Alweer een operatie van de vaten

Hallo beste bezoekers en blog en Yt vrienden,

Het is weer zover dat ik weer geopereerd moet worden voor de zoveelste keer en daar ben ik helemaal niet blij mee, maar wellicht kom ik dan eindelijk eens van de klachten af die ik steeds weer ondervind. 

Want zoals vele blogvrienden of vaste lezers van mijn blogs het wel weten, tob ik de laatste tijd weer heel erg met mijn gezondheid en vooral met mijn benen die verschrikkelijk dwars liggen en pijn doen. Ze krijgen helaas weer onvoldoende zuurstof om goed te functioneren waardoor ik zowel met het lopen, wandelen maar ook met de normale huishoudelijke taken in huis weer vele problemen ondervind. Buiten de artrose die ook niet fijn is en erger wordt zijn het ook steeds die aders die maar geen zuurstof krijgen

Na vele onderzoeken voorafgaande is er gebleken dat mijn been slagaders ( alweer) dicht geslibd zijn en ik weer geopereerd moet worden voor de zoveelste maal. En ik was met dezelfde klachten ook al eens bij mijn vorige vaatchirurg geweest maar daar werd toen tegen mij gezegd dat de klachten die ik had niet daaraan lag. Waaraan wel dat werd me toen niet gezegd. 

En intussen was er al twee jaar voorbij gegaan en de klachten werden steeds maar erger. In het begin kon ik nog 100 meter lopen en nu nog maar net 20 en heb dan ook veel moeite om te wandelen wegens de pijn in benen en even rusten helpt ook helemaal niet.

Ook een looptraining kon mij niet helpen. Ik ging zelfs onderuit op de band omdat mijn benen mij niet wilden dragen. Maar het te accepteren ervan dat kon ik niet want wilde de reden weten. Want bij het stilzitten heb ik ook dat de voeten en zijkant been zomaar zonder reden spontaan gaan slapen oftewel ik heb er geen gevoel in en dat is best wel een vreemde gewaarwording. Ze zijn er wel maar je voelt ze niet en dat verontruste mij ook als je de reden niet weet. En dan maar niet te spreken over die ellendige krampen in kuiten of tenen die krom trekken.  Daarbij heb ik altijd van die ijsklompen oftewel ijskoude voeten.

Daar moest wat aan gebeuren want ik wilde dit niet geheel mijn leven ontvangen en ergens herkende ik ook de klachten maar een arts ben ik niet. En voor ik uiteindelijk bij een goede vaatchirurg op consult was is er heel wat vooraf gegaan. 

Voor jou geef ik ook nog even deze woorden mee: Probeer om de pijn niet je leven laten te bepalen en blijf zoeken naar mogelijke oplossingen. Geef niet op! Dat heb ik ook niet gedaan. Lees maar eens:

Ik ben dus zelf maar op onderzoek uit gegaan en ging weer naar de huisarts en vroeg een verwijsbrief om dan eens te gaan prikken of ik soms een vitamine B12 tekort zal hebben of ziekte van Lyme of iets anders onder de leden had. 

Ik zei dat ik al die spuiten tegen de pijn, pilletjes en zalfjes behoorlijk zat was want ontving veel bijwerkingen ervan, en werd er alleen maar zieker van. En ze hielpen ook niet echt. Maar alles was in orde want ik had geen tekorten. Kreeg toen weer een verwijs voor de neuroloog om de spieren en de zenuwen dan te gaan testen maar ook daar kwam niets uit.

De neuroloog stuurde mij weer naar de pijnpoli waar ik 2 spuiten ontving in onderrug en nog geen dag later leek het wel of ik in een zwembad vol brandnetels had gelegen. En dat jeukte ook nog eens heel erg. En het vreemdste was dat ik de uitslag alleen had in beiden benen en op de knieën. De gehele Kerstdagen en oud en nieuw heb ik er last van gehad en het brandde en jeukte ook nog eens heel erg. Met koude washandjes en allerlei zalfjes probeerde ik het te onderdrukken. 

