Wat het leven is

Het leven bestaat uit 

momenten die je 

samen of alleen beleefd tot 

onverwachts een vonk komt 

die opeens alles laat veranderen.

Een boom die geboren wordt 

een andere die door ouderdom 

of ziekte sterft of wordt omgehakt 

wortels die zich gaan verspreiden.

jong boompje die spontaan uit 

een boomstam gaan ontspruiten

andere die weer verwelken gaan

een zaadje wat langzaam ontwaakt

en die vecht om te mogen blijven leven.

Een lach die vertrekt 

een andere die aankomt

Leven is gemaakt van hoop 

Zon met schaduwen bedekt.

Een hand die uitsteekt 

een andere die wenkt 

Een traan wat komt

de ander word gedroogd.

Een arm wat troost

en een hand die je helpt

Verdriet wat er is in het hart 

oren die luisteren gaan.

Een kaarsje wat brandt

een ander wordt gedoofd 

Een woord geschreven 

regels met zinnen vergaard.

Tranen die vloeien

verdriet en pijn

doordrenkt met wat 

woede daarbij van

het niet begrijpen.

Het leven heeft en kent 

zijn eigen spelregels en

die kunnen we niet bepalen

slechts aanvaarden als leven stopt.

En toch doet het zoveel pijn 

dat straks ook de tijd daar is 

dat mijn lieve man en 

maatje niet meer 

bij mij zal zijn.

Ik weet dat het leven lief en zacht kan wezen

maar is voor mij nu erg hard.

Gedicht en foto © Tine de Jong,2021 

Alle rechten voorbehouden.

Foto van wilde bloemen die groeien uit een boomstam 

heb ik genomen in het stadspark in Gorinchem

Dit gedicht heb ik geschreven wat het leven algemeen inhoudt, maar het gaat ook over mijn man die opgegeven is en langzaam achteruit gaat en toch zo graag wilt doorgaan. Hij is als een boom die toch de innerlijke kracht blijft vinden om te mogen blijven leven voor de tijd dat hem nog rest.

Maar wat in zijn lever en galblaas zit is niet lief voor hem en behoorlijk agressief.  Het haalt het leven langzaam uit zijn lichaam en toch is hij ondanks zijn moeheid ook nog zo sterk daar hij de wil heeft om nog wat langer bij mij en op de aarde te mogen zijn. 

Samen zijn we ook nog steeds strijdlustig en we genieten nu ook veel samen van alle dagen en uren dat we nog samen mogen zijn. Totdat de dag of nacht er is dat we toch afscheid van elkaar moeten nemen. 

Wel uit het oog straks 

maar nooit uit mijn hart!

Dank voor je bezoek en voel je vrij om te reageren. Liefs. Tine 

Heel erg bedankt ook voor de bemoedigingen, sterkte wensen en troostwoorden die ik (al )mocht ontvangen op enige andere gedichten, per kaart, brieven en privé mails. Want door al deze lieve en gemeende woorden ontvang ik ook de kracht met sterkte daarbij om voor hem zelf te blijven zorgen zolang ik dit kan. Voorlopig willen we ook geen thuiszorg want ik red het prima nog. Ik neem ook echt wel mijn rust als dit mogelijk is. 

Dank ook voor jou die een kaarsje laat branden voor mijn lieve man. En ook voor alle lieve reacties die wellicht nog komen gaan. ik zal als ik kan eens een update plaatsen als ik dit kan.

Het kan nu wel even wat langer duren voor ik bij jou op visite zal komen want mijn aandacht en (mantel)zorg is nu voor mijn lieve man. Maar dat zal je vast wel begrijpen. Liefs, Tine

Later zal ik als update nog wat schrijven in een nieuwe post. 

Update 1 november. Mijn lieve schat heeft helaas zijn doel net niet mogen halen maar is vredig ingeslapen 31-10-21  †  rond kwart voor 10.  (zie mijn nieuwe woorden - Afscheid  †) 

Men kan hieronder niet meer reageren en het bestaande zal blijven staan.

Raageren is uitgezet.

Moeder en kind

Licht zweeft over de bloemen en door het mooie lover en wat kleine witte wolken zweven over

De zon glinstert zo mooi in jouw haren
als een fee met van die heldere lichtstralen
En jij zit daar in gras naar een vlinder te staren
die heerlijke verse honing uit een bloem kwam halen



Hoe lang is het geleden dat ik daar
eens zat als een onbezonnen kind en nu
zit jij daar met je haren wapperend in de wind

Hoe ver ben jij nu van deze wereld vandaan
ik bemerk ook dat jij het hier heerlijk vindt, wie
weet kunnen wij later nog eens samen hierheen gaan.

