Kerken ontvangen andere samenzijn

Er zijn en komen steeds minder kerken die nog kerkgangers ontvangen en de terugloop is in de laatste jaren veel terug gelopen. En de verwachting is dat dat aandeel nog flink gaat groeien. Verandering in de persoonlijke situatie is voor vrijwel iedereen de belangrijkste reden om de kerk links te laten liggen, blijkt uit een onderzoek. Voor driekwart speelt hun mening over predikant of kerkgemeente ook mee. 

Steeds minder mensen geloven wellicht nog in God. Onder de bevolking die wel in God gelooft slaat de vergrijzing toe. Niet alleen kerken zijn er die hun deur sluiten maar ook vele kloosters. De jeugd van tegenwoordig hebben ook geen behoefte meer om naar de kerk te gaan. 

Nu zijn er al vele kerken verkocht en ontvingen al een andere bestemming en daar gaat mijn gedicht over. Want op de een of andere manier ontvangen kerken toch een vorm van een verbintenis of een andere vorm van een samenzijn.

Een op de vijf kerken in Nederland is helaas geen kerk meer, en de verwachting is dat dat aandeel nog flink zal stijgen. Als gevolg van het dalende aantal kerkgangers is nog maar één vijfde van de Nederlandse kerken in functioneel gebruik. Soms met kerstmis worden er nog weleens diensten gedaan maar het aantal wordt wel steeds minder. 

Zowel hervormde, katholieke als protestantse kerken sluiten nu ook al vaker hun deuren. Maar liefst 80 procent van de kerken staat inmiddels leeg of wordt gebruikt voor andere bestemmingsplannen. Maar dit geschied in elk land tegenwoordig en niet alleen hier in Nederland. 

Hoe is het in jouw gemeente,-Dorp of stad- met het geloof? Ben jij opgevoed met de kerk vroeger? En ik bedoel dit in het algemeen, want een ieder heeft zijn eigen kerk, synagoge of geloof. Voor mij is een ieder gelijk welk geloof je ook mag hebben. Als je het wilt mag je jou visie delen onder de film als reactie. Alvast heel erg bedankt.



Kerken ontvangen een ander samenzijn

Met strakke lucht kijk ik naar een oud kerkgebouw
en de haan staat nog steeds erboven op te prijken
maar zal later ook andere bestemming ontvangen
en zal dan helaas voor de bouw ook moeten wijken

Kerken worden niet veel meer bezocht
door gelovige uit omgeving of uit de streek
en menige zijn nu al verbouwd of zijn verkocht
Want niemand kwam meer luisteren naar de preek

Zij kregen en ontvingen andere bestemmingen
En toch als je het eens wat anders ziet dan
hoor je toch alle kerken in stilte zingen daar
menige kerk nu van een ander samenzijn geniet.

Tekst, Gedicht en video © 2020 Tine de jong
Bovenstaande foto is genomen in Swichem -friesland -De Nicolaaskerk uit het jaar 1234.

wil je mijn ontmoetingen van aldaar ook eens zien dan kan je klikken op deze blauwe link:Swichem in Friesland

Deel met jou mijn video van de mooie Sint-Niklaaskerk in Gent -België die ik eens had bezocht. Het is een mooi stukje architectuur. Maar ook binnen echt de moeite waar om er eens een kijkje te nemen.

Deze kerk is een van de hoogste gebouwen van deze stad. De eerste grondvesten dateren uit het begin van de 12e eeuw, de periode waarin de romaanse kunst hoogtij voerde. En het is binnen echt heel erg mooi.  Kijk de video slide en zie het zelf. Kijktijd 6:20

Wens je veel plezier bij het kijken en dank je wel voor je bezoek. Groetjes, Tine

Wirdum in Friesland

Mijn bezoek aan een mooi rustig dorp in Friesland: Wandel jij met me mee?

Wirdum (Fries: Wurdum) is een dorp in de gemeente Leeuwarden en is een fries dorp, gelegen op 5 kilometer ten zuiden van gemeente Leeuwarden en telt ongeveer 1.250 inwoners, maar kunnen er ook wel meer zijn in de tussentijd. Wirdum is een terpdorp dat in de vroege Middeleeuwen is ontstaan en had vroeger vooral goede waterverbindingen naar alle richtingen. Kanovaren in de buurt van Wirdum is dan ook zeker een aanrader want je vaart dwars door een prachtig natuurgebied. Wirdum ligt ongeveer vijf kilometer ten zuiden van de stad Leeuwarden, nabij de dorpen Wijtgaard en Swichum. Het rooms-katholieke Wijtgaard behoorde tot 1957 tot het dorpsgebied van Wirdum. Tot 1944 was Wirdum onderdeel van het zuidelijke trimdeel van de gemeente Leeuwarderadeel.

Sint-Martinuskerk

In het dorp staat ook de monumentale protestantse Sint-Martinuskerk. Deze kerk is vermoedelijk rond 1200 gebouwd. Zij is gewijd aan de heilige Martinus van Tours. Vroeger bezat de kerk aan de westzijde nog een tweede toren, deze toren werd in 1688 afgebroken en verkocht aan de cementindustrie in Makkum en sindsdien dragen de inwoners van Wirdum de bijnaam "Tuorkefretters" (Torentjevreters). In deze kerk worden de kerkdiensten in de talen Nederlands en Fries gebruikt. Wirdum ligt in het hart van Friesland en vanuit hier kunt u ook mooie wandelingen of fietstochten maken.

