Soms heeft geheugen een steuntje nodig

Wie weet herken jij dit ook wel bij jezelf:

Kom je in de keuken dan denk ik "verrek waarom moest ik hier nu zijn" 

ik kijk wat om mij heen en denkt: is mijn geheugen nu echt zo klein? 

Op dat moment zit je er niet om verlegen want je komt ook wat dingen tegen 

die je ook kwijt was, al was dit nu net niet waar je zo naar had gezocht 

En je denkt door en denkt vast ook dat het in je geheugen wel wat tocht.

Ik kijk in kasten en haal gelijk de afwasmachine leeg 

maar denk maar niet dat ik daar een ingeving van kreeg 

Na het werk daar was gedaan ben ik weer naar de kamer gegaan 

moest wat hebben nou dat is toch kras, wist warempel niet wat het was.

In kamer ging ik nadenken wellicht dat mijn geheugen het mij wel zal schenken 

ik hoor jou nu al denken ach maak je niet druk dat is gewoon menselijk 

maar ik moest wat hebben en vond dit bij even mij niet zo wenselijk 

Gehele dag moest ik hier toch wel even wat minuten er weer aan denken.

Heb wat televisie gekeken en was het voorval toen ook dus glad vergeten 

ik heb dit wel eens meer op wat dagen dat mag je ook best van mij wel weten 

Wellicht herken je ook deze woorden en heb jij dit ook weleens gehad maar echt 

ik weet zeker dat ik wat hebben moest maar wat stom ik wist echt niet meer wat.

Gedicht © 2016 Tine de Jong

Tekst die ik gemaakt heb op foto boven vraagt de eekhoorn aan de wijze uil: 

Dag meneer de uil, U bent een wijze man, ik ben wat kwijt ..Weet U waar ik dit vinden kan??

Vergeten geheugen

Ik ken je stappen, jouw 

lach maar ook je oogopslag 

je speelse ernstig heden -

gevoeligheid of je sentiment.

Vertaal soms je zwijgen en 

zie dan ook je breekbare gelaat 

wanneer je in gedachten weer eens 

een keer ergens anders bent.

Jij bent veel in andere werelden 

waarin ik je niet kan bezoeken 

en ontmoet dan ook wat mensen 

waarmee ik niet bent verwant 

Ben je terug waar je eigenlijk behoort 

doe je niet veel uit de doeken en als ik

er eens naar vraagt dan wuif je 

dit steeds weg met je hand.

Jij bent veel in jouw wereld dat 

wordt geleid door je verwarde verstand 

een wereld vol onduidelijkheden want 

wanneer herken je dan niets meer.

Want ik bemerk soms dat je ergens naar zoekt 

misschien een houvast of naar een hand 

Je bent dan soms erg opstandig en gaat 

dan ook soms behoorlijk tegen mij te keer.

Ik ken nu beetje jouw problemen en 

helaas het verhelpen dat kan ik niet 

Maar ik kan je wel erbij gaan steunen 

ook al heb ik soms wat verdriet 

En jij weet soms toch wel wat 

ik met een glimlach naar jou bedoeld 

omdat ik dit aan je lichaamshouding 

maar ook aan je gezicht het ziet.

Ik voel nog steeds je warmte 

als je soms nooit eens wat zegt 

Je hebt steeds een eigen denken maar 

ook wel met jouw stille pijn 

Alles wat krom wordt in je woorden 

brei jij dan vanzelf ook weer recht 

dit zal erger worden en  ik weet ook 

dat je op een dag een ander zal zijn.

Maar ik blijf van je houden elke dag.

Gedicht en foto met kort gedicht 

© Tine de Jong, 09-04-2016

Alle rechten voorbehouden 

Tekst die ik had gemaakt boven in foto:

Soms is men het spoor bijster in het leven, 

en wij kunnen onze medemensen

slechts een helpende hand geven.

Deze klanken erbij:
Sometimes by Charlie McGettigan - a song about Alzheimer's/Dementia

Hallo lieve mama

Dit heb ik eens geschreven na een bezoek van mijn Mama die al ver dementerend was,(nu helaas overleden) en na dit bezoek schreef ik deze woorden voor haar en gaf haar later deze brief. En al wist zij niet meer wie ik was toch zag ik een traan uit haar ogen komen. En het lied van Heintje was ze altijd erg gek op en ik draaide dit lied bij een bezoek toen aan haar.

Hallo lieve mama even
weer een klein bericht
met wat woorden aan U gericht
Hoe is het nu met mijn grote schat?

Had U weer een terugval?
hoeveel heeft u er al gehad
gaat alles verder naar wens
ik vind u evengoed
een pracht van een mens.