© foto's en gedicht 2017
Alle rechten voorbehouden Tine de Jong
(uit mijn gedichten archief 2016)

Bedankt dat je op bezoek kwam om te lezen.

Als afsluiter dit mooie lied voor jou:

Vergeten geheugen

Ik ken je stappen, jouw 

lach maar ook je oogopslag 

je speelse ernstig heden -

gevoeligheid of je sentiment.

Vertaal soms je zwijgen en 

zie dan ook je breekbare gelaat 

wanneer je in gedachten weer eens 

een keer ergens anders bent.

Jij bent veel in andere werelden 

waarin ik je niet kan bezoeken 

en ontmoet dan ook wat mensen 

waarmee ik niet bent verwant 

Ben je terug waar je eigenlijk behoort 

doe je niet veel uit de doeken en als ik

er eens naar vraagt dan wuif je 

dit steeds weg met je hand.

Jij bent veel in jouw wereld dat 

wordt geleid door je verwarde verstand 

een wereld vol onduidelijkheden want 

wanneer herken je dan niets meer.

Want ik bemerk soms dat je ergens naar zoekt 

misschien een houvast of naar een hand 

Je bent dan soms erg opstandig en gaat 

dan ook soms behoorlijk tegen mij te keer.

Ik ken nu beetje jouw problemen en 

helaas het verhelpen dat kan ik niet 

Maar ik kan je wel erbij gaan steunen 

ook al heb ik soms wat verdriet 

En jij weet soms toch wel wat 

ik met een glimlach naar jou bedoeld 

omdat ik dit aan je lichaamshouding 

maar ook aan je gezicht het ziet.

Ik voel nog steeds je warmte 

als je soms nooit eens wat zegt 

Je hebt steeds een eigen denken maar 

ook wel met jouw stille pijn 

Alles wat krom wordt in je woorden 

brei jij dan vanzelf ook weer recht 

dit zal erger worden en  ik weet ook 

dat je op een dag een ander zal zijn.

Maar ik blijf van je houden elke dag.

Gedicht en foto met kort gedicht 

© Tine de Jong, 09-04-2016

Alle rechten voorbehouden 

Tekst die ik had gemaakt boven in foto:

Soms is men het spoor bijster in het leven, 

en wij kunnen onze medemensen

slechts een helpende hand geven.

Deze klanken erbij:
Sometimes by Charlie McGettigan - a song about Alzheimer's/Dementia

Mantelzorger zijn..

Soms wordt je een richting in gedragen
en die ga je volgen zonder klagen
Het is de pijl die jou leven bestuurd

Een band die jij met mensen opbouwt
gewoon omdat je zo van hen allen houdt.

Het leven heeft jou die opdracht gegeven
Familie,vriend, vriendin,ouders,anderen
die jij helpt hun leven te waarborgen

Men noemt dit ook wel mantelzorgen
Jij ziet dit niet als een plicht want het
is pure Liefde waar jij je opricht.

Daarom een compliment aan hen allen die ook begeleid Men doet dit veel te weinig dus
wordt het nu eens de hoogste tijd
dat ik hen eens in het zonnetje gaat zetten

Want dat zij altijd goed werk verrichten
is waar menig mens nog te weinig opletten!

Gedicht, foto, en video © 2016 Tine de Jong
Bovenstaande bloemen zijn voor jou als jij ook een mantelzorger zal zijn. Maar ook deze zijn voor jou.

Mijn bloemenfotografie is voor jou:

Hallo lieve mama

Dit heb ik eens geschreven na een bezoek van mijn Mama die al ver dementerend was,(nu helaas overleden) en na dit bezoek schreef ik deze woorden voor haar en gaf haar later deze brief. En al wist zij niet meer wie ik was toch zag ik een traan uit haar ogen komen. En het lied van Heintje was ze altijd erg gek op en ik draaide dit lied bij een bezoek toen aan haar.

Hallo lieve mama even
weer een klein bericht
met wat woorden aan U gericht
Hoe is het nu met mijn grote schat?

Had U weer een terugval?
hoeveel heeft u er al gehad
gaat alles verder naar wens
ik vind u evengoed
een pracht van een mens.

Ik mis u, weet U dat
Maar vergeet niet
dat ik ondanks alles van u houd
weet niet of u mij nu nog kent
wil u toch even laten weten
dat u nog steeds de liefste bent

Gedicht © 2016 Tine De JongAlle rechten voorbehouden  
(uit mijn gedichten archief 2012)

Heintje - Ich sing ein Lied für Dich uit 1969

Voor U dus deze woorden met daarbij deze muzikale akkoorden

Alzheimer

Wegglijdend in hun slaap ver van de werkelijkheid 

gaan zij langzaam het vergetel pad betreden 

Even terug en dan weer in de verleden tijd 

steeds verder wordt men afgegleden.