Wirdum in Friesland is ook een reuze gezellig dorpje met gastvrije mensen. In dit dorp vind je ook het gezellige Hotel eet-cafe Duhoux dat sinds 1916 een begrip is in Wirdum en in de wijde omtrek. Dit gezellige en rustige familiehotel bestaat dit jaar alweer 100 jaar wat gevierd word met diverse activiteiten geheel het jaar op diverse dagen en waarvan ik er ook enkele heb mogen meemaken. Ik was namelijk al heel wat jaren terug ook hier in het hotel en vond het heel gezellig om zowel in dit dorp als weer in dit gezellige hotel te wezen voor enkele dagen en keer zeker nog eens terug. Ontdekte dat het er ook weer veel veranderd was maar dat toch de gezellige sfeer is gebleven zowel in het hotel als in het dorp zelf. Zie enige foto's hieronder:



Wirdum telde ook vroeger minstens vijf adellijke huizen, waaronder Camstra onder Wytgaard en een state van diezelfde naam aan de Werpsterdyk. Volgens mondelinge overlevering stond op de plaats van het tegenwoordige dorpshuis De Golle een adellijk huis van de familie Camstra. De Wirdumer dagboekschrijver Doeke Hellema meldt in 1832 een Heerenhuizinge en een Boerenhuizinge op deze plek. Wellicht kan je deze informatie uit deze tijd op het internet zelf gaan zoeken, wil jij hier eens meer over lezen. Want ja de gebouwen staan er niet meer. En ik heb het dorpshuis wat er nu staat ook niet ontmoet bij mijn wandeling. Wel vond ik een oud plaatje op internet die ik wel met jou wil delen zodat je een beetje een idee heb waar deze vroeger stonden.

Het dorp Wirdum heeft verder ook een buurt supermarkt die tegenover het Hotel is dus dat is gemakkelijk en ook kan je hier geld op nemen In het dorp vind je ook een kapsalon, kledingwinkel, snackbar en dus ook het eerder genoemde hotel maar ook gezellige bewoners hoor dat mag ook weleens geschreven en gezegd worden. Want dat heb zelf ondervonden en verder is het heerlijk rustig hier als je de stadsdrukte eens wil vermijden en de omgeving rond dit dorp is echt geweldig mooi om te wandelen of rond te fietsen of met de auto gezellig rond rijden door de vele gezellige dorpjes.

Maar vanaf dit dorp Wirdum ben je ook zo in de stad Leeuwarden waar het ook heerlijk toeven is. Maar ik zelf ben meer een liefhebster om kleine dorpjes te ontdekken die ik niet ken en die wat onbekend zijn en wellicht ook bij jou. Al deze dorpjes die ik al heb bezocht staan ook op mijn YouTube kanaal Het gaf mij veel gezichten en ook deze en de andere wandelingen van mij in wat dorpjes in Friesland waar vast ook onbekende bij zijn voor jou en deze kan jij ontmoeten op mijn YouTube kanaal: Tine de Jong -natuur en andere wandelingen

Maar ook enige informatieve schrijven van wat onbekende dorpen die ik al eens had bezocht kan jij ook vinden op deze website. Maar mocht jij eens in de buurt wezen van dit mooie dorp Wirdum (in Friesland) dan zal je het zelf ondervinden hoe gezellig dit dorp wel niet is.

Let wel op!! Want in de provincie Groningen is er ook een dorp die de naam Wirdum (Gronings: Wirrem) draagt. Maar dat is een dorp in de gemeente Loppersum. Kan weleens verwarrend wezen. Wie weet ga ik deze ook nog eens een keer bezoeken.

Ik wil jou als bezoeker van mijn blog bedanken voor je bezoek en ik hoop dat je mijn blog weer heel informatief vond.

Ik wens je voor elke dag een mooie dag en dat jij er ook plezier aan beleven mag, maar wel in goede gezondheid want dit is ook heel belangrijk in het leven.

Tekst, fotografie en video © 2016 Tine de Jong -alle rechten voorbehouden

Deel met jou mijn video vanuit Wirdum-friesland met mijn momenten hier in dit mooie dorp.

Idaerd in Friesland met een verhaal

Friesland kent veel kleine dorpen die toch allemaal wel wat te vertellen hebben aan jou. Zo kwam ik ook door een rondrit langs de vele smalle landweggetjes en (zoals wij ook wel eens zeggen) kleine gehuchten tegen met af en toe een boerderij of wat huisjes. En zo kwamen we ook terecht in dit kleine en rustige dorp. 

Prachtige rustige omgeving met weids landschap met hier en daar wat mooie koebeesten, schapen en wat paarden. Heerlijk om hier te genieten van de stilte en te blikken over het mooie landschap van Friesland. Zie foto onder:

Neem de tijd om te lezen want het is wel een beetje lang maar dit dorp heeft mij in zijn greep genomen en wilde er dan ook meer over weten.

