De foto boven laat zien dat een koe de nageboorte -placenta eet en lijkt misschien een vies gezicht. Maar de koe doet dit niet zonder reden. Maar heb jij weleens gezien dat een koe de placenta opeet oftewel de nageboorte?
Zelf nog maar ene keer gezien maar kon het niet filmen want de koe stond tever weg. Maar Youtube vrienden Noah en Rebecca zagen dit bij toeval wel bij een bezoek ergens, en hadden er wel een filmpje van gemaaakt. En dat deel ik ook eens hier want is ook weleens leuk om te zien. Maar eerst even wat informatieve weetjes erover schrijven want dat is vast ook wel eens mooi om te lezen.
Een geboorte is voor de koe ook heel hard werken. Het is niet alleen een training voor het lichaam van de koe, maar daarbij gaat er ook veel vocht en bloed verloren. En wellicht denkt dan de koe automatisch dat ze al die verloren voedingstoffen weer moet herstellen en dus eet ze de placenta op. Het is het instinct van de koe die dit haar dit laat doen.
Aangezien een koe een herbivoor is en dus geen snijtanden heeft om vlees gemakkelijk stuk te scheuren, moet ze dus wel met haar kiezen op de nageboorte soms wel een tijdje malen. Sommige koeien eten de nageboorte niet op, andere eten een stuk op en nog anderen eten het uiteindelijk helemaal op.
Het is weleens voorgekomen dat een koe gestikt was er in maar dat gebeurd gelukkig maar zelden. De placenta bevat ook wel veel voedingsstoffen, die dus bij het opeten hergebruikt worden. Maar dit is echter niet altijd noodzakelijk aangezien dieren genoeg voedsel kunnen opnemen uit andere voedingsbronnen. Maar een koe die de placenta opeet schijnt een gezonde koe te wezen.
En er zijn daarbij vele placentae zoogdieren die ook instinctief hun placenta op eten omdat zij hierdoor ook geen vijanden willen aantrekken door de geur van het bloed om zo ook het kalf te beschermen.
Maar nu zie je ook wat herkauwen betekent in dit filmpje.
Al is het herfstseizoen begonnen in ons mooie Nederland wil ik toch nog een mooie wandeling met je delen die ik eind September hier had gemaakt. Want het is een prachtig dorp die ook wel eens wat meer aandacht mag ontvangen. En dat is Hoogblokland en wat hoort bij de gemeente Molenlanden in de provincie Zuid-Holland. Het dorp ligt in de mooie Alblasserwaard, ten noorden van de stad Gorinchem en tussen de plaatsen Hoornaar en Arkel.
Ik probeer altijd de natuur te combineren met een wandeling en zo ook in dit prachtige rustige dorp ontving ik bij mijn wandeling weer mooie bloemen en tuinen in menige straten maar ook mooie bomen. En er waren ook al menige spinnen die ijverig bezig was om een mooi haakwerk te maken van al hun webben. En menige insect kwam ook op mijn pad zoals de mooie dagpauwoog vlinder die zo mooi wilde poseren voor mij maar ook menige andere vlinders.
De kruisspin (Araneus diadematus) is altijd wel de bekendste die je vaak ziet verschijnen als het seizoen de herfst weer snel aan zal vangen. Ik las eens op de natuur website van Nature Today een legende waarom hij nu dat kruis droeg. Want daar was ik op aan het zoeken want dat vroeg ik mij dus ook af en zo kwam ik op hun website terecht.
En als je dit verhaal niet kent of heb gelezen vind ik ook wel even leuk om het hier even te schrijven. De legende zegt dat de Kruisspin de witte kruisvormige tekening op haar rug ontving toen Jezus bij zijn kruisiging werd lastig gevallen door vliegen. Een langskomende spin had medelijden met Jezus en spon haar web in zijn doornenkroon zodat de vliegen in het spinnenweb gevangen werden. Als beloning mocht de spin voortaan een kruis op haar rug dragen. Omwille van deze opvallende tekening werd de Kruisspin tijdens de Middeleeuwen nog gedurende lange tijd vereerd in Europa. Er zijn vele legenden bekend van dieren maar of ze allen nu waar zijn of niet dat laat ik in het midden.
Ik heb eens uitgebreid over spinnen geschreven op de andere website De mens en de Natuur en als je de link even kopieert dan kan je erop zoeken in je browser en het verhaal ook lezen. Het is best wel interessant voor je dat weet ik zeker als je in de wereld van spinnen zal kruipen. Maar nog even verder lezen hoor voordat je dit doet anders mis je wat.
Er zijn dit dorp dus menige bloemrijke tuinen waar menig insecten heel blij mee zijn en het mij maakte mij ook blij want we hebben ze nodig in de mooie natuur. En op de mooie zonnebloemen en andere soorten bloemen die ik zag ontmoette ik ook menig insect en ditmaal ook eens het mooie Bruin blauwtje -Aricia agestis, die rustig zat te genieten en mij de kans gaf om deze mooi in beeld te brengen.
Mannetjes en vrouwtjes zien er bijna hetzelfde uit. Bij de mannetjes zijn de oranje vlekken bij de vleugeltop van de voorvleugel een beetje vervaagt. Bij de vrouwtjes zijn alle vlekken oranje duidelijk zichtbaar. Ook zijn vrouwtjes iets groter. Het Bruin blauwtje - Arica agetis lijkt ook wat op de vrouwtjes van het Icarus-blauwtje, die ook bruine vleugels met oranje vlekken hebben.
De bewoners uit dit dorp zijn heel vriendelijk en men vertelde ook graag over dit dorp maar ook van de omgeving, want ik ontmoette daarbij ook een bewoner tegen die ook een mooie tuin had en deze gaf mij ook een tip voor een andere wandeling en deze tip zal ik zeker ook eens gaan doen want het lijkt mij daar ook wel erg leuk om er eens te gaan wandelen. En wellicht schrijf ik op mijn website er ook weer eens wat over want men leest hier niet alleen maar gedichten maar ook verhalen uit het leven en daar hoort een mooie wandeling ook bij zoals ik nu samen met mijn man in dit mooie dorp deed.
Wel even vermelden dat men hier wel aangewezen is om de dagelijkse boodschappen te gaan doen in een dorp nabij want deze voorziening is hier niet. Maar er is wel een nieuw multifunctioneel centrum gebouwd die de oude heeft vervangen en waar soms wel wat te doen is. En het is tevens een belangrijke ontmoetingsplaats voor de bewoners want op deze manier komen zij dan toch wat met elkaar in contact. In het verleden was er hier voor de coronatijd ook een jaarlijkse gezellige rommelmarkt buiten toen het oude gebouw er nog stond en wellicht gaan ze dit in de nabije toekomst ook weer organiseren want dat schept ook een band met de bezoekers en de bewoners.
De mooie dorpskerk staat tegenover het nieuwe gebouw en vormt zo met het dorp een mooi geheel. De hervormde kerk van Hoogblokland (ook Dorpsweg) is in 1880 gebouwd op de fundamenten van de vorige kerk, die stamde uit de 14de eeuw en aan de overzijde staat ook meer informatie erover op een bord die men heeft gemaakt maar die was te vies om te fotograferen,
Je zal ook in de fotografie-video een mooi bronzen standbeeld ontmoeten die is gemaakt door kunstenaar Marcus Ravenswaaij uit 1986 en dit beeld drukt uit hoe men in vroegere tijden een brand hier blusten. Er zijn nog meer mooie monumenten hier maar dat laat ik aan jou over om deze eens te zien als je zelf hier eens zal gaan wandelen. Bij mij staat de natuur voor op.
Je ontvangt echt een oase van rust als je hier ook eens een bezoekje zal brengen als je in de buurt mocht wezen of een fietstocht zal maken door de mooie dorpjes wat de Alblasserwaard rijk is, want in elk dorp of omgeving zal je toch weer wat anders kunnen zien.
Hoogblokland ligt ook gedeeltelijk langs de Bazeldijk, een weg die in het verre verleden werd aangelegd door Keizer Napoleon. Het andere deel van het dorp waar ik was ligt op en aan de zanddonken, die hier veel te vinden zijn in de Alblasserwaard. Net als Hoornaar heeft Hoogblokland het karakter van een langgerekt lintdorp grotendeels behouden.
En als je het dorp wat verder rechtdoor gaat via de dorpsweg zal je ook een weg ontmoeten links die je weer zal brengen naar een andere mooie omgeving en dat is buurtschap de Minkeloos waar ik al eerder heb gewandeld en deze kan je lezen en zien op (klik) Buurtschap Minkeloos Deze zal je later in kunnen zien als je onderstaande video hebt bekeken want ook dit schrijven is echt heel erg mooi en eronder zie je ook weer mooi fotografie van mij.