In nacht was dit wel het ergste want ik wist niet hoe ik moest liggen. En slapen ging al helemaal niet zo goed wat ik toch al niet deed trouwens. Daarbij ontving ik ook nog eens een opgezwollen voet en dat kon ik er echt niet bij hebben want paste niet meer met die voet in mijn schoen. Bleek dus achteraf dat ik allergisch was voor de vloeistof. Nou dat doe ik dus echt nooit meer en geholpen had het mij ook niet. Gaf mij die ellendige jeuk en uitslag en die mag hij zelf wel hebben. Maar die voet vond ik wel heel erg vreemd.

Begin vorige maand ging de jeuk en de erge uitslag eindelijk weg--buiten de opgezwollen voet dan--en de erge zweren die wat op kleine kraters lijken. En dan die ellendige steken daarbij en dat trekkende gevoel heb ik nog steeds. De huid op de gehele voet voelt heel erg strak aan en gehele dag en ook in nacht ontvang ik steken en slapen doe ik heel slecht. Steeds wordt ik weer wakker van de pijn. Had ook al zo een voetenboog gehaald zodat dekbed er niet op komt. 

En ook had ik zelf zo een beenverhoger gekocht. De wondjes zijn erg pijnlijk en gaan maar niet over en net onder de tenen laat ook het vel los. Ik weet niet wat voor troep die injecties was maar mij zien ze hier dus echt nooit ook nooit meer. 

Het is fijn als de pijnpoli jou wel ergens mee kon helpen maar helaas niet bij mij want ik bezit iets erbij waar ik niet om heeft gevraagd. Je gaat tenslotte hierheen om ervan af te komen en niet om meer klachten te ontvangen. 

Vind het alleen heel erg triest dat je niet gehoord wordt en te horen krijgt dat je moet afwachten. Voor mijn gevoel zit hierin duidelijk een ontsteking, oedeem of een onderliggend probleem maar niets helpt.

Was ook weer te huisarts geweest en deze zei ook dat ik de operatie af moet wachten. De antibiotica kuur die ik ontving van mijn huisarts mocht ook helaas niet baten. Ik kreeg er slechts veel darmklachten van.  Drink ook veel water en/of kruidenthee maar ook dat baatte niet. Zelfs de vele voetbaden niet. 

De voet raakt meer en meer opgezwollen en dat vind ik heel erg beangstigend. En ik hoop dat wat de huisarts en de vaatchirurg mij verteld hadden, dat de voet over zal gaan na de operatie en dat het inderdaad aan de dicht slibben van de aderen ligt en de slechte zuurstof hierdoor. Want dit voelt echt niet goed. Zout neem ik al heel weinig.  En ik wandel elke dag wel een half uur  met veel rusten dan want de beenkramp (links) belemmert mij dit veel.

Wat vast staat is dat ik dit zeker van de spuiten heb overgehouden bij de pijnpoli want voorheen had ik hier helemaal nergens last van. Maar men wil hiervan helaas niet horen en dat vind ik heel erg triest en maakt mij ook erg verdrietig. 

Zie foto van de wondjes linkse voet en het verschil met de rechter. De foto van de benen was helaas niet goed gelukt. Maar heb wel de zwelling en de zweren op de voet voor jou. Klik op de foto's om het beter te zien. Zelfs mijn nagels laten spontaan los en dat lijkt mij echt niet goed.



Ik douche tegenwoordig ook heel kort want de tenen worden snel paars tot zwart en heb dan ook geen gevoel erin. De huisarts heeft mij vast nog nooit zoveel gezien want ik bleef steeds gaan omdat ik het soms niet meer uithoud van de pijn. En ik mag alleen maar paracetamol omdat ik de andere geneesmiddelen (NSAID's) die er zijn daar niet tegen kan en sommige mag ik ook niet gebruiken samen met de bloedverdunners. 

