gaan zij langzaam het vergetel pad betreden
Even terug en dan weer in de verleden tijd
steeds verder wordt men afgegleden.
Zij ontkennen hun herinneringen en
Zij ontkennen hun herinneringen en
sommige geraken ook hun geheugen kwijt
Men wordt dus langzaam wat roerloos en
bevindt zich in het land van vreemdelingen
omdat men nu aan de eerste tekenen van Alzheimer lijdt.
Geruisloos gaat dit leven voort en
Geruisloos gaat dit leven voort en
je gaat ook op de kleine gebaren letten
Gedachten gangen wordt steeds stroever en je
helpt een klein beetje zoals het koffiezetten.
Men vergeet bijvoorbeeld het water op te gieten
Men vergeet bijvoorbeeld het water op te gieten
als men dit zo op de oude manier is gewend
En je laat het de persoon toch nog zelf even proberen
om te eens te zien wat men zelf nog wel kent.
Maar als de stemming verandert bij het dagelijkse functioneren
Maar als de stemming verandert bij het dagelijkse functioneren
en er ongeïnteresseerdheid bij komt [een vorm van apathie]
moet men toch wel eens verder gaan kijken of dit
toch niet is zo als een ernstige vorm van dementie, want
op een dag kan het zijn dat het helemaal niet meer gaat
op een dag kan het zijn dat het helemaal niet meer gaat
men kent jou niet meer kijk jouw opeens vreemd aan
Men is dan ook erg angstig dat je plots voor hen staat
maar ook heel erg bang dat hen wat wordt aan gedaan.
Jouw moeder of vader is niet meer wie zij vroeger waren
Jouw moeder of vader is niet meer wie zij vroeger waren
doch wel een deel van jou en dat zullen zij ook blijven
Mocht je het zelf dus ook eens zo gaan ervaren
Blijf dan ook van hen beiden houden ook al zouden zij
op de vergetel-boot van de levensrivier gaan drijven.
Gedicht © 2016 Tine de Jong
Gedicht © 2016 Tine de Jong
alle rechten voorbehouden.
(uit mijn gedichtenschrift archief uit 2013 )
Dit lied bij mijn woorden voor jou:
From His Window - (song about Alzheimer's disease)