Voor nu wens ik je veel kijkplezier met het bekijken van mijn fotografie in een slideshow omgezet met heerlijke muziek waarbij je ook relaxt en ik hoop hierbij dat je weer geniet van wat je in onderstaande video ziet. En ik hoop natuurlijk weer dat je onderstaande video-slideshow weer zal bekijken zodat je ook de andere mooie fotografie ziet die ik in dit dorp heeft gemaakt. En als je bv eens op natuurfilm zal klikken of drukken onder een video dan betekent dit dat je mooie films van mij zal ontvangen.
Neem de tijd want deze video beneden duurt ongeveer 9 minuten. Maar je zal veel ontmoeten en ik geef je hierbij ook mijn herfst groeten. Alvast bedankt.
Terwijl de weergoden in dit herfstseizoen behoorlijk dwars wezen of zijn met vele regendouches en wind wil ik toch een wandeling met je delen die ik onlangs samen met mijn man had gemaakt in het mooie dorp Hoornaar. En dat ligt ook in de Alblasserwaard -Provincie Zuid/Holland-gemeente Molenlanden.
En ditmaal hebben wij nu eens gewandeld langs het mooie Oranjepad. Deze mooie omgeving kende ik zelf helemaal niet. Dat hoorde ik via een oud buurmeisje die hier in de omgeving van de 6 molens woont. Het maakte mij dus ook wel nieuwsgierig wat ik hier aan mooie natuur dan zal zien.
Want daar gaat het bij mij altijd om als ik wandelen gaat. En probeer dit altijd te combineren of ik nu een dorp, stad of andere omgeving zal zijn. Dus onlangs zijn we hier geweest toen het heerlijk weer was en het is echt een oase van rust als je hier gaat wandelen.
Het is een mooi aangelegd pad waar men ook gemakkelijk en veilig met een rolstoel, scootmobiel, rollator en of kinderwagen kan rijden op een veilige manier. En men maakt er ook veel gebruik van want we kwamen menige mensen tegen en daarbij ook op veilige afstand. Men hield hier echt rekening met elkander en zo hoort het ook in deze tijd.
Mijn wandeling ving aan bij de 6 molens en ik geef gelijk even wat informatie hierbij voor hen die dit niet kennen. Je zal in eerste instantie natuurlijk denken dat er hier 6 molens zouden staan maar de naam heeft men gekozen omdat in het verleden er in het dorp wel 6 molens waren. In deze link die je dan even moet kopiëren kan je er meer over lezen. https://6molens.wordpress.com/naam-zes-molens/
Maar nu snel verder want ik dwaal weer lekker af wat meestal wel gebeurd als ik iets heel mooi vindt.
Maar nu bedoelde ik helemaal geen echte molens maar het nieuwe gebouwde woon-zorgcomplex die geopend is in 2014 en deze werkt samen met De Lange Wei en Syndion. Het complex biedt ruimte aan voor verpleeghuiscliënten, cliënten met verstandelijke en/of lichamelijke beperking maar ook zelfstandige ouderen wonen hier.
Er is hier ook een restaurant in gevestigd waar je een kopje koffie, een lunch, warme maaltijd of diner kan nuttigen. Het restaurant grenst ook heel mooi aan de polder. Alleen toen wij er de wandeling aanvingen was het nog gesloten. Dus als je eens hier bent dan even op het internet kijken voor de openingstijden.
Maar er achter ligt dus dit mooie wandelpad wat dan aanvangt bij de witte brug en als je de weg rond wilt wandelen kom je weer uit op de dorpsweg. Bij aanvang hier met de wandeling ontmoette we een mooi spel wat je vast wel kent en dat is het mooie spel jeu de boules wat ze hier ook hadden gemaakt voor de fans. En ze waren al vroeg bezig met het spel.
Als je hier wandelt kijk je uit op het mooie weidse polderlandschap en soms heb je ook geluk om vele ganzen, zwanen en andere vogels hier te zien als je hier heel vroeg zal wandelen. Wel jammer dat ik de verrekijker vergeten was om in de rugzak te doen. Want toen we hier waren zaten er vele ganzen en zwanen bij elkaar in een poldersloot en dat zie je ook vast niet zo vaak. Kon ze dus nu niet goed zien met slechts in de cameralens te kijken. Dat zie je dus in foto al boven.
De koeien op achtergrond keken ook wat nieuwsgierig naar hen. Vond het echte saamhorigheid maar dan van dieren die een poldersloot deelden met elkander. Enkele gans stond op wacht om te zien of alles wel goed verloopt. Dat vond ik ook echt een mooi gezicht dat ze allen hier wat rustte om dan later weer naar een andere omgeving te vliegen.
En zoals je zal zien in de video met mijn natuurfotografie is deze omgeving met het mooie landschap verweven met de natuur maar ook met het bewegen waar een ieder die hier zal gaan wandelen zich vast en zeker ook wel zal kunnen vermaken. Je kunt hier namelijk een mooie wandeling combineren met een actieve uitdaging van alle beweegtoestellen die hier per 1 november in 2019 zijn geplaatst. Dit op initiatief van de Dorpsraad, ondersteund door GIGA Molenlanden en het gezondheidscentrum wat hier ook vlakbij is en die heet PhysioFit.
En zo ontving dit pad daarbij ook een geheel ander gezicht met het mooie polder landschap erom heen. Bewegen buiten in de natuur is altijd veel gezonder dan altijd maar binnen te zijn. Er zijn hier dan ook verschillende bewegingsapparatuur geplaatst. Enkele daarvan staan in mijn film beneden. Ze zijn niet alleen maar geschikt voor de jeugd of leden van het gezondheidscentrum want een ieder die hier eens komt mag er gebruik van maken. En wat ook heel mooi was dat er een aantal zijn die ook speciaal geschikt zijn gemaakt voor de ouderen. Dus een ieder kan ze hier gaan uitproberen.
Ik vond het daarbij ook een heel goed initiatief dat men dit hier hebt gemaakt. Zelf heb ik er ook een paar uitgetest maar ik wilde mij niet teveel gaan vermoeien want had nog een flinke wandeling te doen. Mijn man keek wel toe maar liep alleen over de evenwichtsbalk wat hem en mij ook niet zo goed afging. Zo kwamen we erachter dat ons evenwicht dus niet zo erg op peil was. (lach) Wellicht als we hier weer eens zijn dat we het nog eens zullen proberen. Want deze omgeving lijkt mij ook heel erg mooi als het eens een ouderwetse winter zal gaan worden er dan weer eens te gaan wandelen .
Je kan ook nog verder gaan wandelen want het Oranjepad is ook verbonden met het Donkpad en zo kun je ook een mooie wandeling combineren. Dan ga je via het dit pad rechtdoor die dan weer overgaat op de Lutjeswaardsemiddenweg en dan kom je ook langs het natuurbad "De donk" en linksaf heb je ook nog een stiltegebied.
En rechtsaf heb je dan ook weer een mooie rondwandeling gedaan die dan ook weer op de Grotewaard uitkomt in het dorp Hoornaar. En dan als je rechtsaf zal gaan kom je weer op de dorpsweg uit en daar kan je langs de kerk weer terug komen waar jij wilt zijn.
Die wandeling deed ik een dag later alleen want het was voor mijn man te ver en hij had ook last van zijn heup en om het dezelfde dag gelijk te doen was voor mij ook veel te ver. Maar daar heb ik niet veel gefotografeerd want dat trok niet zo erg mijn aandacht.
Wat ik wel had ontmoet aldaar waren wat boom gezichten en als jij jouw fantasie zal gebruiken zie jij er vast ook wel in. Ik heb nu eenmaal wat met bomen en dat zal je op de website wel zien als je eens zoekt op bomen Tine de Jong of de labels een zal uitproberen. Ik heb er ook weer een collage van gemaakt.
Zal proberen deze wat groter te zetten want bij de ene werkt de lichtbalk wel en bij de ander weer niet en op een iPhone al helemaal niet. En daar kijken vast vele mee tegenwoordig.
Dat stiltegebied hier zal ik wellicht later misschien eens doen maar dan in een andere seizoen. Hier kan je trouwens ook aanvangen met de wandeling naar het Oranjepad terug als je het eens andersom wilt wandelen. Dan ga je de Lutjeswaardsemiddenweg vanaf de Grotewaard er in en dan wandel je het eens andersom.
Nabij de waterplas kan je ook weer kijken naar de overzijde en daar stonden 2 koeien en het leek net of deze 2 koppig waren. Dat vond ik ook best wel een mooi gezicht dat ik er wat foto's van nam. Het lukt mij niet om ze hier naast elkaar te zetten dus heb ik het op een andere manier gedaan en zo gaat het ook wel.
Er is buiten de mooie natuur die ik zag ook een mooi grote waterplas waar ik ook even wat heb gewandeld. De gewone padkikker - bufo bufo en een kleine poelkikker begroette mij hier ook even. Ik heb deze later ook weer netjes aan de waterkant gezet waar deze gelijk de plas indook. Die waren vast blij van dat geaai van mij af te wezen. Bij de mooie vijverplas zag ik ook menige waterlelies en dat is heel goed voor de waterkwaliteit om deze hier op peil te houden maar ze zijn met hun mooie bladen ook een onderkomen voor menige dieren.