Idaard bijvoorbeeld (officieel, Fries: Idaerd) is een dorp in de gemeente Leeuwarden. Het dorpje tussen Grou en Wirdum was ooit de kern van de gemeente Idaarderadeel en huisvestte machtige families. 

Idaerd is een echt landelijk dorpje in hartje Fryslân. Tot 1 januari 2014 maakte het deel uit van de opgeheven gemeente Boarnsterhim. Het dorpje telt nu zo ongeveer 1OO inwoners. En sinds 1989 is de officiële naam het Friestalige Idaerd.

Het is een dorpje met heel weinig voorzieningen en het ligt ongeveer 10 kilometer ten zuiden van Leeuwarden en 25 kilometer ten westen van Drachten en eveneens ongeveer 25 kilometer vanaf Heerenveen. 

Verder ligt Idaerd ten noordwesten van het dorpje Grou. En hoewel Idaerd hemelsbreed dicht bij de A-32 ligt, kan men vanuit Idaerd niet direct de A-32 oprijden. Inwoners hebben bijna evenveel tijd nodig om lopend naar de bushalte (A-32) als met de auto bij de A-32 te komen. 

Maar diegene die hier wonen hebben het wel naar hun zin want hier heerst echt complete rust. Zie maar de foto beneden voor een mooi ogenblik.

Om contacten met de bewoners aan de andere kant van de spoorlijn en de A-32 te kunnen onderhouden kan er wel gebruik worden gemaakt van een tunnel. Vroeger had Idaerd een eigen treinstation. De spoorlijn was in 1868 aangelegd en het stationsgebouw werd op 1 september 1868 feestelijk geopend en 70 jaar later op 15 mei 1938 weer gesloten.

 Helaas heb ik er geen foto van kunnen terug vinden. Want die had ik eigenlijk wel hierbij willen zetten.)Maar vind ik deze dan zet ik deze later er wel bij. De kinderen uit dit klein dorp worden dagelijks met een busje opgehaald om naar school te gaan in De Trije Doarpen” in Reduzum en de school zorgt er ook weer voor dat na schooltijd de kinderen weer netjes met de bus naar huis worden gebracht. Dus allemaal heel goed geregeld.

Geschiedenis van Idaerd
Idaerd had in 1840 zo een ongeveer 14 huizen en 86 inwoners en nu heeft Idaerd er al ongeveer 40 huizen en zo een 100 inwoners. De grietenij Edawerderadeel had in de middeleeuwen Idaerd als hoofdplaats. 

De naam van Idaerd is afgeleid van Eda of Lede. Dat zou kunnen betekenen: terp of wier van Lede. Idaerd maakte, tot de gemeentelijke herindeling in 1984, deel uit van de gemeente Idaarderadeel. Grou was de hoofdplaats van de gemeente Idaarderadeel. In 1984 gingen Idaarderadeel, Rauwerderhem en een groot gedeelte van Utingeradeel op in de toen gevormde gemeente Boarnsterhim. Sinds januari 1989 is de officiële Friese naam van het dorp Idaerd.

Herv. Kerk Gertrudiskerk (Idaard).

Het enige opvallende bouwwerk, dat nog herinnert aan de 15e eeuw, is de kerk uit 1774. De kerktoren is goed zichtbaar vanaf de A-32. De windwijzer op de kerktoren bevat het wapen van de voormalige grietenij Idaarderadeel en de wijzerplaat in de noordgevel heeft het familiewapen van de Van Scheltinga's. Verder heeft de kerk gebrandschilderde ramen en een zadeldaktoren uit de 15e eeuw. 

In 1982 zijn de kerk en de toren gerestaureerd en in 2004 kreeg de toren nog een facelift. In de toren hangen twee luidklokken. De moderne klok is gegoten in 1950 door de Gebr. Van Bergen te Heiligerlee. Oorspronkelijk was deze klok bestemd voor de Beiaard in Enschede, waar die echter was afgekeurd. In Idaerd is de klok door de Fa. Brunia uit Exmorra bijgeplaatst. Helaas was ook deze kerk gesloten toen ik er was maar deze informatie heb ik uit verschillende bronnen vernomen zodat ik jou als lezer er toch iets over kan vertellen.

In de kerk is er onder andere een 17e -eeuwse preekstoelkuip en een klankbord. Als ruggeschot doen gebeeldhouwde 18e -eeuwse zerken dienst, bekroond door een gesneden opzetstuk van een familiebank. 

Twaalf banken met knoppen boven de wangen; onder de orgelgalerij een 18e -eeuwse familiebank; twee geschilderde 17e -eeuwse rouwborden en vast nog meer. 

In de zes vensters is er gebrandschilderd glas door Ype Staak en in de voorkerk is er een zerk met wapens. Verder een klokkenstoel met gelui van twee klokken, waarvan één van anonieme gieter uit de 14e eeuw, diameter is 74,5 cm. en een moderne klok. Mechanisch smeedijzeren toren uurwerk uit 1573 die later is voorzien van een elektrische opwinding.

