De alpaca (Vicugna pacos) (in de volksmond soms ook Berglama genoemd) Wij zijn lid van de familie Camelidae (kameelachtigen) uit Zuid-Amerika.En wij komen oorspronkelijk afkomstig uit het Andesgebergte. Er zijn in Nederland vooral twee soorten alpaca's bekend: de Suri alpaca en de Huacaya alpaca. De laatste is de meest algemeen voorkomende alpaca.
Wel even vermelden dat wij veel liever zijn dan lama's hoor. Wij spugen dat wel, maar nooit naar mensen, alleen als een mannetje mij of de andere alpaca's lastig valt. Maar ook soms bij het vechten, want ook wij maken weleens ruzie net als jullie mensen.
Wij maken ook geluid wat soms hummen genoemd wordt. Dit doen we als we het naar ons zin hebben of met iets anders als we boos zijn.Maar dan klinkt het wel anders.
Hier in Nederland hebben zij ons meestal voor de hobby en zij gebruiken onze wol om er mooie warme dingen van te maken zoals sjaals/poncho's/sokken maar ook heerlijke warme truien en nog veel meer mooie dingen.
Ik kan het weten dat ze echt warm zijn, want ik heb nooit last van de koude.Het scheren gebeurt bij ons jaarlijks. Heb jij weleens gevoeld hoe zacht onze kledij wel is?
Verder mogen wij ook weleens naar een boerderijendag of naar een ander feest, zodat men ons kan bewonderen of eens mag aanraken. We worden dan altijd in de watten gelegd hoor en ook daarbij goed verzorgt. En vele mensen denken dat we dan soms niet goed behandeld worden maar dat hebben ze mooi mis. wij ontvangen heel veel fijn gras of hooi. En dat smaakt ons heel goed. Maar wel altijd je handen wassen als je ons hebt aangraakt want dat is voor je eigen higiëne.
Weet je wat ik ook zo mooi vind? Dat we weleens mogen wandelen met mensen met een beperking en dat vinden zij ook heel leuk.
Maar dat moeten wij dan wel leren, want wij zijn niet gewend aan een halster waar ze ons mee vast moeten houden. Maar we leren snel hoor.
Nu even een filmpje voor je verder gaat lezen, zodat jij ook eens kan zie hoe zij ons allen scheren. Hoop dat je het mooi vind:
Nou dat was toch goed gedaan, vinden jullie ook niet?
Scheren is niet alleen noodzakelijk voor ons maar zo kan de mens ons beter inspecteren op bijvoorbeeld een vlieg die ons ziek zouden kunnen maken.En wij willen die ziekte dus echt helemaal niet, Men noemt deze vlieg de Lucilia sericata.
Dat is een vieze groene vleesvlieg en die leeft vooral als larve (made) van vlees van levende dieren, en is ook heel berucht in de veehouderij, omdat onder andere ook schapen levend kunnen worden opgegeten.Daar moet ik toch niet aan denken zeg. De ziekte heet de madenziekte (Myiasis)
We vinden het dus heel goed dat men ons soms veel betast om te zien of wij die vlieg niet hebben. We hebben er al vele verhalen over gehoord . Er zijn veel soorten en kleuren van die rare enge vliegen. Die kunnen eitjes leggen in onze vachten. Brr ik moet er niet aan denken dat die in mijn vacht en lijf komen te zitten. Dit is een foto van die rot vlieg:
Maar nu weer terug naar mijn verhaal, want anders geraak ik de draad helemaal kwijt wat ik jou wil vertellen over mij en al mijn andere familie. Wij worden ook geschoren omdat men ons ook wil bekijken of we geen andere narigheden hebben, zoals schurft of die vervelende teken. Ja die kennen jullie vast ook wel.
En ze zijn ook nog zeer actief dit jaar, dus kijk jezelf ook maar goed na als je hebt gewandeld, maar ook jouw huisdier.En wat het scheren betreft, jij gaat toch ook regelmatig naar de kapper? Geeft echt een goed gevoel achteraf en zeker met een warme zomer.
Wij vinden het ook wel eens wat anders om ons mooie vacht dan te geven aan jullie mensen.
Zo zie je maar, wij zijn ook nuttig voor jou. Als je ons ook steeds goed behandeld, krijg je ook liefde van mij en mijn familie terug. Je krijgt de hartelijk en lieve groeten van mijn familie.
En ik geef je ook even een mooie foto van hen :
Wij hebben als je ons wilt houden als hobby [want niet iedereen mag ons hebben] wel elke dag vers water nodig en ook voldoende hooi of ander eten. Want jij vind het vast ook niet fijn steeds hetzelfde te eten of wel? Ook zijn wij niet veeleisend wat de huisvesting aangaat. Maar wel een schone omgeving graag en wellicht ook wat zand, want we houden ervan om er eens lekker in te rollen.
Ik kan ook heel goed opschieten met andere dieren hoor, want we hebben een lief karakter, maar in het begin moet ik jou ook leren kennen en je moet me dan wel de kans geven dat ik aan jou kan wennen of jij aan mij. Maar als de vriendschap er eenmaal is kunnen we hele goede maatjes worden. Als je bv mijn hoeven moet bekappen,[die heten eigenlijk ook teennagels] moet je wel weten wat je doet, want ik heb ook gevoel hoor.