Heb ook wat vlinders en andere insecten ontmoet die zaten te genieten in late nazomer zon. Dat zie je als je de gehele onderstaande video echt in het geheel zal bekijken wat ik ook altijd wel erg waardeert. Want anders mis je alle mooie fotografie wat ik ook met jou wilt delen. Want ik kan ze niet hier allemaal gaan plaatsen en op deze manier kan je het vast ook veel beter zien. Deze kom je vanzelf tegen als jij mijn filmpje zal zien. Ik vraag slechts 7 minuten en paar seconden van je tijd.
Ik hoop echt dat je ook weer geniet van wat je in de video met mijn natuurfotografie ziet. Daarbij zoek ik ook altijd bij een wandeling muziek wat goed voelt en erbij past en wat ik mag gebruiken en denk dat dit ook wel weer geslaagd zal wezen. Je kan zelf eens als je wilt een afspeellijst kiezen en dan naar heerlijke relaxmuziek gaan luisteren.
In het dorp zelf had ik ook weleens rondgewandeld zie verkorte link Mocht je deze niet gezien hebben.
https://youtu.be/DLEfSD4zx2U en wellicht vind je die fotoreportage van mij ook wel mooi. En meer uit dit mooie dorp vind je via de labels altijd ook weer terug. Herfstgroetjes van mij erbij.
Fijn dat je even op bezoek kwam om te kijken en te lezen.
Heb al meer geschreven over onze mooie molens en die ik al eens had ontmoet( zie mijn vorige blogjes waar ik van enige over heb geschreven)en ditmaal is het De Goudriaanse molen En deze staat aan de Molenkade 5 in Goudriaan in de mooie Alblasserwaard (gemeente Molenlanden) in de Provincie Zuid-Holland.
Het was de bedoeling dat ik dit blog eerder zou plaatsen maar was het SD kaartje van de camera kwijt waar de foto's op stonden van de molen. Maar ik zeg altijd; wat het huis verliest vind het ook weer terug en vandaar dat dit dus blog wat later is geplaatst. En wie deze molen niet kent en er eens voorbij zal rijden is het wellicht ook wel interessant om over deze molen te lezen.
Onlangs reden mijn man en ik richting Nieuwpoort in Zuid-Holland en kwamen ook langs deze molen en ik zag dat de Goudriaanse molen er maar wat zielig bij stond. Wat was er gebeurd? Dat vroeg ik mij gelijk af en later thuis heb ik het even nagekeken wat er was gebeurd. Dus zocht ik het even via internet op of er wat in de regio krant het kontakt zou staan. En daar las ik dat slechts door een kleine wind onverwachts de helft van de buitenste roede net boven het midden was door gebroken. Ze braken af terwijl de molen nog aan het draaien was stond er in de krant. Oei dat moet vast schrikken zijn geweest voor de bewoners. De gebeurtenis was op dinsdag 7 juli 2020 dat vergat ik nog te schrijven.
Er stond onder andere in dat de oorzaak nog onbekend is maar molenaar "Johan Barten vermoed dat het om een geval van metaalmoeheid gaat. Er stond verder in dat het ijzeren roeden zijn, waarin op meerdere plekken lasnaden zitten. Daar kan dus ook een breuk zijn ontstaan. Heb zelf ook weleens gelezen dat door lang stil staan de roeden ook kunnen slijten en wellicht was de breuk er al maar is het nooit opgemerkt.
En ook als een molen vrij staat vangt deze ook meer wind al is de wind niet zo krachtig op dagen. We reden de volgende dag er ook weer langs en deze foto's nam ik rijdend uit de auto maar toen waren ze boven in de molen waarschijnlijk aan het kijken hoe erg de schade was. De foto's kunnen dus niet zo mooi wezen want ja stoppen midden op deze weg was hier geen optie.
Ik las ook en dat was ineen andere krant weer op internet dat later is gebleken dat de helft van de buitenste roede net boven het midden te zijn doorgebroken. De wiek bleef nog net hangen en viel gelukkig niet naar beneden. De roedes komen uit 1985. En hij zei altijd tegen iedereen dat het de sterkste waren. Er stond ook dat deze molen één van de grootste molen is van Nederland wat betreft spanwijdte van de wieken, dus ze moeten veel kunnen hebben." Maar zo zie je maar dat zelfs een kleine wind veel teweeg kan brengen. En dat onderhoud aan een molen wel een vereiste is want breuken kunnen altijd ontstaan.
Om de veiligheid van molenaars en bezoekers te waarborgen is de reguliere controle van alle molenwieken versneld in gang gezet. Met behulp van geavanceerde techniek worden de twee roeden van de molens, die bestaan uit vier wieken, gecheckt of er nog meer scheuren en onvolkomenheden aanwezig zouden zijn, gevolgd door nadere inspectie door de Molenmaker.
Nog wat informatie erbij mocht je dit nog niet weten:
De Goudriaanse Molen is een rijksmonument en een grondzeiler aan de Molenkade langs de Smoutjesvliet in Goudriaan in de Nederlandse gemeente Molenlanden. Deze poldermolen is in 1779 gebouwd ten behoeve van de bemaling van de polder Oud-Goudriaan (polder Noordzijde). Hij verving een versleten wipmolen op dezelfde plaats. In 1851 werd de molen ca. 85 cm verhoogd om het gevlucht te kunnen vergroten tot 29,15 m. De Goudriaanse Molen werd daarmee een zeer krachtige molen, mede dankzij het systeem Faüel dat later op beide roeden is aangebracht.
De molen was ook vroeger de seinmolen voor de Overwaard en ontving het sein van de Achterlandse Molen. De Goudriaanse Molen is sinds november 2000 eigendom van de SIMAV en wordt bewoond. Hij is dan ook niet meer te bezoeken. Net als de andere molens in de polder moet deze er voor zorgen dat de bewoners van dit waterrijke gebied droge voeten houden. En zeg nu zelf ze doen niet alleen goed werk maar sieren daarbij ook nog eens het mooie polderlandschap.
Molens zijn al eeuwenlang markante herkenningspunten in ons mooie Hollandse landschap. En er zijn er gelukkig nog vele die ook heel mooi zijn. En dan heb ik het niet alleen maar over de bekende molens van Kinderdijk want in de Alblasserwaard en Vijfheerenlanden zijn er nog veel meer. En ook in vele andere provincies zijn er nog die je kan zien als je in de buurt zal rijden of zal wezen. Sommige kan je ook bezoeken maar in deze coronatijd moet je dan wel even op internet kijken of er nu daar ook andere regels zijn.
Wie de bewoner eens wilt zien waar hij tevens wat vertelt over de molen dan heb ik hier een link naar een filmpje op Youtube waar je het kan zien: SIMAV. De molenaar en zijn molen- Deel 12: https://youtu.be/z16_o3Lbxaw
Kopieer dan de link en je kan het dan zelf opzoeken als je het wilt zien nadat je mijn schrijven hebt gelezen.
Hier nog even een foto hoe de molen was voordat deze een klein stootje ontving van de wind.
Bronnen van de informatie zijn o.a Wikipedia, internet kranten Rijnmond, Het Kontakt.
Het mooie dorp is ook heel erg mooi en ook het verleden en heden is hier te zien en ik had al eens hier rondgewandeld en wellicht heb jij deze video nog niet ontmoet en deel het graag met jou. Weet zeker dat je mijn fotografie heel mooi zal vinden. Wens je veel kijkplezier en tevens bedankt voor je bezoek. Voel je vrij om te reageren.
Goudriaan : Het mooie Dorp. Wandel je gezellig met mij mee? Onderweg zal je veel zien wat jij vast ook mooi zal vinden. Heb de natuur ook weer gemengd met het wandelen.
Ditmaal deel ik eens een wandeling die mijn man en ik onlangs hadden gedaan op het landgoed Neerijnen en ook daarbij een klein gedeelte van het landgoed Waardenburg. Men benoemt het wel samen maar ik vind dat de ene kant gewoon bij Neerijnen hoort en zodra je aan de overkant bent dat je dan op het landgoed Waardenburg bent. En op het laatste genoemde landgoed hebben we al eens meerdere malen gewandeld via verschillende wandelpaden en routes.
En waar we nu wandelde zijn we ook al meerdere malen geweest in de mooie rozen en kasteeltuin van Neerijnen waar ik ook graag steeds even naar binnen gaat als we in deze mooie omgeving weer wandelen. En ditmaal hebben mijn man en ik nu eens een rondwandeling rechts voor de ophaalbrug langs het huis van Neerijnen gemaakt. Dat hadden we nog niet gedaan en ook deze wandeling was best wel mooi. Het huis met voorburcht ligt in een grote gracht en wordt hierbij omsloten door het prachtige parkbos. En ik zal eerst daar wat over schrijven zodat je weet wat het kasteel of ook wel het huis genoemd een beetje is. En de geschiedenis erom heen is ook best wel interessant om te lezen wie er van houdt.
