Deel met heel veel verdriet mede dat vanmorgen 31-10 -21 rond kwart voor 10 mijn lieve man thuis vredig is ingeslapen en is overleden † na een lang ziekbed. Ik heb hem al die maanden zelf ook verzorgd wat ik uit liefde deed. Ook al was het soms wel zwaar was maar ben ook blij dat ik als laatste bij hem mocht wezen.
Hij had een zeldzame kankervorm waardoor zijn galblaas en lever voor de helft waren aangetast en het was in vergevorderd agressief stadia en er kon helaas niets meer aan gedaan worden. Mijn man B. werd zomaar op een dag dag geel in zijn gezicht en ook op lichaam op de borst zagen we dit. En gelijk die dag zijn we naar huisarts gegaan. Men dacht eerst aan geelzucht.
De dag erop kwamen we in ziekenhuis en werden er onderzoeken gedaan. Alles ging toen heel snel en kregen wij het slechte nieuws te horen. Mijn man was nooit ziek en had ook geen klachten en het kwam dus erg hard aan. Hij wilde niet in het ziekenhuis blijven maar thuis bij mij en heb hem die maanden verzorgd.
Deze woorden hieronder schreef ik ook voor mijn lieve man die zo heeft gestreden om zijn doel te behalen maar het net niet heb gehaald. Het vorige schrijven heb ik nu weggehaald maar ik dank jullie nogmaals voor jullie medeleven, troostwoorden die mij ook heel goed doen.
Het afscheid
Naast de vreugde brengt het leven
ook heel vaak zorgen en verdriet en
ze zijn zeer nauw met elkaar verweven
maar elkander loslaten wilden we nog niet.
Je zei het is te vroeg "ik wil nog niet gaan"
Je geest wilde wel maar je lichaam niet meer
Je zei dat je ook moe was en niet meer kon staan
En vroeg mij om je te helpen en dat heb ik gedaan.
Heb je in de rolstoel gezet en reed je de woonkamer in
Nog ene blik naar buiten wilde jij en in kamer alles zien
toen vroeg je mij de gordijnen overal maar te gaan sluiten
Liep met mij naar de linnenkast en je zocht ook je kleding uit
En vroeg ook of ik je dan ook later aan wilde kleden misschien.
Mij hart huilde en probeerde de tranen voor jou te verbergen
jij was zo rustig toen ik alles samen met jou toen had uitgezocht
Wilde niet dat je mijn tranen zag van intens verdriet die me tergden
Je koos je mooiste blouse uit wat we ook eens samen hadden gekocht.
En toen kwam het moment dat je het bed in wilde, samen onze handen ineen
Je mompelde wat en kon niet verstaan, kwam met mijn oren naar je lieve mond
Zei dat je zoveel van mij hield en bedankte mij voor alles wat ik voor je had gedaan
Ik zei ook "bedankt voor je onvoorwaardelijke liefde "Ga maar slapen, rust nu maar.
En ik gaf je nog een laatste kus, pakte je hand en toen was het tijd dat je moest gaan.
Gedicht © Tine de Jong, 2021 alle rechten voorbehouden.
Deze woorden erbij die we samen zo mooi vonden:
Ik zal nog altijd grapjes met je maken
we zullen samen door het stille landschap gaan
Nu je mijn handen niet meer aan kunt raken
raak je mijn hart nog duidelijker aan.
~Toon Hermans
Een nacht ervoor schreef ik nog deze woorden:
Hallo mijn schat,
je was weer aan het dromen
zag dat je ogen open en dicht ging
wellicht zag je veel in je dromen
weer voorbij komen.
Je lachte ook even en was het wellicht
wel een mooie herinnering
Wellicht was je ook wel het dagelijkse leven
wel in je dromen nu aan het beleven.
Je mompelde wat maar
kon het helaas niet verstaan.
Ik depte voorzichtig je voorhoofd af
gaf je toen kus op voorhoofd
en streelde zacht je wang en
ik liet je verder dromen gaan.
Je riep zelfs in nacht een
paar maal ook mijn naam
en ik zei: ik ben bij je hoor lieve schat -
"slaap maar zacht"
En je bleef toen rustig de gehele nacht.
Gedicht © 2021 Tine de Jong
alle rechten voorbehouden.
