Posts tonen met het label Chronische pijn. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Chronische pijn. Alle posts tonen

dinsdag 18 mei 2021

Pijnklachten op het behaarde hoofd

Pijnklachten op het behaarde hoofd,  tinedejong.blogspot.com

Heb jij ook wel eens haarpijn, ook wel trichodynia-scalp pain genoemd? Achter dit moeilijke woord kwam ik later pas nadat ik het even had opgezocht. Want ik wilde nu weleens weten wat dat pijnlijke rare gevoel is wat ik laatste tijd weer zoveel ervaar.  Iedereen is vast wel bekend met hoofdpijn, maar haarpijn is voor vele wellicht ook iets wat men niet kent. 

Ik heb namelijk steeds het gevoel dat er aan mijn haren wordt getrokken en dat is echt hele maal niet fijn. Daarbij heb ik ook steeds soms van brandende gevoel wat ook met jeuk gepaard gaat.  En sommige gedeeltes zijn ook zeer gevoelig en dat merkte ik heel goed toen ik  naar de kapper ging wat dagen geleden om het haar weer wat in model te laten brengen. Pff echt ook geen pretje maar moest het toch even ondergaan. En de haarmassage  was wel fijn maar hielp niet. En het klinkt ook wel raar als je zegt dat je haarpijn hebt. Want het haar zit los maar wel ergens aan vast. Dus is het vast in het wortelgedeelte, dus het haarzakje waar het haar dan aan vast zit.

Het wordt ook wel  het brandende hoofdhuid syndroom of 'burning scalp syndrome genoemd zo las ik eens in een blad. De pijn is met name gelokaliseerd bij de kruin zowel links als rechts en ik heb van die vervelende vele kruinen dat ik nooit het haar kan kammen zoals ik het eigenlijk wilt want het valt gewoon steeds verkeerd. Daar heb ik al eens over geschreven - KLIK 

Weet wel dat het lichaam is voorzien van pijnzenuwen die dan waarschuwingsprikkels afgeven als er iets niet goed is. En ook op de hoofdhuid zitten zij maar ik heb vast van die prikkels die dan niet werken. Het waarschuwde mij helemaal niet want ik werd er mee wakker. Het is gekomen en is niet meer weggegaan. En ik heb al veel geprobeerd maar op een gegeven moment ben ik hier ook maar mee gestaakt. Want het kan ook erger maken dacht ik en na lang gezever met mijzelf ben ik dus naar de arts gegaan maar daar kwam ik ook niet echt verder. 

Deze stuurde mij weer door naar de neuroloog en volgens de arts aldaar is het een neuro-pathische pijn en heb ik wat last van gespannen spiertjes zoals hij zei en zal het vanzelf weer over gaan. Nou dus niet, want ik heb het nu al een aardig tijdje en wellicht heb jij tips om het te gaan onderdrukken mocht je dit ook weleens hebben of eens had gehad. Had zelf al vele tips uitgetest maar tot nu toe zonder resultaat.

Vroeger had ik echt heel mooi lang haar maar toen ik de eerste keer de K ziekte ontving met de vele chemo's verloor ik mijn mooie haardos waar ik zo fier op was. Ontving later toen weer wat krullen maar door de 2e maal met alle chemo's daarbij weer ontving ik dit rotte haar waar soms echt niets is mee te beginnen. En die pijn heb ik dus toen ook al zo vele maanden ontvangen en op een dag was het weg en nu is het weer terug.

Het lijkt wel chronisch te worden nu ik het zolang al hebt. Ben maar een vreemd mens hoor met al die vreemde klachten die ik laatste tijd veel ontvang. En men zegt dan wel dat alles went maar dit dus echt niet. Durf mijn kop amper aan te raken en soms heb ik dan zo een net wakker haardos omdat het zo erg zeer doet als ik het wil kammen. Probeer het dan maar wat te fatsoeneren met mijn handen. Ik heb geen lang haar maar juist heel kort dus daar ligt het dus ook niet aan.

Ik ben allergisch voor  alle  NSAID's dus dat is ook al een probleem en ik gebruik al een milde shampoo wat mij ook eens was aangeraden maar helaas dit werkt niet bij mij.  Ook geen teer shampoo wat ik al eens als tip had ontvangen. Toen dacht men dat het aan mijn rugwervel lag en ook daar was niks te zien wat er dwars zal leggen. Ik werd  toen een beetje wat heen en weer gestuurd naar allerlei artsen maar ook daar is niks uitgekomen. En ik ben het nu toch wel zat aan het worden want met alleen af en toe een paracetamol kom ik er maar niet van af. Zelfs hoofdmassage eens laten doen door manlief maar ook dat werkte niet en heb dus een vraag aan jou. Het is soms echt heel pijnlijk  en belemmert mij in mijn doen en laten.

Mocht er een lezer wezen die andere tips zal hebben zal ik hier heel blij mee wezen. 

Bedankt voor je bezoek en het lezen van mijn woorden. 

Maar ook alvast heel erg bedankt voor de tips mocht ik deze ontvangen.

Tekst © Tine de jong, 2021 alle rechten voorbehouden.

Tekst gedicht in foto boven die ik heb gemaakt is: 

Heb jij soms een tip, want ik heb behoorlijke behoorlijke pijnklachten op mijn behaarde hoofd. En ik zoek iets wat de pijn wat verdoofd. Kan jij mij helpen?   

Wie zoekt op deuken en kreuken kan veel over mijzelf lezen. Want zo noem ik dit zelf wat mij soms overkomt of is overkomen. soms ook met een humor tintje.

dinsdag 3 maart 2020

Koude niet goed voor mijn gewrichten

Koude niet goed voor mijn gewrichten
 Foto is de  Uitkijktoren Hessenhut op de Goudsberg

Mijn gewrichten houden niet van koude temperaturen
en dat merk ik nu alweer in dit vreemde seizoen en het
mij hoeft voor mij niet dat dit rare weer zo lang te duren
weg toveren kan ik het niet dus ik zal het ermee moeten doen

Maart roert zijn staart en dat doet maand vast ook met veel plezier
maar ik kan ook deze maand helemaal niet waarderen
want het geeft alleen maar regenbuien over en weer hier

Zal het leuk vinden als maand eens wat veel zon zal geven
dan heb ik ook niet zoveel last van al die gewrichtenpijn en
kan ik ook eens weer gezellig in mooie natuur veel gaan beleven
Ik vind het helemaal niet fijn om zolang maar steeds binnen te zijn

Tussen de buien door zijn we wel wat met de auto weggegaan maar
van een lange boswandeling kwam met al die regenbuien niet veel terecht
We moesten steeds maar weer samen onder onze paraplu's stil gaan staan en
het begon steeds harder te regenen toen we nog maar enkele meters hadden afgelegd

Toch heb ik wat foto's kunnen maken in bos waar wij waren maar bos had ook verdriet
dat zal je in onderstaande film wel zien dat alweer vele bomen door storm waren geveld
Dat wij als mens en natuur niet van dit weer houden heb ik al vaker in mijn blogs verteld
Maar hoop dat je met mijn woorden ook van mijn
 boswandeling in Luntersche bos ook wat geniet.