Geschiedenis van Kasteel Neerijnen
Het kasteel schijnt in 1350 te zijn gebouwd en heette eerst ‘Klingelenburg’.Het was toen ook het eerste adellijke huis in Neerijnen. Het eerste kasteel (las ik op verschillende websites en in de bibliotheek) dateert uit omstreeks het midden van de veertiende eeuw. Het kasteel werd gesticht door Gijsbrecht de Cocq (van Neerijnen). Kasteel Neerijnen was toen het middelpunt van de heerlijkheid Neerijnen. Dit huis werd in 1574 verwoest en omstreeks het jaar 1600 weer herbouwd.
Ik kon er niet zoveel over vinden maar later scheen het kasteel Neerijnen weer door een nalatenschap via de Van Ghiesen weer in handen van de familie Van Gendt te komen. De buren van de familie Van Gendt bewoonden toen het kasteel Waardenburg die westelijk gelegen is van het kasteel Neerijnen.
De laatste uit het geslacht Van Gendt was erfdochter Margaretha. Zij huwde met de belangrijke Friese edelman Tjaerd van Aylva. In 1701 kocht het echtpaar Van Aylva-van Gendt ook de heerlijkheid Waardenburg. En sindsdien waren de heerlijkheden Waardenburg en Neerijnen weer grotendeels in één hand. In 1827 stierf de laatste Van Aylva, waarmee dit geslacht uitgestorven was. Het kasteel kwam in handen van de familie Van Pallandt. Op 6 mei 1971 overleed de laatste barones Julie Elise baronesse van Pallandt van Neerijnen en Waardenburg, waarna het bezit vererfde op Jhr. C.L.H. van Vredenburch.
Hij verkocht het Huis Neerijnen in 1974 aan de Stichting het Gelders Landschap en droeg het kasteel Waardenburg in 1975 in langdurige erfpacht over aan de zusterinstelling” Stichting Vrienden der Geldersche Kastelen”. In 1978 kocht de voormalige gemeente Neerijnen (nu gemeente West Betuwe) het kasteel en koetshuis, die het in 1980 toen weer als gemeentehuis in gebruik werd genomen. Verleden en heden de toekomst weer in maar het staat nu weer leeg en ben ook wel nieuwsgierig wie nu de nieuwe bewoners zullen zijn. Het is op dit moment dus ook niet mogelijk om het Kasteel of het huis Neerijnen te bezoeken.
Boven de voordeur is er ook een rococo wapenschild te zien met de wapens van het echtpaar van Aylva-Van Gendt. Het wapen wordt aan de linkerzijde vergezeld door een liggende leeuw, aan de rechterzijde door een eenhoorn. Boven dit alliantiewapen zie je ook het kleurrijke wapen van de gemeente Neerijnen.
Maar er was wel een andere bewoner gekomen op het dak van het kasteel en dat was een ooievaar die zijn nest gereed maakte dus helemaal onbewoond is het hier nog niet. Een andere vloog net weg dus ik vermoed dat zij hier ook voor het nageslacht zullen zorgen. We zullen het wel zien als we hier weer een bezoek zullen brengen. Er is hier nog veel meer te ontdekken en er zijn aan deze zijde ook andere wandelpaden die ons vast ook wel weer naar mooie natuur zal brengen.
We hebben hier met de wandeling weer prachtige plantensoorten, wilde bloemen gezien en menige bloemen ontvingen hier ook bezoek van enkele insecten. Al mijn wandelingen die ik via de andere wandelpaden al eens had gedaan kan je ook ontmoeten op mijn YouTube kanaal met dezelfde naam wat ik hier gebruikt. Ik maak altijd veel natuurfoto's als ik wandel en van wat mijn aandacht trekt en die kan ik niet allemaal op de 2 websites plaatsen want ik vind ze zelf allemaal wel mooi en in mijn video's kan je het ook veel beter zien en dan kan je het ook op groot zetten of kijken.
De natuur is hier ook volop in beweging en dat maakt elke wandeling die ik hier maak toch ook heel bijzonder. Vele wilde bloemen en planten zal je hier gewis zien die hier veel groeien maar ook vele soorten struiken en kruidenplanten. Menig insect zoals hommels, zweefvliegen en andere insecten zag ik op menige bloem zitten. De flora doet het hier echt goed en daarbij hou ik ook van de ongerepte natuur die hier haar gang mag gaan in het bos. Menige hommel zag ik ook hier genieten van menige paardenbloemen en andere bloemensoorten. zie maar de foto hieronder.
Vele stinsenplanten zijn in het voorjaar hier ook veel te zien. En een wandeling in het herfstseizoen is hier zeker de moeite waard want je vindt hier ook vele verschillende paddenstoelen en zwammen. Ik ga hier in elk seizoen wel eens heen want dan ben ik altijd weer nieuwsgierig wat ik dan weer mag begroeten. Die ik ook in vele getallen zag staan verscholen tussen het groen was de Veronica chamaedrys- gewone ereprijs.(zie foto onder)
De natuur vertelt in haar eigen taal mij bij elke wandeling weer een ander mooi verhaal.
Aan de overzijde van de Van Pallandtweg tegenover de kasteeltuin met het mooie romantische sfeervolle kerkje ligt ook een groot en mooi bos en parkgedeelte, grenzend aan het bos van kasteel Waardenburg en waar het ook heel mooi wandelen is. En daar hebben we ook al eens gewandeld en gingen toen via de achterzijde van dorp Waardenburg er eens in en die wandeling vind je hier als je op de blauwe link zal drukken na het lezen van dit blog. Zeker de moeite waard hoor. als je de natuurvideo hebt gezien hieronder en dit schrijven hebt gelezen. Prachtige natuur van het Landgoed Waardenburg en Neerijnen
Ook daar kan je weer verschillende wandelpaden gaan volgen en dan kom je ook langs de achterzijde van kasteel Waardenburg. Kasteel Waardenburg ligt door een dijk gescheiden van de Waal. Het is eigendom van de "Vrienden van de Kastelen van Gelderland"-stichting en wordt gebruikt als kantoor dacht ik. Het kan dus ook niet worden bezocht.
Nadat we gereed waren met de eerste wandeling kwamen we weer uit bij de ophaalbrug aan de linkse zijde en wij wandelde zo weer terug langs de mooie rozentuin en staken toen gelijk aan het einde rechtdoor de pallandtweg over. En als je dan rechtdoor zal lopen kom je gelijk op de waalbandijk uit waar je de mooie uiterwaarden zal zien met het natuurgebied de Rijnswaard.
Je kijkt dan ook over de uitgestrekte uiterwaarden en rivier de Waal met in verte zicht op de Martinus Nijhoffbrug van Zaltbommel. Langs het fietspad staan ook enige bankjes waar je kan genieten van het uitzicht. Het was hier toen wij hier waren ook erg druk met vele fietsers en wandelaars die ook genoten van de omgeving en van het mooie zomerweer.
Ik wilde ook nog even naar de molen gaan kijken die ook langs de rivierdijk de waalbandijk staat en met kleine rustmomentjes tussendoor, ben ik daar ook geweest. Onderweg zag ik ook nog vele mooie wilde bloemen in de berm aan de rivierzijde waar ik van menige een foto nam. Mijn man bleef zitten wachten op de bank net voorbij waar wij de weg naar boven hadden gelopen want die had wat last van de heup. Nadat ik ook even op het bankje wat gerust had heb ik toch de moed bijeen geschraapt en ben toch naar de molen gewandeld.
Op de foto boven kan je zien dat deze best nog ver weg stond. Maar wie A zegt moet ook B doen zeg ik altijd tegen mijzelf en als je ergens aan begint moet je het ook afmaken. Trouwens als je iets niet probeert dan weet je ook niet of je het kan dus liep ik op gemak naar de molen toe. Het was wat druk met fietsers beneden de dijk die daar bij de molen op de bank zaten dus nam ik slechts van de dijk wat foto's. Er zijn nog veel molens in Nederland maar toch heeft elke molen wel zijn eigen geschiedenis of verhaal of uitstraling en zo ook deze molen.
Molen van Waardenburg
De molen is een zeskantige rietgedekte grondzeiler en ook een maalvaardige korenmolen. De molen is tevens een rijksmonument. Vroeger behoorde de molen, samen met het Kasteel Waardenburg, het T-boerderij ‘t Molenhuis en andere bijbehorende gebouwen tot de goederen van de heerlijkheid Waardenburg die in de 18e eeuw in het bezit was van het geslacht Van Aylva. De goederen werden in de 19e eeuw bezit van de Van Pallandts door vererving, en in 1964 verkocht Jonkvrouwe J.E. baronesse van Pallandt van Waardenburg en Neerijnen de molen aan de gemeente Waardenburg, die in 1978 opging in de huidige gemeente Neerijnen.
