Biesbosch natuur en rondje Jantjesplaat

Door mijn lichamelijke beperkingen die me steeds meer omringen, kan ik steeds minder en heb daarvan ook veel hinder. En wie deze website volgt of eens er door bladeren gaat, weet dat er hierover al veel geschreven staat.  

Wat ik eens wil gaan doen gaat, steeds meer wilskracht van mij vergen. Maar ik draag geen masker om het te verbergen. En al zal ik het meer en meer gaan voelen? Dan nog blijf ik gefocust op mijn doelen. En vele ervan hebben dan ook met het wandelen te maken. Had al kortere routes gedaan maar nu wilde ik echt eens verder gaan.

Dus wilde ik nu eens gaan proberen wat verder te geraken. En deze meid heeft nu eenmaal een doorzettingsvermogen en de vastberadenheid. Ging dus veel de beenspieren trainen om zo te ontdekken hoe ver ik dan zal komen. Met goede moed begon ik aan mijn eerste uitdaging wat ik mijzelf had voorgenomen. 

Ik oefende zowel met mijn rollator als eens alleen met mijn twee wandelstokken. Want in sommige omgevingen kan ik met vriend Rolly niet komen. 

Om de dag wandelde ik met gevulde zware rugzak steeds verder met een kilometer. En dat was ook even flink aanpoten daarbij. Het lopen ging steeds beetje voor beetje beter. Al was het veel gevuld met de kuitenbijters voor mij. En ja de regenbuien tussendoor hoorde er ook bij.

Natuurlijk ging het ook weer met vallen en opstaan gepaard. Maar het was het ook wel waard. Want heb wel wat meters erbij vergaard. Ik wandelde op mijn eigen maat en vol vertrouwen. 

Want het is nu eenmaal mijn passie van wat ik zie in natuur te fotograferen. En ook om al het mooie in de natuur te aanschouwen. 

De grootste 2e uitdaging voor mij.

En op een zonnige dag in mei ging ik het toen wagen om een lange wandeling te maken. Stond ook al heel lang op de wandelwens lijst maar had toen het vermoeden dat ik niet zo ver zou geraken. 

Want dat zijn meer kilometers lopen dan wat ik was gewend en het was ook in een omgeving die ik totaal niet kent.  

Het doel was de Wandelroute Jantjesplaat in de Biesbosch.

Dat zal een lus wandeling wezen zoals ik had gelezen.  

En ik ben dus er naar toe vertrokken. Had er al wat over gelezen en dat deed mij ook wel erheen lokken. Dus besloot ik het te wagen en zal dan later wel zien of de wandeling zal slagen. En dan ook met mijn twee speciale wandelstokken. 

Soms moet je ook over je grenzen heen gaan wil je wat bereiken!  

Onderweg ook wat mooie foto's gemaakt want er is altijd wel wat te zien wat me raakt. Een koe stond langs de dijk mooi dichtbij. Dus die kreeg ook even wat aandacht van mij.  

Aan linkerkant van Bandijk zag ik een soort van wandelpad met bord langs weg staan. En even omgekeerd om er heen te gaan. Daar ook even wezen kijken en wat kleine momentjes van leuke natuur gehad. 

Zoveel keer al hier op Bandijk gereden maar dit pad was mij dus ontgaan. En hier ook even een wandeling gedaan. 

Beneden zie je de Panoramatafel Noordwaard een uitkijkpunt en kan ook worden gebruikt als picknicktafel. Gemaakt door Beeldend kunstenaar Jeroen Hoogstraten. (1968) 

De tafel biedt ruimte aan ongeveer tien personen en vele vogelaars hebben vast al hier veel foto's genomen. Maar ik zag er geen in verte met verrekijker of er voorbij komen. 

Maar ik heb er wel wat bij geleerd. Want er is binnenin een kaart aangebracht in de ronde tafel. En die laat het binnen- en buitendijks gebied zien zoals het is gerealiseerd. 

Nog even daar een blik op watergebied rivier De nieuwe Merwede en toen weer verder gewandeld want watervogels zag ik hier helaas niet!

Nadat we hier waren geweest was het tijd om verder te gaan. Want er kwam een hele grote uitdaging voor mij aan. 

Wist niet wat ik met deze wandeling kon verwachten en had met water en brood ook wat crème en paracetamol in rugzak om de pijn (indien nodig) dan wat te verzachten. 

Het startpunt (parkeerplaats Jantjesplaat) bevindt zich net nabij twee horecagelegenheden: Het Bolle Bevertje en Café van Oversteeg. En toen wij er aan kwamen, was het nog heel vroeg en was de parkeerplaats nog aardig leeg. Met een goed gevoel begon ik aan het wandeldoel. 

Je kan linksaf bij het informatie bord de Deeneplaatweg er ook komen. En dan zie je halverwege pad met bordje staan. Maar toen ik zo over deze weg (Het was een dijk waar ook fietsers rijden.) En ik niet echt wat er zag wat me daar boeide. 

Dus wandelde we terug naar de parkeerplaats. En zag achterin links ook wat mensen lopen met een hond aan lijn. En dat was vast de aanvang van wandeling waar we moesten zijn. Tegen de klok in gaan is mooier dan met de klok mee,

Ja we namen het goede startbegin en ik had het gelijk al naar mijn zin. Zowel links als rechts zo puur zie je ook mooie natuur. Allerlei mooie uitkijkjes op het water en ook wat vlonders komen je tegemoet. De vegetatie doet het hier heel erg goed. 

Zie de foto waar je aan overkant een vlonder ziet bij de pijl. Waren bijna op de helft en daar moesten we dus naar toe. We volgden dus het pad verder al waren het mijn kuiten die toen flink opspeelden met erge krampen en was ook al behoorlijk moe. 

Maar de optie om terug naar startpunt te gaan? Dat zag ik ook niet zitten want dat was dan even ver en moedigde dus mijzelf in gedachten wat aan.  

Zag dat er hier mooie natuur was wat mij wel boeide. Zoals mooie plantjes en kruiden en wat er zoal meer groeide. Ging nu niet door de knieën om een foto te maken. Want dan zal mijn snuit zeker gelijk al de grond raken. En had nog vele meters te voldoen voor ik dit rondje had volbracht. 

