De zon glinstert zo mooi in jouw haren
als een fee met van die heldere lichtstralen
En jij zit daar in gras naar een vlinder te staren
die heerlijke verse honing uit een bloem kwam halen
Hoe lang is het geleden dat ik daar
eens zat als een onbezonnen kind en nu
zit jij daar met je haren wapperend in de wind
Hoe ver ben jij nu van deze wereld vandaan
ik bemerk ook dat jij het hier heerlijk vindt, wie
weet kunnen wij later nog eens samen hierheen gaan.
Dit heb ik eens geschreven na een bezoek van mijn Mama die al ver dementerend was,(nu helaas overleden) en na dit bezoek schreef ik deze woorden voor haar en gaf haar later deze brief. En al wist zij niet meer wie ik was toch zag ik een traan uit haar ogen komen. En het lied van Heintje was ze altijd erg gek op en ik draaide dit lied bij een bezoek toen aan haar.
Hallo lieve mama even
weer een klein bericht
met wat woorden aan U gericht
Hoe is het nu met mijn grote schat?
Had U weer een terugval?
hoeveel heeft u er al gehad
gaat alles verder naar wens
ik vind u evengoed
een pracht van een mens.
Ik mis u, weet U dat
Maar vergeet niet
dat ik ondanks alles van u houd
weet niet of u mij nu nog kent
wil u toch even laten weten
dat u nog steeds de liefste bent
Foto boven is en schilderij postkaart van een vrouw die voor het raam zit.
Schilder onbekend.
Bedankt voor je bezoek om mijn gedicht te lezen.
dit gedicht heb ik ook geplaatst op mijn andere website.
De Mens en de natuur blogspot.
Reacties kunnen hier niet worden geplaatst.
Bovenstaande gedicht schreef ik omdat moeder langzaam haar geheugen kwijt raakt omdat ze nu erg lijdt aan dementie. En in haar beleving maakt ze nog steeds een levensreis in haar kind zijn. En al haar woorden schrijven we dan op in haar levensboek als een herinnering aan haar. En vele gedichten over Alzheimer en dementie van het vergeten geheugen staan ook op mijn website als je de labels of zoekhoek eens zal gebruiken. Groetjes, Tine
