Toen enkele vissen hem vroegen waarom hij zo verdrietig was, begon de kraanvogel zacht te wenen. De kraanvogel zei dat een groot astroloog had voorspeld dat het onheil nabij was voor alle dieren die in de vijver leefden. Hij vertelde dat er een ernstige droogte zou komen waardoor de vijver droog zou komen te staan. Dat zou het einde van het leven betekenen voor alle dieren die afhankelijk zijn van al het water in de vijver.
Alle vissen, krabben en kikkers kwamen te samen en luisterden vol aandacht. Ze vroegen aan de kraanvogel: 'U lijkt ons heel wijs vanwege je hoge leeftijd. Heeft u soms een suggestie om ons allemaal het leven te redden?
De kraanvogel deed net of hij nadacht en zei wat later: Ja dat heb ik wel want aangezien ik soms in de lucht vlieg, zie ik ook andere vijvers en meren in de omgeving. En ik meen te weten dat er een eind verderop een veel groter meer was met dus ook heel veel water.
Hij vertelde dat de vijver zo groot was dat deze zelfs niet door de meest ernstige droogte zal worden aangetast. De vissen wilden daar ook wel heen maar wisten niet hoe. En toen zei de kraanvogel dat hij ze wel een lift kon geven voor het te laat was, maar dat het vliegen voor hem ook wel vermoeiend was maar dat hij het wel wilde proberen.
Alle vissen, kikkers en krabben wilden graag van dit aanbod gebruik maken. Want dood gaan in de vijver waar ze nu waren dat wilden ze niet. En van het een kwam dus het ander en elke dag vloog de kraanvogel heen en weer met een vis in zijn poten.
Zo kwamen er dus ook weer gelukkige tijden voor de kraanvogel. Maar in plaats van ze naar de beloofde grotere vijver te brengen, verslond de kraanvogel ze onderweg bij een meertje, maar zei dit niet tegen de andere dieren.
Op een dag dacht de kraanvogel dat hij wel genoeg had van al dat vis eten en wilde nu eens iets anders om zijn smaak wat te veranderen. Hij vroeg aan wat krabben of zij ook naar de grote vijver wilde. En ook zij wilden wel en een krab klom voorzichtig op de rug van de vogel. Hield met zijn scharen voorzichtig de veren vast van de kraanvogel.
Toen de kraanvogel hoog in de lucht zweefde, was de krab verbaasd over de uitgestrektheid van het landschap. Terwijl hij genoot van de vlucht, viel zijn oog op een enorme hoop vis skeletten beneden. Toen de kraanvogel met de krab op zijn rug landde bij de vijver vroeg hij waarom er zoveel skeletten daar lagen. En toen vertelde de kraanvogel de waarheid en zei;
"Jij moet ook aan je laatste gebed beginnen, want ik ga je zo opeten."
De krab reageerde toen heel snel bij dit antwoord. Hij greep de nek van de kraanvogel in zijn sterke klauwen en doodde de kraanvogel op slag. Zo kwam de hebzuchtige kraanvogel aan zijn einde.
Erbij deze regel
"Geloof niet alles van horen zeggen en probeer altijd de authenticiteit van informatie te beoordelen"
Groetjes, Tine de Jong, 2022
foto boven is een zwarte kroonkraanvogel-Balearica pavonia
gefotografeerd in uilen -en dierenpark in Beesd
image 2 die ik wel vond passen komt van Pixabay.com, Free for commercial use. No attribution required
Meer verhalen vind jij ook als je op de labels eens zal klikken of in het zoekhoek dierenverhaal of verhaal zal typen en je komt meer mooie verhaaltjes tegen. Zowel hier als op de natuurwebsite staan er al vele.
Dank ook voor alle mooie reacties die ik in ontvangst mocht nemen op mijn vorige blogpost. Het is daarbij ook superlief dat men eens mijn oudere leest en kijkt.
Wat ik hierbij wil delen is een mooie video van een jonge kraanvogel die les krijgt van de ouders in het vliegen want ja dat gaat niet altijd gemakkelijk.
Kijktijd is ongeveer 3:40