Hier was niet zoveel te zien en heb niet echt bijzondere waarnemingen hier gehad. Dus wandelde we verder door dit pad. 

Net voordat er weer een vlonder-pad kwam was het dat ik deze foto nog even nam. Want meende ook wat te horen. Wellicht dat dit wel een bever was geweest want aan waterkant zag ik deze verse sporen.

En na foto's te hebben gemaakt wat verder met water mijn pijnlijke kuiten en linkse knie in gesmeerd en de voeten wat opgefrist.  Dacht ik hoe lang moet ik nog wandelen gaan want kon ondanks wat rust toch nu wel heel moeilijk op de benen staan. 

Na weer wat verder gelopen te hebben was er weer een vlonder met mooi aangezicht. En daar de verrekijker er op gericht.  Zag wel een vogel en dat zie je wel in video beneden. 

En om het nu wat in te korten heb ik deze lus wandeling met heel veel moeite volbracht. Ben dan ook supertrots op mijzelf al kostte het mij heel veel kracht. Heb mij wel op deze wandeling verkeken, dat is later wel gebleken. Was ook dagen helemaal niks waard.

Kan weer een wandeling van de lijst schrappen. En ik heb er nog een paar te gaan van de wenslijst. Maar die zijn niet zolang en die zullen later misschien op deze of op mijn natuur website ( De Mens en de Natuur) in woord en beeld, mede ook als een herinnering hier of daar komen te staan. 

Wil jij deze wandeling ook eens gaan maken? Zie hier in verkorte link een kaart   https://ap.lc/tnDyh

Bedankt voor je bezoek. Tip je kan deze wandeling ook doen vanuit het MuseumEiland Werkendam. Of als jij hier al bent er heen wandelen. Folder is te verkrijgen aldaar.

Foto, gedicht en in video dia slide © Tine de Jong

Zie nu mijn wandeling in een dia slide. De video duurt korter dan mijn wandeling.

De Kleine Noordwaard is ook een prachtig gebied waar een ieder wel geniet. De natuur hier kan je heel veel geven en er is dan ook veel te beleven. Genieten van de rust en de natuur dat deed ik hier gewis omdat de Biesbosch gewoon supermooi is.

En in vele omgevingen van de Biesbosch was ik al eens geweest. Ken jij het niet dan is het eens een tip als je mijn bezoekjes eens leest. Klik dan op de labels die onder video staan en ben je eens in de omgeving dan is dit misschien een tip om er eens wandelen te gaan. 

Aan het einde van video zie je ook een wandeltip. Maar in die omgeving was ik al eens geweest maar dan via een andere zijde. En de parkeerplek waar ik aanving met de wandeling was tevens ook het begin en het eindpunt. 

Nu dat was mijn verslag van de wandeling en ik dank je voor het lezen en je bezoek. Ook heel erg bedankt voor de reacties op mijn vorige post(en).  

Voorlopig kan ik even niet wandelen maar ja dat heb ik mijzelf aangedaan. Voor mij zijn er nu wat rust momentjes voor ik de natuur weer in zal gaan.  

Wens jou gezellige dagen toe. En ben of ga je op vakantie dan wens ik je ook veel plezier. 

Drink voldoende water met de warme dagen. Ga je de natuur in, smeer je dan ook goed in voor de teken. 

Verhaal gedicht, Fotografie en video dia slide © Tine de Jong, 16-06-2025

Hoe mijn dagelijks leven zoal is

Om eens brieven of kaarten te posten moet ik nu steeds verder lopen gaan. En knoop er dan gelijk ook een wandeling erachter aan. Neem dan steeds een andere richting al wordt het lopen voor mij steeds meer een ding. Die ziekte is door de jaren heen er ook bij gekomen en heeft mijn lichaam ook in beslag genomen. 

En zo train ik ook mijn benen, want die looptraining op loopband bij fysio deed toen niet wat ik ervan had verwacht. Koste slechts poen en had besloten dit niet na maanden er te zijn geweest het niet meer te gaan doen. Daarbij loop ik niet op dat tempo buiten waar hij hem op had staan. Op dat ding moest ik steeds struikelen gaan.

Maar ik houd goede hoop en moed want ben ook niet van plan om op te geven. Het woord opgeven staat nu eenmaal nog niet in mijn woordenboek.

Ik daag dus met het wandelen nu steeds meer mijn benen uit. Maar er komen wel steeds meer obstakels erbij waar ik op stuit. Die belemmeren mij nu ook veel in mijn dagelijks leven. Dat merk ik ook al met typen met mijn twee wijsvingers. En met het fotograferen. Maar ook dat blijf ik proberen. Want dat is buiten de natuur en het schrijven ook een hobby erbij voor mij.

En door veel mijn benen te blijven trainen kan ik later wat wellicht wat meer kilometers eraan gaan knopen. Want er staat op het lijstje ook een wat langere wandeling die ik(alleen met wandelstokken kan doen)in mooi natuurgebied wat een ommetje is en die ik helemaal uit wilt gaan lopen.

Het lijkt soms alsof er nu elke dag wel wat op mij wacht, want ondervindt steeds weer een andere klacht. Zoals het voortduwen van Rolly, dat kost mij nu ook al meer kracht. En dan maar over de kromming in vingers te zwijgen. En zo kan ik nog veel meer eraan gaan rijgen. Laatste tijd ontvang ik steeds ontstekingen in aders wat in elk lichaamsdeel aanwezig kan zijn. En dat veroorzaakt dan veel pijn.

Het gaat de ene dag beter en soms dan weer niet op een andere dag. Toch ben ik dankbaar dat ik nog op de aarde wezen mag. Want er was mij ook eens wat jaren geleden na mijn tweede K ook wat voorspeld. Zelfs andere second opinie artsen hadden me dit later ook eens verteld. Daar was ik toen erg van streek geraakt toen ze mij het hadden gezegd en de situatie van mij hadden uitgelegd. 

