Altijd maar moe

Altijd maar moe wat ik ook doe en steeds 

die pijn is er altijd die mijn lichaam kust en 

bent altijd maar moe en zelfs als ik rust.

Artrose in de handen, heup nu ook al in de knie 

de ziekte legt me vaak aan banden, maar 

mijzelf erbij neerleggen? dat doe ik dus niet.

Soms is het dat het met het typen niet gaat 

en mijn handen zijn dan opgezwollen maar,

weet dat ik ondanks dit positief in het leven staat.

Wat ik ook doe altijd ben ik maar moe 

en toch ga ik dapper door want ik ben ik 

al is het in mijn lichaam soms een grote ravage 

De pijnen met slijtage wint echt niet van mij hoor.

Pijn in benen en handen zijn nu ook flink aan het klieren 

koude en regen, kan ik nu eenmaal niet meer zo goed tegen 

Maar het onbegrip van de mens dat doet soms het meeste pijn, en 

ondanks het steeds dichtslibben bloedvaten, probeer ik wel mijzelf te zijn. 

Vanaf 2011 zit lichaam mij dwars en is steeds 

elk jaar dotteren nu iets wat nu bij me hoort 

heb al zoveel stents maar niks helpt- slechts 

korte tijd en raak er niet aan gewend het haalt

mij steeds uit balans en is niet wat ik echt bekoort

Wat ik ook de gehele dag doe, ik blijf altijd maar zo moe 

En toch blijf ik elke dag doorgaan want ik geef er niet aan toe 

Kan ik soms eens helemaal niet een keer op mijn benen staan, dan zet 

ik mijzelf weer op de automatische piloot zoals ik het altijd al hebt gedaan.

Gedicht © Tine de Jong,  2015 

Ervaar jij ook soms last als jij een chronische ziekte zal hebben?

Dank je wel voor je bezoek en ik wens je mooie dagen toe voor elke dag.

Tevens bedankt dat je ook eens de oudere schrijfsels leest. klik op de labels en ontvang meer.