Gedicht, fotografie en video © Tine de Jong -2020

Fijn dat je gezellig op bezoek kwam en ik wens je mooie dagen voor elke dag.
en wens hierbij dat ook nu snel dat de lente met al haar warmte eens komen mag.
Klik of druk ook op de blauwe linken om meer te zien of te lezen.

Houden jullie trouwens van dit weer?? Want...

Ik laat mij nu graag door het lente meisje vangen
want mijn hart en lichaam beginnen naar haar te verlangen. 

Deel met jou de wandeling in het Luntersche Buurtbosch van een andere zijde

En voor een andere wandeling die je wellicht wat meer kan verblijdde is deze hier:
Wandeling Lunterse bos waar je op kan klikken als je die hieronder hebt gezien misschien.

dinsdag 19 februari 2019

Alweer een operatie van de vaten

Alweer een operatie van de vaten

Hallo beste bezoekers en blog en Yt vrienden,

Het is weer zover dat ik weer geopereerd moet worden voor de zoveelste keer en daar ben ik helemaal niet blij mee, maar wellicht kom ik dan eindelijk eens van de klachten af die ik steeds weer ondervind. 

Want zoals vele blogvrienden of vaste lezers van mijn blogs het wel weten, tob ik de laatste tijd weer heel erg met mijn gezondheid en vooral met mijn benen die verschrikkelijk dwars liggen en pijn doen. Ze krijgen helaas weer onvoldoende zuurstof om goed te functioneren waardoor ik zowel met het lopen, wandelen maar ook met de normale huishoudelijke taken in huis weer vele problemen ondervind. Buiten de artrose die ook niet fijn is en erger wordt zijn het ook steeds die aders die maar geen zuurstof krijgen

Na vele onderzoeken voorafgaande is er gebleken dat mijn been slagaders ( alweer) dicht geslibd zijn en ik weer geopereerd moet worden voor de zoveelste maal. En ik was met dezelfde klachten ook al eens bij mijn vorige vaatchirurg geweest maar daar werd toen tegen mij gezegd dat de klachten die ik had niet daaraan lag. Waaraan wel dat werd me toen niet gezegd. 

En intussen was er al twee jaar voorbij gegaan en de klachten werden steeds maar erger. In het begin kon ik nog 100 meter lopen en nu nog maar net 20 en heb dan ook veel moeite om te wandelen wegens de pijn in benen en even rusten helpt ook helemaal niet.

Ook een looptraining kon mij niet helpen. Ik ging zelfs onderuit op de band omdat mijn benen mij niet wilden dragen. Maar het te accepteren ervan dat kon ik niet want wilde de reden weten. Want bij het stilzitten heb ik ook dat de voeten en zijkant been zomaar zonder reden spontaan gaan slapen oftewel ik heb er geen gevoel in en dat is best wel een vreemde gewaarwording. Ze zijn er wel maar je voelt ze niet en dat verontruste mij ook als je de reden niet weet. En dan maar niet te spreken over die ellendige krampen in kuiten of tenen die krom trekken.  Daarbij heb ik altijd van die ijsklompen oftewel ijskoude voeten.

Daar moest wat aan gebeuren want ik wilde dit niet geheel mijn leven ontvangen en ergens herkende ik ook de klachten maar een arts ben ik niet. En voor ik uiteindelijk bij een goede vaatchirurg op consult was is er heel wat vooraf gegaan. 

Voor jou geef ik ook nog even deze woorden mee: Probeer om de pijn niet je leven laten te bepalen en blijf zoeken naar mogelijke oplossingen. Geef niet op! Dat heb ik ook niet gedaan. Lees maar eens:

Ik ben dus zelf maar op onderzoek uit gegaan en ging weer naar de huisarts en vroeg een verwijsbrief om dan eens te gaan prikken of ik soms een vitamine B12 tekort zal hebben of ziekte van Lyme of iets anders onder de leden had. 

Ik zei dat ik al die spuiten tegen de pijn, pilletjes en zalfjes behoorlijk zat was want ontving veel bijwerkingen ervan, en werd er alleen maar zieker van. En ze hielpen ook niet echt. Maar alles was in orde want ik had geen tekorten. Kreeg toen weer een verwijs voor de neuroloog om de spieren en de zenuwen dan te gaan testen maar ook daar kwam niets uit.

De neuroloog stuurde mij weer naar de pijnpoli waar ik 2 spuiten ontving in onderrug en nog geen dag later leek het wel of ik in een zwembad vol brandnetels had gelegen. En dat jeukte ook nog eens heel erg. En het vreemdste was dat ik de uitslag alleen had in beiden benen en op de knieën. De gehele Kerstdagen en oud en nieuw heb ik er last van gehad en het brandde en jeukte ook nog eens heel erg. Met koude washandjes en allerlei zalfjes probeerde ik het te onderdrukken. 

In nacht was dit wel het ergste want ik wist niet hoe ik moest liggen. En slapen ging al helemaal niet zo goed wat ik toch al niet deed trouwens. Daarbij ontving ik ook nog eens een opgezwollen voet en dat kon ik er echt niet bij hebben want paste niet meer met die voet in mijn schoen. Bleek dus achteraf dat ik allergisch was voor de vloeistof. Nou dat doe ik dus echt nooit meer en geholpen had het mij ook niet. Gaf mij die ellendige jeuk en uitslag en die mag hij zelf wel hebben. Maar die voet vond ik wel heel erg vreemd.

Begin vorige maand ging de jeuk en de erge uitslag eindelijk weg--buiten de opgezwollen voet dan--en de erge zweren die wat op kleine kraters lijken. En dan die ellendige steken daarbij en dat trekkende gevoel heb ik nog steeds. De huid op de gehele voet voelt heel erg strak aan en gehele dag en ook in nacht ontvang ik steken en slapen doe ik heel slecht. Steeds wordt ik weer wakker van de pijn. Had ook al zo een voetenboog gehaald zodat dekbed er niet op komt. 