Voor het jaar 1780 stond op de plaats van deze korenmolen een standerdmolen, ook wel staakmolen genoemd. De standerdmolen was omgewaaid en later weer hersteld maar werd rond 1780 definitief afgebroken en vervangen door de huidige zeskantige molen. Na de watersnood van 1995 is de naastliggende Waaldijk verhoogd wat ook gevolgen had voor de molen. De molen is nadien in zijn geheel op het hogere niveau van de rivierdijk gebracht. Tijdens de voorbereidingen van het opvijzelen zijn de teerlingen (gemetseld blokken dat als een van de voeten van een standerdmolen dienst doet) van de voorgaande standerdmolen ingemeten door molenkenner Dick Zweers, die daarover ook publiceerde in het blad Molinologie. De molen vind je langs de waalbandijk 23 4182 EM Waardenburg wil je hier ook eens heen gaan of in de omgeving ervan gaan wandelen.
Na het fotograferen van de Korenmolen liep ik weer op gemak terug naar mijn man en we bleven hier zitten tot laat in namiddag om nog na te genieten van het mooie uitzicht en gingen later weer de dijk naar beneden terug het startpunt waar onze auto stond. Onderweg kwamen we ook nog een flinke jonge zwavelzwam tegen die trots aan een boom kleefde. Die zal je ook zien in de onderstaande video.
Ook hier eens over geschreven op de andere website waar ook veel weetjes staan uit de natuur. Kopieer het even en dan kan je het opzoeken en lezen want ik weet zeker dat je dit schrijven ook best wel interessant zal vinden. https://catherinetine.blogspot.com/2017/10/gele-zwavelzwam-laetiporus-sulphureus.html .
Want het lukt even helaas niet om de link hier te zetten. Je zal er ook een recept erbij lezen, want als deze zwam nog een mooie gele kleur hebben zoals ik deze zag dan kan je hen ook eten. Je zal deze foto ook in de onderstaande video zien. Maar nog veel meer mooie natuurfotografie.
Bedankt voor je bezoek en wees altijd welkom om eens meer te komen lezen of te kijken want buiten poëzie en (boodschap) gedichten schrijf ik hier ook veel artikels met wandelingen die ik maakt. En andere weetjes met misschien ook mooie dagjes uit tips voor jou.
Ik wens je voor elke dag ook mooie en gezellige momenten. LG, Tine
Bronnen: o.a https://www.regionaal-uitgelicht.nl/waardenburg-korenmolen-waardenburg
https://www.molendatabase.org/ en van enkele bewoners en hiervoor mijn dank voor de info die ik mocht ontvangen.
Voel je vrij om dit te delen en geef je hierbij de link die je dan kan kopiëren
https://tinedejong.blogspot.com/2020/07/landgoed-neerijnen-en-waardenburg-waar.html
In onderstaande video zal je nog veel meer mooie natuurfotografie zien en ik stel het erg op prijs als je dan even 6 minuten de tijd zal nemen om de gehele video zal bekijken.
Bedankt dat je gezellig op visite kwam en ik wens jou ook gezellige momenten.
Vind jij molens ook zo bijzonder? Dat ik molens heel mooi vind heb ik al menige malen over geschreven op mijn beiden websites want dat is nostalgie met vele jeugdherinneringen daarbij voor mij.
En als ik molens ziet en de wieken dan ook zie draaien, dan blijf ik altijd even kijken naar hen. Zo ook dus naar deze molen in Herveld die we eens tegen kwamen toen we zomaar wat aan het rondrijden waren in deze omgeving.
Wij kwamen van uit het dorp Andelst af en ik houd van het onbekende en zeker door gewoon zomaar ergens heen te rijden zonder een vast doel. Want dan ontvang je ook meestal wel mooie ontmoetingen en dat kan ook een dorp wezen of een mooie natuuromgeving en zo ook dus deze molen.
En ik weet niet of jij deze molen kent maar ik zal er wat informatie over schrijven. Deze informatie staat ook bij de video in de beschijving maar dan in een beknopte versie.
Molen de Vink is een standerdmolen en staat langs de Stenenkamerstraat 33 in het dorp Herveld, in de gemeente Overbetuwe, provincie Gelderland. De molen is bij een grote restauratie in 1969 vernoemd naar de familie die de molen al eeuwenlang in het bezit heeft. De gesloten standerdmolen dateert uit 1722.
En is nu ook een Rijksmonument las ik ergens. De molen heeft twee koppel maalstenen: 1 koppel 17-der en 1 koppel 16-der kunststenen. Het is een korenmolen en het malen van graan is op vrijwillige basis. Op zaterdag overdag is hij geopend voor bezoek. Kijk voor de juiste tijden hiervoor even op het internet.
Er wordt hier meel verkocht en daarvan nam ik ook wat mee toen ik er was. Herveld ligt vlak naast de snelweg A-50, maar om in het dorp te komen moet men eerst de A-15 volgen. De molen zag ik al ver van te voren staan vanaf de snelweg en wilde deze ook eens van dichtbij bekijken. Er stond wel behoorlijk veel wind maar wilde deze toch even filmen.
Deze molen heeft tijdens de corona regels ook na een periode van bijna 4 maanden stil gestaan en nu zal deze molen ook weer gaan draaien. Enige controle is dan wel altijd nodig want door de regen of zon met de wind kan het altijd voorkomen dat belangrijke onderdelen los komen te zitten wat niet goed is voor de molen.
Deze korenmolen is nog steeds maalvaardig maar het malen geschied uitsluitend nu op vrijwillige basis. De molen staat op een fraai punt aan de rand van het dorp, is in uitstekende staat van onderhoud en is van grote landschappelijke waarde. Dus ben jij eens in deze omgeving dan kan je deze ook eens gaan bezoeken.
Ik ken de molens van binnen dus voor mij is het niet zo bijzonder maar wellicht is dit het wel voor jou. Weetje erbij is dat als de molen voor korte tijd stil staat dan dit dan heet korte rust. Mensen uit de omgeving weten dan ook door deze stand dat de molen even niet werkt want de wieken staan bij deze wieken stand helemaal recht voor het lijf van de molen als een plus teken.
De Stichting "de Molen de Vink" stelt zich tot doel de windmolen te Herveld ook te behouden en draaiende te houden. Maar ook om het publiek te laten genieten van dit stuk ambachtelijke techniek dat tegelijk ook een sieraad is voor het landschap en het dorp. Ze werken uitsluitend met vrijwilligers zoals molenaars en het stichtingsbestuur.
Om de molen te behouden voor Herveld-Andelst zijn zij ook op zoek naar donateurs die jaarlijks een vaste bijdrage willen doneren. En nog een mooi weetje erbij voor jou is dat ik via vrienden hoorde die op Facebook zitten, dat ze ook mijn video hebben geplaatst op hun mooie pagina. https://www.facebook.com/Molen-De-Vink
waar jij vast en zeker veel meer weetjes zal ontvangen als jij dit ook zal hebben want daar zit ik niet op. Maar ik kan wel soms wel op er te lezen als men mij een link stuurt. Ook hiervoor mijn dank voor hen die mij deze kans geeft. Met de beiden website's en daarbij mijn YouTube kanaal heb ik het al druk genoeg en meer heb ik ook niet nodig want alles wordt veel bezocht waar ik ook heel erg blij mee bent.
Want schrijven en fotograferen en de natuur is nu eenmaal mijn passie en wat ik ontmoet of zie of wat mij raakt wil ik graag delen op de websites.
Menige fotografie kan ik hier niet allemaal plaatsen en dat doe ik dan weer op mijn YouTube kanaal met een video met muziek erbij en ik gebruik ook daar dezelfde naam al hier. Wens je nog mooie dagen voor elke dag en dat je er ook veel plezier en gezelligeid ontvangen mag.
Bronnen zijn o.a Bron: Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed en informatie die ik ontving van enkele bewoners die mij het een en ander vertelde over deze molen toen zij hier meel kochten. Maar ook via vrienden die op Facebook zitten en mij voor dit schrijven ook enige informatie gaf erbij. En daar wil ik hen en alle andere die dit zullen lezen heel erg bedanken want door hen is dit schrijven over de mooie molen met zijn verhaal ook weer compleet.
En ik bedank jou als lezer voor je bezoek en zal het erg leuk vinden als je nog eens op visite komt om meer te lezen want ik schrijf hier heel divers. En soms ook met mooie weetjes, boodschap gedichten en verhalen met daarbij ook mooie dagjes uit tips.
En de natuur wordt niet vergeten. Wat later komt er nog een mooie wandeling waar ook een molen in is verwerkt en menige wandelingen zal ik hier in toekomst ook posten want natuurwandelingen horen ook op mijn website.
Wil je nog eens lezen over een mooie molen dan kan je deze link: https://tinedejong.blogspot.com/2020/07/goudriaanse-molenwiek-kreeg-een-stootje.html
kopiëren en er op zoeken dan vind je deze gelijk.
Want ik weet zeker dat je ook dat blog heel interessant zal vinden.