Het deed en doet mij echt zo erg goed dat men meeleefde omdat ik vele van jullie helemaal niet persoonlijk kent. Maar toch mij wel dit gevoel geeft, omdat we elkaar wellicht zolang volgen en ook elkander lezen wat men deelt op worldpress of op blogspot en dat geeft voor mij ook een band daarbij.
En nu bij dit zware verdriet vergeten jullie mij niet. En dat doet mij ook erg goed en ik dank je voor je vriendschap hier. Maar ook voor alle kaarsjes die jullie voor mijn lieve man heeft laten branden. En ook voor alle mails met mooie kaarten en per post die we ook mochten ontvangen die mijn adres hadden want dat deed ons heel erg goed. Mijn man wordt in besloten kring gecremeerd in Almere zoals zijn wens was.
Reacties zijn hier bij mijn woorden uitgezet want ben voor onbepaalde tijd nu hier even niet aanwezig. Als ik mij weer wat krachtiger en sterker zal voelen dan zie je vanzelf mijn schrijven weer staan op beiden websites. En dan kom ik ook weer gezellig lezen bij jou die ik volg en al eens hadden gereageerd bij mij.
Mijn lieve man had wel eens gezegd dat ik door moet gaan met schrijven. Hij keek altijd met mij mee wat ik scheef of had geschreven en doet het nu vast als engel wellicht onzichtbaar op 1 van mijn schouders.
Maar nu huilt mijn hart zo intens om het verlies van mijn lieve schat en die niet alleen maar mijn echtgenoot was maar ook mijn maatje voor 44 jaar. Wel uit het oog maar nooit uit mijn hart.💕
Ook de bezoekers die geen website hebben bedank ik voor al de bezoekjes.
Bedankt ook tevens hierbij dat je mijn oudere woorden/blogs eens leest. Of de wandelingen zal bekijken die ik samen met mijn liefste had gedaan op mijn YT kanaal.
Zij zijn allemaal nu heel erg speciaal en erg dierbaar voor mij. Want het waren en zijn de mooiste herinneringen die we samen hadden vastgelegd hier maar ook in de gedachten zullen ze altijd er wezen.
De urn- As beeld die je boven ziet is een grote hand geboetseerde urn uit klei met een duurzame brons finish die mijn man en ik samen ook nog konden uitzoeken en wat we samen dan ook heel erg mooi vonden. En ik zal blij zijn als mijn man zijn as hier straks in gaat want voor ons heeft deze ook een andere betekenis waarom we deze grote uitvoering kozen.
Deze draagt de naam Verlichte Liefde en zo blijft het ook zodra ik zijn as weer op mag halen en hij weer bij mag wezen en elke keer als ik een kaarsje laat branden is onze liefde nog steeds verlicht.
En later zal ik hier ook in komen en als men ons dan gaat schudden en dan zijn we weer voor altijd samen. De helft van ons wordt dan ook uitgestrooid op een plek die we ook samen hadden uitgekozen.
Deze is gemaakt door Limburgse keramist Geert Kunen en op zijn website kan je meer informatie vinden en ook de mooie as urnen die hij maakt. Wellicht zijn zijn werken ook wat voor jou en al je dierbaren. https://www.geertkunen.nl/ Update 9-11-21
Bedankt voor alle mooie kaartjes, troostwoorden en mails die ik mocht ontvangen. zowel hier als die mijn adres wisten. Het heeft mij heel erg goed gedaan te weten dat men aan mij dacht. En mij ook tevens het gevoel gaf niet alleen te staan in deze voor mij zo droevige en moeilijke tijd.
Mijn lieve man zal altijd in mijn gedachten en in mijn hart zijn en ook in al onze mooie herinneringen die we samen hadden gemaakt in al die 44 jaren. In november 19e zouden we 45 jaar getrouwd zijn ,en dat was ook zijn doel om dit te halen maar helaas mocht dit niet zo wezen.
En menige herinneringen staan hier en op de andere website vermeld in woord en beeld maar ook op mijn YT kanaal. Ook enkele oudere mooie wandelingen en bezoekjes zullen daar nog komen te staan.
Ik hoop dat mijn gezondheid het toe zal laten om de plekjes te gaan bezoeken waar we samen nog naar toe zouden gaan. En dat ik dan ook zijn wensen zal kunnen voltooien.