En ook had ik zelf zo een beenverhoger gekocht. De wondjes zijn erg pijnlijk en gaan maar niet over en net onder de tenen laat ook het vel los. Ik weet niet wat voor troep die injecties was maar mij zien ze hier dus echt nooit ook nooit meer. 

Het is fijn als de pijnpoli jou wel ergens mee kon helpen maar helaas niet bij mij want ik bezit iets erbij waar ik niet om heeft gevraagd. Je gaat tenslotte hierheen om ervan af te komen en niet om meer klachten te ontvangen. 

Vind het alleen heel erg triest dat je niet gehoord wordt en te horen krijgt dat je moet afwachten. Voor mijn gevoel zit hierin duidelijk een ontsteking, oedeem of een onderliggend probleem maar niets helpt.

Was ook weer te huisarts geweest en deze zei ook dat ik de operatie af moet wachten. De antibiotica kuur die ik ontving van mijn huisarts mocht ook helaas niet baten. Ik kreeg er slechts veel darmklachten van.  Drink ook veel water en/of kruidenthee maar ook dat baatte niet. Zelfs de vele voetbaden niet. 

De voet raakt meer en meer opgezwollen en dat vind ik heel erg beangstigend. En ik hoop dat wat de huisarts en de vaatchirurg mij verteld hadden, dat de voet over zal gaan na de operatie en dat het inderdaad aan de dicht slibben van de aderen ligt en de slechte zuurstof hierdoor. Want dit voelt echt niet goed. Zout neem ik al heel weinig.  En ik wandel elke dag wel een half uur  met veel rusten dan want de beenkramp (links) belemmert mij dit veel.

Wat vast staat is dat ik dit zeker van de spuiten heb overgehouden bij de pijnpoli want voorheen had ik hier helemaal nergens last van. Maar men wil hiervan helaas niet horen en dat vind ik heel erg triest en maakt mij ook erg verdrietig. 

Zie foto van de wondjes linkse voet en het verschil met de rechter. De foto van de benen was helaas niet goed gelukt. Maar heb wel de zwelling en de zweren op de voet voor jou. Klik op de foto's om het beter te zien. Zelfs mijn nagels laten spontaan los en dat lijkt mij echt niet goed.



Ik douche tegenwoordig ook heel kort want de tenen worden snel paars tot zwart en heb dan ook geen gevoel erin. De huisarts heeft mij vast nog nooit zoveel gezien want ik bleef steeds gaan omdat ik het soms niet meer uithoud van de pijn. En ik mag alleen maar paracetamol omdat ik de andere geneesmiddelen (NSAID's) die er zijn daar niet tegen kan en sommige mag ik ook niet gebruiken samen met de bloedverdunners. 

En al die zalfjes die ik had helpen ook helemaal niet. Maar nu zag hij dat ik ook heel langzaam liep met mijn krukken, want sneller gaat gewoon weg niet meer omdat ik dan val. Want ik wil dan wel maar de voeten en benen weigeren gewoon. 

Toen hij een test deed met zo een apparaat zag hij ook dat het niet goed was en belde zelf naar de vaatchirurg die ik gekozen had en maakte een afspraak voor mij en toen ging alles heel snel. Deze chirurg nam wel de tijd voor mij en luisterde naar mijn klachten. Ik liet hem ook mijn voet zien en hij zei dat het inderdaad mogelijk was dat dit ook kan komen door de dichtslibbing aders en er nu weinig zuurstoftoevoer gaat naar de benen en voet waardoor dus de voet wonden nu niet goed kan helen.

Maar ik heb dit alleen links en het is trouwens ook altijd het linkse been met de meeste klachten al begint het nu ook rechts het op te spelen. Maar je gaat naar de pijn lopen dus dan kan ook dan pijnklachten gaan geven.  

Een vernauwing of afsluiting ontstaat meestal niet opeens, want het is een langzaam sluimerend proces zei de arts dus 2 jaar geleden was het dus al zover dat ik de eerste tekenen had en dan begrijp ik nog steeds niet waarom mijn vorige vaatchirurg geen verdere onderzoeken liet doen. Dat zei ik hem ook maar deze gaf er niet een direct antwoord op. Wellicht was het toen nog stabiel kreeg ik te horen.

Om het verhaal wat in te korten heb ik na vele onderzoeken die ook erg vermoeiend waren de volledige uitslag nu ontvangen van alle onderzoeken en moet dus weer geopereerd worden. Ik heb ook geen keuze want zo gaat het ook niet goed. Maar begreep niet waarom het weer dicht zat na het vele dotteren en stents die ik al bezit. 

Nu is er besloten om bij mij de Cerab techniek te gaan doen omdat het gewone dotteren niet de gewenste resultaten had gegeven, die men had verwacht. (Covered Endovasculair Reconstruction of the Aorta Bifurcation) Wat ze nu gaan doen is een techniek die in plaats van het ouderwetse broekprothese kan worden gebruikt bij patiënten die aan ernstige vaatlijden lijden, zoals ik helaas en waar het gewone dotteren niet helpt. Vroeger werd het via de buik gedaan en hield je dan een groot litteken over dus dit is wel een goede oplossing.

Een CERAB-procedure bestaat uit het plaatsen van een broekprothese (mainbody) die je vervolgens verder kunt opbouwen met gecoverde stents waardoor het vernauwde of geoccludeerde traject weer doorgankelijk wordt gemaakt. Ik heb ook goede uitleg hierover ontvangen van deze arts. Hij lag het rustig uit als ik iets niet snapte of vragen erover had En ook wat gelezen erover op het internet. Ik weet ook dat er risico's aan zijn verbonden maar dat is bij elke operatie ook wel zo denk ik. 

Ik laat het maar over mij heen komen door mij te ontspannen en er niet teveel over na te gaan denken. Hoop nu wel op een goed resultaat. Zodat ik later dan weer mij beter bewegen kan zonder pijn en dat zou echt heerlijk zijn. De operatie zal binnenkort plaatsvinden. En ze gaan het nu via de linkse arm doen als het in de liezen niet zal gaan want ik ben al zo vaak gedotterd en dit zal dan ook een mogelijkheid wezen.

Het onderzoek van deze vaten had uitgewezen dat zowel de been en bekken als arm goed waren. Wel zijn de aders daar wel erg dun zei de arts maar ja ik ben ook slank vrouwtje en dan zijn deze ook niet dik hé. Maar of ze dit echt zo zullen doen zal nog besproken worden - wat ze meestal doen voordat ze een planning gaan maken voor de operatie zei de arts tegen mij. 

Hij belt mij regelmatig op om de uitslagen door te geven en dat vind ik ook wel erg fijn. Dat deed de vorige arts ook helemaal niet en deze arts stelde mij ook wat gerust. En ik zei ook tegen hem aan de telefoon dat ik dit echt waardeer want ja, enige zorgen maken doe ik mij toch wel omdat dit nu al de zoveelste maal is.