Met een fietstocht door de mooie Alblasserwaard fietsten wij ook weer eens door het mooie dorp Ottoland en langs de waterkant zagen we twee mooie loopeenden staan. We hadden de fiets even aan de kant gezet en gingen eens kijken op afstand waar hun nu naar keken daar ze met hun gezicht alleen maar naar het water staarde.
En daar zagen we wat kleintjes zwemmen en hun papa en mama hielden de boel in de gaten want zelf houden ze meer van rondscharrelen en helemaal niet zo van zwemmen. Er was een jonkie die het wellicht wel vroeg want die zwom steeds naar de kant maar papa en mamma loopeend deden net of ze het niet hoorden. Die vonden het wel prima aan de waterkant en lieten de kinderen lekker samen genieten. Maar ze hielden hen wel in de gaten.
Eén of twee keer per dag nemen ze wel een bad om zich te poetsen en het verenkleed op orde te houden, maar ze geven de voorkeur aan een verblijf op het land. Het poetsen van het verenkleed is belangrijk voor de gezondheid van de eend.
Door het poetsen verspreiden ze zo met de typische kop bewegingen het vet uit de stuitklier over de veren waardoor het water niet tot op de huid kan doordringen en niet “lek” kan worden. “Lekke” eenden zijn namelijk vatbaarder voor ziekten. Als de kleintjes wat groter zijn houden deze nog wel van zwemmen maar na mate ze ouder worden zitten ze straks ook veel minder in het water. Maar voor nu genoten ze nog allemaal.
De Indische loopeend of 'flesseneend' ('Anas platyrhynchos domesticus') is een eendenras dat van de wilde eend afstamt en gedomesticeerd is in Indonesië en die afstamt van de wilde eend. Ze komen er al heel lang voor. Er zijn zelfs een in steen gehouwen afbeeldingen gevonden van deze vogel die dateren van zo een 2.000 jaar geleden!
Vanaf medio 19e eeuw werden vogels van dit ras naar Europa geïmporteerd. In Indonesië werden de loopeenden veel ingezet bij de droge rijstbouw. Daar bewezen zij goede diensten door de velden insectenvrij te houden. Tussen de bedrijven door zorgden ze ook nog eens voor bemesting. Bovendien vormden de eieren ook een voedselbron voor de bevolking. Dat vind ik wel wat minder maar ja deze mensen moesten toen ook leven.
Loopeenden kunnen tot wel 200 eieren per jaar leggen. De eieren hebben een doorzichtige schaal en zijn wit, mint groen of zelfs met een laagje zwart pigment bij de zwarte eenden. De broedtijd is 28 dagen. Om de kans op een goede bevruchting te vergroten wordt er aanbevolen om maximaal één Woerd op vier eenden te houden mocht je hen zelf ook eens willen aanschaffen. Zij leven normaal in groepen las ik onlangs maar wij zagen alleen dit mooie paar met kuikens. Het mannetje, de Woerd, leeft van nature met vier of vijf vrouwtjes.
Loopeenden maken een ondiep gat als nest die zich overal kan bevinden. En slechts wat veren is dan de vulling. Na 28 dagen komen de eieren uit. De jongen kunnen allerlei kleuren zijn, dat ligt aan de kleurslag van hun ouders. De moeder zorgt voor de jongen, het mannetje is wel in de buurt maar houdt zich niet te veel met de jongen bezig. Na ongeveer 10 weken zullen de kuikens groot genoeg zijn om het nest te verlaten. Alleen de vrouwtjes kwaken, mannetjes maken een schor zacht geluid. En zij worden ook veel Indian Runner Ducks genoemd want ze kunnen ook best hard rennen. En dat is ook best een mooi gezicht als je het eens zal zien.
De loopeend heeft een karakteristieke uiterlijke kenmerk. Hij loopt namelijk in een kaarsrechte houding met uitgestrekte hals. Zijn romp heeft de vorm van een fles. Vandaar de naam flesseneend dus. Ik vind hen soms zo een elegante manier hebben als zij zo rechtop lopen. Als een trotse eend loopt deze en ja dit soort waggelt niet. Het was erg warm en ze hadden voor mij jammer genoeg geen zin om te lopen want dan had ik wellicht er een filmpje van gemaakt. Nu hielden ze de kinderen goed in de gaten en dat horen ouders ook te doen en als ze te ver gingen dan riep moeder hen allen wel terug. En er was er ook al ene die dat deed en moeder ging gelijk er op af.
Het mannetje is te herkennen aan een kleine krul in de staart, het vrouwtje heeft dat niet. Het mannetje weegt rond de 1.75 en 2,25 kg en het vrouwtje tussen de 1,5 en de 2,0 kg. De loopeend komt ook in vele kleurslagen voor zoals: zwart, wit, blauw, bruin, blauw-forel kleur, geel-blauw forel of effen en ook vele andere kleuren.
Loopeenden houden van scharrelen als ze op zoek gaan naar voedsel maar zwemmen dus niet veel. Desondanks waarderen ze wel een vijver of en andere zwemgelegenheid om zo nu en dan hun veren nat te maken. Alleen de vrouwtjes kwaken, mannetjes maken slechts een schor zacht geluid. Dus de vrouwtjes hebben meestal vast het hoge woord.(lach)
En nog een goede tip voor jou als jij eens last mag hebben van de buxusrups want dan zal je eens deze loopeenden aan kunnen schaffen want die lusten ze graag. Maar ook (naakt)slakken, muizen kevers staan graag op hun menu. Slakken hebben we voldoende en zeker met de regenbuien dus dan is de flesseneend zeer geschikt om te hebben.
En een betere bestrijdingsmiddel op natuurbasis is er niet en dan hoef je niet bang te wezen voor je plantjes , want daar blijven ze af dus voor een moestuin zijn ze ook heel geschikt. Soms kunnen ze het wat vertrappen maar meestal letten zij wel op.
En daarbij zijn het ook nog eens goede wakers, want zodra er iets is in de tuin wat niet hoort kwaken ze volop. En zo zie je maar dat deze flessen-eenden prachtige dieren zijn.
Ze zijn niet echt agressief meer nieuwsgierig.
Bedankt voor je bezoek want ik vind het altijd gezellig als je op visite komt om te lezen en te kijken. Ik schrijf heel divers en dus ook vele weetjes uit de natuur zal je hier kunnen vinden. En niet alleen op de andere natuurwebsite "De mens en de Natuur" waar ook vele natuur weetjes van mij staan voor jou.
Hier kan je veel lezen en probeer ook de categorie of labels eens uit en zie waar jij dan weer op stuit. Of de flipcard want dan ontvang je steeds mooie natuur berichten.
Let op dat als een reactie wilt plaatsten dit niet anoniem doet. Graag naam in reactie en op eerste regel plaatsen. Dan op publiceren klikken. Dit is om spam te voorkomen. Bij voorbaat dank.
Een leuke film van een YouTube vriend erbij: Groepje Indische loopeenden- flessen eenden en er loopt ook nog een mooie kuif loopeend ertussen.
Als het weer een mooie dag is om de natuur in te gaan dan bezoek ik graag de mooie omgeving van de Alblasserwaard. Het is een groot en uitgebreide omgeving waar je alle kanten wel op kan om mooie natuur te zien onderweg. Voor wie het nog niet weet is de Alblasserwaard een Nederlandse landstreek, gelegen in het zuidoosten van de provincie Zuid-Holland.
En ik heb er al veel over geschreven met informatie, geschiedenis of mijn gedachte en ontmoetingen omgezet in menig gedicht met mooie fotografie ook daarbij gezet. Zoals ik dit schrijven waar je ook mooie fotografie zal zien en met andere informatie en 2 mooie natuurvideo's met mooie fotografie zie link: Welkom in de Alblasserwaard
En vandaag zet ik deze mooie omgeving weer in het zonnetje, want voor mij is het altijd met verleden en heden en daarbij ook de toekomst met een nostalgisch tintje. Maar het is ook altijd een soort van een thuiskomen als ik weer wandel of fiets in deze omgeving. Het ligt aan de zuidrand van het mooie groene hart in de gemeente Molenlanden omarmd door vele rivieren met de mooie kronkelde veenriviertjes zoals de Giessen of de Alblas.
Ik hou veel van het weidse landschap met de prachtige landschapselementen wat deze omgeving rijk is. De natuur is zo mooi hier dat ik dan ook vrij regelmatig hierheen gaat en steeds kom ik weer kleine wegen tegen waar ik nog niet was geweest. En ik wandel dan het liefst langs de vele ruilverkavelingen en kleine rustige binnenwegen om dan weer te zien wat voor mooie natuur op mijn pad zal komen. En elke wandeling is weer anders en dat maakt het zo mooi om dan te zien wat mijn lenzen weer zal mogen ontmoeten.