Wellicht is het wel mijn sterke wil wel de spil. Of om wat mij vroeger in jeugd is overkomen dat het mij wat sterker heeft gemaakt. Want ik knoop toch steeds weer nieuwe dagen en jaren eraan. En ben ook trots op mijzelf wat ik tot nu toe hebt bereikt en al hebt gedaan. 

Maar je mag wel weten dat ik door de chemo's heel veel bent vergeten. Sommige herinneringen komen langzaam. Maar die wil ik helemaal niet want die zijn voor mij zeer onaangenaam. 

En met moeilijke woorden heb ik ook nog steeds een probleem. Maar daar worstel ik mij ook wel doorheen. Dan zoek ik het gewoon op wat de betekenis zal wezen. Want ja anders kan ik ergens niet verder gaan lezen. 

Ook is het zo dat ik mijn liefste nog steeds zo erg mis omdat het leven voor mij nu ook heel anders geworden is. Het is soms erg moeilijk om nu alleen te staan. Maar dan denk ik aan zijn wens en probeer ik toch weer door te gaan. 

Het is ook zo dat als ik alleen op afstand (met taxi) reist naar een omgeving wat ik niet kent wel wat angstig en meer onzekerder geworden bent. Vele dierbare zijn uit mijn leven al weggenomen en dat geeft mij ook veel verdriet. Maar met mijn innerlijke kracht zal ik vast nog wel ver in mijn leven komen. Het is maar goed dat ik mijn toekomst niet ziet. 

Sommige dingen kan je nu eenmaal in het leven niet vermijden maar ik blijf strijden. Het leven is nu eenmaal met vallen en opstaan en dan weer doorgaan.

Soms kan ik ergens niet met mijn rolly (rollator)ergens wandelen gaan. Dan wandel ik daar met mijn 2 speciale wandelstokken. En ik houd er dan wel een beetje rekening mee dat ik een keer moet dokken. Want kan dan onverwachts weer niet op de voeten blijven staan.

En is het dus dat ik weer voor de zoveelste keer de grond kust. Tuur dan wat rond op de grond. En dan is het ook dat ik mooie wilde bloempjes daar ziet en ik zittend op de grond ervan geniet.

Soms val ik wel verkeerd al had ik eens zo een cursus gehad en daar geleerd hoe je vallen moet. Maar dat werkt in het echt dus heel niet goed.

Zie in video beneden maar eens dat mooie uitziende vreemde tweeling blad. Waar ik dus met het vallen een ontmoeting mee had. Dat is voor mij ook weer zo een geniet moment. Al is het wel zo dat ik de naam er nog niet van kent. Maar mij gaat het om het uiterlijk en het onverwachte wat ik mag en zal ontmoeten en waar ik dan ook heel blij om bent.

Mijn dagelijks leven is dus met veel vechten met het lichaam gepaard. En soms blijf ik thuis en ga ik nergens heen. Zodat ik dan weer nieuwe energie op spaart. Dat wordt ook helaas minder want dat begin ik met alles wel wat te merken. 

Ben al veel geopereerd aan allerlei dingen en dat zijn ook geen fijne herinneringen. Zelfs dat vele dotteren en al die stents er weer bij. Dat maakt mij soms wel boos en ben erom niet echt blij. Dat alles moet ik dan ook steeds weer gaan verwerken.

Zelfs enkele maanden geleden onverwachts een buikaorta operatie ontvangen. En ik begin wel naar wat anders te verlangen. Want dat is niet goed gegaan en kreeg zoals eerder al geschreven(op blog)complicaties erbij. Of ik al niet genoeg hebt om mee om te gaan of te doorstaan. 

Daarbij groeit mijn linkse been en knie ook steeds verder naar binnen. En daar is ook niks meer tegen te beginnen. Dat is jaren geleden al onderzocht en ben daar toen ook tweemaal aan geopereerd maar het is gewoon teruggekeerd. Dat was toen een echte flop. Als ik sta dan zet ik mijn linkse voet wat naar links want dan valt het niet zo op. 

De artrose en slijtage doet dit en veroorzaakt ook veel pijn wat steeds meer zich toont. En zo zijn er meer dingen die binnenin (als zowel buiten) in lichaam woont. Van mij mogen ze allen verhuizen gaan. Vraag mezelf soms weleens af hoelang ik het kan blijven doorstaan.

Ouderdom komt met gebreken en dat is bij mij dus al veel gebleken. Maar we gaan gewoon door en blijf er niet te lang aan denken want wie weet wat het leven mij later nog aan wat moois zal schenken. 

Heb al veel geschreven over de deuken en kreuken in mijn leven. Maar nog heb ik dan wat brandstof reserve om door te lopen. Met  soms op zijn tijd een apk beurt die dan weer wacht als er weer een verstopping in de energietank is gedoken. 

Heb al zo lang het verlangen dat al het dotteren of stentplaatsingen niet meer nodig zouden zijn. Dat de andere aders nu ook eens een keer open blijven en niet steeds dicht gaan. Mijn wereldje is al zo erg klein. 

Daarom ga ik ook naar buiten want ik wil geen huismus zijn die slechts dan kan turen door de ruiten. En de natuur geeft mij ook daarbij weer troost, kracht en moed en wat nieuwe energie dat is hoe ik het zie. Daarbij ontmoet je ook weer wat mensen met klein praatje erbij en dat doet mij ook goed. 

Maar helaas kreeg ik wat dagen geleden weer geen goed bericht. Want na een uitgebreide doppler en duplex onderzoek? Kan ik weer een kruisje erbij zetten in mijn gezondheidsboek. Er werd mij verteld: Beenslagaders ontvangen weer te weinig zuurstof en je zit weer voor 100 procent dicht. Zit hier niet echt op te wachten want heb zelf helemaal geen klachten.

En wat weken terug had ik die onverwachte buikaorta operatie ook al ontvangen en nu dit weer erbij. Het houdt maar niet op bij mij. Ik geraak steeds meer beperkt om dat zelfs de stentplaatsingen, broekprothese en dotteren ook niet meer werkt.  