Mijn ziekte is helaas niet te genezen maar men kan deze ziekte wel steeds wat remmen met onder andere medicijngebruik zei de arts. Maar ik ben al zo vaak aan deze klacht geholpen dat ik klein beetje de hoop heb opgegeven maar ik heb wel een positieve instelling dat het eens niet meer nodig zal wezen dat ik weer geopereerd of gedotterd hoeft te worden. En ik dan weer eens heerlijk kan gaan wandelen en genieten kan in onze mooie natuur samen met mijn man. Men zegt weleens driemaal is scheepsrecht maar dat is bij mij helaas niet zo van toepassing. Toch blijf ik de moed behouden en blijf ook zeker positief denken.

Bloedverdunners had ik al en zal vast ook nu anderen erbij ontvangen. De cholesterolverlagers die ik al eens had gehad gaven mij heel veel bijwerkingen en ben daarmee gestopt. Ook het medicijn atorvastatine kon ik niet verdragen want het is toch niet de bedoeling dat ik nog meer klachten erbij ontvang. Dat vertelde ik ook de internist die mij onlangs belde erover hoe het ging.

Zij zal nu bij de apotheek van het ziekenhuis navragen of er alternatieven zijn maar dat denk ik van niet want overal zit lactose in zo is mij verteld en dat verdraag ik echt niet. En als ik weer hevige klachten ontvangt dan stop ik er zeker weer mee. 

Statines hebben meestal nare bijwerkingen en de meningen hierover zijn ook wat verdeeld en voor elk mens wel verschillend met de klachten. En ik ondervond veel duizeligheid, Hoofdpijn, diarree en vooral vele spierpijnen als extraatje en dat bezit ik al in erge mate in mijn benen. En dan is het ook nog eens erg moeilijk om extra pijnen erbij te ontvangen.

En mede door mijn allergieën is het voor mij al helemaal moeilijk om het te slikken en het dan ook vol te blijven houden. Afwachten dus wat ik nu zal ontvangen want ik ga echt niet iets slikken waardoor ik nog zieker wordt. En ik ben ook nog maar 1 maal geprikt op mijn cholesterol en dat zegt eigenlijk ook helemaal niets. 

Ik hoop dus op een goed alternatief hiervan want men zei dat ik het moet slikken wegens mijn ernstige klachten. Hoop dat ze mij na de operatie ook beter onder controle zullen houden daar de kans altijd blijft bestaan dat een vernauwing weer terug zal komen. 

Ik eet ook veel walnoten, havermout en dat werkt ook cholesterol verlagend en soms heb je helemaal geen andere troep nodig die je alleen maar zieker maakt. Vroeger werden noten afgeraden bij een verhoogd cholesterol gehalte. Dit is volkomen achterhaald want noten zijn juist aan te bevelen, mits ze vers zijn en ongebrand. Elke dag een handje vol walnoten eten verlaagt dus echt je cholesterol en is echt een aanrader voor jou.

In onderstaand filmpje zonder geluid kan je het wat versneld zien wat ze gaan doen. Dan heb je een beetje het idee wat deze techniek inhoudt als je het nog niet kent. Het is een operatie van ruim 3 a 4 uur en is best wel spannend voor mij, al slaap ik met de narcose. Met het andere dotteren maakte ik het wel mee en dat was ook heel pijnlijk en helemaal niet fijn. Steeds met de armen boven je hoofd houden, daar gingen ook je armen en handen spontaan slapen. Deze operatie moet ook onder narcose zei de arts omdat deze best wel ingrijpend is. Ben er wel blij mee maar ook wat angstig dat ik het toch zal voelen maar daar denk ik maar even niet aan.

De operatie zal 14 maart plaats gaan vinden maar kan ook eerder wezen. Vanaf vandaag ga ik mij rustig voorbereiden op wat komen gaat. Ik zal dus ook op mijn blog even geen nieuwe woorden zetten al heb ik er genoeg in mijn gedachten maar die zullen even moeten wachten. Want na de operatie is er ook de revalidatie periode en wat er nog meer bij komt kijken. Maar er is op mijn blog genoeg te lezen en wie regelmatig mijn woorden leest of mijn blog zal bezoeken of volgt ziet vanzelf wel weer mijn woorden staan.  Ik zal ook als het gaat dan zo snel mogelijk de reacties plaatsen maar wees niet ongerust als jij het niet gelijk ziet staan. 

Heel veel dank voor je bezoek en het lezen van deze woorden. En voor mijn blogvrienden nog even dit bericht: Ik kom gewis als ik wat bent hersteld zeker ook weer bij jouw woorden langs. In elk geval bedankt voor alle reacties die er al staan of die nog komen gaan. Dat waardeer ik heel erg en bedankt voor jullie steun.

Bedankt voor je bezoek en ik hoop je nog eens te mogen ontmoeten op deze site met het grote fotoboek
waar je onder elk plaatje een gezellig praatje ontvangt en veel meer voor jou.

Liefs en groetjes © 2019 Tine de Jong

Update!!!!!
Dank je wel voor je steun en medeleven

Alle reacties die ik al mocht ontvangen
zowel per mail, postkaart als onder deze woorden
zijn als vele zachte pleisters op de wonden
wat met jodium doordrenkt is en mij
ook verlichting geeft in moeilijke tijd
wat voor straks op mijn agenda staat.

Update 2!!!!
 9 april 2019

De operatie is heel goed verlopen en ben sinds een week weer thuis. Langzaam aan begin ik weer met de looptraining door veel een rondje om de flat te gaan wandelen en dan steeds een stukje verder. Wel met de rollator want vertrouw mijn benen nog niet zo. Wandelen doe ik om mijn spieren die lang verkrampt waren weer wat losser te krijgen. Wellicht is dit ook mijn toekomst wel want los lopen lukt ook niet meer zo goed.

Gelukkig zijn de beenkrampen nu weg en ook de vermoeidheid die ik had laatste jaren in de benen. Al heb ik de gezwollen voet nog wel en deze lijkt heel erg veel op een pitting oedeem en hoe en waarom ik deze had ontvangen is mij nog steeds een raadsel. Want nadat ik bij de pijnpoli toen -zie mijn schrijven boven- en de erge uitslag en zwelling op de benen had ontvangen is de voet gebleven. 

