hoofdkoor. In de loop van de 13e eeuw werd de kerk stapsgewijs opgebouwd. Tijdens de Contrareformatie onderging dit imposant bouwwerk talrijke veranderingen. 

Tijdens de 19e eeuwse industrialisatie werd de kerk op het nippertje gespaard van de sloophamer. Pas midden 20e eeuw begonnen ze de kerk te restaureren. Tevens was ik onder de indruk van het interieur, waaronder het houtsnijwerk, de grote schilderijen en beelden, het imposante koor en het middenschip. Buiten was ik versteld van de omvang van deze kerk.

Deze kerk is gewijd aan Nicolaas van Myra. Deze bisschop uit de vierde eeuw na Christus vormt ook de basis van het Sinterklaasfeest dat we jaarlijks op 5 december vieren. Uniek is de vieringtoren, meer specifiek een lantaarntoren, die het transept verlicht en voor de Lage Landen, de luchtbogen van het hoofdkoor.

In de onderstaande film vind je mijn ontmoetingen terug met deze mooie en bijzondere Sint-Niklaaskerk in Gent. Hoop dat je het mooi vindt. Wens je alvast veel kijk-, lees- en luisterplezier. Alvast bedankt voor jouw bezoek aan dit blog. Kom je nog eens terug? Alvast bedankt!

Tekst, fotografie en video © Alle rechten voorbehouden, Tine de Jong, 2015

Geef je mijn eigen video slide en het is echt heel mooi binnen. Kijk maar.

Stadswandeling door Brugge en bezoek Belfort

Deze foto heb ik genomen helemaal bovenin vanaf de Belfort
Ditmaal heb ik eens een wandeling gemaakt door de mooie stad Brugge en ik was benieuwd wat ik hier allemaal zal zien. Had er veel over gehoord van vrienden en het stond ook al heel lang op mijn bezoek en wandellijstje. Ik ging zonder kaart op stap want hou meer ervan om zelf op ontdekking te gaan. Men bezoekt meestal ook wel het bekende maar ik was meer nieuwsgierig naar het onbekende, want het bekende van Brugge dat bezoekt menig bezoeker van deze mooie stad. 
Ik ontmoette water met kleurrijke bootjes, nostalgisch theehuis of wat voor een tuinhuis in romantische sfeer wordt gebruikt. Winkeltjes met mooie kant, zelfs mooie standbeelden en kerkgezichten. Straatjes, steegjes, bruggetjes, parken, mooie uitstralingen gevuld met historie, cultuur, imposante nieuwigheid met een vleugje romantiek. 
Heb ook niet onthouden waar ik heen liep, want hou ervan om kris kras te lopen en dan zien wat ik zoal ontmoet op mijn wandeling. Heerlijk om nieuwe mensen te ontmoeten die mij nog meer impuls gaven om verder op ontdekking te gaan. Mijn zelf meegenomen lunch heerlijk verorberd in een mooi park op een bankje met mooie uitzichten op wat bloementuinen, water en spelende kinderen, maar ook vele mensen die ook genoten van deze heerlijke zonnige dag.

Men behoeft hier niet met een [moer]sleutel van chocolade [had ik gezien in een chocoladewinkel] ter hand te nemen om het hangslot te openen van deze stad. Men opent de stad al in de vroege morgen slechts door een glimlach en een vriendelijke woord die al druk aan het werk zijn voor hun restaurant et cetera, om het recht te verkrijgen hier de gehele dag mogen vertoeven. Je ontvangt mooie gezichten ervoor retour, als je de ogen en de benen  en voeten het werk laten doen. 

Het is een stad waar echt veel te zien is en je komt echt dan ook ogen tekort, maar je moet ook de ogen eens sluiten en genieten van de geluiden die om jou heen zijn, door gewoon in een park op een bankje of op het grasveld te gaan zitten. Want ook jouw camera is jou dankbaar als je het even rust geeft. Je kan je  benen ook wat meer rust geven door bijvoorbeeld een gezellig ritje met de paardentram te gaan maken of nog wat romantischer met de paardenkoets om nog meer van deze indrukwekkende stad te leren kennen. Zij weten alle mooie indrukwekkende plekjes voor jou.

