De oudjes en hun drie miljoen

Een oud echtpaar ging naar bed op het nachtkastje twee bekers met tanden Vol liefde keek de man naar zijn vrouw en streelde haar rimpelige handen

Hij zei; al meer dan vijftig jaar zijn wij heel gelukkig meid Geloof mij maar als ik zeg ik wil je voor één miljoen niet kwijt.

Dat weet ik man zei de vrouw maar ook jij bent niet te koop zelfs niet voor twee miljoen en dat is toch een hele hoop.

Zo lagen zij daar te saam op de rand van hun leven Twee mensen die elkander al zoveel hebben gegeven.

Ze zeiden; welterusten hoor en zij gaven elkaar toen nog een zoen Hij fluisterde; is de deur goed op slot? Want hier ligt toch wel drie miljoen!

Gedicht © 2015 Tine de Jong
(uit mijn gedichten archief 1970-1972)

Helaas weer al op andere sites ontdekt, maar alle
woorden hier op de website zijn echt van mijzelf.
Zij stonden vroeger op een gedichtensite
waar ik al mijn woorden heb afgehaald
wegens de schendingen aldaar en ben deze
op mijn websites aan het overzetten. 

Zonder mijn toestemming is het gedicht overnemen niet toegestaan 

zie copyright- Auteursrechten of bij Welkomstwoord en contact. 

Maar wel bedankt voor hen allen die mij wel een e-mail stuurde om mijn gedicht te mogen gebruiken. Want dat waardeer ik echt en zeker als jij dan ook de website zal benoemen als kleine waardering naar mij toe. 

 

Lieve groetjes aan jou die dit leest, © Tine de Jong, 

https:// tinedejong.blogspot.com De oudjes en hun drie miljoen. 

Deze zal je misschien ook wel mooi vinden. Wel even kopiëren want de link werkt helaas niet. https://tinedejong.blogspot.com/2015/01/vergeten-oudjes.html 

Voor jou een oudje-  omdat ik zoveel van je hou [1934]