Daarbij zijn de zweren er ook nog steeds en het vervellen onder de tenen. Enige nagels zijn spontaan losgeraakt van de tenen en dat bemoeilijkt mij WEL heel erg met het lopen. Ook in huis met mijn huishoudelijke taken ondervind ik veel pijn bij het lopen. Bij het opstaan is de voet normaal en na mate de dag aanvangt wordt de linkse voet erg dik en kan dan weinig doen want die voet past dan niet in mijn schoen. Daarbij zijn de zweren op de wreef die steeds open en dicht gaan ook echt niet fijn. Steeds steken of iemand een mes er in is aan het steken en die pijnen ondervind ik zowel over dag als in de nacht.

In het ziekenhuis ontving van die mooie pantoffels/schoenen die zowel aan de voor en achterzijde open kan om de voet wat te ontlasten maar wel een maat te groot, daar ik niet op mijn eigen slippers/pantoffels mocht lopen in ziekenhuis =???. 

En ontving ook een rekening hiervan achteraf al had ik helemaal niet om deze schoenen gevraagd. Erg sneaky vind ik dit. En ik moest 153,22 betalen aan de zorgaanbieder eigen risico. Dus wees op je hoede als jij ze ontvangt. Trap er niet in want je krijgt achteraf de rekening. 

Maar ik kan toch niet met deze pantoffels de straat op of wel?? De huisarts waar ik was geweest van de week en ik de voet liet zien vertelde mij dat ik de afspraak af moest wachten weer bij de chirurg die in mei plaats vindt. Maar dit ligt helemaal niet aan de weinige zuurstof want mijn voeten voelen na jaren weer warm aan. En ik kan ook weer wat lopen zonder pijn en dat vind ik al een compliment waard naar deze chirurgen die mij eindelijk van de pijn af hielpen in de benen. Nu maar hopen dat het niet meer terug komt maar dat weet je nooit daar ik het al vele malen na jaren of korter weer ontvangen had. Het zal vast wel chronisch wezen of geworden zijn.

Maar de Cerab operatie is wel gelukt want ik kan steeds verder wandelen en heb ook geen krampen in kuiten of dode voeten meer. Echt een aanrader voor wie ook vele problemen ondervindt. En waarbij het gewone dotteren geen effect geeft. En ik hoop nu ook dat het opereren nu voor de laatste maal is geweest maar dat moet de toekomst uitwijzen. 

Gelukkig houdt de arts mij ook in de gaten door op latere tijdstippen weer een duplex onderzoek te laten doen zodat men dan kan zien hoe het gaat. Maar ik vermoed dat ik toch steeds weer terug moet.  Het zal vast wel chronisch wezen ik hou de moed erin.

Helaas wel littekens over gehouden  die er echt niet mooi uitzien op benen, knie en voet door de injectie en een gewaarschuwd mens telt voor twee dus voor mij geen troep meer. 

Groetjes, Tine en bedankt voor het lezen, je bezoek en voor alle reacties.

Nu zet ik de reacties uit en je kan niet meer reageren. Ook al zie je wellicht het reactie formulier staan. Wel zal ik hier soms updates plaatsen van het vervolg. De andere reacties  laat ik wel staan.

Update  juli 2021 Helaas is het elk jaar toch weer zover dat de aderen weer dichtslibben en ik weer gedotterd moet worden. Vermoed dat het nu chronisch is en net als vorig jaar ontvang ik weer klachten en ditmaal heb ik het rechts maar kijk het nog even aan net als de arts die zei dat er wel weer wat zat. 

Mocht de pijn erger worden dan zal ik zeker bellen. Nu voel ik ook zo een hele vreemde stijf gevoel in bovenbeen binnenkant nabij de lies. Ik kijk het dus nog even aan. Want de arts zei ook dat ik al veel stents heb en dat is ook wel een probleem zei hij. Daar de aderen van mij ook erg dun zijn geworden. Fysio met oefeningen baten bij mij helaas niet want heb dit al vele malen gedaan en toch na een aantal maanden kan ik dus weer niet goed wandelen gaan.

Update 9-04- 2022  Het is dus weer zover dat het weer moet en nu gaan ze via de rechtse knie achter naar binnen om zo bij mijn bovenbeen te komen want daar zit de hevige pijn die mij dus ook weer belemmert om te wandelen. Zelfs fietsen gaat niet want ontvangt dan een vorm van verzuring en krijg de trapper niet meer rond. 

Ik wordt de 14e verwacht en nu weer onder narcose want is ook een zware operatie en zitten ook risico's aan. Heb vrij dunne aderen maar dat komt meer voor bij mensen die slank zijn zoals ik. Maar toch heb ik het gezegd dat ik het weer doet.  Het is soms wel best moeilijk om positief te blijven daar dit steeds terug komt. Maar we gaan er weer voor. 

Helaas dus elk jaar komt de verstopping aders na een paar maanden weer terug. En moet het toch weer gebeuren. Maar ja we gaan er voor en zet dan weer mijn beste beentje maar weer voor.  Het helpt steeds korter en er komt een tijd dat het dus niet meer kan. Maar voorlopig denk ik daar niet aan. Opgeven is nog steeds geen optie voor mij. 

 Voor jou deze video - Cerab step-by-step 

Reactie formulier wordt later gesloten.

zaterdag 5 januari 2019

De pillenfabriek van mij

De pillen fabriek van mij, tinedejong.blogspot.com
De pillenfabriek van mij


Wat slikt een mens veel pillen vandaag de dag
Neem nou mijzelf, ik zal wel eens anders willen
als dit tenminste ook dan van mijn specialist mag
maar menige heb ik nodig om de pijnen te stillen.

Aan vele medicijnen zit ik nu al jaren vast, want
als ik ze niet in zal nemen ontvang ik nog meer last
Aan de lopende band ontvang ik wel een recept of prik
die de pijn moet doen dalen, en soms voel ik mij helemaal
niet lekker want de bijwerkingen doen mij soms flink balen.

Soms ben ik ook voor pillen overgevoelig en word ik ziek
en na al die pillen is mijn lichaam net een pillenfabriek
Een druk op de verpakking en ik heb het alweer geflikt
Glas water erbij gepakt en heb braaf de pil weer ingeslikt.

De pillenfabriek van mij, tinedejong.blogspot.com

Vitaminen B komt nu sinds kort binnen met een naald
en om de zoveel weken wordt er dan nog 1 gehaald
Elke morgen wordt trouw de bloedverdunner ingenomen
want doe ik dit niet dan ontvang ik stolling in mijn vaten
vraag mij wel af na zoveel jaar of alles echt wel zal baten.

Want altijd kom ik wel ergens wat van tekort, en
ik wordt soms gek van die medicijnen of vitaminen en ik
eet gezond en veel fruit dus krijg ik er voldoende van binnen.
Nu ik wens het wel maar denk niet dat het ooit nog eens beter wordt.