Het een-klavier orgel is gemaakt in 1806 door Luitjen Jacob van Dam onder toezicht van zijn vader Lambertus van Dam. In 1886 gewijzigd door Bakker en Timmenga. Bij de laatste restauratie in 1982 is gewijzigde toestand gehandhaafd. Het is een eenvoudig kerkgebouw van de Hervormde Gemeente Reduzum-Idaerd. Het bezit een uit 1774 zadeldaktoren en is in 1541 herbouwd. 

Aan de noordzijde van het schip ingang met wapensteen en 1774. En tegen de noordzijde van de toren bouwfragmenten o.a. 1652 van Friesma-State. De windwijzer op de kerktoren bevat het wapen van de voormalige gieterij Idaarderadeel en de wijzerplaat in de noordgevel heeft het familiewapen van de Van Scheltinga’s. Verder heeft de kerk gebrandschilderde ramen en een zadeldaktoren uit de 15e eeuw. In 1982 zijn de kerk en de toren gerestaureerd en in 2004 kreeg de toren nog een facelift.

De friesma state

In Idaerd zelf is van het verleden helaas niet veel meer terug te vinden. Het meest bekende was de Friesmastate  Zie de bovenstaande foto die ik wel had gevonden op internet, die in 1652 was gebouwd en de residentie was van de Grietman. In 1882 werd ook het slot afgebroken. Geïnteresseerden kunnen van het interieur wellicht nog iets terug vinden in het museum het Princessehof in Leeuwarden bijvoorbeeld het goudleren behang uit de state en ook menige vind je terug in Paleis Het Loo.

Op het kerkhof zijn nog wel de graven van de bewoners van Friesmastate, zoals Van Scheltinga en Bergsma te vinden. Daar zit ook nog een rijke historie en mooi verhaal er omheen want een aantal vrijwilligers waren in het jaar 2015 bezig met een opknapbeurt van een familiegraf en het terrein toen ze plots op wat grafkelders stuitten. 

Het gewelf van deze kelder werd per ongeluk geraakt door een graafmachine die het terrein wilde egaliseren. Het bleek later pas te gaan om de rustplaats van Martha Vegelin van Claerbergen van Scheltinga, die daar in 1835 is begraven.

In 2015 besloot het bestuur wegens het toenemend verval van het kerkhof te herstellen en bij het egaliseren van de grond bij de graven van de ( Hervormde Gemeente Reduzum-Idaerd) werd door werkzaamheden aldaar onverwachts tien grafkelders aangetroffen. Ondergronds bleek zich een ruimte van 5 bij 7 meter te bevinden, met hierin kamertjes voor tien grafkisten. Aan de zerken was wel te zien dat hier rijke bewoners begraven lagen, maar op een kelder was niet gerekend. 

Ene Meneer Van Lingen zie foto onder legde het grafkamertje van Martha Houkjen Kinnema Vegilin van Claerbergen - van Scheltinga vast op de foto. 

Dat is toch wel een mooie ontdekking vind je niet?

Hier de foto genomen door "Siep van Lingen die ik vond op internet uit een artikel van de Leeuwarder krant van dat jaar:

Toen er enkele stenen naar beneden vielen zagen de vrijwilligers tot hun verbazing dat er door het gat een kelder te zien was. Kerkrentmeester Siep van Lingen maakte door het gat enkele foto’s, maar menselijke resten waren daar niet te zien. Wel lagen de restanten van de kist en van het houten plafond, waarop het gewelf gemetseld was, op de droge bodem van de kelder.

Martha's overlijdensadvertentie stond in 1835 in de Leeuwarder courant krant nadat zij op 49- jarige leeftijd was overleden. Haar deftige achternaam maakte ook duidelijk dat zij toch wel tot hogere kringen behoorde. 

De kelder is in de negentiende eeuw namelijk aangelegd voor en door de bewoners van Friesma State, het prachtige ‘slot' in Idaerd. Daar woonde eeuwenlang grietmannen en andere belangrijke patriciërs van de gemeente Idaarderadeel. 

Eind achttiende eeuw waren dit de Scheltinga's, later opgevolgd door de Bergsma's. Voor wie niet weet wat Grietmannen zijn en ik dus ook in het begin niet heb ik dit opgezocht en dit zijn dus Grietmannen:

Een grietman (letterlijk: hij die groet) is deels een voorloper van de huidige plattelandsburgemeester in de provincie Friesland, en deels de voorloper van een rechter, min of meer vergelijkbaar met de huidige kantonrechter. In die laatste functie kwam het begrip ook voor in het Westerkwartier in de provincie Groningen. 

De grietmannen en rechters zorgden voor het bestuur en de rechtspraak in de Friese grietenijen. De grietmannen werden bij toerbeurt gekozen of aangewezen, door samenwerking van de stadhouder en de Gedeputeerde Staten. Toen grietman - en later burgemeester - Cornelis Bergsma in 1881 overleed, lieten zijn nazaten de state afbreken. 

Zijn nakomelingen verhuisden naar elders,maar bleven het kerkhof van Idaerd als familiebegraafplaats aanhouden. Zelfs in 1995 werd hier nog een urn geplaatst van de in 1955 overleden Helena Lobrij van Troostenburg de Bruijn.

Het kerkbestuur zat wel een beetje in zijn maag met de gevonden kelder omdat deze geen echte monumentale status heeft. Historische waarde heeft het ondergrondse bouwwerk wel degelijk en daarom werd besloten om de ruimtes zo goed mogelijk voor de toekomst te bewaren. 

