Vriezend weer -Fotogedicht

Het gaat vriezen zeggen zij steeds op de weerberichten tja zal de heerlijke tijd van schaatsen dan weer eens komen Krijgen wij in Nederland dan weer eens de ouderwetse gezichten of zal Koning winter weer ons allen in het ootje te hebben genomen.

Ik ga maar eens even naar de Winterkoning schrijven want vermoed dat de vorst hier vast weer niet lang zal blijven Al voorspeld het nieuws dat we koude nachten zullen ontvangen Menig mens die graag schaatst zit hier nu wel naar te verlangen.

Het is best wel lang geleden dat het hier eens goed was gaan vriezen  en dat dan ook al de sloten en vaarten goed waren om schaatsen te gaan  Wij ontvangen slechts hier altijd die kwakkelwinter wat je maar doet kniezen Het is voor mij ook heel erg lang geleden dat ik weer op schaatsen heeft gestaan.
Wellicht als het eens hard zal vriezen wordt het weer eens hier net als weleer want ja die koude winters, ach die zien wij hier in Nederland maar zelden meer Men houdt nu buienradar goed in de gaten want je weet het hier maar nooit, want als je denkt dat je heerlijk kunt gaan schaatsen is dat het ijs weer heel snel dooit.
Gedicht, natuurfotografie, en video © 2018 Tine de Jong Alle rechten voorbehouden

Eigen fotografie  1 en 2 en 3 met het gedicht © Tine de Jong

(klik op de foto's om beter te lezen.)

en gedichten in onderstaande video.

De website die in video staat is niet de juiste meer want is nu zoals je al had gezien 

Gedichten en verhalen uit het leven geworden wat beter paste bij mijn woorden.

Nog een tip voor jou hierbij en Klik op foto om beter te lezen

Voor jou nog enige gedichten uit mijn hand: Wintergedichten | Foto's | Muziek Bekijk de video via YouTube en zet het beeld dan wat groter of even stil als je het beter lezen wilt.

Het ijsvrouwtje

Het ijsvrouwtje staat geduldig te wachten 

tot het eindelijk eens echt vriezen zou. 

Maar de natuur is nog in gedachten 

overdenkt nog over de dag van kou.

De ijsvrouw heeft de kou hard nodig om  

te overleven, en vraagt zich nu wel met spoed af.

Wanneer de natuur haar de vorst komt geven  

van bevroren graslanden, rivieren plassen en sloten.

Steeds is er elk jaar wat en dan wordt het weer verstoten  

Het ijsvrouwtje is de helft van haar mantel nu al kwijt.

Zij heeft nu echt flinke dorst, en staat zij nu erg  

troosteloos en eenzaam te wachten op de strenge vorst .

Gedicht en foto  © Tine de Jong 29-12-2015

(Uit mijn gedichten archief 2013) 

Tientallen Nederlandse en internationale ijskunstenaars waren in zwolle bezig geweest om mooie ijsculturen te maken en dit evenement had ik eens bezocht en daar heb ik bovenstaande foto ook gemaakt.  Dit gedicht met foto staat ook in mijn YouTube video.

Voor jou mijn video met meer mooie gedichten die ik had gemaakt met eigen winterfotografie daarbij.

Bekijk deze via mijn YT kanaal voor groter en beter beeld.

Wintergedichten | Fotografie met Relax muziek