Ik ga toch maar eens met de huisarts praten want ben het nu wat zat
het lijkt mij echt niet gezond al die pillen slikken steeds maar weer
Spek alleen de ziekenkas en klachten blijven maar en gaan ook niet vort
Heb in al die jaren echt wel mijn portie aan ziektes en medicijnen gehad.

Gedicht © Tine de Jong, 05-01-2019

Voor jou deze educatieve video: Hoe worden onze pillen gemaakt?

Slik jij ook veel medicijnen of valt dit wel mee? Laat het mij maar eens weten onder de video
als je mij dit zou willen vertellen. Alvast heel erg bedankt.

donderdag 10 augustus 2017

Jouw immuunsysteem

Jouw immuunsysteem

Gaat het soms niet zo goed met jouw gezondheid 
en jij hebt weer zo een beroerde tijd, want jou 
immuunsysteem is weer even niet zo je van het 
Neem dan echt de tijd voor jezelf lief mens 
en zorg dat je nu even extra op jezelf let

Ga ook eens op tijd rusten, maar ga 
ook eens heerlijk lekker vroeg te bed 
En laat die anderen maar praten want 
zij hebben al deze ongemakken niet 
Dat zijn van die mensen die alleen 
maar steeds jou buitenkant ziet.

Omdat jij gewoon opgewekt bent 
en het ook niet wilt laten zien 
Al heb je van binnen wel verdriet 
voor al dat onbegrip van mensen 
Maar het is juist dat jij die 
echt een medaille verdiend.

laat dus maar al 
die kijkende en 
pratende mensen 
Ik denk wel aan jou 
en geef hierbij ook 
mijn Beterschap wensen.

Geef jou ook nog even hierbij mijn lieve groet 
En hopelijk gaat het snel dan weer met jou goed.

Gedicht © 2017 Tine De Jong
Foto met tekst: Een zonnestraaltje voor jou.  

(uit mijn gedichten archief 2015)

Dit is voor jou lief en mooi mens: Vrolijke klanken: ontmoet in Gorinchem:
Draaiorgel "Rosalinda" uit Rotterdam

maandag 3 juli 2017

Geen reparatie meer mogelijk aan mijn benenwagen

Geen reparatie meer mogelijk aan mijn benenwagen

In onderstaand gedicht heb ik mijn lichaam ditmaal eens vergeleken met een auto die soms ook panne heeft en dan naar de garage moet. Dus ook wel een vorm van een A.PK beurt. Want ontvang steeds maar weer klachten rondom mijn vaatproblemen en heb al veel over geschreven over deze chronisch geworden kwaal.

Geen reparatie meer mogelijk 

Mijn wandelvermogen geraakt nu heel snel al veel beperkt 
omdat de benenwagen na dat geklungel eraan niet goed werkt 
En de garage voor de benen kan deze helaas niet meer herstellen 
je moet eens weten hoeveel mensen ik daarvoor al heb moeten bellen.

Men heeft mijn lichaam echt al helemaal binnenste buiten gekeerd 
maar er zijn helaas geen nieuwe onderdelen meer hiervan te verkrijgen 
Het is nu eenmaal zo in leven dat jou verwachtingen soms totaal omkeert 
je ontvangt dan steeds meer tegenslagen wat ook je leven zou kunnen bedreigen.

Het mooiste is dat ik nooit heb gevraagd om al die reparaties wat al is gedaan 
dat was de uitkomst van al het olie verversen, de reparaties en dan al dat wroeten 
Als ik het over mocht doen weet ik zeker dat ik het echt niet allemaal had gedaan  
want ja ik weet niet zo goed hoe nu verder, want kan nu echt moeilijk uit de voeten.

De schokbrekers en de accu's zijn ook al heel veel vervangen in een heel jaar 
Het heeft ook helemaal geen zin om steeds maar op mijn benenwagen te gaan fitten 
want die doet doen toch hun eigen zin en meer eraan sleutelen dat geeft veel gevaar 
Lukt het wandelen weer eens niet dan rest mij niets anders dan de benen te laten zitten.

Gedicht en fotografie © 2017 Tine de Jong alle rechten voorbehouden.

Bovenstaande © foto is een bank gemaakt van etalage benen er onder.

Deel met jou deze wandeling van mij toen mijn benenwagen nog niet in de garage stond. 😉

Wandeling langs de Waal en in de Hondswaard bij Vuren

vrijdag 11 maart 2016

Vaste baan in mijn leven

Vaste baan in mijn leven

Soms werkt het lichaam niet zo meer mee 
pijn, vermoeid en er iets niets dat mij echt boeit 
Het leren omgaan met dit is best een zware opgave 
omdat je elke dag maar weer steeds met jezelf stoeit.

Je doet je werk elke dag steeds maar zonder te klagen 
elke dag neem je hieraan deel, steeds hetzelfde ritueel 
Je zet gewoon weer een masker op met een gemaakte lach 
en zo begin je steeds weer opnieuw aan een nieuwe dag.

En je denkt als je weer zo een .. dag hebt gekregen 
wie weet, kan ik er misschien morgen beter tegen 
Al die goed bedoelde wensen accepteer je dan maar 
je gaat zo steeds weer opnieuw aan je dag beginnen 
en denkt ook weleens bekijk het allemaal ook maar.

Het is toch een frustratie die je nooit zal winnen 
Neem maar aan van mij, er is geen begrip voor jou 
in deze bekrompen en ook moeilijk wordende maatschappij 
Ik neem wat men denkt, zegt of schrijft maar voor lief  
niemand kent mij echt en blijf dus mijzelf en zeker positief.

Hoeveel pijn en onbegrip wat ik nog in leven zal moeten beheren 
zal ik vast en zeker ook eens later beter kunnen gaan verteren 
Want er blijven nog steeds twee dingen wat ik zeker niet doe 
Dat is het staken en het opgeven want dat hoort ook bij mijn baan 
ook al ben ik soms zo beroerd en heb veel pijn en ben ook vaker moe.

Het is mijn vaste baan in leven die ik ook gewis elke dag zal doorstaan 
ik hoor ook steeds het mooie lied van iemand die zingt: "we zullen doorgaan" 
En dat ben ik dus ook echt van plan want heb soms ook wel eens goede dagen 
Want mijn motto is niet bij de pakken neer zitten of zeuren en ook niet klagen

Heb hierdoor wel een sterke wil ontvangen  
al zit ik weleens naar mindere pijnen te verlangen.

Levensgedicht © 2016 Tine de Jong, alle rechten voorbehouden.

