Mijn Benenwagen

Vroeger zei mijn moeder altijd als kind tegen mij 

als je volwassen bent moet jij op je eigen benen staan 

En nu ben ik volwassen maar kan ik niet zoveel lopen gaan 

Elke dag heb ik andere benen en die maken mij soms niet blij 

Heb daarover wel veel verdriet, al zie jij dat aan mij niet.

Want het gaat steeds trager en ook gepaard met veel pijn 

Had ook gehoopt dat mijn toekomst toch beetje anders zal zijn 

Want ik wil best lopen gaan en zeer zeker wel zonder krukken 

en het liefst zo lang mogelijk mijn eigen benenwagen gebruiken 

Al is het wel zo dat er steeds meer pijnen elke dag blijven opduiken.

Als mijn moeder dit had geweten had zij dit vast nooit gezegd 

ach het is maar een gezegde heb er nooit echt zout opgelegd 

Weet dat ik het leven toch wel erg bekoor want ondanks 

deze pijnen ben ik nog steeds die vrolijke meid hoor.

En al gaat het niet zoals ik het eigenlijk zou willen 

en ik met mijn wandelingen veel energie zal gaan verspillen 

Geef ik niet toe aan die pijnen en zet mijn beste beentje voor 

ik heb tenslotte niet voor niets benen dus wandel ik gewoon door.

Levensgedicht, foto en video slide © 2016 Tine de Jong
(uit gedichten archief 2012)

Foto boven zijn etalage benen in een winkelwagen die ik eens zag op een rommelmarkt.

Geef jou een wandeling die ik heb gemaakt,
maar achteraf was ik bekaf dat mag je best wel weten.

Mijn fotografie van een prachtige omgeving in Merelbeke : Liedermeerspark
Wandel jij weer gezellig mee met mij samen?? Je zal mooie fotografie tegenkomen.