Mijn adem laat de ruit
in de kamer wat beslaan
ik schrijf; Ik mis jou op
het koude beslagen glas
Vol verdriet kijk ik naar buiten
zie de vele regentranen
en wenste toen dat jij op
dat moment weer bij mij was.
De regen druppelt op mijn balkon
ik zie ook de vele plassen in de straat
Kleine regenstraaltjes lopen over de ruit
op de plek waar jouw geschreven naam ook staat.
De warmte binnenshuis laat
De warmte binnenshuis laat
de woorden langzaam vervagen
en buiten blijven regentranen
de straten nog wat vergezellen.
Ik hoor opeens ons lied op de radio
en ik begin spontaan mee te zingen
wachtte ook met spanning af, of jij
wellicht vanavond nog zal bellen.
Het liedje vervaagde net
als jouw naam op de ruiten
ik kijk opeens met een toch wel
vreemd gevoel weer naar buiten
Wist niet of ik het goed zag en
maakte het raam wat rein
jij stond aan de overkant,
Dus jij kon niet zonder mij zijn.
Gedicht © 2015 Tine de Jong
(uit mijn gedichten archief 2014)
Dank je wel voor je bezoek. Groetjes, Tine
Zoek eens op de labels en lees meer gerelateerde gedichten.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten
Bedankt voor het bezoeken van een post op mijn website. Ik waardeer al je bezoekjes en vind het ook erg leuk als je een reactie achterlaat over mijn schrijfsels of Fotografie..
Maar anonieme reacties zonder een naam of links naar websites worden niet geplaatst en verwijderd.
Wil je de website volgen? Kik dan even op internetversie en dan zie je rechts het staan. Wens je veel lees en kijkplezier. Groetjes, Tine de Jong
*******************