Dus arts en ik hebben besloten om het dan even te kijken. Hoe het verloopt zal dan wel weer met een onderzoek blijken. Maar mocht het slechter worden dan moest ik wel bellen. En zo heb ik heel wat met mijzelf te stellen. 

Tja zo zijn er meer dingen die mij elke dag omringen. Maar met hulp van boven geeft het mij ook doorzettingsvermogen om de obstakels te overwinnen. Want dat zijn er nog vele maar die ga ik hier niet allemaal delen.

Het is soms net als paardrijden val je er af dan stijg je weer op en ga je gewoon weer aan de rit beginnen. 

Heb geen zin om binnen te blijven en te turen door de ruiten. Ook al heb ik een prachtig uitzicht zoals je al eens kon lezen in een verhaal of een gedicht. 

Nee deze dame houdt van natuur en als het weer buiten redelijk is en lichaam het toe laat dan ga ik naar buiten. In de natuur dan ben ik ook nooit alleen. Want ik zie altijd veel moois en hoor dan ook prachtige vogelklanken om mij heen. 

Neem meestal nu voor ik ga wandelen nu twee paracetamols in. En ook bij thuiskomst later en ook twee voor de nacht wat de pijn iets verzacht. Heb bloedverdunners en mag dus de andere pijnstillers niet slikken gaan. Want dan ontvang ik meer lichaamsklachten en daar zit ik niet echt op te wachten.

Maar nu weet je een beetje hoe mijn dagelijkse leven zoal is. Want men vraagt weleens hoe het gaat en nu kan je het lezen wat hierzo al geschreven staat. 

Het gaat dus soms goed en soms helemaal niet maar het is wel zo dat ik op mijn eigen manier toch nog steeds van het leven geniet.  

Verhaalgedicht en ook de natuurfotografie in onderstaande dia video slide. 

© Tine de Jong, 3-05-2025 

Tekst gedichtje wat ik had gemaakt als tegeltje boven is: Accepteer je dagelijkse leven, al geeft het jou soms veel kommer en pijn. Wees dankbaar dat je er nog mag zijn. En ook wat het leven je al hebt gegeven.

Deel hierbij mijn fotografie van een wandeling die ik onlangs had gemaakt. Want achter de flats hier in mijn omgeving nabij de spoorlijn zijn er ook mooie laantjes om te wandelen. En ook de mooie vogelklanken zal je even kunnen horen met klein filmpje er tussen. 

Kwam mooie lente natuur tegen. Kijk je mee wat ik had gezien. 

Kijktijd circa 5 min. Al duurde de wandeling in het geheel wel heel wat langer. 

Alweer een dotterbehandeling

Mijn benen zijn weer tijdje eigenwijs 

en daarbij ook behoorlijk stram en 

ze voelen aan als een taaie biefstuk 

die maar niet te garen is in de pan.

En ik oefen toch mijn benen en dat doe 

ik buiten wel elke dag maar ook zelfs met 

trap naar boven en naar beneden lopen 

als een vorm van extra oefeningen maar 

het zijn altijd maar mijn benen die dan 

weer bepalen wat ik wel of niet meer mag.

Soms laten zij mij wel langer lopen en 

een andermaal laten ze mij ook vallen

Heb laatste tijd met hen dus 

behoorlijk weer veel mot daar zij elke keer

 mijn wandelingen in de mooie natuur 

weer eens behoorlijk verknallen.

Wordt er soms best moedeloos van 

maar opgeven dat doe ik echt dus niet 

Het duplex onderzoek wees laatst uit dat 

de bloedtoevoer rechts heel weinig is  

en ja dat merkte ik ook al een hele poos.

Dat ik weer gedotterd moet worden dat 

gaf mij wel weer even wat verdriet 

Steeds hoop en wens ik dat het nu is gedaan  

maar helaas is het zo dat ik toch weer moet gaan.

Want ik dacht dat het na plaatsen broekprothese 

het eindelijk nu eens echt was gedaan maar 

het lijkt wel chronisch  te zijn daar ik toch 

steeds weer opnieuw bijna elk jaar toch 

voor een dotterbehandeling terug moet gaan. 

Maar ik hoop op betere tijden en dat ik

eens niet meer hoeft te worden gedotterd 

En ik ontvang nu alweer de zoveelste stent 

en dat is iets waar ik maar niet aan went.

En nu gaan ze niet via de lies maar via 

de rechtse knie erachter naar het been boven 

En daar kleeft wel een risico aan maar

toch zal ik dit maar weer dapper doorstaan.

Lukt dit niet dan gaan ze via de linkse 

arm naar binnen, en ik ben weer 

erg benieuwd of ik dan weer  na de operatie 

weer meer loopvermogen erbij zal winnen.

Want weet niet of ik het een volgend maal 

dan weer zal laten doen want het is 

geen fijne operatie met de naweeëen erbij 

De aders zijn namelijk heel erg dun van mij.

Maar toch houd ik goede moed en blijf

daarbij toch wel postief want ondanks

 wat mij steeds weer overkomt heb

ik het leven toch echt heel erg lief.

Gedicht, foto en video slide © Tine de Jong, 2022

Foto heb ik genomen in het laantje achter het ziekenhuis in Gorkum

Deel met jou mijn wandeling van een ander laantje wat ook heel mooi is. Dit ligt achter het station in Gorinchem- Gorkum.  Echt de moeite waard hoor om mijn fotografie te bekijken. En ik bedank je hierbij ook voor je bezoek en wens je ook gezellige dagen toe.

Kijktijd zo ongeveer 7 minuten.  