Het is hier altijd pure natuurbeleving voor mijn man en mij en zeker als wij ook weer de gezellige koeienmeiden in de weide buiten zien staan. Er zijn in de omgeving binnendoor ook mooie pittoreske dijk/dorpjes te zien die een warme uitstraling hebben. Maar ook vele historische boerderijen zijn hier aanwezig en die je veel kunnen vertellen over het verleden.
Er is ook een mooie oude boerderij met museum en thee/ museumtuin waar ik al eens bent geweest en dat is De Koperen knop in Hardinxveld Giessendam. Wil je mijn ontmoetingen eens zien dat kan dit in deze video:( kijk pas als je dit blog volledig hebt gelezen)
In het dorp Bleskensgraaf is er ook een Historisch Museum genaamd Het Voorhuis en is gevestigd in Boerderij Gijbeland. In Het Voorhuis wat ingericht is als museum maakt u ook op andere manier kennis met de cultuurhistorie uit deze streek.
De oomskamer is een bijzonder mooi vertrek want deze is ook ingericht met boeken, tekeningen/schilderijen en meubels van de streekschrijver J.W.(Jo) Ooms die veel heeft geschreven over de Alblasserwaard. Wellicht ken je deze ook wel. J.W. Ooms was een schrijver die veel over het leven en werken in de Alblasserwaard schreef. Zijn werkkamer is met een aantal originele meubelstukken ingericht. Behalve veel van zijn boeken zijn er ook schilderijen en aquarellen van zijn hand te bewonderen.
Het museum vind je langs het Koekoekspad nr 1 en wellicht ga ik daar zelf ook eens een bezoek brengen want ik heb ook veel boeken van deze streekschrijver in mijn boekenkast staan. De verhalen die hij schreef over de Alblasserwaard trekt altijd wel mijn aandacht.
Ken jij ook deze schrijver? En heb jij daar ook boeken van?
Het dorp zelf is ook erg mooi om te bezoeken. Het dorp is gelegen aan het riviertje de Graafstroom.
Zoals de naam al aangeeft is dit eigenlijk een gegraven kanaal, dat aansluit op het riviertje de Alblas. In het dorp is te zien hoe het rechte gegraven deel (de Graafstroom) ter hoogte van de Wijngaardseweg overgaat in de kronkelende rivier (De Alblas), die door Bleskensgraaf, Oud Alblas en Alblasserdam stroomt en daar in de Noord uitmondt.
In dit dorp heb ik ook al eens rondgewandeld en deze video zie je hier en dan heb je al een beetje een idee wat er zoals is te zien. Bleskensgraaf : Dorp en poldergezichten
Boeren en knotwilgen gaan ook al eeuwen samen. En knotwilgen zal je hier dan ook veel tegenkomen. Wilgen werden in grote hoeveelheden geplant omdat het hout dat ze opleverden zo bruikbaar was. Vaak zie hen weer opduiken in lange rijen langs de oevers.
Hun wortels versterken ook de oeverwallen. Maar ze doen nog veel meer goed werk en ik heb er ook eens over geschreven op de andere website -De Mens en de Natuur en wellicht vind je dit ook eens mooi (mocht je het nog niet gelezen hebben) want daar vertelde ik ook over het verleden ervan. Knotwilgen in ons landschap
De Alblasserwaard is een oer gezellig en mooi Hollands landschap waar je alle kanten op kan om volop te genieten van de mooie natuur.
Het is hier heerlijk om te fietsen of te wandelen en er zijn nog veel meer bezienswaardigheden hier die ik niet allemaal gaat noemen want dan wordt dit schrijven veel te lang.
Dat laat ik aan jou over om het te gaan ontdekken als jij eens in de buurt zal wezen. Of als je eens op vakantie zal wezen bij een boer op het veld met tent of caravan of een andere woonmobiel.
Maar de vele boerenpolders zijn echt wel een bezoek waard en je kan ook bij menige agrarische bedrijf soms overnachten in een boerenkamer met een heerlijk vers ontbijt of je gaat gezellig kamperen bij de boer waar je dubbel genieten kan van het boerenlandschap, alle dieren en de omgeving.
Ik geniet ook elke keer weer van de weidevogels, reigers aan waterkant, zwanen, andere watervogels, mooie bomen, knotwilgen en koeien wat mij altijd weer erg blij maakt als ik hen in het boerenlandschap weer mag begroeten.
Maar ook altijd een mooi gezicht als boeren weer bezig zijn op land en hier ook maar enkel foto's van genomen. Bij de eerste twee leek het net of deze sproeide met iets wat op modderwater leek op zijn land. En bij de andere weet jij vast zelf wel wat deze aan het doen is.
De natuur wil zich graag tonen aan jou en daarom moeten wij er ook allen zuinig op wezen door ons eigen afval altijd mee naar huis te nemen en het niet te laten rondslingeren want vele dieren gaan hier wel door dood.
Helaas kom ik het regelmatig nog tegen bij een wandeling en heb altijd een vuilniszak mee waar ik het in doet en dan is het soms best heel veel wat mensen laten slingeren in de natuur. Dus als je eens gaat wandelen neem dan wel je eigen afval mee en als een vuilnisbak eens vol zal zijn neem het dan ook mee en gooi het er niet naast. Want echt dieren kunnen er aan dood gaan en er zelfs in verstikken.
In deze omgeving zie je niet alleen maar mooie kleine dorpjes, maar ook vele mooie wilde bloemen die spontaan gaan groeien door de verstuiving langs de vele slootkanten als men hen de kans geeft om deze dan wat langer te laten bloeien zodat vele insecten erop af komen. Er zijn altijd wel mooie bloemen voor degenen die ze ook willen en gaan zien. En vergeet dan niet dat onkruid ook echt wel bloemen zijn als jij hen wat beter leert kennen.
Want elke bloem is een ziel die in de natuur bloeit en allen vormen een prachtige eenheid in onze mooie natuur en omgeving waar jij je dan zal bevinden. Want de Onrustzaaier van de Natuur zoals ik deze bermmaaier noemt zie ik het liefst niet (of geheel wat later) want deze haalt de mooie bloemen, kruiden steeds weg die hier staan. en in de film ontmoet je al vele mooie wilde bloemen en kruiden die hier(nog) staan.
En dat is echt heel jammer want zo krijgen insecten, rupsen, en andere dieren geen kans om zich te ontplooien. Steeds minder vlinders zie je de laatste jaren hier ook en dat is niet echt geen goed teken. Slechts de vele koolwitjes vlinders is wat ik in deze omgeving ziet, terwijl er in andere jaren hier ook andere soorten te zien waren. Men moet hier ook eens de flora en fauna wat meer gaan waarderen want ook al zijn er nu wel vele boeren die wat later gaan maaien, er zij er toch nog enkele die steeds het vroeger gaan doen en dan is er ook een kans dat er jonge nestjes op de grond stuk gaan en jonge vogeltjes de dood vinden.
Als het seizoen daar is hoor je ook hier menige kikker in de boerensloten een prachtig concert geven als de lenteliefde er weer is en dat ze een vrouwtje gaan zoeken om mee te paren. Ook vele meerkoeten, ganzen, zwanen en andere vogels met soms ook ooievaars komen hier veel op visite in polderland. En ik geniet dubbel als ik mijn koeienvrienden en vriendinnen weer mag zien. Maar ook menig paard of schapen begroet ik dan. Allen geven zij dit mooie landschap op hun manier een palet aan kleuren.
Zo zie je maar dat de Alblasserwaard veel meer voor jou heb dan de overbekende molens van Kinderdijk want die kent een ieder wel, maar vast niet alle plekjes erom heen. Daarbij vind je hier tevens ook rust en ontspanning als je hier eens wandelen gaat of fietsen. En vele dorpjes en andere bezoekjes hier heb ik al eens in de kijker gezet en er ook uitgebreid over geschreven, zodat jij er dan ook mee kennis kan maken met mijn waarnemingen vanuit de Alblasserwaard. Ook op deze website vind je veel schrijven erover als je de labels onder de film eens zal aanklikken of erop zal drukken.
En op de andere website De mens en de Natuur zal jij vast en zeker ook heel veel ontmoeten uit deze mooie streek. En op deze website zal in de nabije toekomst ook meer komen met steeds een ander bezoek die je vast wel mooi zal vinden.
Voor jou heb ik ditmaal 2 filmpjes erbij met mooie natuurfotografie van mijzelf met daarbij rustige muziek die jij vast ook wel weer mooi zal vinden. Jij kan zelf zien wat je wilt zien al weet ik zeker dat je hen allebei wel zal waarderen als jij ze nog niet had ontmoet. Er zit veel natuurfotografie in beiden video's want ik kan ze niet allemaal op de website plaatsen en zo kan je ook veel beter alle fotografie zien en deze ook groter of stil zetten. En enkele bloggers hadden er al op gereageerd waarvoor mijn dank hierbij want ik vind reacties daar net zo fijn.
Bedankt dat je weer gezellig op bezoek kwam om te lezen en te kijken.
Maar ook bedankt als je reageert over mijn schrijven want dat waardeer ik ook zeer.
