Voor Elisabeth - een blogvriendin

Het gedicht wat onder deze woorden staan heb ik geschreven voor een blogvriendin waar het even niet goed mee gaat. En ik wil haar heel graag met deze woorden een hart onder de riem steken en op deze manier haar ook laten weten dat ik aan haar denkt. En wie haar ook kent of volgt zal vast ook aan haar denken en haar knuffels willen geven. 

Elk mens verdiend het om geknuffeld of om eens echt gehoord te worden en niet dat men zomaar een klacht af gewimpeld met zware medicijnen die helemaal geen goed voor hen doen. En dat gebeurd helaas heel erg vaak want ik heb dit zelf ook meegemaakt. En door anderen kwam ik toen ook op de goede weg en vond gehoor ook al heeft dit jaren geduurd.
niet gehoord worden bij artsen kan heel veel leed geven aan een mens.

Wellicht is er in jouw omgeving ook iemand die aandacht nodig heeft of eens zal hebben. Wees er dan ook voor diegene om deze dan met woorden of een klein gebaar uit het diepe dal te halen waar deze in zal zitten. Want alleen luisteren kan al helpen ook al kan je hen dan niet helpen om van hun klachten af te komen. 

Want ja ik ben ook geen arts net als jij niet wellicht, maar wat ik wel kan doen en jij ook , is slechts luisteren en hun aandacht geven op de goede manier want dat helpt ook, zodat ze niet alleen zijn met al hun gedachten. Een klein gebaar kan zo goed doen bij vele.

Ik heb ook dit onderstaande gedicht ook als een reactie op haar schrijven gegeven. Het is voor vele mensen heel erg moeilijk als een klacht niet goed wordt onderzocht en er ook niet goed naar geluisterd wordt. Een Luisterend oor kan iemand altijd helpen en ze laten weten dat zij niet alleen zijn.

(blauwe linken zijn ook gedichten die ik eens had geschreven)

Lieve Elisabeth mocht je deze woorden lezen op mijn blog, dan ben ik er voor jou. Je kan en mag mij altijd schrijven / mailen als je dit zal willen. Mail adres staat in het contactformulier op mijn homepage/ startpagina. Mijn woorden zijn gemeend en voor jou. Ik ken je dan wel niet persoonlijk maar na jaren dat ik je volg ben je wel een vriendin geworden als ik dit mag schrijven.

En weet ook dit: Je bent ook een mooi en lief mens en je mag er zijn. Vergeet dit niet. Liefs van mij, Tine

Hallo lieve Elisabeth

Je hoeft het aan mij niet uit te leggen waarom je nu even niet meer lacht en ik geef je graag mijn gemeende knuffels en hoop dat het je pijn wat verzacht.

Helaas kan ik je niet helpen slechts mijn oren kan ik jou hierbij geven en ik hoop echt dat je weer snel rust in jezelf kunt vinden en dat het dan ook eens zal lukken om dan vele dingen je leven een plek kan geven.

Neem je rust en laat alles even op gemak op je in je werken met al jouw gedachten die nu rondspoken en geheel je doen en laten nu behoorlijk ontkrachten.

Lieve Elisabeth, blijf schrijven want echt het kan helpen met slechts een luisterend oor Want in goede en zowel in slechte tijden, echt daar zijn vrienden ook voor.

Heel veel knuffels en veel liefs geef ik jou. Liefs © Tine de Jong- 2020-Alle rechten voorbehouden.
Bovenstaande foto is een postkaart.

Wil je gedicht delen dan graag de link even kopiëren: https://tinedejong.blogspot.com/2020/03/voor-elisabeth.html

Voor jou Elisabeth met de kaart en mijn gedicht ook dit lied van Andrea- ik ben er voor jou