Nostalgisch gedicht Het snoepwinkeltje

Gemert heeft veel mooie plekjes  en bij verschillende omgevingen was ik onlangs al geweest. Zoals de prachtige vlindersafari met de tuinen daarbij.  Dat kan je lezen in de blogs die ik al eerder deelde. Daar had ik ook een krantje meegenomen waar vele tips in stonden aan bezienswaardigheden die in hier waren in dit het mooie dorp. 

En zo ben ik op een latere dag weer terug gegaan naar dit gezellige dorp  met de Valys-taxi en had ik het openlucht Boerenbondmusuem in Gemert (N-B) bezocht. Dat was ook heel erg mooi en leerzaam daarbij want ik ontving er aardig wat geschiedenislessen. 

Het is een openluchtmuseum in de buurtschap Pandelaar bij Gemert. De videoslide met mijn impressies plaats ik straks onder dit schrijven. En is echt een aanrader om te bekijken. Want..

je ziet hier het leven van de Noord-Brabantse boeren uit omstreeks 1900. Het herbergt vele authentieke boerderijen, verschillende ambachtshuisjes, een handkrachtzuivelfabriek, een plattelandsschooltje en nog veel meer. Teveel om het hier allemaal te schrijven.

Daar was ook een gezellig nostalgisch snoepwinkeltje wat naast het dorpscafé is. En hier kon je ook ouderwets snoep kopen. En dat heb ik gekocht want het Oud Hollandse snoep is veel lekkerder dan die van tegenwoordig. Bij het zien van al dat lekkers kwamen er ook vele herinneringen naar boven uit mijn jeugd.

Want wie kent nu niet de ulevellen snoepjes die verschillend van kleur waren en daarbij ook nog eens lekker smaakte.  (Duo Karst heeft daar ook eens een liedje van gemaakt.)

Ken je het snoepje niet dan hier een foto. Je kon er als kind lang op sabbelen.

Er was veel te zien aan lekkernijen die ik wel herkende. Ik ben na een gezellig gesprek met de winkeljuffrouw die er op dat moment in stond (want ook andere staan er soms) er maar snel weggegaan want anders was mijn tas gevuld met verschillende snoep (dat kan ik wel hebben want ik ben wat slank maar al die zoetigheid is niet zo goed voor de gezondheid). 

Er lag ook een gedicht die je kon kopen voor 0.20 cent wat mijn aandacht trok over een snoepwinkeltje. En dat vind je hieronder. Daar stond niet bij wie dit had geschreven en dat heb ik thuis opgezocht. Want dat wilde ik ook graag weten en op internet had ik er heel wat van gevonden. 

En die informatie staat onder dit nostalgische gedicht.  Wellicht ken jij dit gedicht en lied ook nog wel. Maar in dit mooie museum had ik nog veel meer had gezien dat die plaats ik erbij. 

Als je als bezoeker hier misschien uit Brabant komt dan herken jij ook vast wel iets.

Snoepwinkeltje

In ‘n donkere straat 

Waar ‘t belletje gaat 

Kletst ‘n deurtje al rinkelend open. 

Komen in ‘t kamertje klein 

Bij ‘t lampen-geschijn 

De kleutertjes binnengeslopen

Een dappere vent 

In zijn knuistje een cent 

Stapt naar voor en 

blijft grinnikend zwijgen 

Tot de koopvrouw geleerd 

Zijn fortuin inspecteert 

En vertelt wat hij 

daarvoor kan krijgen.

‘t Is een reep zwarte drop 

koek met suiker erop 

Een kleurbal, een 

zuurbal, een wafel 

een zoethouten stok 

en een kleurige brok 

‘t ligt alles bijeen 

op de tafel.

Als de kapitalist 

zich wat dikwijls vergist 

En de koek met 

de suiker verkruimelt 

Zegt de juffrouw verwoed 

dat hij ‘t kostelijk goed 

met zijn smerige 

vingers beduimelt.

De kleuter verbaasd 

dat de juffrouw zo raast 

smoest stiekem wat 

met zijn kornuiten. 

De keus wordt bepaald 

De kleurbal betaald 

Dan schooien ze 

slenterend naar buiten.

In de donkere straat 

waar het groepje nu staat 

wordt hevig gewikt 

en gewogen. 

Dan ruilen z’om beurt

Tot de bal is verkleurd

En hun rijkdom-illusie vervlogen.

M.A. de Wijs-Mouton. (1873-1947)

(uit bundel ‘Nederlandsche Gedichten’

eind 19e - begin 20e eeuw).

Voor de Tweede Wereldoorlog werd het lied van het ‘Snoepwinkeltje’ veel gezongen op scholen en bij de padvinders. Manna de Wijs-Mouton was in haar tijd een zeer bekende liedschrijfster en Haagse chansonnière  hoewel ze zelf haar wasfiguren die ze ook toen maakte veel belangrijker vond. Het Snoepwinkeltje is het zesde lied uit de tweede bundel, 

die in 1916 verscheen.

Later zijn er ook liedjes gemaakt van wat gedichten van Manna de Wijs-Mouton. En gezongen door onder meer Wim Sonneveld, Jasperina de Jong en Martine Bijl.

Er was hier nog veel meer in dit prachtige openluchtmuseum en mijn fotografie in een slide plaats ik hieronder.  Zal het erg leuk vinden als je mijn wandeling en kleine impressie ook zal bekijken. Heb niet alles op de foto gezet maar dan heb je wel kleine indruk wat hier te zien is.

Twee live filmpjes staan er ook tussen. 1 van een mooie oude ambacht  die werkend was te zien en het tweede is dat ik een liedje zingt , zittend in de oude schoolbank (ik zing niet mooi hoor) in een oud schoollokaal en wat op een bord stond. Wellicht ken je deze ook.

De foto boven is een gedeelte van het snoepwinkeltje in het boerenbondsmuseum in Gemert. Die zie je ook terug in mijn video slide beneden.  De winkel mevrouw gaf haar toestemming om haar erbij te fotograferen.

Tekst, Foto en video slide © Tine de Jong, 09-08-2024 

Hoop dat je ook mijn andere fotografie zal bekijken vanuit dit prachtige museum die dan ook echt een bezoek waard is.  Kijk je ook gezellig mee wat ik zoal had gezien hier? 

Wellicht herken je wat uit de tijd van Toen. Kijk duur slechts c.a 8.00 is wat ik vraag van je tijd maar dan zal je ook veel zien. Alvast bedankt als je de tijd zal nemen. Liefs, Tine.