Als kind klom ik graag in bomen en jij?

Even wat oude herinneringen ophalen want zoals de titel zegt is het dat ik als kind graag in bomen klom vroeger. En zo af en toe doe ik dit nog maar dan niet meer zo hoog als toen. Nu nog heb ik een band met hen en heb dan ook al veel geschreven over de bomen. Maar nu houd ik van hen allemaal op een andere manier. En dat geeft mij ook veel plezier en wil wel graag mijn gedicht met je delen en dat is een waar gebeurd verhaal en wie de labels eens heeft bezocht weet dat "deuken en kreuken" veel wordt genoemd en deze verteld dan soms veel uit mijn verleden en het heden van wat  ik zoal zelf hebt meegemaakt. 

Het zijn dan ook de  woorden die gewoon bij mijn leven horen. En niet alleen houden jongens van boompje klimmen hoor. Want er zijn zat meisjes die er ook van houden en daar ben ik er dus ook ene van. Nu zijn er zelfs klimbomen gemaakt in menige bos omgeving waar je met behulp van touwen, kabels en houten platforms door enige routes die zijn gemaakt ook als een echte bosaap kan slingeren maar ik hou meer van het ouderwetse van  toen.  Wellicht hebben ze door dit het toen wel  gecreëerd  want het is wel veiliger dan wat ik in het verleden deed. En bij mij liep het ook wat anders dan ik had verwacht. Lees maar...

Als kind klom ik graag in bomen, en 

vond het echt heerlijk daar zo bovenin 
Moest er wel veel moeite voor doen hoor 
om helemaal bovenin te komen maar toen ik 
er eenmaal was had ik het reuze naar mijn zin.

Ik keek vol vreugde naar beneden en de 
wereld onder de boom die leek zo erg klein 
Had toen wel een beetje last van hoogtevrees 
maar op dat moment dat ik op die tak zat vond 
ik het helemaal niet zo eng om er bovenin te zijn.

Na een tijdje zo te hebben gezeten op een dikke tak 
wilde ik weer naar beneden en ik deed dit op mijn gemak 
Tja, zo gemakkelijk ging dit niet zoal ik toen wel had gedacht 
Halverwege brak een tak af, en viel naar beneden en niet zo zacht.

Lag daar al een tijdje toen mijn pa mij daar vond 

kon mijn linkse been helemaal niet zo goed meer bewegen 
Maar voor de rest buiten wat schrammen was ik wel gezond 
Had toen wel veel scheldwoorden van ouders naar mijn kop gekregen.

Mijn linkse been was gebroken en deze kwam in mooi wit gips 
en over de klimpartij werd niet meer zo vaak over gesproken 
deden zij dit wel eens een keer, dan verkleurde ik en werd pips 
deed net of me neus bloedde en lag heerlijk onder dekbed gedoken.

Ben na deze ervaring nooit meer bovenin bomen gegaan 
Doch dat gevoel bovenin was zo heerlijk en ben tot heden 
nog steeds blij en trots dat ik dit toen toch eens heb gedaan 
Ik zie mijzelf nog zitten als ik terug denk aan het verleden.

Een meisje hoort niet te klimmen in bomen 
dat was mij al veel in mijn jeugd aan mij verteld 
en ik heb van die dag ook wel veel erbij geleerd hoor 

Dus zal ik het niet meer wagen om er bovenin te komen.

Onlangs heb ik de oude boom weer eens bezocht en

was blij dat hij er nog was al is hij net als ik nu wat ouder

Heb al veel over deze boom en alle andere daarbij geblogd

en deze boom is net als ik toch ook wel een sterke volhouder.

Ik zag opeens wat groeien in tak bij boom ernaast  en

dat deed mij toch die dag ook wel een grote glimlach geven 

Want de boom dacht vast net als ik beetje wel hetzelfde als mij dat 

jij je niet alles moet laten vertellen wat wel of niet mag in het leven.

Fotografie en gedicht © 2021  Tine de Jong Alle rechten voorbehouden.

Het spreekwoord : Het moet buigen of barsten  = het er op wagen, wat de gevolgen ook zullen zijn.) 

kwam bij mij wel toen van pas maar ik was nu eenmaal een onbezonnen kind.

Heb je deze trouwens al gelezen een keer?

https://tinedejong.blogspot.com/2020/05/onbezonnen-kind.html

Wellicht vind je die woorden ook wel leuk en zie je mij als kleuter in klein en weet je soms is het gewoon als volwassene ook wel eens leuk om toch weer eens dat onbezonnen kind van toen te zijn.

Klom jij ook  als kind weleens in bomen?