Het leven kan soms als een berg zijn

Het leven is soms als een berg waar 

je soms ook tegenop klimmen moet 

Soms val je dan wat naar benedenmaar wellicht was de aanvang dan niet helemaal goed.
Geef dan niet op en ga dan wel weer de aanval in Want bergen zijn er namelijk ook om hen eens te gaan overwinnen en soms met veel vallen en weer opstaan ga je gewoon proberen opnieuw beginnen.
Want ook al val jij vele malen en lukt het niet in ene keer, toch zal jij op een keer de top behalen en onthoudt dan ook dat het niet erg is om eens te falen.
Het behoort ook tot een levensles want falen is ook een onderdeel van succes en
van je fouten kan je alleen maar leren dus gaat het eens niet een keer Geef dan niet gelijk op en blijf het dan gewoon proberen.
Mijn citaten voor jou:Je weet nooit wat je kunt, tot je het geprobeerd hebt.
En degenen die doorzetten weten dat er dan ook genoeg uitdagingen zullen zijn.
Citaat in foto berg (onderweg  genomen bij doorreis eens)Het is niet de berg die je moet overwinnen, maar jezelf.
Gedicht  en foto citaat van © 2022 Tine de Jong© Alle rechten voorbehouden gedicht.

Het gedicht is gerelateerd aan deze woorden  en is ook vast wat voor jou.

 Klik en lees meer 

https://tinedejong.blogspot.com/2015/12/jouw-overwinning.html

Nieuwe kansen

Als jij eens iets wilt gaan bereiken 

wat jij als jouw doelen in de verte ziet 

Tracht dan steeds wel voorwaarts te kijken.

Doe ook gewoon je dagelijkse dingen 

en wees ook eens trots op wie jij nu bent 

Laat je door andere warme bronnen omringen .

Zeg dan ook eens, ach het komt wel goed want 

er komt echt een tijd dat jij jouw doel ontmoet.

Soms heb je dan gewoon eens op een dag

dat kansen je zomaar worden aangereikt.

Dus ga niet steeds zo zitten kniezen want

dan zal jij zeker in jouw leven verliezen, soms is

het juist eens goed dat je een andere zijde opkijkt.

Want elke dag zijn er nieuwe kansen 

als jij ze maar eens wilt zien

En dan geheel onverwachts op een dag dan

bereik jij wel wat je zou willen misschien.

Gedicht en foto © 2021 Tine de Jong Alle rechten voorbehouden.

Foto is doorkijkje van brug in de Alblasserwaard. Z/H

Wat leuk dat je gezellig op bezoek kwam.

Wens je mooie momenten toe voor elke  dag.

Groetjes van mij Tine 

* Vraag voor jou, Heb jij ook al een keer iets bereikt wat je graag wilde en wat jouw doel was?

 

Wil jij mij volgen gaan, zet dan deze link eronder van mijn website 

Gedichten en verhalen uit het leven dan in je leeslijst of bij je favorieten. 

https://tinedejong.blogspot.com  

Alvast bedankt. Een andere optie heb ik op dit moment nog niet.

Zelf klussen

Men zal op ten duur straatarm geraken
als ik alle reparaties vakkundig liet maken
Tot die conclusie kwam ik deze morgen
toen ik weer een rekening had opgeborgen

Voor de grap zocht ik ze eens bij elkaar
wat ik zoal had uitgegeven het vorige jaar
Nou dat was best een groot bedrag aan geld
wat ik voor alle klusjes toen had neergeteld

En met goede moed besloot ik dus zelf te gaan klussen
maar gelijk zat ik paar minuten later al ergens tussen
soms ontvang ik een flinke snede en zit onder het bloed
En soms ontvang ik ook bot en ga geweldig op mijn snoet

Met een draad verwisselen van stroom kreeg ik ook amok
want er zat vast niet wat goed want ontving ervan een schok
En met goed kijken van filmpje even op het internet
had ik toch de draden hiervan toch mooi zelf goed gezet

Soms helpt mijn man maar ook dan gaat het wel eens fout
maar ik zeg maar niets ervan omdat ik veel van hem houdt
En je wordt nu eenmaal niet geboren als een klusjesman
Maar blijven trots op elkander en trekken een ander plan

Ook al gaat het veel fout en doe ik iets toch niet erg goed
dan probeer ik het opnieuw want opgeven is niet wat ik doet
Al doende leert men is toch wat men steeds zegt en we hebben
het geld wat wij kwijt zouden zijn ook nu mooi apart gelegd

En voor de grote klussen die we dan niet echt zelf kunnen
Tja dan moeten we het onze klusjesmannen maar weer gunnen
Maar in al die weken als het nodig was heb ik veel geleerd
Je moet niet zo snel opgeven als het lot eens tegen je keert.

Gedicht, foto © Tine de Jong-2020Alle rechten voorbehouden.
Wat citaten of uitspraken en doordenkers hierbij van mij:

* Aan een klus beginnen is vaak moeilijker dan de klus zelf

* Met passen en meten wordt de meeste tijd versleten en dat
mag je ook wel weten want dit word ook nog eens heel vaak vergeten.

* Want met motivatie bereik je meer- steeds weer-elke keer.

* Kijk wat je kan en zie niet wat je niet zal kunnen doen.

In mijn piratentijd draaide ik ook veel het lied Gerrit uittenberg - Zelf gedaan

En ik vond zijn lied wel passen bij mijn gedicht. 

Alles komt goed

Het leven gaat en verloopt niet altijd op rolletjes en op het pad ontvang je soms ook enige tegenslagen En die wachten dan allen in kleine of grote bolletjes maar deze tijden zullen we ook moedig blijven dragen.

Wij hebben ook wel bijgeleerd van leven en Gods werk dat alle tegenslagen nu ook eenmaal horen bij het leven maar het heeft ons zeker ook wat versterkt en ondanks de valkuilen heeft het leven ons ook vele geschenken gegeven.

Het leven is soms net als in een jaargetijde je ontvangt wind, veel zon, storm of veel regen Tegenslagen kan je nu eenmaal niet vermijden maar je wordt er ook door verhard en kan er ook beter tegen.

En komt er soms in het leven dan weer eens een orkaan die alles wat je had opgebouwd dan vernietigen zal gaan Dan zullen we weer ten strijde gaan opdat dit leven doet En dan zullen we altijd tegen elkaar zeggen: Het komt goed.

Fotografie en gedicht © 2019 Tine de Jong alle rechten voorbehouden.
Fijn dat je even kwam lezen en ik wens je een mooie dag voor elke dag in goede gezondheid.

