Wat het leven is

Het leven bestaat uit 

momenten die je 

samen of alleen beleefd tot 

onverwachts een vonk komt 

die opeens alles laat veranderen.

Een boom die geboren wordt 

een andere die door ouderdom 

of ziekte sterft of wordt omgehakt 

wortels die zich gaan verspreiden.

jong boompje die spontaan uit 

een boomstam gaan ontspruiten

andere die weer verwelken gaan

een zaadje wat langzaam ontwaakt

en die vecht om te mogen blijven leven.

Een lach die vertrekt 

een andere die aankomt

Leven is gemaakt van hoop 

Zon met schaduwen bedekt.

Een hand die uitsteekt 

een andere die wenkt 

Een traan wat komt

de ander word gedroogd.

Een arm wat troost

en een hand die je helpt

Verdriet wat er is in het hart 

oren die luisteren gaan.

Een kaarsje wat brandt

een ander wordt gedoofd 

Een woord geschreven 

regels met zinnen vergaard.

Tranen die vloeien

verdriet en pijn

doordrenkt met wat 

woede daarbij van

het niet begrijpen.

Het leven heeft en kent 

zijn eigen spelregels en

die kunnen we niet bepalen

slechts aanvaarden als leven stopt.

En toch doet het zoveel pijn 

dat straks ook de tijd daar is 

dat mijn lieve man en 

maatje niet meer 

bij mij zal zijn.

Ik weet dat het leven lief en zacht kan wezen

maar is voor mij nu erg hard.

Gedicht en foto © Tine de Jong,2021 

Alle rechten voorbehouden.

Foto van wilde bloemen die groeien uit een boomstam 

heb ik genomen in het stadspark in Gorinchem

Dit gedicht heb ik geschreven wat het leven algemeen inhoudt, maar het gaat ook over mijn man die opgegeven is en langzaam achteruit gaat en toch zo graag wilt doorgaan. Hij is als een boom die toch de innerlijke kracht blijft vinden om te mogen blijven leven voor de tijd dat hem nog rest.

Maar wat in zijn lever en galblaas zit is niet lief voor hem en behoorlijk agressief.  Het haalt het leven langzaam uit zijn lichaam en toch is hij ondanks zijn moeheid ook nog zo sterk daar hij de wil heeft om nog wat langer bij mij en op de aarde te mogen zijn. 

Samen zijn we ook nog steeds strijdlustig en we genieten nu ook veel samen van alle dagen en uren dat we nog samen mogen zijn. Totdat de dag of nacht er is dat we toch afscheid van elkaar moeten nemen. 

Wel uit het oog straks 

maar nooit uit mijn hart!

Dank voor je bezoek en voel je vrij om te reageren. Liefs. Tine 

Heel erg bedankt ook voor de bemoedigingen, sterkte wensen en troostwoorden die ik (al )mocht ontvangen op enige andere gedichten, per kaart, brieven en privé mails. Want door al deze lieve en gemeende woorden ontvang ik ook de kracht met sterkte daarbij om voor hem zelf te blijven zorgen zolang ik dit kan. Voorlopig willen we ook geen thuiszorg want ik red het prima nog. Ik neem ook echt wel mijn rust als dit mogelijk is. 

Dank ook voor jou die een kaarsje laat branden voor mijn lieve man. En ook voor alle lieve reacties die wellicht nog komen gaan. ik zal als ik kan eens een update plaatsen als ik dit kan.

Het kan nu wel even wat langer duren voor ik bij jou op visite zal komen want mijn aandacht en (mantel)zorg is nu voor mijn lieve man. Maar dat zal je vast wel begrijpen. Liefs, Tine

Later zal ik als update nog wat schrijven in een nieuwe post. 

Update 1 november. Mijn lieve schat heeft helaas zijn doel net niet mogen halen maar is vredig ingeslapen 31-10-21  †  rond kwart voor 10.  (zie mijn nieuwe woorden - Afscheid  †) 

Men kan hieronder niet meer reageren en het bestaande zal blijven staan.

Raageren is uitgezet.