En al die zalfjes die ik had helpen ook helemaal niet. Maar nu zag hij dat ik ook heel langzaam liep met mijn krukken, want sneller gaat gewoon weg niet meer omdat ik dan val. Want ik wil dan wel maar de voeten en benen weigeren gewoon. 

Toen hij een test deed met zo een apparaat zag hij ook dat het niet goed was en belde zelf naar de vaatchirurg die ik gekozen had en maakte een afspraak voor mij en toen ging alles heel snel. Deze chirurg nam wel de tijd voor mij en luisterde naar mijn klachten. Ik liet hem ook mijn voet zien en hij zei dat het inderdaad mogelijk was dat dit ook kan komen door de dichtslibbing aders en er nu weinig zuurstoftoevoer gaat naar de benen en voet waardoor dus de voet wonden nu niet goed kan helen.

Maar ik heb dit alleen links en het is trouwens ook altijd het linkse been met de meeste klachten al begint het nu ook rechts het op te spelen. Maar je gaat naar de pijn lopen dus dan kan ook dan pijnklachten gaan geven.  

Een vernauwing of afsluiting ontstaat meestal niet opeens, want het is een langzaam sluimerend proces zei de arts dus 2 jaar geleden was het dus al zover dat ik de eerste tekenen had en dan begrijp ik nog steeds niet waarom mijn vorige vaatchirurg geen verdere onderzoeken liet doen. Dat zei ik hem ook maar deze gaf er niet een direct antwoord op. Wellicht was het toen nog stabiel kreeg ik te horen.

Om het verhaal wat in te korten heb ik na vele onderzoeken die ook erg vermoeiend waren de volledige uitslag nu ontvangen van alle onderzoeken en moet dus weer geopereerd worden. Ik heb ook geen keuze want zo gaat het ook niet goed. Maar begreep niet waarom het weer dicht zat na het vele dotteren en stents die ik al bezit. 

Nu is er besloten om bij mij de Cerab techniek te gaan doen omdat het gewone dotteren niet de gewenste resultaten had gegeven, die men had verwacht. (Covered Endovasculair Reconstruction of the Aorta Bifurcation) Wat ze nu gaan doen is een techniek die in plaats van het ouderwetse broekprothese kan worden gebruikt bij patiënten die aan ernstige vaatlijden lijden, zoals ik helaas en waar het gewone dotteren niet helpt. Vroeger werd het via de buik gedaan en hield je dan een groot litteken over dus dit is wel een goede oplossing.

Een CERAB-procedure bestaat uit het plaatsen van een broekprothese (mainbody) die je vervolgens verder kunt opbouwen met gecoverde stents waardoor het vernauwde of geoccludeerde traject weer doorgankelijk wordt gemaakt. Ik heb ook goede uitleg hierover ontvangen van deze arts. Hij lag het rustig uit als ik iets niet snapte of vragen erover had En ook wat gelezen erover op het internet. Ik weet ook dat er risico's aan zijn verbonden maar dat is bij elke operatie ook wel zo denk ik. 

Ik laat het maar over mij heen komen door mij te ontspannen en er niet teveel over na te gaan denken. Hoop nu wel op een goed resultaat. Zodat ik later dan weer mij beter bewegen kan zonder pijn en dat zou echt heerlijk zijn. De operatie zal binnenkort plaatsvinden. En ze gaan het nu via de linkse arm doen als het in de liezen niet zal gaan want ik ben al zo vaak gedotterd en dit zal dan ook een mogelijkheid wezen.

Het onderzoek van deze vaten had uitgewezen dat zowel de been en bekken als arm goed waren. Wel zijn de aders daar wel erg dun zei de arts maar ja ik ben ook slank vrouwtje en dan zijn deze ook niet dik hé. Maar of ze dit echt zo zullen doen zal nog besproken worden - wat ze meestal doen voordat ze een planning gaan maken voor de operatie zei de arts tegen mij. 