Bezoek ook eens mijn natuur website want daar staan ook vele woorden die op een bezoek wachten
Klik of druk op blauwe link als je eens wilt kijken. De mens en de natuur

Nawoord gezet op 2022Mijn gedicht is ook gevraagd om te mogen plaatsen in een veertigdagenkalender. Waar ik mijn toestemming voor gaf op 09-02-2022 toen men mij een mail zond. De kalender wordt door de gezamenlijke kerken in Groningen elk jaar gemaakt en verkocht. 
Het thema van Kerk in Actie is dit jaar 'Alles komt goed". En ik dank hen o.a (Harm) hierbij ook voor het plaatsen van mijn gedicht. De opbrengst gaat naar een goed doel en dat is dit jaar voor de Stichting Semmy, voor kinderen met hersenstamkanker. 
Heel mooi doel dus bestel of koop zeker deze kalender waar meer mooie woorden in staan voor jou. Maar niet alleen deze maar alle andere die zij zullen maken is een aanrader voor jou. Vele doelen kan jij steunen hiermee. 

***************

Deze ken je vast nog wel en past ook bij mijn woorden: Bob Marley - Everything's Gonna Be Alright(& the Wailers)

Klein stukje vertaald van de tekst is wat ik je ook wilt vertellen:

Sta op deze morgen, glimlach met de opgaande zon, drie kleine vogels strijken voor mijn deur neer Zingen zoete liedjes van zuivere en ware melodieën En ze zeggen; Dit is mijn boodschap aan jou;

Maak je geen zorgen over iets, want alles komt goed.

Na jaren weer op de fiets gestapt

Na vele jaren weer de fiets eens gepakt
en in wat wijken heerlijk wat rond getrapt
Het trappen was wel weer even wennen
maar ik liet mij ook niet kennen

Ik heb het jaren niet meer gekund
omdat mijn benen dit niet hadden gegund
Want door mijn vaatproblemen, kon ik
nog slechts met een rollator ergens heen

Maar na de Cerab operatie en na het revalideren
wilde ik het toch wel eens weer gaan proberen
We hadden van ons vakantiegeld een fiets gekocht
geen E-Bike hoor want dat vind ik zo een zwaar gedrocht

Daar had ik het wel op geprobeerd maar ik ontving gedachten
waar ik nu eigenlijk ook niet zo zeer meer op zat te wachten
Want deuken en kreuken had ik vaak genoeg ontvangen in leven
ik was niet van plan dat zo een fiets mij dit vast wilde geven

En een gewone fiets dat paste ook veel beter bij mij
want hierbij trainde ik ook veel beter mijn gewrichten
en ook al ging het fietsen wat traag, het maakte mij wel blij
ik ontving in avond wel dat de benen vol zaten met zware gewichten

Benen en knieën leken wel sleutels die waren vastgeroest in het slot
Was ook fier op mijzelf, heb mij later bij de fietsenwinkel ook verwend
met een mooie fietstas erop en koeltasje voor een volgend rit met genot
Want dat ik dan wat verder zal gaan fietsen is wat ik van mijzelf wel kent.

Alle rechten voorbehouden © 2019 Gedicht en fotografie en video Tine de Jong

Daar ik veel van de natuur houdt koos ik voor een tulpen fietstas
Er kan ook veel in als ik eens boodschappen ga doen met de fiets
maar eerst nog wat oefenen want durf nog niet in het drukke verkeer
en wellicht doe en durf ik dit na het oefenen misschien ook wel weer.

Wil je zien wat we allemaal hadden ontmoet, bekijk dan mijn video slide:

De natuur in met de fiets, Bataafsekade, Grote en kleine Schelluinsekade in Gorinchem

Bedankt voor al jullie reacties bij mijn vorige schrijfsels. Dat vind ik altijd erg leuk om te ontvangen.

Lieve groetjes van mij en geniet van alle mooie dagen en van al je fijne momenten die op je pad komen.

Mijn levenspad gedicht

Sinds de dag van mijn geboorte

bewandel ik mijn eigen levenspad 

Ontving hoge bergen met wat diepe dalen 

sommige van die wegen waren ook best glad.

Steeds word ik ook bij de hand genomen 

en dan geheel onzichtbaar word ik begeleid 

Maar toch ben ik ook soms nog aan het dwalen 

en geraak ik ook weleens veel de richting kwijt.

Maar mijn geloof die wordt steeds sterker 

ontmoet veel mensen op al mijn wandelwegen 

Het leven van mij is spannend en het boeit mij 

door al die dwalingen heb ik mijzelf terug gekregen.

Met al dat vallen en opstaan leer je ook bepaalde grenzen 

Zo wandel ik mijn pad verder en zie ook wat ik al heb bereikt 

Ben benieuwd wat ik nog zal ontmoeten en zal doen op mijn levenspad 

Wens en hoop dat pad wat ik dan bewandel mij niet van mijn doelen afwijkt.

Want de wegen van het Leven kan je ook veel dwaalsporen geven.

Levensgedicht © Tine de Jong, 27-03-2019

Foto is de Grotewaard in Noordeloos

Dank je wel voor  je bezoek en reacties die ik hier mag ontvangen.

Wens je hierbij voor elke dag ook een mooie dag 

en dat jij er dan ook veel plezier aan beleven mag.

Probeer het zoekhoek of labels onder film eens uit 

en zie dan eens op welke mooie woorden je stuit

Op elk apparaat kan dit natuurlijk anders wezen 

maar je verveelt je hier echt niet hoor, want 

er staat hier voldoende voor jou om te zien en te lezen.

Voor jou deze mooie klanken erbij van: Ernesto Cortazar - Walking Through The Path Of Life

Vallen, opstaan en weer doorgaan

Vele mensen maken in hun leven heel wat mee en moeten soms knokken om het leven wat dragelijk te gaan maken. Dat kan door ziekte zijn maar ook andere dingen wat je kan overkomen. Soms overkomt je iets wat zwaar en verdrietig is zonder dat je daar iets aan kan doen, en dan is het weer een vorm van een wedstrijd om er weer uit te komen. 

