Gebroken vleugel van het leven

Geschreven als beeldspraak want het kan over een vlinder gaan 

maar ook over een vriendschap die niet is wat het moet wezen.  

Het is de laatste keer dat men mij pijn gaat doen 

steeds belooft men dat het er anders aan toe zal gaan 

Maar toch blijf ik steeds weer alleen aan de zijlijn staan.

Mijn vleugel is weer wat gebroken en kan met moeite vliegen 

omdat men mij aan lijntje houdt en mij steeds wat voorliegen.

Weer ben ik wat verdrietig en ben ook geheel ontdaan, hoe ik 

ook probeer te vliegen en mijn vleugels steeds weer uit wilt slaan.

Dan komt het leven mij weer bedriegen en kan weer niet vliegen  

Ik kan nu weer amper en met moeite op mijn pootjes blijven staan. 

Waarom geeft het leven soms zoveel verdriet en pijn, wanneer 

kan ik eens een vlinder zonder een gebroken vleugel zijn?

Gedicht © 2016 Tine de Jong (uit mijn gedichten archief 2015)

Dit korte gedicht geef ik er ook even bij en is geschreven door: Martin Gijzemijter

Als iemand je het gevoel geeft,

dat je de moeite waard niet bent.

Dan ligt dat niet aan hoe jij leeft,

maar vooral aan wie je kent.

© Gedicht: Martin Gijzemijter

Opwekkend lied hierbij: Droge vleugels - De Verandering