Hij belt mij regelmatig op om de uitslagen door te geven en dat vind ik ook wel erg fijn. Dat deed de vorige arts ook helemaal niet en deze arts stelde mij ook wat gerust. En ik zei ook tegen hem aan de telefoon dat ik dit echt waardeer want ja, enige zorgen maken doe ik mij toch wel omdat dit nu al de zoveelste maal is.

Mijn ziekte is helaas niet te genezen maar men kan deze ziekte wel steeds wat remmen met onder andere medicijngebruik zei de arts. Maar ik ben al zo vaak aan deze klacht geholpen dat ik klein beetje de hoop heb opgegeven maar ik heb wel een positieve instelling dat het eens niet meer nodig zal wezen dat ik weer geopereerd of gedotterd hoeft te worden. En ik dan weer eens heerlijk kan gaan wandelen en genieten kan in onze mooie natuur samen met mijn man. Men zegt weleens driemaal is scheepsrecht maar dat is bij mij helaas niet zo van toepassing. Toch blijf ik de moed behouden en blijf ook zeker positief denken.

Bloedverdunners had ik al en zal vast ook nu anderen erbij ontvangen. De cholesterolverlagers die ik al eens had gehad gaven mij heel veel bijwerkingen en ben daarmee gestopt. Ook het medicijn atorvastatine kon ik niet verdragen want het is toch niet de bedoeling dat ik nog meer klachten erbij ontvang. Dat vertelde ik ook de internist die mij onlangs belde erover hoe het ging.

Zij zal nu bij de apotheek van het ziekenhuis navragen of er alternatieven zijn maar dat denk ik van niet want overal zit lactose in zo is mij verteld en dat verdraag ik echt niet. En als ik weer hevige klachten ontvangt dan stop ik er zeker weer mee. 

Statines hebben meestal nare bijwerkingen en de meningen hierover zijn ook wat verdeeld en voor elk mens wel verschillend met de klachten. En ik ondervond veel duizeligheid, Hoofdpijn, diarree en vooral vele spierpijnen als extraatje en dat bezit ik al in erge mate in mijn benen. En dan is het ook nog eens erg moeilijk om extra pijnen erbij te ontvangen.

En mede door mijn allergieën is het voor mij al helemaal moeilijk om het te slikken en het dan ook vol te blijven houden. Afwachten dus wat ik nu zal ontvangen want ik ga echt niet iets slikken waardoor ik nog zieker wordt. En ik ben ook nog maar 1 maal geprikt op mijn cholesterol en dat zegt eigenlijk ook helemaal niets. 

Ik hoop dus op een goed alternatief hiervan want men zei dat ik het moet slikken wegens mijn ernstige klachten. Hoop dat ze mij na de operatie ook beter onder controle zullen houden daar de kans altijd blijft bestaan dat een vernauwing weer terug zal komen. 

Ik eet ook veel walnoten, havermout en dat werkt ook cholesterol verlagend en soms heb je helemaal geen andere troep nodig die je alleen maar zieker maakt. Vroeger werden noten afgeraden bij een verhoogd cholesterol gehalte. Dit is volkomen achterhaald want noten zijn juist aan te bevelen, mits ze vers zijn en ongebrand. Elke dag een handje vol walnoten eten verlaagt dus echt je cholesterol en is echt een aanrader voor jou.

In onderstaand filmpje zonder geluid kan je het wat versneld zien wat ze gaan doen. Dan heb je een beetje het idee wat deze techniek inhoudt als je het nog niet kent. Het is een operatie van ruim 3 a 4 uur en is best wel spannend voor mij, al slaap ik met de narcose. Met het andere dotteren maakte ik het wel mee en dat was ook heel pijnlijk en helemaal niet fijn. Steeds met de armen boven je hoofd houden, daar gingen ook je armen en handen spontaan slapen. Deze operatie moet ook onder narcose zei de arts omdat deze best wel ingrijpend is. Ben er wel blij mee maar ook wat angstig dat ik het toch zal voelen maar daar denk ik maar even niet aan.