De kelderruimten blijven nu wel intact want hier bovenop is nu een nieuwe betonnen plaat geplaatst. De beschadiging aan de zerken zijn ook inmiddels weer helemaal hersteld. Maar deze kosten nam het kerkbestuur op zich omdat de gemeente dit niet wilde.

Zo lees je toch wel weer als je eens een dorp of kerk zal bezoeken er altijd wel een mooie geschiedenis aan vast zit zoals nu ook weer bij mijn bezoek aan dit kleine en rustige dorp. 

Wie eens van de snelweg af zal gaan ontdekt ook veel meer als dat je maar op die drukke rijkswegen blijft. Dus een tip ga eens gezellig binnen door naar jou bestemming als je er de tijd voor hebt. 

Ik heb ook weer veel geleerd en ik hoop jij als bezoeker en lezer van mijn schrijven ook. Ik wil je bedanken voor je bezoek aan min website en kom nog eens terug want ik schrijf heel divers. Wens je nog een fijne dag of avond en geef je nog even hierbij mijn hartelijke groeten. 

En meer mooie verhalen en foto`s vind jij hier ook op mijn kanaal van Friesland en ook op mijn YouTube kanaal kan jij al veel ontmoeten. 

Kopieer de link en ontvang heel veel of zoek gewoon op mijn naam Tine de Jong

https://bit.ly/2o8ooSy  

Tekst, fotografie en slide video © 2016 Tine de jong Alle rechten voorbehouden

Foto 1 en foto 2, 3 en de dia's in presentatie zijn van mijzelf.
Bij de andere staan de bronnen erbij vermeld.

Deel met jou mijn Dia Presentatie van wat mijn cameralens ook nog had ontmoet in dit dorpje.

Bleskensgraaf - Dorp en Polder gezichten

In de gemeente Molenwaard /Molenlanden in de Alblasserwaard provincie Zuid-Holland zijn veel mooie dorpen die best nog wat onbekend zijn bij vele mensen. Buiten de mooie dorpjes vind je hier ook nog mooie plattelandsgezichten, boerderijen en meer andere gezichten die bij deze mooie polderland landschappen behoren.

Had al eerder hier een andere wandeling gedaan en ik was gestopt bij het bord Bleskensgraaf.

En ditmaal ging ik dus nu het dorp eens in en was benieuwd wat ik nu weer mocht ontmoeten. Wat mij gelijk opviel dat dit een heerlijk rustig dorp is maar het is hier ook echt prachtig wonen. Je vind hier rust en ook de natuur is hier prachtig maar ook voor de kinderen is er hier in Bleskensgraaf ook heel veel ruimte gemaakt om heerlijk hier te spelen en er is ook veel te ondernemen. Kom maar eens kijken als je in de buurt bent.Jouw kinderen willen hier dan echt niet meer weg hoor.

Speeltuin Kindervreugd heeft hier ook een grote oppervlakte. Deze speeltuin is opgericht op 23 mei 1961 en is centraal in het dorp gevestigd. In de tijd is er veel door vele vrijwilligers hard gewerkt om deze speeltuin nog aantrekkelijk te maken en dat kon ik ook wel zien. Er worden hier ook vele activiteiten georganiseerd. In 2013 is de speeltuin officieel in gebruik genomen.

Het is ook een uitdagende speeltuin waarin kinderen met en zonder beperking samen kunnen spelen. De speeltuin bestaat uit een oppervlakte van ongeveer anderhalf voetbalveld en de scholen zijn ook vlakbij deze ruimte en zitten ook op een prachtige plek vlakbij het mooie polderlandschap. 

Het is echt een heerlijkheid om hier rond te wandelen en ook om te genieten van de heerlijke natuur. Maar zeker het landschap erom heen. Dat zal jij in mijn onderstaande film wel zien. Ik weet zeker dat jij mijn wandeling in dit dorp erg mooi zal vinden.

Al heb ik de helft nog niet gezien in dit dorp, maar dat laat ik aan jou over als je dit dorp ook zal bezoeken. Ik keer zeker nog eens terug hoor, want ik had het prima naar mijn zin deze dag.

Nu even wat informatie nog over dit mooie dorp.

Bleskensgraaf is een plaats in de gemeente Molenwaard in de Nederlandse provincie Zuid-Holland. Tot 2013 was het onderdeel van de voormalige gemeente Graafstroom. Het ligt in het centrum van de Alblasserwaard. 

De naam Bleskensgraaf stamt van Willem van Blassekijn die in de 13e eeuw ambachtsheer van Bleskensgraaf was. Naar hem is ook de Blassekijnstraat genoemd. Bleskensgraaf is van oorsprong net als de andere dorpen langs de Alblas en de Graafstroom een dorp met lintbebouwing.

Dat betekent dat de inwoners van oudsher hoofdzakelijk langs de Graafstroom woonden. Wat ook erg kenbaar is voor de dorpen hier in de omgevingen is dat de Kerk meestal in het centrum is te vinden en wat weer een sfeervol karakter geeft aan bijvoorbeeld dit dorp of in de anderen. Bleskensgraaf heet eigenlijk Bleskensgraaf en Hofwegen en zijn in 1855 samengevoegd. 

