Vergeten geheugen

Ik ken je stappen, jouw 

lach maar ook je oogopslag 

je speelse ernstig heden -

gevoeligheid of je sentiment.

Vertaal soms je zwijgen en 

zie dan ook je breekbare gelaat 

wanneer je in gedachten weer eens 

een keer ergens anders bent.

Jij bent veel in andere werelden 

waarin ik je niet kan bezoeken 

en ontmoet dan ook wat mensen 

waarmee ik niet bent verwant 

Ben je terug waar je eigenlijk behoort 

doe je niet veel uit de doeken en als ik

er eens naar vraagt dan wuif je 

dit steeds weg met je hand.

Jij bent veel in jouw wereld dat 

wordt geleid door je verwarde verstand 

een wereld vol onduidelijkheden want 

wanneer herken je dan niets meer.

Want ik bemerk soms dat je ergens naar zoekt 

misschien een houvast of naar een hand 

Je bent dan soms erg opstandig en gaat 

dan ook soms behoorlijk tegen mij te keer.

Ik ken nu beetje jouw problemen en 

helaas het verhelpen dat kan ik niet 

Maar ik kan je wel erbij gaan steunen 

ook al heb ik soms wat verdriet 

En jij weet soms toch wel wat 

ik met een glimlach naar jou bedoeld 

omdat ik dit aan je lichaamshouding 

maar ook aan je gezicht het ziet.

Ik voel nog steeds je warmte 

als je soms nooit eens wat zegt 

Je hebt steeds een eigen denken maar 

ook wel met jouw stille pijn 

Alles wat krom wordt in je woorden 

brei jij dan vanzelf ook weer recht 

dit zal erger worden en  ik weet ook 

dat je op een dag een ander zal zijn.

Maar ik blijf van je houden elke dag.

Gedicht en foto met kort gedicht 

© Tine de Jong, 09-04-2016

Alle rechten voorbehouden 

Tekst die ik had gemaakt boven in foto:

Soms is men het spoor bijster in het leven, 

en wij kunnen onze medemensen

slechts een helpende hand geven.

Deze klanken erbij:
Sometimes by Charlie McGettigan - a song about Alzheimer's/Dementia