De operatie zal 14 maart plaats gaan vinden maar kan ook eerder wezen. Vanaf vandaag ga ik mij rustig voorbereiden op wat komen gaat. Ik zal dus ook op mijn blog even geen nieuwe woorden zetten al heb ik er genoeg in mijn gedachten maar die zullen even moeten wachten. Want na de operatie is er ook de revalidatie periode en wat er nog meer bij komt kijken. Maar er is op mijn blog genoeg te lezen en wie regelmatig mijn woorden leest of mijn blog zal bezoeken of volgt ziet vanzelf wel weer mijn woorden staan.  Ik zal ook als het gaat dan zo snel mogelijk de reacties plaatsen maar wees niet ongerust als jij het niet gelijk ziet staan. 

Heel veel dank voor je bezoek en het lezen van deze woorden. En voor mijn blogvrienden nog even dit bericht: Ik kom gewis als ik wat bent hersteld zeker ook weer bij jouw woorden langs. In elk geval bedankt voor alle reacties die er al staan of die nog komen gaan. Dat waardeer ik heel erg en bedankt voor jullie steun.

Bedankt voor je bezoek en ik hoop je nog eens te mogen ontmoeten op deze site met het grote fotoboek
waar je onder elk plaatje een gezellig praatje ontvangt en veel meer voor jou.

Liefs en groetjes © 2019 Tine de Jong

Update!!!!!
Dank je wel voor je steun en medeleven

Alle reacties die ik al mocht ontvangen
zowel per mail, postkaart als onder deze woorden
zijn als vele zachte pleisters op de wonden
wat met jodium doordrenkt is en mij
ook verlichting geeft in moeilijke tijd
wat voor straks op mijn agenda staat.

Update 2!!!!

 9 april 2019

De operatie is heel goed verlopen en ben sinds een week weer thuis. Langzaam aan begin ik weer met de looptraining door veel een rondje om de flat te gaan wandelen en dan steeds een stukje verder. Wel met de rollator want vertrouw mijn benen nog niet zo. Wandelen doe ik om mijn spieren die lang verkrampt waren weer wat losser te krijgen. Wellicht is dit ook mijn toekomst wel want los lopen lukt ook niet meer zo goed.

Gelukkig zijn de beenkrampen nu weg en ook de vermoeidheid die ik had laatste jaren in de benen. Al heb ik de gezwollen voet nog wel en deze lijkt heel erg veel op een pitting oedeem en hoe en waarom ik deze had ontvangen is mij nog steeds een raadsel. Want nadat ik bij de pijnpoli toen -zie mijn schrijven boven- en de erge uitslag en zwelling op de benen had ontvangen is de voet gebleven. 

Daarbij zijn de zweren er ook nog steeds en het vervellen onder de tenen. Enige nagels zijn spontaan losgeraakt van de tenen en dat bemoeilijkt mij WEL heel erg met het lopen. Ook in huis met mijn huishoudelijke taken ondervind ik veel pijn bij het lopen. Bij het opstaan is de voet normaal en na mate de dag aanvangt wordt de linkse voet erg dik en kan dan weinig doen want die voet past dan niet in mijn schoen. Daarbij zijn de zweren op de wreef die steeds open en dicht gaan ook echt niet fijn. Steeds steken of iemand een mes er in is aan het steken en die pijnen ondervind ik zowel over dag als in de nacht.

In het ziekenhuis ontving van die mooie pantoffels/schoenen die zowel aan de voor en achterzijde open kan om de voet wat te ontlasten maar wel een maat te groot, daar ik niet op mijn eigen slippers/pantoffels mocht lopen in ziekenhuis =???. 

En ontving ook een rekening hiervan achteraf al had ik helemaal niet om deze schoenen gevraagd. Erg sneaky vind ik dit. En ik moest 153,22 betalen aan de zorgaanbieder eigen risico. Dus wees op je hoede als jij ze ontvangt. Trap er niet in want je krijgt achteraf de rekening. 

