Ode aan de zwerver

Je zoekt schuivend de stad af
naar wat begrip van vele mensen
Gewoon op zoek naar wat geluk.

In je hart, zal jij je best wel verwensen
en soms lach je weer, als je eens
een muntje van de grond afplukt.

Het geluk kan van je afkeren als je geen huis hebt
geen gezin, en geen dak boven je hoofd
je gelooft niet meer in jezelf.

Je voelt je dan van alle geluk berooft
's Avonds als de donkerheid valt
duik je maar een stadspark in.

Een klamme harde bank is dan jouw slaapplaats en
e zal wel in de afvalbak naar wat voedsel gaan zoeken
Wat oude kranten is dan jouw deken
waar je eerst nog even in hebt gekeken.

En in je vervallen jas vind je opeens nog een
klein slokje in fles en dat is alles wat je nog rest
Waar is je trots gebleven, hoe wordt jouw toekomst
en hoe wordt je verdere leven?

Ja, hoe lang houd jij dit nog vol, mijn vriend
en triestig vraag ik mij af, waarom jij
toch dit zwerversbestaan aan hebt verdiend

Niet alle zwervers hebben hierom gevraagd
dat zij allen zich nu de straat op waagt
Men denkt slechts, ach ga jij toch lekker werken.

Maar als jij ook geen cent meer hebt om te makken
of om uit te geven, en ook op niemand rekenen kan
wie weet, kom jij ooit ook eens als zwerver(ster) op straat?
En ontdek jij pas, waar het echte zwerversleven uit bestaat.

Dan ben je ook blij dat iemand jou op straat iets geeft
misschien besef je dan dat niet elke mens graag op straat leeft
want niet elke persoon heeft erom gevraagd om zo te leven
Dus, kom je er een op straat tegen probeer dan iets aan hem/haar te geven.

Al geef je maar een kleine munt, het gaat
erom dat jij ook wat aan jouw medemens gunt
Want het kan ook jouw overkomen dat je zo moet leven
Probeer daarom aan deze mensen ook eens je aandacht te geven. 

Er zijn er vele in gehele land, bied hen ook eens je helpende hand.

Gedicht © 2015 Tine de Jong.
(uit mijn gedichten archief 2013)

Foto  boven is een man met zijn (maatje) hond in zijn armen

Bijpassend lied voor jou: Stef Ekkel - De Zwerver Van Amsterdam[ met beelden uit Amsterdam ]