Jij hebt dan misschien wat meer tijd nodig om mij te leren kennen of andersom. Dus vertrouwen in elkander is wel een vereiste. Dan heb je aan mij en mijn familie een heel lief dier. Weet je trouwens waarom wij wel eens spugen??
Wij spugen soms uit zelfverdediging.
Want ook is het spugen voor ons een manier om te laten zien wie er de baas is. Of om ruzies uit te vechten in de kudde. En om jongen op te voeden. Vrouwtjes maken door een mannetje te bespugen duidelijk dat zij zwanger zijn of in ieder geval niet gediend zijn van liefdesverklaringen.
Wij en andere familieleden; De Lama’s en wij ook hoor soms spugen eigenlijk alleen naar de andere lama’s. Als ze naar jou als mens spuugt doen ze dat meestal als ze groot geworden zijn in gevangenschap. Ze denken dan dat de mens die voor hen staat ook een lama is.
Weet je wat ze spugen? Het is geen vuur, geen slijm, maar zure sappen met onverteerd eten uit de maag. Dus eigenlijk een soort kots. Zorg er dus maar voor maar dat je een lama niet echt boos maakt! Wat doe jij dan eigenlijk als jij boos bent??
Vertel mij het maar onder dit schrijven als reactie maar is niet verplicht hoor.
Nou dat was mijn verhaal aan jou en ik hoop dat jij nu een beetje meer weet over mij: Alperina (zo heeft men mij genoemd hoor )en mijn familie.
Als afsluiter geef ik jou een mooie film van de baby Alpaca's: en laat je ook weten hieronder hoe jij mijn verhaal vond? Alvast erg bedankt en ook voor jou bezoek. Hoop je nog eens te mogen ontmoeten. Ik wens je voor elke dag ook mooie momenten in goede Gezondheid..
Mijn wandeling voor jou met eigen fotografie in een slide video omgezet en met mooie muziek die je vast ook wel mooi zal vinden. Bedankt voor je bezoek en ik wens je mooie dagen in April toe maar zeker ook voor alle maanden.
Momenten uit de natuur vanuit het Hollandse polderlandschap en bekijk
de video via YT want dan zie je het vast veel mooier. Alvast bedankt.
Waar zij het meeste voorkomen, is natuurlijk hét buideldieren-land Australië. kangoeroes zijn zo ongeveer de geiten van Australië. Ze knabbelen aan alles wat groen is en kunnen in elk terrein uit de voeten. Het grootste verschil is dat ze niet op hun vier hoeven rond hobbelen, maar dat ze van plek tot plek springen met hun twee krachtige achterpoten. In totaal leven er nu nog circa 67 soorten kangoeroes in Australië. In Australië zelf noemen ze alleen de grootste soorten kangoeroes.
De meeste kangoeroes zijn nachtdieren. Alleen de grotere kangoeroes durven overdag nog in de open vlakte te grazen. Want vele kolonisten hebben veel veranderd en veel van het buideldierenland in landbouwgrond omgebouwd, dus zij kregen en hebben nog weinig echte ruimte om in te mogen leven. En ook vele schapenfokkers schoten vroeger veel kangoeroes af omdat ze vonden dat die het gras voor de bekken van hun geliefde schapen weg graasden.
Vele boeren hadden zelfs prikkeldraad om het land geplaatst waar ze in verstrikt en gewond van konden raken. Helaas werd ook het vlees een belangrijke reden om op de kangoeroes te jagen. Het ging vooral ingeblikt als honden- en kattenvoer over de toonbank, maar het vlees wordt ook in veel restaurants geconsumeerd.
Gelukkig is in de jaren ´80 van de vorige eeuw de jacht op kangoeroes door allerlei regels wat aan banden gelegd. Ook was de pels heel erg in trek bij vele jagers. Maar in de verschillende delen van Australië hebben de kangoeroes zich op verschillende manieren toch aangepast. Ze leven daar in het droge binnenland. kangoeroes leven in groepen[roedels] en soms vechten ze ook wel met elkander. De vrouwtjes vluchten dan meestal, want die houden helemaal niet van dat gevecht.
Er is nu ook een nationale park waar zij kunnen leven, maar het gevaar blijft toch altijd bestaan dat jagers ze afschieten of door verwilderde huishonden [dingo's ] worden gepakt. Het zijn allemaal planteneters die gras, kruiden, struiken of boombladeren eten. De vrouwtjes hebben op een buik een grote huidplooi: de buidel.
In deze buidel worden de jonkies gedragen. Wat alle buideldieren gemeen hebben is dat de vrouwtjes piepkleine jongen krijgen. Een naakt wormpje dat zich met zijn korte voorpoten naar een tepel worstelt, die meestal in de beschermende buidel te vinden is. In de buidel zuigt het jong zich helemaal vol met moedermelk, tot hij /zij na een paar maanden sterk genoeg is om eruit te klimmen.