Of toch heerlijk uitwaaien op het water met de rondvaartboot [wat ik ook heb gedaan] om jou dan weer in te spannen en je spieren uit te testen voor een klim naar boven in het Belfort oftewel de Halletoren zoals menig Bruggeling deze noemt, waar een prachtig uitzicht over Brugge en omgeving te zien is. Ik ontmoette vriendelijke mensen die allemaal genoten van het uitzicht en zij en ik leerde veel over het verleden van dit bijzondere gebouw met haar indrukwekkende uitstralingen.

Ook mocht bij mijn bezoek een klim in het belfort van Brugge, of ook wel de Halletoren genoemd niet ontbreken  en met goede moed begon ik aan de treden bij binnenkomst. Zoals men vroeger bloed, zweet en tranen nodig had om deze imposante klok te laten luiden, zo was ook de klim voor mij naar boven. 

In totaal waren het 366 treden dacht ik naar boven,  maar je kon wel rusten tussendoor, want er staan bankjes op bepaalde verdiepingen waar ook  de schatkamer was waarin de middeleeuwen de stadskeuren, het stadszegel en de stadskas werden bewaard. Alleen ik had het idee als ik te lang bleef zitten dan wist ik zeker dat ik het niet zou halen. Ik wilde mijn doel bereiken: helemaal tot boven.

Het was heel vermoeiend voor mij ( omdat mijn benen soms niet willen door ziekte, maar ik wilde echt naar boven ) en wat was ik supertrots zeg op mijzelf dit te hebben volbracht deze dag. En het uitzicht deed mijn vermoeidheid en pijn van de vele treden al snel vergeten. De klokgeluiden die je hoort geef jou een heerlijke welkom bovenin en het was echt de moeite waard. Ik genoot met volle teugen wat ik boven heb ontmoet. 

Blij dat ik dit mocht volbrengen om ook zelfstandig naar beneden te gaan. Met een waar genot en een goed gevoel van deze ontmoeting maar ook een nieuwe overwinning ondanks dat ik wist dat ik de volgende dag niet meer goed ter been zal zijn. Maar dat had ik hier wel voor over.

Hier een foto van de klokken die mij verwelkomden:

Brugge is als een aardbei in een chocolade-omhulsel: heerlijk, zoet met een klein beetje ondeugendheid! Echt een bezoekje waard, wie van fris en fruitig houdt. Maar wil je de Belfort op ,bedenk dan dat echt veel uithoudingsvermogen nodig hebt, maar ik was supertrots dat ik het heb gedaan, want anders kon ik jou niet deze mooie beelden geven in mijn onderstaande film. Al was ik wel na de klim naar boven en weer naar beneden helemaal uitgeteld. 

Dank je wel voor je bezoek  aan mijn schrijven en het kijken naar mijn fotografie in videoslide 

Tekst, fotografie en video slide, © 2014 Tine de Jong

Mijn ontmoetingen geef ik jou in mijn eigen YT film. en ik heb bijpassende muziek erbij gezocht en ook de klokken zal je horen. die had ik zelf opgenomen.  Dat was oorverdovend toen ik boven stond maar had gelukkig ook oordopjes bij mij. Dat scheelde wel wat.

♥ Wandeling door Brugge en beklimming Belfort ♥ Wandel je ook met mij mee??

Laat je mij dan ook weten als reactie hoe jij mijn video vond?

De stad Gent in België een bezoek waard

Gent is een bekende toeristen en ook echt een studentenstad en 

heb daar  toen ik er was ook veel lessen in geschiedenis gehad

Gent is groot en kent ook vele mooie monumentale gezichten
veel ontmoet en geluisterd naar de oude en nieuwe berichten.

Vele tramsporen bejegend en ook in verkeerde bussen al gezeten
maar zo leer je ook de stad op een andere manier ook eens kennen
vreemde biertjes gedronken en heb in heerlijke restaurants gegeten
Maar om te fietsen in de stad Gent was voor mij wel heel veel wennen.