Het dorp maakte met ingang van 2013 deel uit van de nieuwe gemeente Molenwaard. Het dorp Bleskensgraaf is gelegen aan het riviertje de Graafstroom. Zoals de naam al aangeeft is dit eigenlijk een gegraven kanaal dat aansluit op het riviertje de Alblas. In het dorp is ook te zien hoe het rechte gegraven deel (de Graafstroom) ter hoogte van de Wijngaardseweg overgaat in de kronkelende rivier (De Alblas), die door Bleskensgraaf, Oud Alblas te Alblasserdam stroomt en daar in de Noord weer uitmondt.( veel info heb ik wel moeten opzoeken via internet.)

Molen : De Vriendschap

In dit mooie dorp vind je ook de Molen De Vriendschap. Dit is een stellingmolen die werd gebouwd in 1890 in opdracht van Johan 't Hooft.De molen verving de Wipkorenmolen die al omtrent 1680 op dezelfde plaats stond. Hier kan je de echte geur van Holland ook op snuiven. Deze oude molen is ook geopend voor publiek. Dus wie wil genieten van de oer-Hollandse cultuur, ga dan daar maar eens op bezoek. 

Kijk dan wel even op internet voor de openingstijden hoor anders kom je voor niets. Ik weet hoe molens eruit kunnen zien van binnen dus ik trok ditmaal het dorp eens in van de andere zijde.

Maar wie eens in Bleskensgraaf is moet ook echt eens deze molen gaan bezoeken.

De onderstaande foto is eerder genomen en wandelde toen via de andere kant. deze wandeling kan je ook zien op mijn YT kanaal.

Bleskensgraaf en het verleden:

De kerk in het centrum van Bleskensgraaf is bij deze bombardement op 12 mei 1940 grotendeels verwoest. Pal naast de Graafstroom verrees in 1948 een nieuw kerkgebouw.Net als in veel dorpen die ik al heb ontmoet in de Alblasserwaard staat de kerk ook hier midden in het dorp.De kerk is mooi gelegen langs de rivier en het gaf mij een romantische blik.Vanaf de andere zijde zie je de kerk al in de verte staan. 

Het dorp Bleskensgraaf heeft een betrekkelijk nieuwe dorpskern. De oude kern is was ook door deze bombardement in de vroege morgen (06:25) van 12 mei 1940, dus twee dagen na het begin van de Tweede Wereldoorlog en nog vóór het bombardement op Rotterdam, ook volledig verwoest.10 mei 1940 brak de Tweede Wereldoorlog uit.

De oorlog had vreselijke gevolgen voor Bleskensgraaf. Op zondagmorgen 12 mei 1940 om 06.25 uur werd de vreedzame rust die over Bleskensgraaf hing wreed verstoord. In enkele minuten lieten Duitse bommenwerpers hun alles vernietigende lading vallen De uitwerking was verschrikkelijk. Zeven mensen kwamen om het leven. Veertig huizen werden vernietigd. Het raadhuis is met de grond gelijk gemaakt, terwijl de Nederlands Hervormde kerk onherstelbare schade opliep. De wederopbouw begon snel en nam ook best wel een aantal jaren in beslag. In september 1948 werd de kerk officieel in gebruik genomen. 

De laatste fase van de wederopbouw werd afgerond met de opening van het gemeentehuis op 12 mei 1955.

Heb wat informatie op internet opgezocht van de historie van deze kerk en vond ook mooie oude foto`s.

Zie de foto van de verwoesting kerk (gevonden op het internet) en nog een oude foto en de kerk van nu.
De Laatste foto is van mijzelf.

Bleskensgraaf ontkwam ook niet aan de vele overstromingen die de Alblasserwaard tussen 1373 en 1953 teisterden.(Helaas kon ik hier geen foto van vinden) Maar vele ouderen zullen dit nog wel weten die in dit dorp no wonen of hebben gewoond, dat op 1 februari 1953 het dorp onder water stond. Het duurde tot eind februari voordat het normale leven weer hervat kon worden.

Het dorp bezit nog enige herinneringen uit die tijd van toen. Hiervan kan je ook nog wat terug vinden in dit mooie dorp.

Zo ontmoette ik een propeller uit deze tijd wat je kan vinden een stukje voorbij de boerderij 'Het Voorhuis' waar tevens ook een museum erin is gevestigd. (Foto in video)

Bij mijn wandeling door het dorp kwam ik deze boerderij ook tegen. Maar helaas gesloten op de dag dat ik er was, maar dat maakte niet uit want het dorp gaf mij ook heerlijke en gezellige ogenblikken die ik op de foto zette. Ik ga later daar eens terug.

Ik ontmoette heerlijke vergezichten in de polder en het landschap waar menig dier zich ook thuis voelt. Een mooie Muskuseend en een reiger kwam ook nog even op visite bij de ijsbaan waar bij erge vriesvorst heerlijk op geschaatst kan worden. 

Op dat moment dat ik er was had menige watervogel het hier reuze naar hun zin. Ook dat zal jij ontmoeten in mijn video. Bewoners die vlakbij deze mooie weidse polder zullen wonen hebben echt een prachtig uitzicht op het boerenlandschap hier.