Tekst in plaatje boven- Als je gezond bent heb je 1000 wensen maar als je pijn hebt maar 1

zondag 14 februari 2016

Verlopen paspoort (wandelen)


De grenzen zijn dan allang open gesteld
maar dat geldt soms niet voor mij
want als ik door een grens wil gaan
dan voel ik alleen veel pijn omdat ik
weer tijdje zonder looppaspoort zal zijn 
 
Een stempel wordt aan de mens erbij gegeven
omdat ik gewoon door wil gaan met mijn leven
En dan die mensen die mij maar fouilleren
omdat ik gewoon wil blijven presenteren

Laat zij nu eens nu eens naar hun eigen kijken
dan zal blijken dat ik meer pit zal hebben dan zij
Het hoort bij mijn leven en kan het niet ontwijken
en soms gaat het dagen wel goed en ben dan reuze blij

Ik klaag niet, als mijn paspoort weer is verlopen
ga gewoon steeds maar opnieuw naar een instantie
om weer een nieuwe paspoort voor mijzelf te kopen
Want al die verlopen paspoorten, ach zo is het nu
eenmaal in mijn leven en dat hoort gewoon bij mij.

Gedicht, foto en video © 2016 Alle rechten voorbehouden

Deel met jou mijn wandeling met vele fotografie waar verleden en heden is gemengd.
Wandeling door de Vestingstad Gorinchem - Gorkum  Wandel je gezellig mee?
En op Mijn YouTube kanaal- https://bit.ly/2o8ooSy

vind je nog veel meer mooie fotografie met wellicht ook leuke dagjes uit tips voor jou.

dinsdag 9 februari 2016

Jouw chronische pijn

Jouw chronische pijn

Leven met een chronische pijn kan
vermoeiend maar ook kan je erg verdrietig zijn
Omdat mensen de pijn niet zien en steeds weer
het uitleggen dat is moeilijk want soms gelooft men je niet
omdat je toch vrolijk bent al heb je pijn en inwendig verdriet.

want je wilt niet steeds antwoorden op vragen als
ach, je bent zo vrolijk heb je dan geen pijn..
Dan komt het antwoord van jou of mij, tja ik ben nu
eenmaal niet zo een klager of een flinke chagrijn.

Doe net als jullie ook mijn dagelijkse dingen
al zou ik niet van de hoge daken af gaan zingen
Want moet veel rusten als het niet gaat maar dat
is iets waar vele mensen helaas niet bij stil staat.

Je hoort veel, ach men stelt zich aan
wil slechts maar om aandacht vragen en dit
alleen maar omdat jij gewoon weg niet wilt klagen
Want dit is gewoon wat hoort bij jou nu in je leven.

je kan het alleen maar gaan accepteren in jouw streven
Al die woorden en blikken die doen je niet zoveel pijn
Maar wat je wel het ergste vind is steeds het onbegrepen
door mensen als je collega`s, familie of door vrienden te zijn.

Maar laat zij maar doen wat zij allen niet laten kunnen want
jij weet wel beter en dit is niet iets wat jij anderen zou gunnen
Want wat jouw leven nu ook zo beheerst en zij zullen dit ontvangen
dan pas zouden zij ook vast eens naar wat begrip van omgeving verlangen.

Gedicht © 2016 Tine de Jong  Alle rechten voorbehouden.
(Uit mijn gedichten archief 1998 )

Overname slechts met de originele link is toegestaan 
https://tinedejong.blogspot.com/2016/02/jouw-chronische-pijn.html

zaterdag 17 oktober 2015

Altijd maar moe

Altijd maar moe © tinedejong.blogspot.com

Altijd maar moe wat ik ook doe en steeds 
die pijn is er altijd die mijn lichaam kust en 
bent altijd maar moe en zelfs als ik rust.

Artrose in de handen, heup nu ook al in de knie 
de ziekte legt me vaak aan banden, maar 
mijzelf erbij neerleggen? dat doe ik dus niet.

Soms is het dat het met het typen niet gaat 
en mijn handen zijn dan opgezwollen maar,
weet dat ik ondanks dit positief in het leven staat.

Wat ik ook doe altijd ben ik maar moe 
en toch ga ik dapper door want ik ben ik 
al is het in mijn lichaam soms een grote ravage 
De pijnen met slijtage wint echt niet van mij hoor.

Pijn in benen en handen zijn nu ook flink aan het klieren 
koude en regen, kan ik nu eenmaal niet meer zo goed tegen 
Maar het onbegrip van de mens dat doet soms het meeste pijn, en 
ondanks het steeds dichtslibben bloedvaten, probeer ik wel mijzelf te zijn. 

Vanaf 2011 zit lichaam mij dwars en is steeds 
elk jaar dotteren nu iets wat nu bij me hoort 
heb al zoveel stents maar niks helpt- slechts 
korte tijd en raak er niet aan gewend het haalt
mij steeds uit balans en is niet wat ik echt bekoort

Wat ik ook de gehele dag doe, ik blijf altijd maar zo moe 
En toch blijf ik elke dag doorgaan want ik geef er niet aan toe 
Kan ik soms eens helemaal niet een keer op mijn benen staan, dan zet 
ik mijzelf weer op de automatische piloot zoals ik het altijd al hebt gedaan.

Gedicht © Tine de Jong,  2015 

Ervaar jij ook soms last als jij een chronische ziekte zal hebben?

Dank je wel voor je bezoek en ik wens je mooie dagen toe voor elke dag.
Tevens bedankt dat je ook eens de oudere schrijfsels leest. klik op de labels en ontvang meer.

dinsdag 21 juli 2015

Lichaamspijnen

Lichaamspijnen, tinedejong.blogspot.com
Het lichaam vraagt
en het verdraagt
alle pijn en genot.

Het lichaam knaagt
voelt zich afgezaagd 
steeds maar uitgedaagd.

Is ook erg moe maar 
wil met mij geen mot 
Geeft mij wel meer 
deuken en kreuken.

Het lichaam geeft
maar het beweegt
Zij wikt en weegt

En zegt : het leeft!

Gedicht © Tine de Jong 2015
Alle rechten voorbehouden 
tinedejong.blogspot.com

Tekst in foto van de boom met boomwortels is 
Vele ledematen, maar slechts één lichaam

Bedankt voor je bezoek want ik vind het altijd fijn als men mijn woorden leest.

zaterdag 13 juni 2015

Rosacea - Zonneallergie

Rosacea  - Zonneallergie © tinedejong.blogspot.com

Heb jij ook hier last van?? De zonneallergie Rosacea?