Tramsporen geven de fietser niet zo een ruimte dat heb ik wel ondervonden
ook vele straten was het veel te druk en liep meer met fiets aan de hand
Dan had je ook nog eens al die auto`s die gewoon op het fietspad stonden
Nee, hier is het toch wel heel anders dan in mijn eigen vertrouwde land.

lieve mensen ontmoet die verhalen vertelden over heden en verleden
Heb gewandeld in onbekende wijken, straten met de camera op paraat
Vele kerken en musea, tuinen en een begijnhof heb ik binnen getreden
Ook de vele mooie toeristische gebouwen waar Gent zo om bekend staat.

Het is een stad waar jij je niet kan vervelen, heb rondgevaren op de Leie
Vele momenten heb ik al op de gevoelige plaat en op YouTube kanaal gezet
Je kan ook gezellig in romantische sfeer met paard en koets door Gent rijden
Het was altijd altijd vroeg op staan om zoveel mogelijk te zien en laat te bed.

Je zal dan ook ontdekken dat de Stad Gent je nog veel meer moois kan geven
als je eens wat andere wijken in gaat al wandelend of gezellig met bus, tramlijn
Wie Gent zal ontmoeten en begroeten zal het allemaal zelf ook gaan beleven maar
wijk dan ook eens af van de toeristische trekpleisters die toch al zo bekend zijn.

Gedicht, film en foto's in videoslide.

Bovenstaande foto heb ik genomen boven op Gravensteen met zicht op het Veerleplein.

Gedicht , fotografie en ook in de video © 2015 Tine de Jong,

Leuk dat je even op bezoek kwam. Ik ga graag ook weleens de onbekende plekjes bezoeken als ik eens in Gent bent bij kennissen. En ik deel  graag mijn fotografie en wandeling met jou. 

Laat je verrassen met mijn wandeling. Wellicht als je hier bekend bent zie je ook wat bekends.

Wens je veel kijkplezier. en bedankt voor je bezoek. Wens je tevens mooie dagen toe.

Gent : Het Gravensteen

Wat geleden was ik weer gezellig op bezoek in Gent omdat het gewoon een mooie stad is met vele historische gebouwen en de vele gezellige markten. Het is een stad waar altijd wel wat te doen is. 1 van de beroemdste bezienswaardigheden is toch wel het Gravensteen. Dit keer heb ik zowel de binnenkant als de buitenzijde gezien van dit prachtig monument. 

Wanneer het weer toelaat, kan je boven ook genieten van de prachtige uitzichten over de stad Gent. Je maakt hier ook kennis met het rijke verleden. Als je nog nooit een echt kasteel eerder heb gezien van binnen is dit echt de moeite waard als je Gent eens gaat bezoeken om zeker ook hier eens een kijkje te gaan nemen. Er zijn diverse ruimte`s waar je kan zien hoe het vroeger was. Mooie harnassen en zwaarden zijn hier te bezichtigen en nog veel meer over het verleden.

Je leert ook veel van het verleden welke ik jou hier kort zal toelichten. Het Gravensteen werd gebouwd in 1180 door graaf Filips van de Elzas. Het gebouw diende als verblijfplaats voor de graven van Vlaanderen. In de 14de eeuw verlieten zij het Gravensteen. Nadien werd het kasteel gebruikt als gerechtshof en gevangenis. In 1885 kocht de stad Gent het middeleeuwse steen op en begon met een grondige renovatie. In 1949 werd het Gravensteen door studenten van de Universiteit van Gent ingenomen. Deze gaat de geschiedenis in als de Slag om het Gravensteen. Twee jaar geleden heb ik ook een klein YouTube filmpje over de herdenking van deze gebeurtenis gemaakt.

Klik maar op deze link: Slag om het Gravensteen in Gent . Helaas zijn de beelden niet zo goed maar je hebt dan wel beetje idee wat dit inhoudt. is van afstand gefilmd want mocht elf niet op het plein daar het slechts voor genodigden was. En met de jaren wordt ook de film wat anders dan toen ik het filmde.

