Vallen, opstaan en weer doorgaan

Vele mensen maken in hun leven heel wat mee en moeten soms knokken om het leven wat dragelijk te gaan maken. Dat kan door ziekte zijn maar ook andere dingen wat je kan overkomen. Soms overkomt je iets wat zwaar en verdrietig is zonder dat je daar iets aan kan doen, en dan is het weer een vorm van een wedstrijd om er weer uit te komen. 

Ik zie mijn leven soms ook wel als een bokswedstrijd, want het is elke keer weer de vraag of ik overeind zal blijven staan of dat ik weer onderuit gaat en ook hoeveel slagen je dan weer zal ontvangen. Ben je sterk genoeg of juist zwak. Of geef je op of zet je door. Het laatste is van mij van toepassing want als je al zo ver gekomen bent in het leven met alles dan zet je door om het te overwinnen. En als dit gaat met veel vallen en weer opstaan dan ontvang je daar ook weer een innerlijke sterkte van.

Ik las ook eens ergens dat boksen de wil is om te leven. Vechten begint al bij de geboorte, want een kind moet zich uit de baarmoeder worstelen om het licht te zien. Daarin schuilt dus al de drijfveer die je doet boksen, en dat is ook zo, want als je opgeeft kom je nergens. Ook al is het soms wel erg moeilijk om het vol te houden, maar als je het niet probeert dan weet je ook niet hoe sterk je wel kan wezen of zal zijn. 

Zelf knok ik al mijn hele leven tegen van alles en nog wat en mij heeft het wel wat sterker gemaakt. Om mij heen heb ik (in gedachten)ook een harnas zitten die mij beschermd tegen de rake klappen die ik steeds incasseer in mijn leven. Alles wat ik heb meegemaakt heeft een rol gehad in mijn leven. Alles wat mij al is overkomen heeft ook gezorgd voor meer inzichten en mij gemaakt zoal ik nu ben geworden.

En het heeft mij ook geleerd om er een beetje mee om te gaan en het te gaan accepteren. Dit doe ik ook door het van mij af te schrijven zodat ik het niet te lang vasthoudt in mijn gedachten. Soms met gedichten hier op de site of in mijn dwarrelschriftjes. 

Zo laat ik het los en geeft het ook een plekje in al mijn vakjes die ik denkbeeldig in mijn hoofd heeft. Ik heb hier ook eens een gedicht over geschreven en die kan je ook vinden op dit blogwebsite. Wellicht heb jij een andere manier gevonden om er mee om te gaan en dat hoor ik dan ook graag onder mijn woorden.

In mijn jeugd begon ik al heel vroeg met knokken met alles wat op mijn pad kwam en nog doe ik het elke dag met mijn gezondheid omdat steeds iets in mijn lichaam zit of (al)weer aanwezig is waar ik niet om heb gevraagd. En elke keer probeer ik het weer te doorstaan en verder te gaan met mijn doelen die ik nog wil bereiken. 

Niet te snel maar stapje voor stapje, want ga je te snel dan heb je kans om weer bij het begin te zijn en moet je weer knokken om eruit te komen. 

Wellicht maak jij dit ook soms mee, maar dan in wat andere vormen. Want elk mensenleven is anders en het is hoe jij dit dan ervaart. Wie mijn gedichten leest of heeft gelezen weet wel wat ik mankeer of al had ontvangen in het leven en ook nog aanwezig is. Want de vaatproblemen en mijn artrose is wat mijn leven steeds maar weer in de war schopt. 

Elk jaar hetzelfde liedje van dotteren.  Er vanaf komen zal wel nooit gebeuren, maar heb wel geleerd er mee te leren omgaan. Deuken en kreuken hoort bij mij en is dus ook wel als een bokswedstrijd te zien. Want zo zit ik in de hoek en zo sta ik ook weer recht in de ring van het leven.

Mijn motto is: Nooit opgeven maar proberen er zoveel mogelijk wat van te maken. 

Ik had vroeger eens de onderstaande woorden geschreven in mijn gedichten schrift die ik nu tevoorschijn heb gehaald en wil dit graag met jou delen. En misschien spreken mijn woorden jou ook aan. Opgeven staat namelijk niet in mijn woordenboek en wat staat er in de jouwe???

Boksen is voor vele mensen een sport ..maar niet alleen in de boksring is men aan het vechten Want in het leven knok je ook heel wat rondes af Voor acceptatie, enige begrip of voor waardering.

De ene houd het lang vol, de ander ligt snel onderuit want het is soms echt niet gemakkelijk in het leven en er zijn soms ook veel problemen waar jij in leven op stuit en die kunnen jou dan ook best wel veel rake klappen geven.

En toch probeer je het vol te houden en incasseert al die rake klappen wat je overkomt in het leven
Je gooit niet zo snel de handdoek terug in de ring
en je blijft doorvechten en zal ook niet snel opgeven.

Maar je blijft sterk en houd het ook alle rondes vol, en
je bidt, hoopt en wenst dat het nu eens met jou eens goed zal gaan
en als je blijft geloven in het leven, dan weet ik zeker dat
in alle wedstrijden van leven je ook rechtop zal blijven staan.

Tekst, Gedicht © 2019 Tine de Jong 

Voor jou deze citaten er nog bij:

* Kijk vooruit en niet terug en geniet van elk moment, en van alle mooie dingen die op je pad komen.

Bedankt voor je bezoek en voor de reacties die ik al mocht ontvangen op mijn andere woorden
ik vind het altijd leuk als jij deze website een bezoekje brengt.

Mijn favoriete lied is de Fight Song van Rachel Platten en plaats deze hierbij.