Ik heb zo lang ik dit al hebt al verschillende dingen uitgeprobeerd zoals crèmes, lasertherapie in mijn gezicht. Daarbij verschillende medicijnen van arts al gehad en ik zeg jou: STOP HIERMEE mocht jij dit ook al geprobeerd te hebben.

Het kost je alleen pijn in jouw portemonnee. Want alles helpt maar even en het werkt niet. Dat heb ik zelf al met vele zaken uitgeprobeerd. Wat wel de pijn zal verlichten en dat je er minder last van zult hebben is dit:

Ik eet nu ook wat gezonder, drink minder koffie / alcohol / en ook gebruik ik geen of weinig make-up. Lees ook altijd de bijsluiter wat er inzit bij de cosmeticaproducten. Die kunnen je klachten verergeren. 

Na lang onderzoek van mijzelf kwam ik erachter dat het niet alleen aan de zon te wijten is dat ik een zeer gezicht heb. Het gekste is dat ik het maar aan de rechtse kant van mijn gezicht heb. Ik gebruik al jaren ook geen make-up meer. Want ook daar zitten veel dierlijke dingen in die schadelijk kunnen zijn voor jouw gezicht. Ik ben nu liever wit in mijn gezicht dan knalrood met pijn gepaard en branderig gevoel in mijn gezicht.

Vermijd ook eens kruiden die onzichtbaar in jouw voedsel zitten want dat kan meewerken aan de Rosacea. Men wijdt het altijd aan de zon en ik voel ook wanneer ik in de zon zit. Bij wandelen voel ik het wel maar is de pijn minder. Ik draag soms ook een pet want zo'n zonnehoed nou die staat mij niet. Dat moet je wel een gezicht voor mij hebben. ;-) In het begin had ik het best moeilijk om mijn boodschappen te doen, maar nu weet ik het ondertussen wel wat ik wel en niet tegen kan. 

Daarbij als ik erg last heb. En in een restaurant kan ik niet altijd erachter komen wat men gebruikt qua kruiden. Ook dat werkt op jouw gezicht tegen. En dan gebruik ik fucidin zalf 20 ng/g, alleen verkrijgbaar bij de arts en laat je niet afschepen als je het niet krijgt. Het werkt echt en het verzacht mijn pijn. Ik spreek uit ervaring.

Ik smeer dagelijks een klein beetje op de wang en masseer tegelijkertijd de pijnlijke plekken vier maal rechts en dan vier maal links op de zelfde pijnlijke plekken. Vergeet niet altijd je gezicht te reinigen met puur water. Geen crème gebruiken want dat werkt in jouw lichaam ook tegen wanneer je slaapt. Het is wel niet helemaal verdwenen maar het helpt wel zodat je kan ook genieten van zonlicht. Elk mens heeft vitamine d nodig, toch? 

En nogmaals waarom make-up dragen, kwam je met make-up op de wereld? Nee, toch. Nou dan wees lekker jezelf. En nu mijn woorden wat ik heb geschreven over deze vervelende en pijnlijke allergie. Ik hoop dat jouw klachten ook verminderen. Laat je het mij ook weten onder mijn blogwoorden als het helpt. Maar het werkt niet 1,2, 3 maar heb geduld ..je zal zien dat je pijn vermindert.

Onderstaande woorden is mijn gedicht die ik schreef in 2008 
in mijn schriftje en nu voor jou hier geplaatst. Liefs Tine.

Rosacea - zon-allergie

De zon schijnt door het gordijn 
en geeft een gouden licht
Ze wenkt naar mij en betast 
mij met haar warme stralen
het is net of zij mij wat
 zeggen wil dat ik buiten
moet komen om haar 
warmte te halen.

Dat is een vraag waar 
ik even overdenken moet
Ze heeft wel goede vitamines 
dat is zeker waar maar haar 
uitstralingen geven ook wel gevaar 
want voor mij doen haar stralen 
het helemaal niet zo goed.

Maar ze blijft maar wenken 
dat ik komen moet en ik wil 
ook best naar haar toe gaan

Vitamine D is goed 
voor het bottenstelsel
maar zij weet vast niet 
wat ik dan moet doorstaan.

Krijg in mijn gezicht 
van die rode kringen
voor al mijn wangen zoals 
een kind met de bof
Het is pijnlijk die roodheid 
en gaat vreselijk jeuken
en ontvang nog meer van 
die ellendige dingen.

Haar stralen lijken gezond en 
ze is soms ook wel goed
maar het blijft toch iets 
waar ik over denken moet

Ze zit mij behoorlijk uit de dagen
Wellicht ga ik het straks wagen 
om haar heel even te zien en  
valt het ditmaal voor 
mij wel mee misschien.

© Tine de jong, 13-06- 2015 

Bedankt dat je gezellig langs kwam om te lezen en te kijken.

En vergeet niet nog eens mijn website te bezoeken, want deze is zeer gevarieerd.😉
Maar ook de andere De Mens en de Natuur blogspot 
zal je vast mooi vinden. Kom maar eens gezellig op visite

vrijdag 27 maart 2015

Stapje voor stapje

Stapje voor stapje gedicht

Stapje voor stapje...
schuifel ik langzaam
de toekomst tegemoet
Blijf ik alsmaar denken
"zet door, het komt wel goed".

Soms is het een stap naar voren
en dan weer twee grote passen terug
Maar ik geef het ook alle tijd nu hoor
het wil nu eenmaal niet meer zo vlug.

Wanneer ik mijn dag heb, en
alles zit me weer een beetje mee
Dan zet ik een stap naar achter
maar naar voren doe ik er twee.

Soms wil het helemaal niet
en val ik weer helemaal
naar waar ik was
Maar dan sta ik op en
zet gauw weer een grote pas.

Stapje voor stapje...
schuifel ik langzaam
de toekomst tegemoet
gewoon omdat ik erin geloof..
Op een dag komt echt alles goed!

Want elke stap is een sterke stap.

Tekst in foto boven- Elke reis start met een eerste stap

Gedicht © 2015 Alle rechten voorbehouden Tine de Jong

Aan al mijn gedichten die ook in mijn archief schriften staan en op mijn beiden websites zijn van mijzelf en is verboden om over te nemen zonder mijn schriftelijke toestemming. ( copyright). 

Helaas was het weer zo dat mijn woorden op een kaart gezet waren en gedeeld zoals op 
Pinterest waar ik de bron niet achter kan halen die het op een kaart had gezet. Want wat de uploader schreef als bron ( van alles wat) bestaat niet.  

Maar ik had wel graag dat men dan de websites er bij zal zetten en/of contact met mij zal opnemen. (zie homepagina bij welkom) Bij voorbaat dank.