Mijn benen willen steeds maar niet ondanks dat ik nu al zo vaak bent gedotterd en steeds na wat maanden na (al) weer een operatie laten ze mij steeds vaker weer in de steek. Het lijkt wel dat het nu steeds sneller terug komt want voorheen kon ik een jaar weer goed lopen en nu slechts een paar maanden.
En ik oefende dus al heel lang op mijn stoelfietsje om de spieren wat soepel te houden. Daarbij loop ik ook elke dag een rondje maar het wandelen gaat mij helaas nog steeds niet zo erg goed af. Maar als je er niet aan begint weet je ook niet of het gezegde klopt: De Aanhouder wint.
Wel blij met mijn Rolli(rollator) zodat ik dan wat houvast heb want met los wandelen kus ik nog weleens de grond. En nu dacht ik op een dag dat ik dan eens mijn gewone fiets ga pakken want 3x trappen is sneller dan wandelen was mijn gedachte. Daar ik ook een sterke wil heeft en niet wilt opgeven heb ik deze uitdaging gedaan. Soms moet je ook jezelf eens uitdagen gaan. En dit is mijn verhaal en route die ik had gedaan.
Mijn uitdaging
Ditmaal had ik mij flink uitgedaagd en daarbij ook een beetje teveel van mij gevraagd. Maar ik wilde blijven proberen om mijn gewone fiets (geen e-bike en zonder ondersteuning dus) te hanteren. Zo ging ik op weg met fietstas gevuld met drinken en andere lekkernijen en begon vanuit mijn straat in Gorinchem-Gorkum naar de Driemanschapslaan/ Bataafse kade zo naar de Grote Schelluinsekade te rijden.
En met tusendoor natuur ook gestopt om mooie gezichten en natuur met de camera vast te leggen. Ook even een regenworm geholpen want die had ook wat pech kroop zielig over de weg. Deze aan de andere kant weer in grond gestopt door het maken van een klein gat en ik zag dat deze er weer in kroop en dat vond ik ook mooi zat. Anders werd de worm plat gereden of door een vogel gepakt. Toen ben ik weer verder afgezakt. Ze doen goed werk in de grond en was vast blij dat ik deze vond.
Daar had je 3 verschillende wegen en ik deed zo een iet, waai, weg, spelletje en heb toen het antwoord gekregen. Maar nam even een verkeerde zijstraat en had even pech want dat was dus een doodlopende weg.
Na enige zijstraten kwam ik weer in de goede baan en ben zo via de kerkweg/ kerkboomstraat van het dorp richting de Nolweg gegaan en weer met wat kleine pauzes tussendoor kwam ik weer op de Haarweg uit waar ik op lieve koeien was gestuit. En daar ben ik ook tijdje gebleven om met ze te praten. Tja als ik koeien ziet dan kan ik dit niet laten. Nu kon ik wegens een stalen hek niet bij hen erbij want soms knuffel ik ze ook graag in de wei.
En daar vandaan fietste ik via de GroteHaarsekade even de drukte in wat me wel een beetje had benauwd, maar was trots dat ik nu wel vele kilometers had gereden. Maar je mag best weten dat ik echt keimoe was toen ik mijn flat weer had betreden.
Nu wat vele dagjes rust en wellicht dat ik dan eens van Gorinchem (Gorkum) naar Arkel zal gaan. En dan via de andere zijde van het water dan zo weer terug. Maar nu willen de benen nog even niet want ze zijn wat stug. Naar Arkel dan het grote stuk, daar ligt een fietspad er naast en heb ik geen last dat er dan auto's langs mij heen raast.
Want die elektrische auto's hoor je bijna niet dat had ik al ondervonden bij deze fietstocht toen deze langs mij kwamen op diverse wegen en de ruilverkaveling. Maar al bij al heb ik toch weer een mooie herinnering.
De volgende dag waren mijn benen wel wat van slag. Zag opeens vele blauwe en beurse plekken die op mijn beiden onderbenen en onder de knie gingen ontbloten. Dat vond ik wel gek want ik was niet gevallen en had mij ook niet gestoten. Had wat gegoogeld en had aldaar gelezen dat dit ook van de spierspanning kon wezen.
Dus was er niets om voor te vrezen want mensen met hart- of vaatproblemen kunnen dat dus ook ontvangen. Daar hoor ik dus ook bij al zit ik nu wel eens een keer naar wat anders te verlangen. Daarbij slik ik dus ook bloedverdunners en met de warmte daarbij kan dit dus voor komen. Mijn gemoed was dus weer wat gesust. Was al heel blij dat ik ditmaal de grond niet had gekust. En eens heelhuids thuis was gekomen.
Smeer er nu zo af en toe wat Arniflor zalf op de plekken en dan maar hopen dat ze snel verdwijnen want vind het als ik korte broek draagt niet zo een fraai gezicht. Blauwe plekken horen dan wel met alle deuken en kreuken die ik al had ontvangen in mijn leven, maar had niet verwacht dat een fietstocht mij dit ook zal geven. Dan maar even korte stukjes trainen gaan want vindt al die beurse en blauw / paarse plekken mij niet echt staan.
Wat ik zoal had ontmoet en heb gezien zie jij beneden in de video slide met al mijn fotografie want kan ze hier niet allemaal plaatsen gaan en ik hoop dat je deze bekijkt en dan is het net of de fietstocht niet ver lijkt. Hoor dan ook graag van jou wat je aandacht trok. Alvast bedankt.