Ik mis u, weet U dat
Maar vergeet niet
dat ik ondanks alles van u houd
weet niet of u mij nu nog kent
wil u toch even laten weten
dat u nog steeds de liefste bent

Gedicht © 2016 Tine De JongAlle rechten voorbehouden  
(uit mijn gedichten archief 2012)

Heintje - Ich sing ein Lied für Dich uit 1969

Voor U dus deze woorden met daarbij deze muzikale akkoorden

Alzheimer

Wegglijdend in hun slaap ver van de werkelijkheid 

gaan zij langzaam het vergetel pad betreden 

Even terug en dan weer in de verleden tijd 

steeds verder wordt men afgegleden.

Zij ontkennen hun herinneringen en 

sommige geraken ook hun geheugen kwijt 

Men wordt dus langzaam wat roerloos en 

bevindt zich in het land van vreemdelingen 

omdat men nu aan de eerste tekenen van Alzheimer lijdt.

Geruisloos gaat dit leven voort en 

je gaat ook op de kleine gebaren letten 

Gedachten gangen wordt steeds stroever en je 

helpt een klein beetje zoals het koffiezetten.

Men vergeet bijvoorbeeld het water op te gieten 

als men dit zo op de oude manier is gewend 

En je laat het de persoon toch nog zelf even proberen 

om te eens te zien wat men zelf nog wel kent.

Maar als de stemming verandert bij het dagelijkse functioneren 

en er ongeïnteresseerdheid bij komt [een vorm van apathie] 

moet men toch wel eens verder gaan kijken of dit 

toch niet is zo als een ernstige vorm van dementie, want

op een dag kan het zijn dat het helemaal niet meer gaat 

men kent jou niet meer kijk jouw opeens vreemd aan 

Men is dan ook erg angstig dat je plots voor hen staat 

maar ook heel erg bang dat hen wat wordt aan gedaan.

Jouw moeder of vader is niet meer wie zij vroeger waren 

doch wel een deel van jou en dat zullen zij ook blijven 

Mocht je het zelf dus ook eens zo gaan ervaren 

Blijf dan ook van hen beiden houden ook al zouden zij 

op de vergetel-boot van de levensrivier gaan drijven.

Gedicht © 2016 Tine de Jong 

alle rechten voorbehouden.

(uit mijn gedichtenschrift archief uit 2013 )

Dit lied bij mijn woorden voor jou: 

From His Window - (song about Alzheimer's disease)

Geheugenplaag

Heel je leven leer je net als vroeger op school elke dag leer je wat bij alleen het onthouden ervan dat wordt nu wel wat zwaar belast voor mij.
Om de hersenen wat te kraken speel ik soms met memory spellen ja, zelfs vele kruiswoordraadsels zit ik ook al veel te maken.


Heb heel wat met mijzelf te stellen O, ja ken je nog dat onthoud spelletje van de tv, nu speel ik het soms op de computer en als ik vrij ben speel ik dit intensief mee.

Het valt trouwens soms toch wel tegen Ik heb er hoofdpijn van gekregen maar als ik niets doe ga mijn geheugen achteruit Dus ga ik mijzelf zo weer heerlijk kwellen met één uit mijn verzameling geheugenspellen.

Gedicht © Tine de jong 2015

(uit mijn gedichten archief 2012)

Voor jou een ander geheugenspel. Doe je ook mee? Het is niet gemakkelijk voor mijn brein.
Watch this video because it is a brain game : you have to choose four pieces of the same colour. It is very difficult.

Moeders lege pagina's

Niet alle herinneringen zijn zoek in moeders geheugen Ook al dwaalt zij nu vaker af Haar leven en dat van ons is als een spannend levensboek.
Al wordt haar weten weggedrevenToch heeft het weer wat pagina's gevuld in het boek wat moeders nu aan het maken is Terwijl zij gelijktijdig ook wat wis uit haar zo mooie gelukkig leven.
Alles wat zij nu sneller vergeten gaat is eigenlijk wat toch al in haar levensboek staat. En dit kunnen wij altijd nalezen ook al zouden haar gedachten voorgoed weg wezen.
Nu komen er lege pagina's aan het einde en wordt er geen woorden bij geschreven Maar wij zijn er om het te vullen Tot het einde van haar leven.
Gedicht © 2015 Tine de Jong, Alle rechten voorbehouden.Foto boven is en schilderij postkaart van een vrouw die voor het raam zit.Schilder onbekend.
Bedankt voor je bezoek om mijn gedicht te lezen.dit gedicht heb ik ook geplaatst op mijn andere website.De Mens en de natuur blogspot.

Reacties kunnen hier niet worden geplaatst.
Bovenstaande gedicht schreef ik omdat moeder langzaam haar geheugen kwijt raakt omdat ze nu erg lijdt aan dementie. En in haar beleving maakt ze nog steeds een levensreis in haar kind zijn. En al haar woorden schrijven we dan op in haar levensboek als een herinnering aan haar. En vele gedichten over Alzheimer en dementie van  het vergeten geheugen staan ook op mijn website als je de labels of zoekhoek eens zal gebruiken.  Groetjes, Tine