1. Natuur langs de Klovenseweg wat naar het dorp Hoornaar gaat in Z/H
2. Geniet van mijn 2e wandeling gecombineerd met een fietstocht : Mooie natuurgezichten langs de Hoefweg west en dat valt onder de het dorp Giessenburg
Onlangs kwam ik met een wandeling een mooie heester tegen in het stadspark hier met verfijnde bloemen en mooie meeldraden er in. Ken jij deze ook? Vast wel en daarmee heb ik het over de Japanse Sierkwee of Dwergkwee genoemd en is ook wel bekend als de Japanse kwee of de Kweeappel. De Dwergkwee (Chaenomeles) is een struik die ook wel veel varianten kent van sierlijke bloemen die al vroeg in het voorjaar bloeien. En daarbij is deze mooie heesterstruik ook familie van de rosaceae- de rozenfamilie.
De struik wordt ook wel een naaktbloeier genoemd omdat de bloemen al bloeien voordat de struik weer blad krijgt. Het is tevens een opvallende voorjaar bloeiende heester die over het algemeen zeer rijkelijk bloeit. Ze gedijen goed in iedere doorlaatbare grondsoort als die maar niet te kalkrijk is. En snoeien kan je het beste doen in de lente na de bloei. In maart tot mei kleuren haar bloemen prachtig rood en soms zijn ze ook te zien in roze of wit. Men ziet deze ook vaker verschijnen in het openbare groen omdat deze gewoon weinig onderhoud vragen. De ideale plaats in de tuin is tegen een zonnige muur waar de plant tegen de muur zal opklimmen maar de Japanse sierkwee of Dwergkwee kan ook als mooie haag aangeplant worden wat men dus nu ook hier doet in het park.
Deze struiken doen het goed in vrijwel elke grondsoort, als deze maar voldoende doorlatend is al heeft deze wel een lichte voorkeur voor enige zure grond want bij te kalkrijke bodems kan er wel chlorose ontstaan. Chlorose is een gebrekziekte bij planten. Het woord is afkomstig van het Griekse χλωρός (Chlooros), dat geelgroen betekent. Het blad tussen de nerven kleurt dan door afbraak van bladgroen geelgroen tot geel, terwijl de nerven groen blijven.
De struik is niet alleen mooi maar vanwege zijn mooie rode bloemen maar ook vanwege zijn afschermende doornen die door vele hoveniers ook wel de vuil- of papiervangers worden genoemd. Zijn tweede Latijnse naam "Japonica" verraad al dat hij oorspronkelijk uit Japan komt. Toen de struik in de 18e eeuw naar Europa kwam werd hij niet alleen bewonderd om zijn mooie bloemen. Maar werd vooral gekweekt voor de gele vruchten die in het najaar aan de struik gaan groeien en daar kan je ook een heerlijke jam van maken maar nog veel meer.
En als je deze bijvoorbeeld op een schaal zal leggen verspreiden ze ook een heerlijke geur in woonkamer of elders. Ik doe dit ook in het najaar en maak er tevens ook andere recepten mee die je in de link onder ook wel zal ontdekken of kan lezen als jij er op zal klikken of drukken. Rauw zijn ze niet lekker, ze zijn hard en zuur, maar gekookt zijn ze zeer geschikt om er jam van te maken. Let wel op dat u eerst de pitten eruit haalt, de pitten zijn bitter en licht giftig.
En ook wordt deze heester door veel insecten bezocht en in het najaar komen er veel vogels op de vruchten af want voor hen is dit een extra lekkernij. In de wintertuin is de Japanse sierkwee ook wel een zeer gewaardeerde struik, aangezien de meeste planten tijdens dit jaargetijde in diepe winterrust zijn en weinig onderhoud vragen. Mocht jij aan de kust wonen dan kan ik je schrijven dat de plant ook tegen zoute wind kan en in je tuin dus ook wel past.
Deze sierkwee bloeit als een van de eersten met helder oranje soms rode bloemen op de nog naakte takken in de vroege lente. In de herfst volgen goudgele eetbare peertjes, die vrij aromatisch zijn en vaak in confituur gebruikt worden. Let er wel op dat de pitten niet mogen meegekookt worden tijdens het maken van gelei, deze geven een toxische stof (blauwzuur) af. De vruchten worden ook in een schaal gelegd zodat hun aroma de huiskamer lekker laten ruiken of in het toilet ze daar op een schaaltje te leggen. De Kweeperen worden ook veel gebruikt in de Turkse en Iranese keuken verwerkt in een recept van hen.
De bloembladeren kan je ook verwerken in je in thee en/ of een kruidenboter. Vanaf oktober tot december kan je de gele vruchten plukken gaan en deze zitten echt tjokvol met vitamine C en pectine. Qua grootte zitten de vruchten tussen een pruim en citroen in. Sommige zijn klein en ook kunnen er wat grotere bijzitten. Zodra ze rijp en diep tot oranje geel zijn laten ze makkelijk los van de struik. De vorm lijkt behoorlijk op zijn familielid, de kweepeer. De Japanse kweeappels zijn zuurder dan kweepeer en ook meer aromatisch.
Voor jou heb ik dit recept wat ik al veel heb gemaakt en eens had gekregen van een kennis en wellicht vind jij het ook eens lekker om het te maken.
Japanse sierkweepeer gelei
Pluk 1 kg Japanse sierkweeperen, spoel ze af met koud water, snij ze in vieren en verwijder de meeste pitten. Zet ze op met 1 liter water en laat ruim een half uur pruttelen. Doe ze in een wat grote pan en voeg als je dit ook lekker vind 2 steranijs toe. Kook ze tot de vruchten zacht zijn en uit elkaar beginnen te vallen, ongeveer 45 minuten. Doe een kaasdoek of dunne glazendoek in een vergiet boven een pan en schenk de vruchten erin.
Bind de kaasdoek bij elkaar en hang die boven de pan. Laat het goed uitlekken, en het liefst gedurende de nacht. Maar knijp niet in het doek, want dan wordt de gelei troebel. Breng aan de kook en voeg dan de Marmello, vermengd met suiker, toe. Kook gedurende 1 minuut en schenk dan in gesteriliseerde potjes. Draai de potjes om en laat ze 10 minuten op de kop staan. Deze gelei is minstens een jaar houdbaar.
Voor 750 ml sap heb je ongeveer 300 gr suiker nodig en 1 pakje Marmello pectine. ( *Pectine is te koop bij de natuurwinkel) Volg de instructies op de verpakking van de pectine. Als je Marmello gebruikt, heb je veel minder suiker nodig bij de bereiding en is de kooktijd ook maar 1 minuut.
* Pectine heeft een ook gelerende werking: het bindt. Pectine zorgt ervoor dat zoete conserven zoals jam en confituur dik worden als je voldoende suiker en zuur (bijvoorbeeld citroensap) toevoegt. Gebruik je vruchten met een laag pectinegehalte, dan moet je meer suiker toevoegen om de juiste dikte te krijgen. Bij vruchten met een hoog pectinegehalte heb je minder suiker nodig. Het hangt van je eigen smaak af wat je wilt toevoegen. Zelf hou ik wel wat van een zurige smaak. En ik gebruik dus ook weinig suiker. En wat citroensap erbij geeft ook een lekker geheel maar elke smaak is anders en je kan het ook zonder het steranijs maken.
Vond ook nog deze interessante website voor jou waar je ook vele recepten kan vinden die je kan maken van de kweepeer. En dat vind je in de onderstaande link en lees dan ook vooral de reacties van de bezoekers want daar staan echt nog veel meer tips in voor jou.
En op zijn home pagina vind jij nog veel meer en wellicht ook eens leuk om er er op te klikken of drukken want deze meneer houdt van veel dingen en je ziet ook veel tips hier voor je tuin erbij. Het is een website waar jij vast ook veel aan zal hebben. https://www.kweepeer.nl/recepten/
Op deze website vind je niet alleen maar gedichten of verhalen met of zonder boodschap erin verwerkt maar ook schrijf ik regelmatig over bloemen, planten, kruiden en soms ook wel een aanrader om deze te zien of te lezen. En ook recepten worden hier soms gedeeld met jou die jij misschien ook eens kan maken.
Wees dus welkom om nog eens op visite te komen wat ik altijd zal waarderen. En ook reacties over mijn schrijven zijn altijd welkom maar dan niet anoniem want die plaats ik niet meer, dit om enige vorm van spam uit te sluiten.
Onbekende bloggers kunnen iedereen wezen. Heb je geen website URL(link) dan zet je gewoon je naam en laat de andere regel open nadat je het bericht heb gezet. Als je een website zal hebben en deze wel zal gebruiken heb je wellicht ook de kans dat men op jouw website zal drukken of klikken en kan zien wat jij bijvoorbeeld erop zal delen.
Bedankt voor je begrip en wellicht tot een andermaal op deze website met een recept, natuur of gedicht of met een mooi verhaal.
