woensdag 1 april 2020

Even een rustmoment

Even een rustmoment

Hallo lieve lezer, blogvrienden en volgers: 

Enige dagen terug heb ik afscheid moeten nemen van enige lieve dierbare mensen door het coronavirus. Er gebeuren laatste tijd vele dingen in mijn leven die ik even heel moeilijk een plekje kan geven. Maar toch enkele boodschap berichten wil ik je hierbij geven en hoop echt dat jij ze goed lezen zou.

Wat mij ook heel erg verdrietig maakt is dat ik geen afscheid kon en mocht nemen want mijn man en ik mochten er helaas niet heen wegens onze kwetsbaarheid en hoge risicogroep. We konden slechts een kaarsje branden voor hen branden maar zo hoorde het niet te wezen. 

* Maar niet alleen mij is dit overkomen maar ook vele andere medemensen die hun grootouders, vader, moeder, familieleden, broer, zus, neef, nicht, vriendin, vriend, en/of een kind al hebben verloren aan deze onzichtbare gevaarlijke virus. 

Wees er voor elkaar en zorg voor elkaar. Samen kunnen wij het maar niet alleen. Help ons allen door deze pandemie heen.

* En allen vragen zich net als ik vast af waarom toch, waarom..
Waarom is dit onzichtbare virus gekomen en wanneer stopt dit nu eens..

* Waarom zijn er zoveel vragen. Waarom is er zoveel leed en pijn. Waarom zijn er nu zoveel zaken wat ons overkomt die niet te begrijpen zijn???

* Hoeveel moeten er nog afscheid gaan nemen van een dierbare?? Blijf A.U.B thuis als je niet echt weg hoeft. Laat jij niet de volgende wezen die dit virus krijgt.

* Wees alsjeblieft veilig en zorg goed voor je gezondheid door je handen te wassen als je wat heb aangeraakt in winkel of elders.

* Probeer ook zoveel mogelijk mensen te vermijden. Zelfs als iemand maar hoest of eens niest is het niet altijd maar een verkoudheid want zij kunnen ook zonder het te weten het virus al hebben.

* Ga niet naar buiten als het niet echt noodzakelijk is.

* Afstand houden is zeker een vereiste maar of die anderhalve meter echt helpt dat betwijfel ik.

Langs deze weg wil ik als men dit leest ook alle artsen, verplegers, verpleegsters en vele andere die zorg geven op dit moment ook bedanken voor hun inzet om zoveel mogelijk met al hun krachten die ze bezitten om een mensenleven te redden.

Zij verdienen ook onze steun en ik weet dat ze echt al het mogelijke hebben gedaan maar het mocht niet meer baten voor hen die ik moest verliezen.


* En ik weet dat aan het einde van een donkere tunnel het licht er is maar hoe lang duurt dit voor hen die leven in angsten in vele ziekenhuizen om er straks niet meer te wezen. 

*Die nu overal in gehele wereld knokken voor hun leven. Laten wij even stil staan bij hen allen die het ook zo moeilijk hebben om dit verlies te dragen.

* Maar ook voor hen die levens proberen te redden.

 * En daarom moeten we echt luisteren naar wat ze zeggen op tv, kranten of op het internet. Want ik zie nog steeds dat vele mensen samen lopen en niet op afstand als ik uit mijn raam kijk. Ik zie ook jeugd veel samen staan en ook zij kunnen het ontvangen.

Het zijn echt niet alleen de oudere medemensen. Jij kan de volgende zijn als jij je niet aan de regels zal houden die men steeds maar weer vertelt.

* Luister nu eens een keer naar wat men zegt en doe ga er niet ten in, want ik wil straks ook geen afscheid nemen van jou.

Diegene waar ik afscheid van moest nemen waren niet in een ander land geweest maar waren gewoon thuis en hadden ook geen onderliggende klachten. Zij hebben het waarschijnlijk ontvangen van een ander die aan vele regels het lak hadden maar ik geef hen dan ook niet de schuld want het virus is de boosdoener.

Deze moet worden aangevallen maar hoe???

Vragen!!!! Ja er zijn veel vragen en zeker ook in mij, maar niemand kan ze voor mij of voor andere medemensen beantwoorden....

Mijn hart huilt en heb intens verdriet maar toch heb ik hoop en ook kracht om weer door te gaan maar nu even nog niet....

Want ik heb even tijd nodig om alle verdriet in mij de rust te gunnen om het even allemaal rustig te gaan verwerken...

Dank jullie wel voor je begrip en steun en er staan nog genoeg woorden voor jou op deze en op de andere website die je kan lezen.

Samen kunnen we het overwinnen als we allen nu echt gaan zorgen voor elkaar.

Tekst, gedicht © Tine de Jong, 1-04-2022

Fotogedicht tekst van boven:

Hopen op een goed bericht

Elke morgen als ik op zal staan
is er de hoop dat ik lees of hoor
dat eindelijk het coronavirus is weggegaan.

Ik blijf ook de hoop behouden
met daarbij ook goede moed want
eens komt alles wellicht weer goed

En wellicht ontvangen wij weer wat licht
met daarbij eens het goede bericht.

Mijn gedachten zijn ook bij iedereen
die ook een dierbare moest verliezen
en wens hun ook veel kracht toe
om dit verlies te dragen
al blijven er altijd vragen.


Gedicht en tekst Alle rechten voorbehouden  © Tine de Jong-2020

* Draag zorg voor elkaar want samen zijn we sterk en kunnen wij het ook overwinnen.

* We begrijpen de eenzaamheid pas als we er toe gedwongen worden zoals nu in deze droevige tijd.

* Heb ook vertrouwen want dit zal alle vrees overwinnen.

* Sterkte de komende tijd voor iedereen die nu niet op bezoek kan bij zijn of haar dierbare.

Mijn gedachten zijn bij jullie ook allemaal.