Daar staat hij dan, mijn allermooiste plataan
ik zag hem daar wel in het park zo alleen staan
Zo groot als hij nu was, ik kon het bijna niet geloven
hoe mooi hij zijn takken liet stralen zo naar boven.
Wonderlijk keek ik mijn plataan aan en ik dacht
Hoe zou het in zijn leven zo met hem is vergaan
Werd ook zeer van hem ingenomen en ik vroeg
mij ook af, hoe hij tot deze grootte was gekomen.
Duizelig keek ik naar boven naar al zijn mooie kronen
Voelde tevredenheid en uitte daarbij een diepe zucht
Ik heb hem ten volle bewonderd en bij hem ook wat gerust
Toen voelde ik opeens liefde en was van zijn krachten bewust.
Gedicht en foto © Alle rechten voorbehouden Tine De Jong 2015
(uit mijn gedichten archief 2014)
Educatieve afsluiter voor jou: Bomen parade waar je meer leert over deze boom.
Dank je, die dakplataan, gemaakt om onder te zitten ..prachtbomen
BeantwoordenVerwijderenleuk gedicht en filmpje
BeantwoordenVerwijderenvoor de tweede maal bekeken en gelezen ,en toch blijft het bijzonder mooi :))
BeantwoordenVerwijderen