Zie deze mooie foto maar hieronder:

Heb al menig dorp bezocht zowel in de Molenwaard als in de andere bijbehorende gemeenten van de Alblasserwaard. Al deze ontmoetingen kan jij ook terug vinden op mijn YouTube kanaal. Waar je meer mooie dorpen kan vinden van de Molenwaard en nog heel veel meer wandelingen en bezoekjes van mij. 

En wie weet bezoek ik ook eens jouw dorp of stad geheel onverwachts. Je kan ook veel ontmoeten op de andere website waar ik ook vele woorden plaatst.

Draagt de naam De mens en de Natuur:https://catherinetine.blogspot.com 

Je kan ook eens in het zoekhoek rechts gaan zoeken met wat woorden die je intikt. Dat kan je op mijn website ook hoor. Bij pages links staat ook veel. Onder elk fotoplaatje vind jij een gezellig praatje en soms ook met een boodschap voor jou erin verweven. Alvast bedankt dat je mij leest hier of op de andere website. Op een IPhone is het anders dan scrol je naar beneden. Totdat je iets zal willen lezen en klik er dan op.

Nu deel ik met jou mijn wandeling in dit mooie dorp: Bleskensgraaf in de Molenwaard in de provincie Zuid-Holland. En dan zie je a mijn fotografie die ik in dorp nam.

Alvast bedankt voor het lezen van mijn woorden en ik wens je veel kijkplezier met onderstaande video slide. En ook voor elke dag gezellige uren.
 

Tekst ,Fotografie en video © Tine de Jong, 2016

Uit het goede hout gesneden

Dit gedicht beneden kan ook gaan over de mens maar ik heb het ditmaal als een vorm van beeldspraak neer geschreven. Want mijn woorden gaan over de mooie houtwerken die als fraaie ornamenten soms te zien zijn in menige kasten of zoals de foto boven in kerkbanken. Ditmaal heb ik mij ingeleefd als het hout en ik hoop dat je mijn gedachten hierover mooi zal vinden.

In een wat houterig postuur ben ik 

op zoek naar een mooi nieuw figuur 

Ben ook uit het goede hout gesneden

want dat wordt over mij erg vaak gezegd.

Heb in verleden veel pijn geleden, omdat

men mij vaak verkeerd heeft behandeld

heel erg verwaarloosd tot heel slecht.

Dus bijt ik maar vaak op een houtje en

houd steeds erbij goede moed totdat

ik op een dag wel goede mensen ontmoet

die mijn stijl dan echt zouden bekoren.

Kan ook sterk zijn als een buffel

maar ook soms weleens een mooie slang

doch wat wil je lieve mensen, ik ben er

al eeuwen meer dan een mensenleven lang.

Gedicht, foto grafie en video © 2015 Tine de Jong

(uit mijn archief 2013)

Deel met jou mijn fotografie in een videoslide die ik had genomen in de mooie Sint-Niklaaskerk in de Belgische stad Gent, aan de Korenmarkt. Echt een aanrader als je eens in Gent zal wezen. En waar je ook mooie houtsnijwerken zal ontmoeten en nog veel meer. Neem je met mij ook een kijkje binnen?

Sint-Niklaaskerk in Gent België - Prachtige architectuur

De stad Gent heeft mij altijd al geboeid. Naast een rijk verleden en culturele activiteiten biedt deze Belgische stad tal van mogelijkheden om deze van dichtbij te leren kennen. Zo kwam geheel onverwachts de Sint-Niklaaskerk op mijn pad. Toen ik weer een weekend in deze mooie stad was.  In dit schrijven zal ik iets meer vertellen over deze imposante kerk die het eeuwenoude Korenmarkt domineert.

Een stukje geschiedenis

Over de stichting van de Sint-Niklaaskerk zijn talrijke maar weinig precieze gegevens bekend. Dat gebeurde tussen 1038 en 1140, het jaar waarin Sint-Niklaas als onafhankelijke parochie werd erkend door de Sint-Pietersabdij. Een eerste Romaanse kerk zou ontstaan zijn in de 11de eeuw. Er bleef niets boven de grond bewaard. 

Begin 13de eeuw werd begonnen met een volledig nieuwe en groots opgevatte kerk, aangepast aan de eigentijdse kunststroming van de Schelde-gotiek. Omdat ze dichtbij het handelscentrum van de Korenmarkt lag, genoot de kerk immers belangrijke geldelijke steun van patriciërs en werd ze de parochiekerk van handelaars, ambachtslui, gilden en neringen. Hier wat oude foto`s van deze kerk:



Zoals gebruikelijk was er rond de Sint-Niklaaskerk, zowel buiten als binnen de kerk, een begraafplaats voor de bewoners van de parochie. In 1784 werd bij edict van Jozef II het begraven rond de kerken verboden; dat moest voortaan gebeuren buiten de stad. Voor de Sint-Niklaaskerk was een dergelijk verbod al van kracht sinds de 16de eeuw. 

