Vroeger melkten men nog koeien met de hand, maar tegenwoordig gaat het allemaal machinaal. Vroeger was de band met de koeien ook veel beter vond ik. Men riep de koeien en ze kwamen ook meteen. Tenminste waar ik was opgegroeid (bij mijn pleegouders.) En ik vond het als kind altijd een reuze belevenis om ook zelf eens te melken.
Nu staan ook vele melkkoeien in zo een megastal en komen soms geeneens meer in de prachtige groene weilanden. En dat doet mij nog steeds veel verdriet. Gelukkig zijn er nog wel boeren die hen buiten laten gaan en ze mogen genieten in de weide, maar ook deze worden machinaal gemolken. Dat scheelt voor hen ook veel tijd. Maar toch blijft de heimwee. In 2014 heb ik deze woorden geschreven die ik nu ook met jou wil delen.
Mijn vrolijke meid, wat loeit jij mij aan
toen ik jou daar zo warm in de stal zag staan
Jij hebt met de boer en boerin niet meer zo'n hechte band
zoals vroeger dat men jouw vriendinnen nog melkten met de hand
Tegenwoordig melken zij jou en de anderen met elektriciteit
zoals de meeste boeren hier, en ook al soms in een ander land
Wellicht heb jij liever bij het melken aan jou uiers tedere handen
wat ze dan soms wel nog gelukkig doen in de vele armere landen
Maar lieve vriendin wellicht denk jij nu wel: wat kan mij het boeien
en vertel jij mij nu bij jou loeien, maak je maar geen zorgen
want ik ben nu ook mijn melk weer kwijt mijn beste meid...
Maar toch heb ik best wel heimwee naar de oude koemelktijd.
Gedicht en fotografie , video © Tine de Jong Alle rechten voorbehouden 2015
(uit mijn gedichten archief 2014)
Wat je ziet boven is een schilderij.
Painting of Julien Dupre Milkmaid with Cows
Nog een leuke mop en gedachten van mij erbij voor jou:
* Een koe die tijdens de keuring staat te wachten om voorgeleid te worden, staat te schudden met zijn uier. Vraag een andere koe: “Waarom sta je zo te schudden?” Zegt de koe: “Ik wordt zeker vandaag de dag kampioene en daarom klop ik de slagroom vast.”
* Koeien zijn ook soms net als mensen hoor want wat zij met de magen doen,
Mijn vrolijke meid, wat loeit jij mij aan
toen ik jou daar zo warm in de stal zag staan
Jij hebt met de boer en boerin niet meer zo'n hechte band
zoals vroeger dat men jouw vriendinnen nog melkten met de hand
Tegenwoordig melken zij jou en de anderen met elektriciteit
zoals de meeste boeren hier, en ook al soms in een ander land
Wellicht heb jij liever bij het melken aan jou uiers tedere handen
wat ze dan soms wel nog gelukkig doen in de vele armere landen
Maar lieve vriendin wellicht denk jij nu wel: wat kan mij het boeien
en vertel jij mij nu bij jou loeien, maak je maar geen zorgen
want ik ben nu ook mijn melk weer kwijt mijn beste meid...
Maar toch heb ik best wel heimwee naar de oude koemelktijd.
Gedicht en fotografie , video © Tine de Jong Alle rechten voorbehouden 2015
(uit mijn gedichten archief 2014)
Wat je ziet boven is een schilderij.
Painting of Julien Dupre Milkmaid with Cows
Nog een leuke mop en gedachten van mij erbij voor jou:
* Een koe die tijdens de keuring staat te wachten om voorgeleid te worden, staat te schudden met zijn uier. Vraag een andere koe: “Waarom sta je zo te schudden?” Zegt de koe: “Ik wordt zeker vandaag de dag kampioene en daarom klop ik de slagroom vast.”
* Koeien zijn ook soms net als mensen hoor want wat zij met de magen doen,
doen wij ook met onze gedachten.
De films die ik hier had gezet deden het niet meer (waren van anderen en zijn van YT afgehaald) en daarom deel ik mijn koeienfotografie die jij vast ook wel mooi zal vinden.
De films die ik hier had gezet deden het niet meer (waren van anderen en zijn van YT afgehaald) en daarom deel ik mijn koeienfotografie die jij vast ook wel mooi zal vinden.
Ditmaal had ik hen eens gefotografeerd in omgeving Hemmen in Gelderland