Ik was nieuwsgierig wat ik binnenin zal ontmoeten. Gelukkig had ik mijn fotocamera bij de hand en maakte enkele leuke plaatjes die ik allemaal heb samengevoegd tot de onderstaande film. Beleef mee met het verleden en heden van dit imposante gebouw in Gent in België. Wandel je met mij mee?

Bedankt voor jouw bezoek aan dit blog. Keer regelmatig terug want ik schrijf geheel divers met mijn woorden met soms natuurweetjes, gedichten met en zonder boodschap maar ook over liefde en het leven en ook dagjes uit tips, recepten, mooie weetjes of eens wat informatief wat je vast mooi zal vinden. Deze website zal je vast en zeker veel lees/ kijkplezier geven.

En wil je mij volgen gaan zet dan deze URL link in je blogroll of leeslijst: https://tinedejong.blogspot.com. Gedichten en verhalen uit het leven.

Alvast bedankt want nieuwe vrienden zijn altijd welkom en ook vind ik het leuk om nieuwe blogvrienden op deze manier te mogen leren kennen en dat mag ook die van W.P zijn. Alvast heel erg bedankt.

© 2015 Tine de Jong, foto`s, tekst en onderstaande videoslide : 

Gravensteen een bezoek waard. Geniet van de mooie fotografie.

Molens blijven mij bekoren

Als ik molens ziet 

voel ik mij weer kind
De wieken zwaaien
naar mij als zij draaien
door wat heerlijke wind

kan echt uren kijken naar al dat moois in de lucht En ik laat dan altijd weer een diepe zucht

Vind het zo prachtig hoe de wieken de wolken proberen te beklimmen

En ik krijg dan ook altijd weer dat blije gevoel van vroeger bij mij binnen.
Gedicht,  foto en tekst en video slide  © Tine de Jong 18/o3/ 2015
Heb jij er trouwens weleens opgelet hoe de wieken van molens draaien?

Het is ook wel een mooie vergelijking met onze mooie bomenwereld. Zoals je weet groeien bomen een beetje met de zon mee. Hierdoor ontstaat er dan een draaiing naar links in de stam van de boom. Deze draaiingen zie je ook aan de barsten in vele oude houten balken. Als je bij de wortelkant van de balk naar rechts zou draaien, dan draai je de barsten verder open. Als je naar links draait, dan draai je de barsten dicht.

En de meeste molens die je in Nederland ziet zijn ook van hout. Ook de as tussen de wieken en de wielen in de molen is van hout. Om deze zo stevig mogelijk te houden en te zorgen dat de barsten in het hout niet verder open gedraaid worden, moet deze linksom draaien. Daarom draaien de wieken van een molen ook linksom.

Moderne windmolens worden niet meer van hout maar van metaal gemaakt. Die molens kunnen dus links- en rechtsom draaien. Toch zie je de meeste moderne windmolens rechtsom draaien. Let er maar eens op als je er ene ziet. Wetenschappers hebben namelijk ontdekt dat rechtsdraaiende molens in Nederland meer wind vangen dan linksdraaiende molens. Dat heeft te maken met de richting van de wind in ons land.

Maar ik wil er wel even bij schrijven dat ik de Oud Hollandse molens veel mooier vind dan al die windmolens die de natuur alleen maar stuk maken en ook vele vogels doden en andere dieren. En zo voordelig zijn deze helemaal niet. Ook dat is al bewezen.

Fijn dat je ook even op viste kwam om te lezen. Meer molenverhalen en gedichten vind je ook op dit blog. Klik of druk maar eens op de woorden die onder de film in blauw staan en je zal dan vast veel meer zien wat je vast ook wel mooi zal vinden. Alvast bedankt en ook voor alle reactie's die ik op de vorige blogs mocht ontvangen.

Geniet van mijn wandeling in een slide : Kinderdijk met mooie fotografie voor jou: 

Kinderdijk molens, natuur en kijkje in een museum molen. 

Bedankt dat je op bezoek kwam om te lezen en te kijken.