Maar ik kan toch niet met deze pantoffels de straat op of wel?? De huisarts waar ik was geweest van de week en ik de voet liet zien vertelde mij dat ik de afspraak af moest wachten weer bij de chirurg die in mei plaats vindt. Maar dit ligt helemaal niet aan de weinige zuurstof want mijn voeten voelen na jaren weer warm aan. En ik kan ook weer wat lopen zonder pijn en dat vind ik al een compliment waard naar deze chirurgen die mij eindelijk van de pijn af hielpen in de benen. Nu maar hopen dat het niet meer terug komt maar dat weet je nooit daar ik het al vele malen na jaren of korter weer ontvangen had. Het zal vast wel chronisch wezen of geworden zijn.

Maar de Cerab operatie is wel gelukt want ik kan steeds verder wandelen en heb ook geen krampen in kuiten of dode voeten meer. Echt een aanrader voor wie ook vele problemen ondervindt. En waarbij het gewone dotteren geen effect geeft. En ik hoop nu ook dat het opereren nu voor de laatste maal is geweest maar dat moet de toekomst uitwijzen. 

Gelukkig houdt de arts mij ook in de gaten door op latere tijdstippen weer een duplex onderzoek te laten doen zodat men dan kan zien hoe het gaat. Maar ik vermoed dat ik toch steeds weer terug moet.  Het zal vast wel chronisch wezen ik hou de moed erin.

Helaas wel littekens over gehouden  die er echt niet mooi uitzien op benen, knie en voet door de injectie en een gewaarschuwd mens telt voor twee dus voor mij geen troep meer. 

Groetjes, Tine en bedankt voor het lezen, je bezoek en voor alle reacties.

Nu zet ik de reacties uit en je kan niet meer reageren. Ook al zie je wellicht het reactie formulier staan. Wel zal ik hier soms updates plaatsen van het vervolg. De andere reacties  laat ik wel staan.

Update  juli 2021 Helaas is het elk jaar toch weer zover dat de aderen weer dichtslibben en ik weer gedotterd moet worden. Vermoed dat het nu chronisch is en net als vorig jaar ontvang ik weer klachten en ditmaal heb ik het rechts maar kijk het nog even aan net als de arts die zei dat er wel weer wat zat. 

Mocht de pijn erger worden dan zal ik zeker bellen. Nu voel ik ook zo een hele vreemde stijf gevoel in bovenbeen binnenkant nabij de lies. Ik kijk het dus nog even aan. Want de arts zei ook dat ik al veel stents heb en dat is ook wel een probleem zei hij. Daar de aderen van mij ook erg dun zijn geworden. Fysio met oefeningen baten bij mij helaas niet want heb dit al vele malen gedaan en toch na een aantal maanden kan ik dus weer niet goed wandelen gaan.

Update 9-04- 2022  Het is dus weer zover dat het weer moet en nu gaan ze via de rechtse knie achter naar binnen om zo bij mijn bovenbeen te komen want daar zit de hevige pijn die mij dus ook weer belemmert om te wandelen. Zelfs fietsen gaat niet want ontvangt dan een vorm van verzuring en krijg de trapper niet meer rond. 

Ik wordt de 14e verwacht en nu weer onder narcose want is ook een zware operatie en zitten ook risico's aan. Heb vrij dunne aderen maar dat komt meer voor bij mensen die slank zijn zoals ik. Maar toch heb ik het gezegd dat ik het weer doet.  Het is soms wel best moeilijk om positief te blijven daar dit steeds terug komt. Maar we gaan er weer voor. 

Helaas dus elk jaar komt de verstopping aders na een paar maanden weer terug. En moet het toch weer gebeuren. Maar ja we gaan er voor en zet dan weer mijn beste beentje maar weer voor.  Het helpt steeds korter en er komt een tijd dat het dus niet meer kan. Maar voorlopig denk ik daar niet aan. Opgeven is nog steeds geen optie voor mij. 

 Voor jou deze video - Cerab step-by-step 

Reactie formulier wordt later gesloten.