Ik zie mijn leven soms ook wel als een bokswedstrijd, want het is elke keer weer de vraag of ik overeind zal blijven staan of dat ik weer onderuit gaat en ook hoeveel slagen je dan weer zal ontvangen. Ben je sterk genoeg of juist zwak. Of geef je op of zet je door. Het laatste is van mij van toepassing want als je al zo ver gekomen bent in het leven met alles dan zet je door om het te overwinnen. En als dit gaat met veel vallen en weer opstaan dan ontvang je daar ook weer een innerlijke sterkte van.

Ik las ook eens ergens dat boksen de wil is om te leven. Vechten begint al bij de geboorte, want een kind moet zich uit de baarmoeder worstelen om het licht te zien. Daarin schuilt dus al de drijfveer die je doet boksen, en dat is ook zo, want als je opgeeft kom je nergens. Ook al is het soms wel erg moeilijk om het vol te houden, maar als je het niet probeert dan weet je ook niet hoe sterk je wel kan wezen of zal zijn. 

Zelf knok ik al mijn hele leven tegen van alles en nog wat en mij heeft het wel wat sterker gemaakt. Om mij heen heb ik (in gedachten)ook een harnas zitten die mij beschermd tegen de rake klappen die ik steeds incasseer in mijn leven. Alles wat ik heb meegemaakt heeft een rol gehad in mijn leven. Alles wat mij al is overkomen heeft ook gezorgd voor meer inzichten en mij gemaakt zoal ik nu ben geworden.

En het heeft mij ook geleerd om er een beetje mee om te gaan en het te gaan accepteren. Dit doe ik ook door het van mij af te schrijven zodat ik het niet te lang vasthoudt in mijn gedachten. Soms met gedichten hier op de site of in mijn dwarrelschriftjes. 

Zo laat ik het los en geeft het ook een plekje in al mijn vakjes die ik denkbeeldig in mijn hoofd heeft. Ik heb hier ook eens een gedicht over geschreven en die kan je ook vinden op dit blogwebsite. Wellicht heb jij een andere manier gevonden om er mee om te gaan en dat hoor ik dan ook graag onder mijn woorden.

In mijn jeugd begon ik al heel vroeg met knokken met alles wat op mijn pad kwam en nog doe ik het elke dag met mijn gezondheid omdat steeds iets in mijn lichaam zit of (al)weer aanwezig is waar ik niet om heb gevraagd. En elke keer probeer ik het weer te doorstaan en verder te gaan met mijn doelen die ik nog wil bereiken. 

Niet te snel maar stapje voor stapje, want ga je te snel dan heb je kans om weer bij het begin te zijn en moet je weer knokken om eruit te komen. 

Wellicht maak jij dit ook soms mee, maar dan in wat andere vormen. Want elk mensenleven is anders en het is hoe jij dit dan ervaart. Wie mijn gedichten leest of heeft gelezen weet wel wat ik mankeer of al had ontvangen in het leven en ook nog aanwezig is. Want de vaatproblemen en mijn artrose is wat mijn leven steeds maar weer in de war schopt. 

Elk jaar hetzelfde liedje van dotteren.  Er vanaf komen zal wel nooit gebeuren, maar heb wel geleerd er mee te leren omgaan. Deuken en kreuken hoort bij mij en is dus ook wel als een bokswedstrijd te zien. Want zo zit ik in de hoek en zo sta ik ook weer recht in de ring van het leven.

Mijn motto is: Nooit opgeven maar proberen er zoveel mogelijk wat van te maken. 

Ik had vroeger eens de onderstaande woorden geschreven in mijn gedichten schrift die ik nu tevoorschijn heb gehaald en wil dit graag met jou delen. En misschien spreken mijn woorden jou ook aan. Opgeven staat namelijk niet in mijn woordenboek en wat staat er in de jouwe???

Boksen is voor vele mensen een sport ..maar niet alleen in de boksring is men aan het vechten Want in het leven knok je ook heel wat rondes af Voor acceptatie, enige begrip of voor waardering.

De ene houd het lang vol, de ander ligt snel onderuit want het is soms echt niet gemakkelijk in het leven en er zijn soms ook veel problemen waar jij in leven op stuit en die kunnen jou dan ook best wel veel rake klappen geven.

En toch probeer je het vol te houden en incasseert al die rake klappen wat je overkomt in het leven
Je gooit niet zo snel de handdoek terug in de ring
en je blijft doorvechten en zal ook niet snel opgeven.

Maar je blijft sterk en houd het ook alle rondes vol, en
je bidt, hoopt en wenst dat het nu eens met jou eens goed zal gaan
en als je blijft geloven in het leven, dan weet ik zeker dat
in alle wedstrijden van leven je ook rechtop zal blijven staan.

Tekst, Gedicht © 2019 Tine de Jong 

Voor jou deze citaten er nog bij:

* Kijk vooruit en niet terug en geniet van elk moment, en van alle mooie dingen die op je pad komen.

Bedankt voor je bezoek en voor de reacties die ik al mocht ontvangen op mijn andere woorden
ik vind het altijd leuk als jij deze website een bezoekje brengt.

Mijn favoriete lied is de Fight Song van Rachel Platten en plaats deze hierbij.

Stormachtige dagen in mijn leven

Leven gaat niet altijd over rozen en
het geeft soms ook veel kommer en kwel
Daar heb jij en ik vast ook niet voor gekozen
En deze momenten heb ik de laatste tijd nu ook wel

Want soms heb ik van die dagen en weken die
wel goed zijn voor mij om ze allen te dragen
Maar er zijn ook van die hele zware die dan komen
en zij zorgen dan wel weer voor een ongelijke gewicht

De levenspaden van het leven kan een mens van alles geven
soms is het leuk, andermaal nemen zij ons wel flink te grazen
Ik tracht dan het gewicht wat ik dragen moet even wat te verdelen
zodat ik er weer even tegen kan, wat zorgt dat het gewicht wat verlicht

Als stormachtige dagen mij dan weer eens dwars zitten en mij gaan duwen
bezit ik mijn positieve instelling en doorzettingsvermogen die mij ook helpt
Bij tegenwind geef ik juist gas, het maakt mij juist nog meer strijdlustig in dagen
laat ook wind zijn gang eens gaan en wacht dan rustig af totdat alles weer gaat luwen.