Een pasgeborene is nauwelijks een paar centimeter groot. Het is kaal en wat roze. Het weegt amper één gram en meteen na de geboorte grijpt het jonkie de vacht van de moeder vast en klautert naar boven naar de buidel. Voor er een jong geboren is, likt de moeder een paadje naar de buidel. Het jong kan al goed klimmen en vind zo een weg naar de buidel. Daar kan hij drinken. Na ongeveer vijf maanden komt hij voor het eerst met zijn kopje naar buiten. Als zijn moeder bukt, kan hij ook voor het eerst gras eten.
Na ongeveer negen maanden komt het kleine kangoeroetje er helemaal uit. Eerst is het een beetje wennen maar later gaat het wel. De jonge kangoeroe gaat vaak terug in de buidel bij zijn moeder. Zelf als hij nog een heel stuk groter is! Maar na een tijdje is hij te groot en mag hij alleen nog zijn kop in de buidel doen om te drinken. Als hij elf maanden is, moet hij toch echt helemaal op eigen poten de wereld in. Jammer dat men dit mooie dier doodt om zijn pels en vlees. kangoeroes zijn hele interessante mooie dieren.
Geef jou nog een gedicht van mijn hand hierbij:
De Australische kangoeroe
Daar in de mooie Australische continenten
hebben de kangoeroes maar weinig concurrenten
Zij zijn de hoogste springers en ook snel in de poten
ook de mooiste dieren die in Australië zijn ontsproten.
Maar helaas hebben landbouwers daar de overhand
en hebben ze hen liever niet meer op hun akkerland
Vele van hen zijn verjaagd en verdreven en moesten
hun vlees en pelsen aan de stropers en mensen daar afgeven.
Terwijl het land van hen allen toch als eerste waren
en nu nog lijden er nog steeds velen onder de druk
van al die andere menselijke en dierlijke gevaren
Moet de kangoeroes nu door zijn levensgedrag
weer opnieuw diep in zijn buidel gaan tasten.
of is het de mens die nu eens nadenken
moet om voorgoed eens te gaan vasten want
al is er een park die aan hen allen is gegeven
vrezen er toch nog velen die er in leven voor hun leven.
Ditmaal deel ik op mijn website weer eens een soort van beeldspraak wat een bloem maar ook een mens kan zijn. Alvast bedankt voor je bezoek en voel je vrij om te reageren.
Uniek bloemke
Ben een unieke bloem
en past niet in elke pot
houdt niet zo van bezichtiging
of van een soort van roem.
Je moet me wel blijven besproeien
en regelmatig bemesten en
dit ook regelmatig doen
Want daar ga ik goed van groeien.
Waar je ook op moet letten
ik hou niet van teveel tocht
En ook niet als je mij eenzaam
ergens alleen neer gaat zetten.
Want dan ga ik echt kniezen en
zal dan al mijn blaadjes verliezen
Maak ook niet teveel mijn wortels bloot
want dan ga ik gewis snel dood.
lijkt me echt helemaal niets aan
Om dan steeds met zo een etiketje
in één of andere winkel te gaan staan.
Waar mensen je ook nog eens gaan sorteren
als goedkoop, duur, vies of juist heel slecht
Al die mensen die je dan ook ongevraagd betasten
en die jou dan in een donkere koude ruimte legt.
Gelukkig heb ik het mensenrecht, dat stemt mij wel blij
al worden wij soms ook veel ongewenst betast en bekeken
Ja, eigenlijk is een fles te vergelijken met jou en met mij
Dat is in dit leven al heel vaak bij vele toch wel gebleken.
Soms wordt ik wel geflest, maar dat is mens eigen
en ook wordt de rolbanden voor mij soms benauwd
Want je wordt soms ook van alle kanten bekeken
en ook vaak in het leven door de mens afgesnauwd.
Mijn naam draagt geen code en ook geen label
te koop voor anderen, dat ben ik net zo min
ik wordt ook niet gekozen voor de buitenkant
maar men neemt mij altijd om mijn binnenin.
Vorig jaar heb ik één van mijn vele dromen waargemaakt. Doodeng, maar na veel oefenen heb ik de sprong toch gewaagd. Schreef deze woorden die ik deel met jou. Heb jij ook wel eens een vlucht gemaakt en/of gesprongen?
Zwevend door de wolken
laat ik mij leiden door de wind
Een sprong naar het onbekende
die vanaf een vliegtuig begint.
Met hoogtevrees en rillende benen
en op mijn rug zo een zware parachute
die ik waarschijnlijk van iemand mocht lenen.
Ik was vastberaden om ook eens een vogel te zijn
en sprong ook naar beneden met mijn armen erg wijd
Opeens was ik ook een vogel, Mens wat voelde dat fijn.
Heb gegild dat mag je wel weten, want het was eng bovendien
al was het supermooi om alles nu eens een keer van bovenaf te zien
Maar weet niet of ik het ooit nog eens zal gaan doen of het proberen
Doch ik was ook eens een vogel en weet nu ook dat je vliegen moet leren.