Omdat de portus-kerken Sint-Niklaas en Sint-Michiels volledig ingebouwd waren, werd bevolen de doden van de parochie in een speciaal daarvoor afgesloten ruimte tussen het Hof van Waarschot en de Bijloke te begraven. Het begraven binnen de kerk werd echter ook na de geuzentijd voortgezet en verdween pas definitief na bevel van Jozef II.

Waarom is de kerk zo bijzonder bij mij?

Omdat de vieringtoren zo uniek is, in het bijzonder de lantaarntoren, die het transept verlicht en voor de Lage Landen de luchtbogen van het hoofdkoor. In de loop van de 13e eeuw werd de kerk stapsgewijs opgebouwd. Tijdens de Contrareformatie onderging dit imposant bouwwerk talrijke veranderingen. 

Tijdens de 19e eeuwse industrialisatie werd de kerk op het nippertje gespaard van de sloophamer. Pas midden 20e eeuw begonnen ze de kerk te restaureren. Tevens was ik onder de indruk van het interieur, waaronder het houtsnijwerk, de grote schilderijen en beelden, het imposante koor en het middenschip. Buiten was ik versteld van de omvang van deze kerk.

Deze kerk is gewijd aan Nicolaas van Myra. Deze bisschop uit de vierde eeuw na Christus vormt ook de basis van het Sinterklaasfeest dat we jaarlijks op 5 december vieren. Uniek is de vieringtoren, meer specifiek een lantaarntoren, die het transept verlicht en voor de Lage Landen, de luchtbogen van het hoofdkoor.

In de onderstaande film vind je mijn ontmoetingen terug met deze mooie en bijzondere Sint-Niklaaskerk in Gent. Hoop dat je het mooi vindt. Wens je alvast veel kijk-, lees- en luisterplezier. Alvast bedankt voor jouw bezoek aan dit blog. Kom je nog eens terug? Alvast bedankt!

Tekst, fotografie en video © Alle rechten voorbehouden, Tine de Jong, 2015

Geef je mijn eigen video slide en het is echt heel mooi binnen. Kijk maar.

Van welke kerk ben jij?

Van welke kerk ben jij?

Deze vraag krijg ik nog weleens te horen
Dan antwoord ik: ik ben hervormd geboren
Maar ja, wat geef ik daarmee eigenlijk aan?

Met hervormd kun je alle kanten op gaan
En dus vul ik aan: rechtzinnig daar en boven
Dat is een vrijzinnige manier van geloven.

Maar toen ik nog jong was is mij al geleerd:
Een goed woord voor Hervormd is gereformeerd
Dus behoor ik ook tot de gereformeerde kerk
En doe gereformeerd gemeentewerk.

De kerk is oud dat zonder meer dus
ben ik ook oud gereformeerd
Ik ben christelijk, zo is mij geleerd.

Ik kan ook zeggen, dat kan er mee door en
dat ik tot de christenengemeente hoor
Christus bevrijdde mij tot liefde en hoop
Dus vast en zeker vrijgemaakt ben ik dus ook.

Omdat men in de kerk aan dopen doet
past baptistengemeente mij ook wel goed
In een kerk komt jaarlijks het pinksterfeest voor
Dus is het dat ik tot een pinkstergemeente behoor

En omdat het steeds om het evangelie gaat
kan evangelische gemeente ook geen kwaad
Ik vaar op het Bijbelse apostolische gezag
Dat is ook een reden dat ik mij ook apostolische noemen mag.

Tenslotte is het maar een klein publiek
De kerk is algemeen, dus ben ik ook katholiek
U weet nu bij welke kerk ik hoor
of komt mijn antwoord U erg verwarrend voor?

U hebt gelijk! Al die namen wat een gedoe
Daarom wens ik U van harte toe
Dat op de vraag: waar hoort U bij?
Van wie bent U?

Mijn antwoord zij: Van Christus ben ik...
Straks en ......Nu!

 Gedicht  Foto en video © 2015 Tine de Jong Alle rechten voorbehouden 
(Uit mijn eigen gedichten archief 2005)© Foto is de hervormde kerk in Gorinchem- Gorkum

Deze woorden werden en worden veel nog (steeds) overgenomen door anderen op diverse websites zonder naam en website.  En ook op YT kwam ik het eens tegen zonder mijn naam en website met  slechts met kleine verandering en met hun naam.Let op want als ik ze tegenkomt. Voor misbruik wordt opgetreden. 
Want de bijbel zegt ook in de tien geboden in het achtste verbod:Gij zult niet stelen!

Want het zijn woorden door mijzelf geschreven in 2005. Het is ook voorgelezen bij diverse kerkelijk verenigingen.
En heeft ook in diverse andere bladen gestaan en dan met toestemming van mij en met mijn naam en website eronder. 
Ben wel erg blij dat er dus ook vele waren die mijn toestemming vroegen om in een blad te mogen plaatsen. En daar is dit bedankje voor.  Fijn dat het gedicht u dan ook aansprak. 

Dus let op: Zonder mijn toestemming is het verboden om mijn gedichten van deze website te gebruiken.
Mijn film met nog meer eigen christelijke gedichten deel 1 voor jou en het gedicht boven zal je er weer in terug zien. Meer delen  vind jij op mijn YouTube kanaal zoals deze die je zelf kan kopiëren: https://youtu.be/C7MRJrQAsbg en dat is deel 2