Zij ontkennen hun herinneringen en 

sommige geraken ook hun geheugen kwijt 

Men wordt dus langzaam wat roerloos en 

bevindt zich in het land van vreemdelingen 

omdat men nu aan de eerste tekenen van Alzheimer lijdt.

Geruisloos gaat dit leven voort en 

je gaat ook op de kleine gebaren letten 

Gedachten gangen wordt steeds stroever en je 

helpt een klein beetje zoals het koffiezetten.

Men vergeet bijvoorbeeld het water op te gieten 

als men dit zo op de oude manier is gewend 

En je laat het de persoon toch nog zelf even proberen 

om te eens te zien wat men zelf nog wel kent.

Maar als de stemming verandert bij het dagelijkse functioneren 

en er ongeïnteresseerdheid bij komt [een vorm van apathie] 

moet men toch wel eens verder gaan kijken of dit 

toch niet is zo als een ernstige vorm van dementie, want

op een dag kan het zijn dat het helemaal niet meer gaat 

men kent jou niet meer kijk jouw opeens vreemd aan 

Men is dan ook erg angstig dat je plots voor hen staat 

maar ook heel erg bang dat hen wat wordt aan gedaan.

Jouw moeder of vader is niet meer wie zij vroeger waren 

doch wel een deel van jou en dat zullen zij ook blijven 

Mocht je het zelf dus ook eens zo gaan ervaren 

Blijf dan ook van hen beiden houden ook al zouden zij 

op de vergetel-boot van de levensrivier gaan drijven.

Gedicht © 2016 Tine de Jong 

alle rechten voorbehouden.

(uit mijn gedichtenschrift archief uit 2013 )

Dit lied bij mijn woorden voor jou: 

From His Window - (song about Alzheimer's disease)

Moeders lege pagina's

Niet alle herinneringen zijn zoek in moeders geheugen Ook al dwaalt zij nu vaker af Haar leven en dat van ons is als een spannend levensboek.
Al wordt haar weten weggedrevenToch heeft het weer wat pagina's gevuld in het boek wat moeders nu aan het maken is Terwijl zij gelijktijdig ook wat wis uit haar zo mooie gelukkig leven.
Alles wat zij nu sneller vergeten gaat is eigenlijk wat toch al in haar levensboek staat. En dit kunnen wij altijd nalezen ook al zouden haar gedachten voorgoed weg wezen.
Nu komen er lege pagina's aan het einde en wordt er geen woorden bij geschreven Maar wij zijn er om het te vullen Tot het einde van haar leven.
Gedicht © 2015 Tine de Jong, Alle rechten voorbehouden.Foto boven is en schilderij postkaart van een vrouw die voor het raam zit.Schilder onbekend.
Bedankt voor je bezoek om mijn gedicht te lezen.dit gedicht heb ik ook geplaatst op mijn andere website.De Mens en de natuur blogspot.

Reacties kunnen hier niet worden geplaatst.
Bovenstaande gedicht schreef ik omdat moeder langzaam haar geheugen kwijt raakt omdat ze nu erg lijdt aan dementie. En in haar beleving maakt ze nog steeds een levensreis in haar kind zijn. En al haar woorden schrijven we dan op in haar levensboek als een herinnering aan haar. En vele gedichten over Alzheimer en dementie van  het vergeten geheugen staan ook op mijn website als je de labels of zoekhoek eens zal gebruiken.  Groetjes, Tine

Een helpende hand

Gedicht Een helpende hand
Soms heb je hulp nodig en kan je het niet meer alleen je gedachten vervagen en je bijt door de zure appel heen.
Het is moeilijk uit te leggen tegen wie het niet snapt toch moet je weer verder alleen al is jouw leven best wel geknakt.


Gelukkig is er dan opeens een mens die wel de juiste woorden vindt en met liefde en veel geduld de oude wonden van jou verbindt.

Opeens schijnt weer de zon en komt er een nieuwe morgen Dan blijkt hulp toch de goede weg voor al jouw menselijke zorgen!

Gedicht  © Tine de Jong  2014 Alle rechten voorbehouden 
Als je de kans hebt om iemand blij te maken, doe het dan. Soms worstelen mensen in stilte, en jouw vriendelijke daad kan hun dag goedmaken.
Groetjes, Tine van https://tinedejong.blogspot.com-een helpende hand

Ook dieren kunnen elkander helpen
kijk maar beneden. Dat is toch schattig om te zien. het laat zien dat ganzen een egel helpen naar de overkant.

Een helpende hand kan veel betekenen voor een medemens en daarom koos ik voor het countrylied van Bill mann -All what we need is a helping hand met bij passende foto's daarbij.