Gedicht © 2018 Tine de Jong Alle rechten voorbehouden.

Voor jou erbij dit citaat: 

Niet alle stormen komen je leven verstoren. Sommigen komen je pad vrijmaken.

Overlevingskracht- doorzettingsvermogen

Er zit al een tijdje een rot ziekte in mij gevangen
en kan er ook niet zomaar 1, 2, 3 er uit worden bevrijd
Want doen zij het wel dan ontvang ik nog veel meer problemen
en dus zijn er soms dan van die dagen dat ik wel in stilte lijdt

Ook is de wilskracht soms in mij wel enigszins verzwakt
daar ik eens weer enkele grenzen hiervan had overschreden
Maakte mij ook gelijk wat strijdlustig, want heb niet gevraagd
wat op zomaar op een dag toen ongevraagd in lichaam was getreden

De overlevingskracht is er nog wel om het te overleven
en daar put ik kracht uit als het even weer niet zal gaan
Ben ook zeker niet van plan mij aan deze ziekte over te geven
Zal dan ook zeker met het strijden hiervan ook echt wel doorgaan

Ben geen opgever, dat ben ik geheel mijn leven al niet geweest
en ik ben vast ook niet de enige mens die van deze klachten heeft
Ook voor jou zijn nu deze woorden want elkaar steunen dat is goed
Dat geeft een medemens ook veel meer kracht en daarbij ook goede moed

Natuurlijk moet men naar de lichaamstaal luisteren als lichaam erom vraagt
maar helaas is het bij mij wel zo dat lichaam mij steeds meer uitdaagt, om
door te vechten, zoeken naar een oplossing, want daar heb ik recht op in leven
Dus lief medemens geef ook niet op met een ziekte die het leven jou heeft gegeven!

Gedicht geschreven door © Tine de Jong, 02/10/2018
Bovenstaande foto 1 en 2 is een postkaart (privé collectie) met tekst van mijzelf erin geschreven.

Klik er erop om deze woorden beter te lezen.

Voor jou en mijzelf: Katy Perry , Eye of the tiger  met mooie dieren erin

Hoop houden is wat ik doe

Ik wandel altijd heel graag maar zelfs nu met wandelstok kom ik laatste tijd best wel moeizaam vooruit. En ik ga soms door mijn wandelgrens maar ervaar dagen flinke pijn met krampen daarbij. Soms is de kracht er helemaal uit. Elke dag doe ik oefeningen, eet gezond, leef gezond, dus wat kan een mens dan nog meer doen. En toch is het dat ik steeds meer op problemen stuit. 

Heb nu ook een rollator aangeschaft en die heb ik Rolly genoemd. Maar zelfs met Rolly als steun waar ik soms op zit of leun. Dan onderga ik toch die krampen in de kuit en steeds maar links onder in. Ben al vele malen gedotterd en heb aardig wat stents. 

Vraag me steeds af  "Heeft al dat dotteren dan wel zin?" Het helpt steeds korter en lange afstanden kan ik niet meer lopen gaan. Het zijn gewoon de spieren die gaan klieren. Even wat maanden gaat het goed en dan is het dat ik weer foute boel. En het is nu elk jaar al dat ik naar het ziekenhuis moet.

Maar de  hoop blijft al blijft het in mijn gedachtengang soms malen. Dat ik op een dag eens een arts zal vinden die mij dan van dagelijkse pijn zal kunnen gaan verlossen. Wat zijn dan al die onderbeen krampen, zwaar gevoel die mij dan niet verder laat lopen. Ik wil echt geen geranium of kasplantje gaan worden die mij slechts naar buiten laat turen. Ben een mensen mens en natuurliefhebber.

Ik zit nu helaas soms hele dagen binnen omdat het lopen helemaal niet meer gaat. En ik haat dan soms echt mijn benen maar ook de arts die mij maar niet verder wilt sturen. Heb ik dan geen rechten om er achter te komen wat er aan de hand is met mijn spieren. Maar ondanks alles is het nog zo dat ik evengoed toch wel positief in het leven staat. 

Het blijft dus afwachten tot ik helemaal niet meer kan lopen want ervaar in huis ook al klachten. Steeds als ik maar iets doet moet ik weer gaan zitten en dat is iets wat niet bij me past.

Zal een arts de klachten eens een keer serieus gaan nemen? Want ik zit hier echt nu op te wachten 

Maar ik blijf toch positief in het leven staan al is het soms moeilijk om met de pijn om te gaan.

Levensgedicht ,en foto met woorden Hoop houden © Tine de Jong, 08-06-2018 

Tekst boven in foto 1:  

Soms kan het leven er uitzichtloos uitzien 

maar ook in enigste donkere 

momenten van het leven 

is er altijd een lichtpuntje 

dat jou weer hoop kan geven. 

Leven van een vlinder

Een vlinder probeerde te overleven maar helaas zijn vleugel was gebroken en een andere was al helemaal verdwenen Je kon zien dat deze vocht voor zijn /haar leven maar hij vloog nog steeds en ruste hier even.

En dat betekent dat hij/zij zeer sterk is al ben ik voor zijn leven wel wat bang in de natuur is het wel een tastbaar feit want helaas vlinders leven niet zo erg lang.

Deze vlinder gaf niet op al was zijn tijd toch gekomen en dat gaf mij vandaag wel weer een boodschap met zich mede.
Nooit opgeven en je vast proberen te houden aan jouw dromen Want wie doorzettingsvermogen heeft zal veel ontvangen in het heden.

Gedicht, foto gedichten © 2017 Tine de Jong

Foto heb ik © Tine zelf gemaakt en de bovenstaande zelfgemaakte teksten erbij gezet.
Weetje erbij is als je eens een vlinder zal ontmoeten die een wat beschadigde vleugel heeft dat het betekent dat de vlinder dan al veel vlieguren heeft gemaakt. 

Voor jou deze mooie film van de Vlinderstichting- Hoe leven vlinders
met veel mooie weetjes voor jou over hen.